Հայաստանի Երրորդ Հանրապետության պետական կառավարման ձևի զարգացման հիմնախնդիրները

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայոց ցեղասպանության պատմագիտական ուսումնասիրության կարևոր և բազմաշերտ խնդիրներից մեկին՝ Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին կայսերական Գերմանիայի դիրքորոշման, դերակատարության և պատասխանատվության հարցի ներկայացմանը հայ պատմագրության մեջ։ Ուսումնասիրության կենտրոնում ոչ միայն 1915 թվականին Օսմանյան կայսրությունում հայերի զանգվածային տեղահանության և բնաջնջման փաստն է, այլև այն հարցը, թե ինչպես են հայ պատմաբանները տարբեր ժամանակաշրջաններում գնահատել Օսմանյան կայսրության դաշնակից Գերմանիայի տեղեկացվածությունը, քաղաքական դիրքորոշումը, հնարավոր աջակցությունը և հանցագործությունների կանխման ուղղությամբ չձեռնարկված քայլերը։ Հայ պատմագրության մեջ Գերմանիայի մեղսակցության խնդիրը սովորաբար դիտարկվում է մի քանի փոխկապակցված մակարդակներում՝ դիվանագիտական և քաղաքական հարաբերություններ, գերմանա-թուրքական ռազմական համագործակցություն, գերմանացի զինվորականների ու դիվանագետների տեղեկացվածություն, հայերի տեղահանությունների և կոտորածների վերաբերյալ պաշտոնական հաղորդագրություններ, ինչպես նաև Գերմանիայի իշխանությունների կողմից այդ տեղեկությունների նկատմամբ ցուցաբերված վերաբերմունք։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչներից է պատմագիտական տարբեր մոտեցումների համադրումը, քանի որ հարցի շուրջ գոյություն են ունեցել ինչպես Գերմանիայի պատասխանատվությունն ընդգծող, այնպես էլ դրա չափն ու բնույթը տարբեր կերպ մեկնաբանող տեսակետներ։ Արխիվային փաստաթղթերի հրապարակումը էապես ընդլայնել է այս թեմայի ուսումնասիրության հնարավորությունները․ մասնավորապես, Գերմանիայի արտաքին գործերի նախարարության արխիվներից հավաքված բազմաթիվ դիվանագիտական հեռագրերն ու զեկույցները վկայում են, որ գերմանական պետական կառույցները տեղեկացված էին հայերի նկատմամբ իրականացվող բռնությունների և զանգվածային ոչնչացման մասին։ Հայոց ցեղասպանության թանգարան-ինստիտուտը նշում է, որ Վոլֆգանգ Գուստի հետազոտությունները կարևոր դեր են ունեցել այդ փաստաթղթերի հրապարակման և Գերմանիայի մեղսակցության վերաբերյալ պատմագիտական քննարկումների զարգացման գործում։ Հայ պատմագիտական աշխատություններում մեղսակցության հասկացությունը կարող է ներառել ինչպես հանցագործությունների հանդեպ հանդուրժողականությունը, այնպես էլ դաշնակցային հարաբերությունների պահպանման նպատակով դրանց նկատմամբ քաղաքական աջակցությունը կամ կանխարգելման հնարավորությունից հրաժարվելը։ Երևանի պետական համալսարանի հրապարակումներում ևս ընդգծվում է, որ Գերմանիայի մեղսակցության հարցը դիտարկվում է ոչ միայն որպես Հայոց ցեղասպանության պատմության, այլև դրա միջազգային քաղաքական համատեքստի կարևոր բաղադրիչ։ Աշխատության արժեքը հատկապես մեծ է պատմագրության զարգացման տեսանկյունից, քանի որ այն հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես է փոխվել Գերմանիայի դերակատարության վերաբերյալ գիտական գնահատականը՝ սկզբնական վկայություններից և խորհրդային շրջանի ուսումնասիրություններից մինչև անկախ Հայաստանի ժամանակակից պատմագիտությունը և նոր արխիվային նյութերի ներգրավումը։ Այս համատեքստում կարևոր տեղ են զբաղեցնում նաև գերմանացի հետազոտողների աշխատանքները, որոնք ուսումնասիրել են Գերմանիայի քաղաքական և ռազմական կառույցների տեղեկացվածության աստիճանը։ Հետազոտությունների մի մասը ցույց է տալիս, որ գերմանական կողմը մանրամասն տեղեկություններ էր ստանում հայերի տեղահանության և բնաջնջման ընթացքի վերաբերյալ, ինչը Գերմանիայի քաղաքական պատասխանատվության հարցը դարձնում է պատմագիտական քննարկման առանցքային թեմա։ Թեմայի արդիականությունը պայմանավորված է նաև նրանով, որ Գերմանիայի պատմական պատասխանատվության հարցը հետագայում դուրս է եկել զուտ ակադեմիական շրջանակներից և դարձել քաղաքական ու հասարակական քննարկումների առարկա։ 2016 թվականին Գերմանիայի Բունդեսթագի բանաձևում արձանագրվեց Գերմանական կայսրության դաշնակցային կապը Օսմանյան կայսրության հետ և այդ իրադարձությունների նկատմամբ Գերմանիայի պատմական պատասխանատվության հարցը։ Այսպիսով, աշխատությունը կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, ցեղասպանագիտությամբ զբաղվող հետազոտողներին, միջազգային հարաբերությունների մասնագետներին, քաղաքագետներին, ինչպես նաև Հայոց ցեղասպանության պատմագրությամբ հետաքրքրվող ուսանողներին և ընթերցողներին։ Այն կարևոր է հատկապես այն պատճառով, որ խնդիրը ներկայացնում է ոչ միայն որպես անցյալի իրադարձությունների նկարագրություն, այլ որպես պատմական պատասխանատվության, դաշնակցային քաղաքականության, արխիվային աղբյուրների մեկնաբանության և պատմագրական գնահատականների ձևավորման համալիր ուսումնասիրության թեմա։

Մանկավարժություն

Աշխատությունը նվիրված է տարրական դպրոցում սովորողների արժեքային կողմնորոշումների ձևավորման գործընթացի ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով երեխայի անձի բարոյական, սոցիալական և մշակութային զարգացման վրա կրթական միջավայրի ազդեցությունը։ Հետազոտության հիմքում այն գաղափարն է, որ տարրական դպրոցը ոչ միայն գիտելիքների և հմտությունների փոխանցման, այլև երեխայի աշխարհայացքի, վարքագծային սկզբունքների և հասարակության մեջ ընդունված արժեքների ձևավորման կարևոր փուլ է։ Աշխատությունում ուսումնասիրվում է արժեքային կողմնորոշումների էությունը, դրանց կառուցվածքը և տարրական դպրոցական տարիքում ձևավորման առանձնահատկությունները՝ հաշվի առնելով երեխայի տարիքային, հոգեբանական և սոցիալական զարգացման օրինաչափությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այնպիսի արժեքների ձևավորմանը, ինչպիսիք են բարությունը, ազնվությունը, պատասխանատվությունը, փոխադարձ հարգանքը, համագործակցությունը, ընկերասիրությունը, հայրենասիրությունը, աշխատասիրությունը, արդարությունը և հանդուրժողականությունը։ Քննության է առնվում ուսուցման և դաստիարակության միասնական գործընթացը՝ ցույց տալով, որ արժեքների ձևավորումը առավել արդյունավետ է այն դեպքում, երբ դրանք ոչ միայն ներկայացվում են տեսականորեն, այլև ամրապնդվում են երեխայի առօրյա գործունեության, հաղորդակցության և գործնական փորձի միջոցով։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է ուսուցչի դերի ուսումնասիրությունը, քանի որ նրա անձնական օրինակը, հաղորդակցման ոճը, մանկավարժական մոտեցումները և դասարանում ստեղծվող բարոյահոգեբանական միջավայրը էական ազդեցություն ունեն սովորողների արժեքային համակարգի ձևավորման վրա։ Ուշադրություն է դարձվում նաև ընտանիքի և դպրոցի համագործակցությանը, քանի որ երեխայի արժեքային պատկերացումները ձևավորվում են ոչ միայն դասապրոցեսում, այլև ընտանեկան և սոցիալական միջավայրի ազդեցությամբ։ Հետազոտության շրջանակում կարող են դիտարկվել տարբեր առարկաների, հատկապես մայրենի լեզվի, գրականության, պատմության, արվեստի և շրջակա աշխարհի ուսումնասիրության հնարավորությունները՝ արժեքային դաստիարակության խնդիրները ուսումնական գործընթացում ներառելու համար։ Կարևորվում են նաև խաղային, խմբային, ստեղծագործական, նախագծային և իրավիճակային մեթոդները, որոնք հնարավորություն են տալիս երեխաներին ինքնուրույն քննարկել բարոյական երկընտրանքները, արտահայտել սեփական տեսակետը, լսել ուրիշներին և գործնականում կիրառել ձեռք բերած արժեքային պատկերացումները։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև սովորողների արժեքային կողմնորոշումների ձևավորման մակարդակի գնահատման և զարգացման արդյունավետ մանկավարժական պայմանների բացահայտման հարցերին։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է ժամանակակից կրթության համար, քանի որ կրթական համակարգի նպատակը միայն ակադեմիական արդյունքների ապահովումը չէ․ այն նաև ինքնուրույն, պատասխանատու, սոցիալապես ակտիվ և բարոյական արժեքներով առաջնորդվող անհատի ձևավորումն է։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել տարրական դասարանների ուսուցիչներին, մանկավարժներին, հոգեբաններին, կրթության կազմակերպիչներին, ծնողներին, ինչպես նաև մանկավարժական բուհերի ուսանողներին և հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ներկայացնում է տարրական դպրոցը որպես երեխայի արժեքային աշխարհընկալման ձևավորման կարևորագույն միջավայր և բացահայտում է այն մանկավարժական միջոցներն ու պայմանները, որոնք կարող են նպաստել սովորողների կայուն արժեքային կողմնորոշումների զարգացմանը։

Գրականություն

Այս մատենագիտական ուղեցույցը նվիրված է համաշխարհային գրականության հայերեն թարգմանությունների համակարգված ներկայացմանը՝ ընդգրկելով 1512–1920 թվականների ժամանակահատվածը։ Առաջին պրակը հատուկ անդրադառնում է ռուս և Ռուսաստանի այլ ժողովուրդների գրողների ստեղծագործությունների հայերեն թարգմանություններին՝ 1843–1920 թվականների սահմաններում։ Աշխատությունում ներկայացվում են հայերեն թարգմանությունների աղբյուրագիտական տվյալները, տպագրության վայրերն ու տարիները, թարգմանիչների անունները, ինչպես նաև բնագրերի և թարգմանությունների փոխհարաբերության առանձնահատկությունները։ Հեղինակը վերլուծում է ռուսական գրականության ազդեցությունը հայ մշակութային և գրական միջավայրի վրա, ինչպես նաև թարգմանական գործընթացների դերը հայ գրական լեզվի զարգացման և ընթերցողական միջավայրի ընդլայնման գործում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում թարգմանությունների ժանրային բազմազանությանը՝ արձակ, պոեզիա, դրամատուրգիա, ինչպես նաև մանկական և հասարակական-քաղաքական գրականությանը։ Գիրքը նախատեսված է գրականագետների, թարգմանաբանների, հայագետների, մատենագետների և մշակութային պատմության հետազոտողների համար՝ ծառայելով որպես կարևոր տեղեկատու աղբյուր հայ թարգմանական ժառանգության ուսումնասիրության մեջ։

Տեխնոլոգիա

Աշխատությունը նվիրված է հեղուկ դիէլեկտրիկական միջավայրում գտնվող դիսպերս համակարգերի էլեկտրական հատկությունների և այդ համակարգերում արտաքին էլեկտրական դաշտի ազդեցության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմքում ընկած է այն խնդիրը, թե ինչպես է էլեկտրական դաշտը փոխազդում ոչ միատարր միջավայրի հետ, որի մեջ առկա են մանր մասնիկներ, կաթիլներ կամ այլ դիսպերսված բաղադրիչներ, և ինչպես են այդ փոխազդեցությունները փոխում ամբողջ համակարգի էլեկտրական վարքը։ Դիսպերս համակարգի առանձնահատկությունն այն է, որ այն կազմված է առնվազն երկու փուլից՝ դիսպերսված ֆազից և այն շրջապատող միջավայրից, ուստի էլեկտրական դաշտի ազդեցությունը պայմանավորված է ոչ միայն առանձին նյութերի հատկություններով, այլև նրանց միջև միջֆազային սահմանների բնութագրերով։ Հետազոտության ընթացքում կարևոր նշանակություն կարող է ունենալ մասնիկների բևեռացումը, լիցքերի վերաբաշխումը, իոնների և լիցքավորված միկրոմասնիկների շարժումը, ինչպես նաև միջֆազային սահմաններում էլեկտրական լիցքերի կուտակումը։ Հեղուկ դիէլեկտրիկներում նույնիսկ փոքր քանակությամբ խառնուրդները կարող են զգալիորեն ազդել էլեկտրական հաղորդունակության և մեկուսիչ հատկությունների վրա, իսկ դիսպերսված մասնիկների առկայությունը կարող է լրացուցիչ փոխել համակարգի էլեկտրական պարամետրերը։ Արտաքին էլեկտրական դաշտի ազդեցության տակ տարբեր դիէլեկտրական հատկություններ ունեցող մասնիկները կարող են բևեռացվել և ոչ համասեռ դաշտում ենթարկվել ուղղորդված ուժերի, ինչի հետևանքով դրանց տարածական բաշխումը համակարգում կարող է փոխվել։ Այդպիսի գործընթացները կարող են հանգեցնել մասնիկների կուտակման որոշակի հատվածներում, կառուցվածքային շղթաների կամ դաշտի ուժագծերին համապատասխանող դասավորվածությունների առաջացման։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է էլեկտրական դաշտի լարվածության, դաշտի ոչ համասեռության, մասնիկների չափերի, կոնցենտրացիայի և նյութերի դիէլեկտրական թափանցելիության ազդեցության դիտարկումը համակարգի վարքի վրա։ Այս պարամետրերի փոփոխությունը կարող է ազդել ինչպես մասնիկների շարժունակության, այնպես էլ ամբողջ միջավայրի արդյունավետ դիէլեկտրական հատկությունների վրա։ Հետազոտությունը կարող է ներառել նաև էլեկտրահաղորդականության և բևեռացման գործընթացների ուսումնասիրություն, քանի որ հեղուկ դիէլեկտրիկներում էլեկտրական հոսանքի առաջացմանը կարող են մասնակցել ինչպես իոնները, այնպես էլ դիսպերսված լիցքավորված մասնիկները։ Հատուկ հետաքրքրություն է ներկայացնում ոչ համասեռ էլեկտրական դաշտի ազդեցությունը, քանի որ նման պայմաններում դաշտի ուժգնության տարածական փոփոխությունը կարող է առաջացնել մասնիկների վերաբաշխում և էլեկտրահիդրոդինամիկական շարժումներ։ Այս երևույթները կարևոր են ոչ միայն տեսական ֆիզիկայի, այլև կիրառական տեխնոլոգիաների համար, մասնավորապես՝ հեղուկ մեկուսիչների, էլեկտրական դաշտում մասնիկների տարանջատման և մաքրման, էլեկտրառեոլոգիական համակարգերի, տարբեր տեսակի էմուլսիաների և բարձրավոլտ էլեկտրատեխնիկական սարքավորումների ուսումնասիրության ժամանակ։ Հեղուկ դիէլեկտրիկների դեպքում էլեկտրական դաշտի ազդեցությունը կարող է կապված լինել նաև էլեկտրական ամրության հետ, քանի որ միջավայրում առկա մասնիկները և այլ աղտոտիչներ կարող են տեղային կերպով ուժեղացնել դաշտը և նվազեցնել մեկուսիչ համակարգի դիմադրությունը խափանմանը։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը հնարավորություն է տալիս ավելի խորությամբ հասկանալ հեղուկ դիէլեկտրիկական միջավայրերում էլեկտրական դաշտի և դիսպերսված ֆազի փոխազդեցության օրինաչափությունները՝ կապելով միկրոսկոպիկ բևեռացման և լիցքերի շարժման գործընթացները համակարգի մակրոսկոպիկ էլեկտրական հատկությունների հետ։ Այն կարող է հետաքրքրել ֆիզիկայի, էլեկտրատեխնիկայի, կոլոիդային քիմիայի, նյութագիտության և դիսպերս համակարգերի ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետներին ու ուսանողներին։

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունում ներկայացվում են խաղողագործության էկոնոմիկայի առանձնահատկությունները անցումային տնտեսության պայմաններում՝ ներառյալ հողային հարաբերությունների փոփոխությունները, արտադրական ֆոնդերի վերակազմավորումը, ներդրումային սահմանափակումները և շուկայական ինստիտուտների ձևավորման գործընթացը։ Հեղինակը հատուկ ուշադրություն է դարձնում արտադրության ինքնարժեքի ձևավորմանը, շահութաբերության մակարդակին և ռիսկերի կառավարմանը՝ ընդգծելով, որ ոլորտի կայուն զարգացումը պահանջում է տեխնոլոգիական արդիականացում և արդյունավետ կառավարման մեխանիզմներ։ Վերամշակման հատվածում վերլուծվում է գինեգործության և խաղողի վերամշակման արդյունաբերության դերը ավելացված արժեքի ստեղծման գործում, ինչպես նաև հումքի որակի, արտադրական կարողությունների և ներդրումային միջավայրի ազդեցությունը վերջնական արտադրանքի մրցունակության վրա։ Մարքեթինգային բաժնում քննարկվում են ներքին և արտաքին շուկաների առանձնահատկությունները, արտահանման խնդիրները, ապրանքանիշի ձևավորման անհրաժեշտությունը, որակի ստանդարտների կիրառումը և միջազգային մրցակցության պայմաններում դիրքավորման ռազմավարությունները։ Աշխատությունը կարևոր է ագրոբիզնեսի, գյուղատնտեսական տնտեսագիտության, մարքեթինգի և պետական քաղաքականության ոլորտների մասնագետների համար, քանի որ այն համադրում է տեսական մոտեցումները և Հայաստանի գյուղատնտեսության իրական կառուցվածքային փոփոխությունների վերլուծությունը։

Աշխարհագրություն

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության մակերևույթային ջրերի որակի համալիր գնահատման նոր ինդեքսների մշակմանը՝ նպատակ ունենալով բարձրացնել ջրային ռեսուրսների մոնիթորինգի արդյունավետությունը և ապահովել էկոլոգիական վիճակի ավելի ճշգրիտ գնահատում։ Հետազոտության շրջանակում վերլուծվում են մակերևույթային ջրերի որակի ձևավորման հիմնական գործոնները՝ ներառյալ բնական հիդրոքիմիական գործընթացները և մարդածին ազդեցությունները, ինչպիսիք են արդյունաբերական արտահոսքերը, գյուղատնտեսական աղտոտումը և քաղաքային կեղտաջրերը։ Աշխատությունում քննվում են ջրի ֆիզիկաքիմիական և կենսաբանական ցուցանիշների համադրության վրա հիմնված գնահատման մոտեցումները, ինչպես նաև միջազգային փորձը ջրային որակի ինդեքսների կիրառման ոլորտում։