Հայաստանում դատական իշխանության զարգացման տեսական և մեթոդաբանական հիմնախնդիրները (պատմատեսական և իրավական վերլուծություն)

Տեխնոլոգիա

Սա շինարարական նյութագիտության և շինարարական տեխնոլոգիայի ոլորտին պատկանող գիտական հետազոտություն է, որը նվիրված է բետոնի և երկաթբետոնի արտադրության մեջ հրաբխային ապարների կիրառման գիտական հիմնադրույթների ուսումնասիրությանը, որտեղ վերլուծվում են հրաբխային ծագում ունեցող նյութերի պոզոլանային հատկությունները, դրանց ազդեցությունը ցեմենտի հիդրատացման գործընթացների, ամրության զարգացման և երկարակեցության վրա, աշխատանքը ընդգրկում է նաև բետոնային խառնուրդների ֆիզիկամեխանիկական բնութագրերի փոփոխությունները՝ պայմանավորված բնական հավելանյութերի օգտագործմամբ, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը կառուցվածքների ճաքակայունության, ջրակայունության և քիմիական դիմադրության վրա, միաժամանակ դիտարկվում են տեղական հումքային ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման հնարավորությունները և շինարարական նյութերի էկոլոգիական ու տնտեսական առավելությունները, նպատակ ունենալով բարելավել բետոնի որակը և նվազեցնել արտադրության ծախսերը՝ պահպանելով կառուցվածքային հուսալիությունը։

Տեխնոլոգիա

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է ստրինգերներով ամրացված թիթեղային կառուցվածքների լարվածա-դեֆորմացիոն վիճակի ուսումնասիրությանը և ամրության հաշվարկի արդյունավետ մեթոդների մշակմանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են բարակ թիթեղների մեխանիկական վարքագիծը արտաքին բեռնվածությունների ազդեցության տակ, ինչպես նաև ամրացնող տարրերի (ստրինգերների) ներդրման արդյունքում առաջացող կոշտության և կայունության փոփոխությունները։ Աշխատությունում կիրառվում են կառուցվածքային մեխանիկայի և վերջավոր տարրերի մեթոդի մոտեցումներ՝ նպատակ ունենալով գնահատել լարումների բաշխումը, դեֆորմացիաների ինտենսիվությունը և տեղային անկայունության երևույթները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հաշվարկային մոդելների ճշգրտությանը, ամրացման օպտիմալ սխեմաների ընտրությանը և նյութատարածության նվազեցման հնարավորություններին՝ պահպանելով անհրաժեշտ ամրության պաշարները։ Քննարկվում են նաև ինժեներական կիրառությունները ավիաշինության, նավաշինության և մեքենաշինության ոլորտներում՝ ընդգծելով նման կառուցվածքների արդյունավետությունը թեթև և բարձր ամրության համակարգերի նախագծման մեջ։

Պատմություն

Հայաստանի Հանրապետության միջազգային դրությունը և արտաքին քաղաքականությունը 1918–1920 թթ. (գիրք առաջին)-ը պատմագիտական և միջազգային հարաբերությունների ուսումնասիրություն է, որը վերլուծում է Հայաստանի Առաջին Հանրապետության արտաքին քաղաքական դիրքը և միջազգային հարաբերությունների համակարգը 1918–1920 թվականներին՝ ընդգրկելով այն բարդ աշխարհաքաղաքական միջավայրը, որտեղ ձևավորվում էր նորաստեղծ հայկական պետությունը Առաջին համաշխարհային պատերազմի ավարտից հետո, աշխատությունում դիտարկվում են Հայաստանի դիվանագիտական հարաբերությունները տարբեր պետությունների և ուժային կենտրոնների հետ, այդ թվում՝ Անտանտի երկրներ, հարևան պետություններ և տարածաշրջանային հակամարտությունների մասնակից կողմեր, ինչպես նաև քննարկվում են սահմանային խնդիրները, անվտանգության մարտահրավերները և պետականության միջազգային ճանաչման գործընթացը, հատուկ ուշադրություն է դարձվում արտաքին քաղաքական որոշումների վրա ազդող ներքին քաղաքական գործոններին և ռազմական իրավիճակին, միաժամանակ վերլուծվում է Հայաստանի փորձը միջազգային համակարգում գոյատևելու և պետական շահերը պաշտպանելու տեսանկյունից, աշխատությունը նպատակ ունի ներկայացնելու Հայաստանի արտաքին քաղաքականության ձևավորման բարդ ու բազմաշերտ գործընթացը այդ պատմական շրջափուլում։

Lեզվաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է Լևոն Շանթի դրամատուրգիական ժառանգության ուսումնասիրությանը եվրոպական սիմվոլիզմի գեղագիտական և գաղափարական զարգացումների համատեքստում։ Հետազոտության շրջանակում քննվում են հայ դրամատուրգի ստեղծագործական մտածողության առանձնահատկությունները, նրա երկերում արտահայտված խորհրդանշական պատկերները, փիլիսոփայական գաղափարները, հոգեբանական հակադրությունները և դրանց առնչությունները 19-րդ դարի վերջի ու 20-րդ դարի սկզբի եվրոպական դրամատուրգիայի նորարարական միտումների հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում սիմվոլիստական դրամային բնորոշ իրականության և ներաշխարհի փոխհարաբերությանը, խորհրդանիշների միջոցով գաղափարական բովանդակության արտահայտմանը, կերպարների հոգեբանական խորությանը, պայմանականությանը և դրամատիկական գործողության առանձնահատուկ կառուցվածքին։ Վերլուծվում է այն մշակութային և գրական միջավայրը, որի պայմաններում ձևավորվել են հեղինակի գեղարվեստական հայացքները, ինչպես նաև եվրոպական գրական ուղղությունների հնարավոր ազդեցությունը նրա ստեղծագործական մեթոդի զարգացման վրա։ Քննարկվում են անհատի ազատության, ներքին պայքարի, իդեալի և իրականության հակադրության, մարդկային ձգտումների, բարոյական ընտրության և հոգևոր ինքնության հետ կապված գաղափարները, որոնք կարևոր տեղ են զբաղեցնում նրա դրամատուրգիայում։ Ուսումնասիրության մեջ կարևորվում է նաև դրամատիկական կերպարների կառուցման սկզբունքը, որտեղ արտաքին գործողությանը զուգահեռ մեծ նշանակություն են ստանում ներքին հակասությունները, գաղափարական բախումները և խորհրդանշական իմաստները։ Համեմատական մոտեցման միջոցով բացահայտվում են հայկական և եվրոպական դրամատուրգիական ավանդույթների միջև առկա առնչությունները, ընդհանրություններն ու տարբերությունները՝ հնարավորություն տալով ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել հայ դրամայի զարգացման մեջ սիմվոլիստական գեղագիտության ունեցած նշանակության մասին։ Անդրադարձ է կատարվում նաև լեզվական արտահայտչամիջոցներին, դրամատիկական երկխոսության կառուցմանը, խորհրդանշական տարածության և ժամանակի կազմակերպմանը, ինչպես նաև գեղարվեստական պայմանականության կիրառմանը։ Հետազոտությունը ցույց է տալիս, թե ինչպես է եվրոպական գրական փորձի հետ ստեղծագործական փոխհարաբերությունը նպաստել հայկական դրամատուրգիայի թեմատիկ, գաղափարական և գեղարվեստական հնարավորությունների ընդլայնմանը՝ միաժամանակ պահպանելով ազգային գրականության ինքնատիպ առանձնահատկությունները։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել հայ գրականության պատմության, համեմատական գրականագիտության, դրամատուրգիայի, թատերագիտության և եվրոպական սիմվոլիզմի ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների, հետազոտողների և ուսանողների համար։

Ինֆորմատիկա

Лекции по теории алгоритмов աշխատությունը տեսական ինֆորմատիկայի և համակարգչային գիտության ուսումնական դասախոսությունների հավաքածու է, որը ներկայացնում է ալգորիթմների տեսության հիմնարար գաղափարներն ու վերլուծական մոտեցումները, այն բացատրում է ալգորիթմի հասկացությունը, բարդության գնահատման հիմնական չափանիշները՝ ժամանակային և տարածական բարդություն, ինչպես նաև P, NP և NP-լրիվության խնդիրների հիմունքները, գիրքը անդրադառնում է տվյալների կառուցվածքներին, որոնման և դասակարգման ալգորիթմներին, գրաֆերի տեսության կիրառություններին և օպտիմալացման խնդիրներին, միաժամանակ ընդգրկելով ալգորիթմների ճիշտության ապացուցման և արդյունավետության գնահատման մեթոդաբանությունը, ինչը այն դարձնում է կարևոր աղբյուր համակարգչային գիտության, ծրագրավորման և տեսական ինֆորմատիկայի ուսանողների համար։

Գրականություն

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է Մ. Վոլոշինի քննադատական արձակի առանձնահատկությունների, գրական-գեղագիտական հայացքների և մշակութային մտածողության քննությանը՝ բացահայտելով նրա տեղը XX դարասկզբի ռուսական գրական և մտավոր կյանքում։ Վոլոշինի քննադատական ժառանգությունը կարևոր է նրանով, որ այն չի սահմանափակվում միայն գրական ստեղծագործությունների գնահատմամբ․ նրա հոդվածներում, ակնարկներում և գրականագիտական բնույթի անդրադարձներում միահյուսվում են արվեստի փիլիսոփայությունը, մշակույթի պատմությունը, գեղագիտությունը, հասարակական կյանքի նկատմամբ վերաբերմունքը և ստեղծագործական անհատի դերի մասին պատկերացումները։ Նրա համար գրականությունը և արվեստը հասարակությունից առանձնացված երևույթներ չեն, այլ մարդու և ժամանակաշրջանի հոգևոր կյանքի արտահայտություններ, որոնց միջոցով հնարավոր է հասկանալ տվյալ դարաշրջանի ներքին հակասությունները։ Ուսումնասիրության մեջ առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հեղինակի քննադատական մեթոդին։ Վոլոշինը գրական ստեղծագործությունը դիտարկում է ոչ միայն նրա ձևական հատկանիշների կամ սյուժետային կառուցվածքի տեսանկյունից, այլև փորձում է բացահայտել դրա ներքին գաղափարական և հոգեբանական հիմքերը։ Նրան հետաքրքրում է ստեղծագործության և հեղինակի աշխարհայացքի կապը, արվեստագետի անհատականությունը, ստեղծագործական որոնումների բնույթը և գրական երևույթի տեղը ընդհանուր մշակութային գործընթացում։ Այդ պատճառով նրա քննադատական արձակը հաճախ ձեռք է բերում էսսեիստական բնույթ՝ միավորելով վերլուծությունը, փիլիսոփայական խորհրդածությունը և գեղարվեստական դիտարկումը։ Վոլոշինի քննադատական մտածողության կարևոր առանձնահատկություններից է տարբեր գրական ուղղությունների և գեղարվեստական երևույթների նկատմամբ բաց վերաբերմունքը։ Նա հետաքրքրված էր իր ժամանակի նորարարական գրականությամբ և ձգտում էր հասկանալ նոր գեղարվեստական ձևերի առաջացման պատճառները։ Մոդեռնիստական որոնումները նրա համար միայն ավանդական գրականության մերժում չէին․ դրանք կապված էին մարդու աշխարհընկալման փոփոխության և նոր ժամանակի հոգևոր պահանջների հետ։ Այդ պատճառով քննադատը կարևորում էր գրականության մեջ նոր արտահայտչական միջոցների որոնումը և արվեստագետի անհատական ձայնի պահպանումը։ Ուսումնասիրության մեջ կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև արվեստի և իրականության փոխհարաբերության խնդիրը։ Վոլոշինի համար արվեստը իրականության պարզ պատճենը չէ։ Այն վերափոխում է իրականությունը, բացահայտում նրա անտեսանելի կողմերը և մարդուն հնարավորություն տալիս նոր կերպով ընկալելու սեփական գոյությունը։ Այս մոտեցումը նրա քննադատական արձակին հաղորդում է փիլիսոփայական խորություն, քանի որ գրական ստեղծագործության գնահատումը վերածվում է իրականության ճանաչման և մարդու հոգևոր աշխարհի ուսումնասիրության։ Մեծ նշանակություն ունի նաև արվեստագետի պատասխանատվության հարցը։ Վոլոշինի քննադատական հայացքներում ստեղծագործողը դիտվում է որպես իր ժամանակի նկատմամբ պատասխանատվություն կրող անհատ։ Գրականությունն ու արվեստը կարող են արձագանքել հասարակական և քաղաքական ցնցումներին, սակայն արվեստագետի առաքելությունը չի սահմանափակվում անմիջական արձագանքով։ Նա պետք է կարողանա պահպանել ստեղծագործական ազատությունը, ինքնուրույն մտածողությունը և հոգևոր արժեքների նկատմամբ հավատարմությունը։ Այս գաղափարը հատկապես կարևոր է պատմական ճգնաժամերի և մշակութային հակասությունների պայմաններում։ Վոլոշինի քննադատական արձակում կարևոր տեղ ունի նաև մշակութային հիշողության խնդիրը։ Տարբեր ժամանակաշրջանների արվեստագետներին և գրական երևույթներին անդրադառնալով՝ նա ձգտում է դրանք դիտարկել ավելի լայն պատմական համատեքստում։ Անցյալը նրա համար ոչ թե փակ և անփոփոխ համակարգ է, այլ ներկայի մշակութային գիտակցության բաղկացուցիչ մասը։ Դասական և ժամանակակից գրականության երկխոսությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու մշակութային ավանդույթի շարունակականությունը և միաժամանակ հասկանալու նոր գեղարվեստական երևույթների առանձնահատկությունները։ Նրա քննադատական արձակին բնորոշ է նաև լեզվի պատկերավորությունը։ Վերլուծական միտքը հաճախ արտահայտվում է փոխաբերությունների, համեմատությունների և ընդարձակ փիլիսոփայական դիտարկումների միջոցով, ինչի շնորհիվ քննադատական տեքստը մոտենում է գրական էսսեի ձևին։ Այս առանձնահատկությունը Վոլոշինի քննադատությունը դարձնում է ոչ միայն վերլուծական, այլև ինքնուրույն գեղարվեստական արժեք ունեցող արձակ։ Ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ Վոլոշինի քննադատական արձակը կարևոր դեր ունի XX դարասկզբի ռուսական գրական-գեղագիտական մտքի պատմության մեջ։ Նրա աշխատություններում գրական քննադատությունը միավորվում է մշակույթի փիլիսոփայության, արվեստի տեսության և ժամանակակից հասարակության նկատմամբ մտավոր արձագանքի հետ։ Նա գրական ստեղծագործությունը դիտարկում է որպես մարդու հոգևոր կյանքի, պատմական ժամանակի և մշակութային փոփոխությունների արտահայտություն՝ միաժամանակ պահպանելով ստեղծագործական անհատականության և արվեստի ինքնուրույնության արժեքը։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել ռուս գրականությամբ, մոդեռնիզմով, գրական քննադատության պատմությամբ և XX դարի գեղագիտական մտածողությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին՝ օգնելով ավելի խորությամբ հասկանալ Վոլոշինի քննադատական ժառանգության առանձնահատկություններն ու նրա դերը ռուսական մշակույթի զարգացման մեջ։