Հայ ժողովրդական բեմական պարը 20-րդ դարի սկզբներից մինչև 30-ական թթ. (պատմա-մշակութային հետազոտություն)

Քաղաքագիտություն

Այս թեման վերաբերում է Հայաստանի Հանրապետության փորձերին 1920-1921 թվականներին դառնալ միջազգային կազմակերպության՝ Ազգերի լիգայի անդամ, ինչը դիտարկվում էր որպես նորաստեղծ պետության միջազգային ճանաչման և պետականության ամրապնդման կարևոր ուղղություն։ Այդ շրջանում Հայաստանի Հանրապետությունը գտնվում էր ծանր քաղաքական և անվտանգային իրավիճակում՝ բախվելով տարածքային վեճերի, պատերազմական գործողությունների և ներքին անկայունության, ինչը մեծապես պայմանավորում էր արտաքին քաղաքականության առաջնահերթությունները։ Անդամակցության նախաձեռնությունը նպատակ ուներ ապահովել միջազգային աջակցություն, բարձրացնել երկրի իրավական և քաղաքական սուբյեկտայնությունը և ստանալ պաշտպանություն արտաքին սպառնալիքներից՝ օգտագործելով միջազգային կազմակերպությունների մեխանիզմները։ Դիմումի քննարկման ընթացքում ընդգծվել են Հայաստանի սահմանների չհաստատված վիճակը, տնտեսական դժվարությունները և պետական կառավարման սահմանափակ հնարավորությունները, որոնք օգտագործվել են որպես հիմնական պատճառներ անդամակցությունը հետաձգելու կամ մերժելու համար։ Միևնույն ժամանակ քննարկվում էր նաև այն փաստը, որ փոքր և նորաստեղծ պետությունների ներգրավումը միջազգային համակարգում պահանջում էր կայունություն և արդյունավետ կառավարման կարողություն, ինչը այդ պահին դժվար էր ապահովել։ Չնայած անդամակցությունը չիրականացավ, գործընթացը կարևոր նշանակություն ունեցավ Հայաստանի Հանրապետության արտաքին քաղաքական փորձառության մեջ՝ ցույց տալով միջազգային իրավունքի և դիվանագիտության գործիքների կիրառման փորձերը փոքր պետությունների կողմից և ընդգծելով հետպատերազմյան միջազգային համակարգի բարդությունները։

Տեխնոլոգիա

Աշխատությունը նվիրված է էլեկտրաէներգետիկ համակարգի հաստատված ռեժիմի օպտիմալացման և կառուցվածքային վերլուծության տեսական ու կիրառական խնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում էլեկտրաէներգետիկ համակարգի բնականոն աշխատանքի ռեժիմների մաթեմատիկական նկարագրությունն է, դրանց կայունության և արդյունավետության գնահատումը, ինչպես նաև համակարգի աշխատանքի օպտիմալ պայմանների որոշումը։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են հաստատված ռեժիմի հիմնական պարամետրերի փոխհարաբերությունները, էլեկտրական ցանցում հզորությունների և լարումների բաշխումը, կորուստները, բեռնվածության մակարդակները և համակարգի առանձին տարրերի փոխազդեցությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում օպտիմալացման մաթեմատիկական մեթոդներին, որոնց կիրառմամբ հնարավոր է ընտրել էլեկտրաէներգետիկ համակարգի աշխատանքի առավել նպատակահարմար ռեժիմ՝ հաշվի առնելով տեխնիկական սահմանափակումները, հուսալիության պահանջները և էներգետիկ արդյունավետության չափանիշները։ Կառուցվածքային վերլուծության միջոցով ուսումնասիրվում են համակարգի ներքին կապերը, դրա կառուցվածքային հատկությունները և այն գործոնները, որոնք պայմանավորում են տարբեր ռեժիմների ձևավորումն ու փոփոխությունը։ Հետազոտությունը կարող է ներառել մաթեմատիկական մոդելավորման և հաշվարկային ալգորիթմների կիրառություն՝ բարդ էլեկտրաէներգետիկ համակարգերի ռեժիմների վերլուծությունն ու օպտիմալացումը համակարգչային եղանակով իրականացնելու համար։ Աշխատության կարևորությունը պայմանավորված է նրանով, որ էլեկտրաէներգետիկ համակարգերի օպտիմալ կառավարումը պահանջում է միաժամանակ հաշվի առնել բազմաթիվ տեխնիկական և տնտեսական գործոններ, իսկ կառուցվածքային մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել համակարգի աշխատանքի օրինաչափությունների մասին։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել էլեկտրաէներգետիկայի, էլեկտրական ցանցերի, համակարգերի տեսության, օպտիմալացման և մաթեմատիկական մոդելավորման ոլորտների մասնագետներին, հետազոտողներին, նախագծողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Մանկավարժություն

Աշխատությունը նվիրված է իրավաբանական ֆակուլտետների ուսանողների համար ռուսաց լեզվի ուսումնական ձեռնարկի ստեղծման լեզվադիդակտիկական հիմքերի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել այն տեսական և մեթոդական սկզբունքները, որոնք անհրաժեշտ են մասնագիտական կրթության պայմաններում ռուսաց լեզվի արդյունավետ ուսուցման համար՝ հաշվի առնելով ապագա իրավաբանների մասնագիտական պահանջները, հաղորդակցական կարիքները և լեզվական պատրաստվածության մակարդակը։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են լեզվի ուսուցման բովանդակության ընտրության, համակարգման և ներկայացման սկզբունքները, ինչպես նաև ուսումնական նյութերի կառուցվածքի, առաջադրանքների և վարժությունների մշակման մեթոդական մոտեցումները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում մասնագիտական ուղղվածություն ունեցող լեզվական նյութին, իրավաբանական տերմինաբանությանը, պաշտոնական-գործարար և մասնագիտական հաղորդակցության առանձնահատկություններին, ինչպես նաև այն լեզվական հմտություններին, որոնք անհրաժեշտ են իրավական փաստաթղթեր կազմելու, մասնագիտական գրականություն հասկանալու, իրավաբանական թեմաներով բանավոր և գրավոր հաղորդակցություն իրականացնելու համար։ Ուսումնասիրության մեջ կարևոր տեղ է զբաղեցնում հաղորդակցական և մասնագիտական-կողմնորոշված ուսուցման համադրումը, որի նպատակն է ուսանողների մոտ ձևավորել ոչ միայն լեզվական գիտելիքներ, այլև դրանք իրական մասնագիտական իրավիճակներում կիրառելու կարողություն։ Աշխատանքը կարող է ներառել ուսումնական ձեռնարկի կառուցվածքային մոդելի մշակման սկզբունքներ, լեզվական և խոսքային վարժությունների համակարգ, տեքստային նյութերի ընտրության չափանիշներ, ինչպես նաև ուսուցման արդյունքների գնահատման և վերահսկման մեթոդներ։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում ուսանողների մասնագիտական բառապաշարի հարստացմանը, քերականական և շարահյուսական հմտությունների զարգացմանը, գրավոր խոսքի կատարելագործմանը և մասնագիտական հաղորդակցության մշակույթի ձևավորմանը։ Ներկայացված մոտեցումները կարող են նպաստել այնպիսի ուսումնական ձեռնարկի ստեղծմանը, որը միաժամանակ կհամապատասխանի լեզվի ուսուցման ժամանակակից պահանջներին և իրավաբանական կրթության մասնագիտական առանձնահատկություններին։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել ռուսաց լեզվի դասավանդողներին, լեզվաբաններին, մեթոդիստներին, բուհերի դասախոսներին, ինչպես նաև իրավաբանական ֆակուլտետների ուսանողների լեզվական և մասնագիտական պատրաստվածությամբ զբաղվող հետազոտողներին։

Աշխարհագրություն

Գիրքը նվիրված է Իրանի չոր և կիսաչոր շրջաններում ջրային պաշարների ապահովման նպատակով ստորգետնյա ամբարտակների կիրառման հնարավորությունների և արդյունավետության գնահատմանը։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում են ջրի սահմանափակ հասանելիության պայմաններում ջրային ռեսուրսների կուտակման, պահպանման և կառավարման ժամանակակից մեթոդները, ինչպես նաև ստորգետնյա ջրամբարների և ամբարտակների կիրառման տեխնիկական ու բնապահպանական առանձնահատկությունները։ Հեղինակը վերլուծում է չորային տարածքների հիդրոլոգիական պայմանները, ստորերկրյա ջրերի ձևավորման և շարժման գործընթացները, տեղանքի երկրաբանական կառուցվածքի ազդեցությունը ջրապահպան համակարգերի արդյունավետության վրա և ստորգետնյա ամբարտակների նախագծման հիմնական սկզբունքները։ Գրքում ներկայացվում են նման կառույցների առավելությունները՝ ջրի գոլորշիացման նվազեցում, ջրային պաշարների երկարաժամկետ պահպանում, երաշտային շրջաններում ջրամատակարարման կայունացում և գյուղատնտեսական օգտագործման հնարավորությունների ընդլայնում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տեխնիկատնտեսական գնահատմանը, կառուցման պայմանների ընտրությանը, շահագործման արդյունավետությանը և շրջակա միջավայրի վրա ազդեցության ուսումնասիրմանը։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի ջրային ռեսուրսների կառավարման, կլիմայական չորացման պայմաններում ջրամատակարարման ապահովման և կայուն զարգացման խնդիրների ուսումնասիրության համար։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել հիդրոտեխնիկների, երկրաբանների, բնապահպանների, ջրատնտեսության ոլորտի մասնագետների, հետազոտողների և ուսանողների համար, ովքեր հետաքրքրված են ջրի պահպանման նորարարական լուծումներով և չորային տարածքների ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործմամբ։

Քիմիա

Այս աշխատանքը նվիրված է քիմիայի ոլորտում նոր հետերոցիկլիկ տեղակալված բութենոլիդների սինթեզի և դրանց քիմիական փոխարկումների ուսումնասիրությանը։ Նյութում ներկայացվում են տարբեր ռեակցիոն մեխանիզմներ, որոնք հնարավորություն են տալիս արդյունավետորեն ստանալ բութենոլիդների նոր տեսակներ՝ կիրառելով օրգանիկ սինթեզի ժամանակակից մոտեցումներ։ Աշխատությունը ընդգծում է տեղակալների ազդեցությունը ռեակցիայի ընթացքի վրա, իզոմերացման հնարավորությունները, ռեակցիոն ճշգրտությունը և ելքի բարձրացման մեթոդները։ Նյութում քննարկվում են նաև ստացված միացությունների քիմիական հատկությունները, նրանց կարողությունը անցնել հետագա փոխարկումների՝ նախատեսված այլ կենսաբակտերիալ ակտիվության կամ դեղագործական թիրախների ուսումնասիրության համար։ Աշխատությունը կարևոր է օրգանական և ֆարմացևտիկ քիմիայի ոլորտների մասնագետների համար՝ որպես նոր բազմաֆունկցիոնալ միջանկյալների մշակման և կիրառման ուղեցույց։

Պատմություն

Հրատարակությունը նվիրված է նշանավոր հայագետ, պատմաբան, բանասեր և մանկավարժ Նիկողայոս Էմինի գիտական ու կրթական գործունեության հիսնամյա հոբելյանի առթիվ կազմակերպված հանդիսություններին և ներկայացնում է նրա բազմամյա աշխատանքի գնահատմանն առնչվող նյութերի ամբողջություն։ Բովանդակության առանցքում գիտնականի անցած մասնագիտական ուղին է, նրա ներդրումը հայագիտության զարգացման, հայկական պատմագրական և գրական ժառանգության ուսումնասիրության, թարգմանության ու գիտելիքի տարածման գործում։ Հոբելյանական բնույթի նման հրատարակության մեջ կարևոր տեղ կարող են զբաղեցնել հանդիսավոր նիստերի նկարագրությունները, շնորհավորական խոսքերը, ուղերձները, պաշտոնական ողջույնները և գիտական ու կրթական հաստատությունների ներկայացուցիչների գնահատականները։ Դրանց միջոցով հնարավոր է պատկերացում կազմել ոչ միայն հոբելյարի գիտական հեղինակության, այլև այն մտավոր և ակադեմիական միջավայրի մասին, որտեղ ծավալվել է նրա գործունեությունը։ Առանձնահատուկ հետաքրքրություն են ներկայացնում հայագիտության զարգացման վերաբերյալ ժամանակակիցների դիտարկումները, քանի որ դրանք արտացոլում են XIX դարի երկրորդ կեսի և XX դարի սկզբի գիտական առաջնահերթությունները, պատմական աղբյուրների ուսումնասիրման սկզբունքները և հայ մշակույթի նկատմամբ ձևավորված գիտական հետաքրքրությունը։ Նյութերը կարող են լուսաբանել նաև գիտնականի մանկավարժական գործունեությունը, աշակերտների և գործընկերների հետ ունեցած կապերը, կրթական հաստատություններում նրա կատարած աշխատանքը և գիտական ավանդույթների փոխանցման գործում ունեցած դերը։ Հոբելյանական ելույթներն ու շնորհավորական տեքստերը միաժամանակ կարևոր աղբյուր են գիտնականի կերպարի՝ ժամանակակիցների ընկալումը ուսումնասիրելու համար, թեև դրանց հանդիսավոր բնույթը պահանջում է աղբյուրագիտական քննադատական մոտեցում։ Հրատարակությունը արժեքավոր է նաև գիտության սոցիալական պատմության տեսանկյունից, քանի որ ցույց է տալիս, թե ինչպես էին կազմակերպվում գիտական հոբելյանները, ինչ հաստատություններ և անհատներ էին մասնակցում դրանց, և ինչպիսի նշանակություն էր տրվում գիտնականի երկարամյա ծառայության հանրային գնահատմանը։ Ընդհանուր առմամբ նյութը կարող է օգտագործվել հայագիտության պատմության, գիտական կապերի, կրթության պատմության և Նիկողայոս Էմինի գիտական ժառանգության ուսումնասիրման համար՝ միաժամանակ պահպանելով տվյալ ժամանակաշրջանի ակադեմիական մշակույթի մասին արժեքավոր վկայություններ։