Մարքեթտինգային տեղեկատվություն մարքեքինգային հետազոտություն

Իրավաբանություն

Գրքում ուսումնասիրվում են ապօրինի ճանապարհով ձեռք բերված եկամուտների լվացման դեմ պայքարի հիմնախնդիրները համեմատական իրավական վերլուծության շրջանակում, վերլուծվում են միջազգային և ազգային օրենսդրական հիմքերը, պայքարի մեխանիզմների արդյունավետությունը և իրավակարգավորման տարբեր մոտեցումները, ներկայացվում են վերահսկողության, ֆինանսական վերահսկողության մարմինների գործառույթները, իրավական պատասխանատվության սահմանները և դատական պրակտիկայի առանձնահատկությունները, համեմատվում են տարբեր երկրների փորձերը՝ ցույց տալով հաջողված և ոչ բավարար մեթոդները, քննարկվում են իրավական խոչընդոտները, ֆինանսական գաղտնիության և մարդկային իրավունքների սահմանափակումների բալանսը, առաջարկվում են համակարգային մոտեցումներ՝ իրավական և կազմակերպչական մեխանիզմների կատարելագործման համար, աշխատանքը միավորում է տեսական վերլուծությունը և գործնական օրինակները՝ նպատակ ունենալով ձևավորել արդյունավետ ռազմավարություններ ապօրինի եկամուտների լվացման կանխարգելման և վերահսկման ոլորտում։

Lեզվաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է անգլալեզու երգիծական հաղորդակցության մեջ գենդերի լեզվական և հանրամշակութային արտահայտությունների ուսումնասիրությանը՝ համադրելով լեզվաբանական, գործաբանական, դիսկուրսային և մշակութաբանական մոտեցումները։ Հետազոտության առանցքում այն հարցն է, թե ինչպես են գենդերի վերաբերյալ հասարակական պատկերացումները, դերային սպասումները և մշակութային կարծրատիպերը ձևավորվում, վերարտադրվում, վերաիմաստավորվում կամ քննադատվում հումորի ու երգիծանքի միջոցով։ Քննվում են բառապաշարային ընտրության, փոխաբերությունների, դարձվածային միավորների, հեգնանքի, բառախաղի, չափազանցության, ակնարկի և այլ արտահայտչամիջոցների գործառույթները՝ բացահայտելու համար դրանց մասնակցությունը գենդերային իմաստների ստեղծմանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում խոսողի հաղորդակցական նպատակին և համատեքստին, քանի որ նույն լեզվական միջոցը տարբեր իրավիճակներում կարող է ձեռք բերել տարբեր իմաստային ու գնահատողական երանգներ։ Հետազոտվում է նաև երգիծանքի երկակի բնույթը․ այն կարող է ինչպես վերարտադրել հասարակության մեջ տարածված պատկերացումները, այնպես էլ դրանք կասկածի տակ դնել՝ հեգնական ձևով բացահայտելով դրանց պայմանական կամ հակասական բնույթը։ Հանրամշակութային դիտանկյունից ուսումնասիրվում է լեզվի և հասարակական արժեքների փոխազդեցությունը, ինչպես նաև այն, թե պատմական և սոցիալական փոփոխություններն ինչպես կարող են անդրադառնալ հումորային հաղորդակցության բովանդակության վրա։ Կարևոր տեղ է հատկացվում տարբեր հաղորդակցական միջավայրերում գենդերային ներկայացումների առանձնահատկություններին՝ հաշվի առնելով գրական, հրապարակախոսական, զանգվածային հաղորդակցության և առօրյա խոսույթի հնարավոր տարբերությունները։ Քննվում է նաև հասցեատիրոջ դերը երգիծական իմաստի մեկնաբանման գործընթացում, քանի որ հումորի ընկալումը հաճախ պայմանավորված է մշակութային գիտելիքներով, լեզվական իրազեկությամբ և հաղորդակցական իրավիճակի ըմբռնմամբ։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև սոցիալական ինքնության, իշխանական հարաբերությունների, լեզվական գնահատականի և կարծրատիպավորման փոխկապակցվածությանը՝ ցույց տալով, որ երգիծական խոսույթը ոչ միայն զվարճանքի միջոց է, այլև հասարակական հարաբերությունների ու մշակութային պատկերացումների արտացոլման տարածք։ Լեզվական նյութի վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու բացահայտ և ենթադրվող իմաստները, դրանց ձևավորման մեխանիզմները և մշակութային պայմանավորվածությունը։ Այսպիսով, հետազոտությունը նպաստում է գենդերի ու լեզվի փոխհարաբերությունների առավել ամբողջական ըմբռնմանը և կարևոր նշանակություն ունի ժամանակակից դիսկուրսի վերլուծության, լեզվամշակութաբանության, հանրալեզվաբանության ու անգլերենի ուսումնասիրության համար։

Քաղաքագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է Թուրքիայի և Պարսից ծոցի արաբական երկրների համագործակցության խորհրդի անդամ պետությունների միջև հարաբերությունների զարգացման ուսումնասիրությանը XX դարի վերջից մինչև XXI դարի սկզբի ժամանակահատվածում։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են Թուրքիայի և Ծոցի երկրների քաղաքական, տնտեսական, ռազմական, դիվանագիտական և անվտանգային փոխհարաբերությունների ձևավորման հիմնական փուլերը, ինչպես նաև դրանց վրա ազդող տարածաշրջանային և միջազգային գործընթացները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Սառը պատերազմի ավարտից հետո Մերձավոր Արևելքում ուժերի հարաբերակցության փոփոխություններին, Թուրքիայի արտաքին քաղաքականության վերակողմնորոշմանը և Ծոցի երկրների հետ համագործակցության ընդլայնմանը։ Ուսումնասիրվում են երկկողմ և բազմակողմ հարաբերությունների զարգացման հիմնական ուղղությունները՝ ներառյալ առևտուրը, ներդրումները, էներգետիկ համագործակցությունը, ռազմական կապերը, անվտանգության ոլորտում փոխգործակցությունը և դիվանագիտական շփումները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում տարածաշրջանային ճգնաժամերի և հակամարտությունների ազդեցությանը, ինչպես նաև Իրաքի, Իրանի, Սիրիայի և Պարսից ծոցի անվտանգության խնդիրների շուրջ Թուրքիայի և արաբական միապետությունների դիրքորոշումների փոխազդեցությանը։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև տնտեսական կապերի խորացմանը և էներգետիկ ռեսուրսների նշանակությանը՝ հաշվի առնելով Թուրքիայի աշխարհագրական դիրքը և նրա դերը Եվրոպան ու Մերձավոր Արևելքը կապող տարածաշրջանային հաղորդակցության համակարգերում։ Հետազոտության ընթացքում վերլուծվում են նաև կողմերի շահերի համընկնման և տարաձայնությունների ոլորտները, քաղաքական իսլամի, տարածաշրջանային ազդեցության, անվտանգության և արտաքին քաղաքական առաջնահերթությունների հետ կապված տարբեր մոտեցումները։ Ժամանակագրական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու հարաբերությունների փոփոխության հիմնական միտումները և գնահատելու այն գործոնները, որոնք նպաստել են Թուրքիայի ու Ծոցի արաբական պետությունների միջև համագործակցության խորացմանը կամ սահմանափակմանը։ Աշխատությունը կարող է կարևոր նշանակություն ունենալ ժամանակակից Մերձավոր Արևելքի քաղաքական գործընթացների, տարածաշրջանային ուժային հարաբերակցության և Թուրքիայի արտաքին քաղաքականության զարգացման ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է հետաքրքրել քաղաքագետներին, պատմաբաններին, միջազգային հարաբերությունների մասնագետներին, արևելագետներին, տարածաշրջանային անվտանգության հետազոտողներին և համապատասխան ոլորտների ուսանողներին։

Տնտեսագիտություն

Յուրաքանչյուր երկրի անվտանգության և պաշտպանունակության ապահովումը զարգացման բոլորԱյս թեման վերաբերում է ոչ մետաղական հանքանյութեր արդյունահանող և վերամշակող ձեռնարկությունների արտահանման կարողությունների գնահատմանը՝ տնտեսական զարգացման և ազգային անվտանգության ապահովման համատեքստում։ Ոչ մետաղական հանքանյութերի արդյունաբերությունը ներառում է շինարարական նյութեր, կավ, ավազ, գիպս, կրաքար, բազալտ, ինչպես նաև տարբեր արդյունաբերական հումք, որոնք լայն կիրառություն ունեն շինարարության, քիմիական արտադրության և ենթակառուցվածքների զարգացման մեջ։ Այս ոլորտի ձեռնարկությունների արտահանման կարողությունը պայմանավորված է մի շարք գործոններով՝ հումքի որակով, վերամշակման տեխնոլոգիական մակարդակով, արտադրանքի միջազգային ստանդարտներին համապատասխանությամբ, տրանսպորտային ենթակառուցվածքների զարգացվածությամբ և արտաքին շուկաների հասանելիությամբ։ Տնտեսական տեսանկյունից այս ոլորտը կարող է զգալիորեն նպաստել երկրի արտարժութային մուտքերի աճին, արդյունաբերական դիվերսիֆիկացմանը և տարածաշրջանային մրցունակության բարձրացմանը։ Սակայն արտահանման արդյունավետությունը կախված է նաև ներդրումային միջավայրից, էներգիայի արժեքից, արտադրական ծախսերից և պետական քաղաքականությունից՝ հատկապես հարկային և մաքսային կարգավորումներից։ ժամանակներում մեծապես կախված է եղել զարգացած և կայուն տնտեսությունն ունենալուց, որն ապահովող հիմնական ուղղություններից է արտահանման ուղղված տնտեսությունը / В условиях глобализации и расширения всемирных хозяйственных связей, для обеспечения устойчивого развития национальной экономики значительную роль играет экспортный потенциал, формирование которого происходит на предприятиях, являющихся самостоятельными участниками внешнеэкономической деятельности / Within the context of globalization and expansion of global economic relations, export potential plays a significant role in ensuring a sustainable development of the national economy, formation of which takes place in enterprises that are independent participants of foreign economic activities Հրատ.՝ Հայաստանի պետական տնտեսագիտական համալսարան, Երևան, 2014, Սեղմագիր՝ 26 էջ [src=123456789/8669] [dspace.nla.am]

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության ներդրողների կողմից կապիտալի շուկաներում ներդրումային պորտֆելների ձևավորման և արդյունավետ կառավարման տեսական, մեթոդական ու կիրառական խնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է ներդրումային որոշումների ընդունման, տարբեր ֆինանսական գործիքների ընտրության, եկամտաբերության և ռիսկի հարաբերակցության գնահատման, ինչպես նաև ներդրումային միջոցների արդյունավետ բաշխման մեխանիզմների վրա։ Քննության են առնվում բաժնետոմսերի, պարտատոմսերի և այլ արժեթղթերի ներդրումային առանձնահատկությունները՝ դրանց եկամտաբերության, իրացվելիության, ռիսկայնության և շուկայական արժեքի փոփոխությունների տեսանկյունից։ Պորտֆելի ձևավորումը դիտարկվում է որպես բազմափուլ գործընթաց, որը ներառում է ներդրողի նպատակների և ռիսկի նկատմամբ վերաբերմունքի որոշումը, ֆինանսական գործիքների ուսումնասիրությունը, ակտիվների ընտրությունը և դրանց միջև ներդրումային միջոցների համապատասխան բաշխումը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում դիվերսիֆիկացման սկզբունքին, որի կիրառումը հնարավորություն է տալիս տարբեր ակտիվների համակցման միջոցով նվազեցնել պորտֆելի ընդհանուր ռիսկը և սահմանված պայմաններում ապահովել եկամտաբերության առավել ընդունելի մակարդակ։ Քննության են առնվում պորտֆելային ներդրումների ժամանակակից տեսության հիմնական մոտեցումները, ռիսկի և սպասվող եկամտաբերության գնահատման մեթոդները, ակտիվների միջև փոխկախվածության նշանակությունը և օպտիմալ պորտֆելի ընտրության սկզբունքները։ Կարևորվում է համակարգային և ոչ համակարգային ռիսկերի տարբերակումը, ինչպես նաև այն գործոնների բացահայտումը, որոնք կարող են ազդել արժեթղթերի գների և ներդրումների վերջնական արդյունքների վրա։ Վերլուծվում են տոկոսադրույքների, գնաճի, փոխարժեքների, տնտեսական աճի, դրամավարկային և հարկաբյուջետային քաղաքականության փոփոխությունների հնարավոր ազդեցությունները ներդրումային որոշումների և կապիտալի շուկայի վարքագծի վրա։ Պորտֆելի կառավարումը ներկայացվում է որպես շարունակական գործընթաց, որի ընթացքում անհրաժեշտ է վերահսկել ընտրված ակտիվների արդյունավետությունը, գնահատել շուկայական պայմանների փոփոխությունները և անհրաժեշտության դեպքում իրականացնել պորտֆելի կառուցվածքի վերանայում ու վերաբալանսավորում։ Դիտարկվում են ակտիվ և պասիվ կառավարման ռազմավարությունների առանձնահատկությունները, դրանց առավելություններն ու սահմանափակումները տարբեր շուկայական պայմաններում։ Առանձին նշանակություն է տրվում ներդրումային տեղեկատվության որակին, ֆինանսական հաշվետվությունների վերլուծությանը և արժեթղթեր թողարկող կազմակերպությունների ֆինանսական վիճակի գնահատմանը։ Կարևորվում են նաև կապիտալի շուկայի ենթակառուցվածքների, կարգավորման համակարգի, ներդրողների իրավունքների պաշտպանության և տեղեկատվության թափանցիկության դերը ներդրումային միջավայրի զարգացման գործում։ Հայաստանի պայմանների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել տեղական ներդրողների գործունեության առանձնահատկությունները, ֆինանսական գործիքների հասանելիության, շուկայի խորության, իրացվելիության և ներդրումային մշակույթի հետ կապված խնդիրները։ Անդրադարձ է կատարվում նաև միջազգային կապիտալի շուկաներում ներդրումների հնարավորություններին, որոնք կարող են ընդլայնել ակտիվների ընտրության շրջանակը և նպաստել աշխարհագրական ու արժութային դիվերսիֆիկացմանը։ Միաժամանակ կարևորվում է միջազգային ներդրումներին բնորոշ լրացուցիչ ռիսկերի՝ արժութային տատանումների, արտաքին տնտեսական փոփոխությունների և տարբեր շուկաների կարգավորման առանձնահատկությունների հաշվառումը։ Հետազոտության կիրառական նշանակությունը կապված է ներդրումային պորտֆելի ձևավորման և կառավարման մեթոդների կատարելագործման, ներդրումային որոշումների հիմնավորվածության բարձրացման և ռիսկերի առավել արդյունավետ վերահսկման հետ։ Ներկայացվող մոտեցումները կարող են նպաստել ինչպես անհատական, այնպես էլ ինստիտուցիոնալ ներդրողների ֆինանսական ռեսուրսների ավելի արդյունավետ կառավարմանը և Հայաստանի կապիտալի շուկայի զարգացման հնարավորությունների գնահատմանը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել ֆինանսական վերլուծաբանների, ներդրումային կառավարիչների, տնտեսագետների, կապիտալի շուկայի մասնագետների, հետազոտողների, դասախոսների և ֆինանսների ոլորտի ուսանողների համար։

Պատմություն

Ժողովուրդների բարեկամության շքանշանակիր ՀՍՍՀ Ալեքսանդր Մյասնիկյանի անվան պետական գրադարանի 1989 թվականի պլանը ձևավորվել է խորհրդային գրադարանային համակարգի ավարտական փուլում և արտացոլում էր ինչպես ավանդական գրադարանային գործունեության շարունակությունը, այնպես էլ աստիճանաբար ուժեղացող տեղեկատվական-մեթոդական արդիականացման միտումները։ Այդ տարվա հիմնական նպատակներից էր գրադարանի ֆոնդերի համալրումը՝ ապահովելով հանրապետությունում լույս տեսնող բոլոր հրատարակությունների պարտադիր օրինակների հավաքագրումը, ինչպես նաև գիտական, կրթական և մշակութային արժեք ունեցող գրքերի, պարբերականների և տեղեկատու նյութերի ձեռքբերումը տարբեր աղբյուրներից։ Կարևոր ուղղություն էր ֆոնդերի համակարգված պահպանումը և դասակարգումը՝ գրադարանի գիտական, մատենագիտական և տեղեկատվական սպասարկման արդյունավետությունը բարձրացնելու նպատակով։ 1989 թվականի պլանում զգալի տեղ էր հատկացվում մատենագիտական աշխատանքներին, այդ թվում՝ ազգային մատենագիտության հրատարակությունների շարունակմանը, գրքային կատալոգների թարմացմանը և տեղեկատու-հղումային ապարատի կատարելագործմանը, ինչը հնարավորություն էր տալիս ավելի արագ և ճշգրիտ սպասարկել ընթերցողներին և գիտական աշխատողներին։ Գրադարանի գործունեության կարևոր բաղադրիչ էր նաև ընթերցողական սպասարկման կազմակերպումը՝ ընթերցասրահների աշխատանքի բարելավումը, գրքերի տրամադրման համակարգի կարգավորումը և օգտվողների պահանջների ավելի արդյունավետ բավարարումը։ Պլանի մեջ ներառված էին նաև գիտամեթոդական և մշակութային միջոցառումներ՝ գրքի ցուցահանդեսներ, գիտաժողովներ, հանդիպումներ հեղինակների և գիտնականների հետ, որոնք նպաստում էին գրքի և ընթերցանության հանրահռչակմանը։ 1989 թվականին արդեն սկսում էին ավելի նկատելի դառնալ տեխնիկական արդիականացման և գործընթացների մեքենայացման գաղափարները, թեև դրանք դեռ հիմնականում փորձարարական և նախապատրաստական փուլում էին։ Գրադարանը նաև ամրապնդում էր համագործակցությունը այլ հանրապետությունների և միջազգային գրադարանների հետ՝ տեղեկատվական փոխանակման և մասնագիտական փորձի ուսումնասիրման նպատակով։ Ընդհանուր առմամբ, 1989 թվականի պլանը արտացոլում էր կայուն, բայց արդեն փոփոխությունների նախաշեմին գտնվող համակարգ, որը փորձում էր համատեղել խորհրդային գրադարանային ավանդույթները և նոր ժամանակների տեղեկատվական պահանջները։