Նոր գրականություն կուլտուրայի և արվեստի վերաբերյալ Հայկական ՍՍՀ-ում : Մատենագիտական ցանկ

Քիմիա

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է տեղակալված պիրիմիդինների սինթեզի և դրանց նուկլեոֆիլ վերախմբավորումների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է մշակել և ուսումնասիրել պիրիմիդինային կառուցվածք պարունակող նոր օրգանական միացությունների ստացման եղանակները, պարզել դրանց քիմիական փոխակերպումների օրինաչափությունները և բացահայտել նուկլեոֆիլ մասնիկների ազդեցությամբ ընթացող վերախմբավորումների մեխանիզմներն ու պայմանները։ Պիրիմիդինները ազոտ պարունակող հետերոցիկլիկ միացությունների կարևոր դաս են, որոնք լայն կիրառություն ունեն օրգանական և դեղաքիմիական հետազոտություններում, ինչպես նաև տարբեր կենսաբանորեն ակտիվ միացությունների կառուցվածքում։ Աշխատանքի շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել տարբեր տեղակալիչներով պիրիմիդինային ածանցյալների ստացման սինթետիկ ուղիները, ռեակցիաների պայմանների ընտրությունը, ելանյութերի կառուցվածքի ազդեցությունը վերջնական արտադրանքի ձևավորման վրա և ստացված միացությունների կառուցվածքային առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նուկլեոֆիլ վերախմբավորումներին՝ որպես օրգանական սինթեզում կարևոր փոխակերպումների դասի։ Նման գործընթացների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես կարող է նուկլեոֆիլ ռեագենտի փոխազդեցությունը պիրիմիդինային համակարգի հետ հանգեցնել ատոմների կամ ֆունկցիոնալ խմբերի վերադասավորմանը և նոր կառուցվածքի ձևավորմանը։ Հետազոտության ընթացքում կարող են համեմատվել տարբեր նուկլեոֆիլ ռեագենտներ, ռեակցիոն միջավայրեր, ջերմաստիճանային պայմաններ և ժամանակային գործոններ՝ վերախմբավորման ընթացքի վրա դրանց ազդեցությունը պարզելու նպատակով։ Կարևոր խնդիր է նաև ստացված միացությունների կառուցվածքի նույնականացումը և քիմիական հատկությունների ուսումնասիրությունը։ Այդ նպատակով կարող են կիրառվել սպեկտրոսկոպիական, քրոմատոգրաֆիական և այլ ֆիզիկաքիմիական մեթոդներ, որոնք հնարավորություն են տալիս հաստատել սինթեզված նյութերի կառուցվածքը և գնահատել դրանց մաքրությունն ու կայունությունը։ Աշխատանքի տեսական նշանակությունը կապված է պիրիմիդինային համակարգերում նուկլեոֆիլ փոխակերպումների օրինաչափությունների և մեխանիզմների առավել խորքային ըմբռնման հետ։ Գործնական առումով մշակված սինթետիկ մոտեցումները կարող են կիրառելի լինել նոր հետերոցիկլիկ միացությունների ստացման, բարդ օրգանական մոլեկուլների կառուցման և պոտենցիալ կենսաբանական ակտիվությամբ օժտված նյութերի հետագա ուսումնասիրման համար։ Հետազոտությունը կարող է նաև հնարավորություն տալ բացահայտելու պիրիմիդինային ածանցյալների կառուցվածք-ռեակցիոնունակություն փոխկապակցվածությունը և որոշելու այն պայմանները, որոնց դեպքում ցանկալի փոխակերպումները տեղի են ունենում առավել արդյունավետ։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը կարևոր է հետերոցիկլիկ քիմիայի և օրգանական սինթեզի զարգացման տեսանկյունից՝ համադրելով նոր պիրիմիդինային միացությունների ստացման խնդիրները դրանց նուկլեոֆիլ վերախմբավորումների տեսական և փորձարարական ուսումնասիրության հետ։

Տեխնոլոգիա

Աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի բարձր պատվարների անվտանգության ինժեներական ապահովման հետ կապված մի շարք կարևոր խնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է վերլուծել բարձր հիդրոտեխնիկական կառույցների շահագործման անվտանգության վրա ազդող գործոնները, գնահատել դրանց տեխնիկական վիճակի վերահսկման և հուսալիության ապահովման մոտեցումները, ինչպես նաև առաջարկել ինժեներական լուծումներ, որոնք կարող են նվազեցնել վթարային իրավիճակների և կառուցվածքային վնասումների առաջացման ռիսկերը։ Հայաստանի պայմաններում բարձր պատվարների անվտանգ շահագործումը առանձնահատուկ նշանակություն ունի, քանի որ դրանք կապված են ջրային ռեսուրսների կառավարման, ոռոգման, էներգետիկայի և բնակավայրերի անվտանգության հետ։ Ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչ է պատվարների վրա գործող բեռնվածությունների և ազդեցությունների գնահատումը։ Դրանց թվում կարող են լինել ջրի հիդրոստատիկ ճնշումը, ջրի մակարդակի տատանումները, ջրաթափանցման գործընթացները, ջերմաստիճանային ազդեցությունները, սեյսմիկ բեռնվածությունները և այլ բնական կամ տեխնածին գործոններ։ Բարձր պատվարների դեպքում այդ ազդեցությունների համակցված բնույթը կարող է էապես փոխել կառուցվածքի լարվածադեֆորմացիոն վիճակը, ուստի անվտանգության գնահատումը պահանջում է բազմագործոնային մոտեցում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Հայաստանի սեյսմիկ պայմաններին։ Երկրի տարածքի զգալի հատվածը բնութագրվում է սեյսմիկ ակտիվությամբ, ինչի պատճառով հիդրոտեխնիկական խոշոր կառույցների նախագծման և շահագործման ժամանակ երկրաշարժային ազդեցությունների հաշվառումը կարևոր նշանակություն ունի։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են գնահատվել պատվարների արձագանքը տարբեր ինտենսիվության սեյսմիկ ազդեցություններին, հնարավոր դեֆորմացիաները և այն սահմանային վիճակները, որոնց դեպքում կարող է առաջանալ կառույցի կամ դրա առանձին տարրերի վնասման վտանգ։ Կարևոր խնդիր է նաև ջրաթափանցման և ֆիլտրացիոն գործընթացների ուսումնասիրությունը։ Պատվարի մարմնով, հիմքով կամ հարակից ապարներով ջրի ներթափանցումը կարող է առաջացնել ներքին ճնշումների փոփոխություն, նյութի լվացում, էրոզիա և այլ անցանկալի երևույթներ։ Այդ պատճառով ֆիլտրացիոն ռեժիմի վերահսկումը պատվարների անվտանգության ապահովման առանցքային ուղղություններից է։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ ֆիլտրացիոն հոսքերի մոնիթորինգի, դրենաժային համակարգերի աշխատանքի և ջրի ճնշումների չափման խնդիրներին։ Պատվարի տեխնիկական վիճակի գնահատման կարևոր գործիք է մշտադիտարկման համակարգը։ Տարբեր չափիչ սարքերի միջոցով հնարավոր է հետևել կառույցի նստվածքներին, տեղաշարժերին, թեքություններին, ճաքերի առաջացմանը, ջրի ճնշմանը, ֆիլտրացիային և այլ ցուցանիշներին։ Այդ տվյալների պարբերական հավաքագրումը և վերլուծությունը հնարավորություն են տալիս հայտնաբերել վտանգավոր միտումները դեռևս դրանց կրիտիկական դրսևորումից առաջ։ Հետազոտությունը կարող է քննարկել նաև դիտարկումների արդյունքների մշակման և դրանց հիման վրա կառույցի վիճակի ախտորոշման մեթոդները։ Անվտանգության ինժեներական ապահովման կարևոր ուղղություն է պատվարների հուսալիության և ռիսկի գնահատումը։ Կառույցի անվտանգությունը կախված է ոչ միայն դրա նախագծային ամրությունից, այլև նյութերի հատկությունների փոփոխությունից, շահագործման պայմաններից, բնական ազդեցություններից և տեխնիկական սպասարկման որակից։ Հավանականային մոտեցումների կիրառումը հնարավորություն է տալիս հաշվի առնել այդ գործոնների անորոշությունը և գնահատել տարբեր վնասման կամ վթարային սցենարների հավանականությունը։ Հայաստանի բարձր պատվարների ուսումնասիրության ժամանակ կարևոր է հաշվի առնել նաև կառուցվածքների շահագործման երկարատևությունը։ Տարիների ընթացքում կարող են փոխվել նյութերի ֆիզիկամեխանիկական հատկությունները, առաջանալ տեղային վնասումներ, մաշվածություն կամ նախագծային և փաստացի պայմանների միջև տարբերություններ։ Հետևաբար անվտանգության գնահատումը պետք է հիմնված լինի ոչ միայն նախնական նախագծային հաշվարկների, այլև կառույցի իրական վիճակի պարբերական հետազոտության վրա։ Աշխատանքը կարող է ներառել պատվարների տեխնիկական վիճակի գնահատման համար կիրառվող ինժեներական մեթոդների, հաշվարկային մոդելների և փորձարարական դիտարկումների համադրություն։ Թվային մոդելավորումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել ջրային, երկրաբանական և կառուցվածքային գործոնների փոխազդեցությունը և կանխատեսել կառույցի վարքագիծը տարբեր շահագործման պայմաններում։ Այդպիսի մոդելների համադրումը իրական մոնիթորինգային տվյալների հետ կարող է բարձրացնել անվտանգության կանխատեսումների հուսալիությունը։ Առանձին նշանակություն ունի արտակարգ իրավիճակների կանխարգելման և կառավարման խնդիրը։ Բարձր պատվարների վնասումը կարող է ունենալ մեծածավալ հետևանքներ՝ պայմանավորված ստորին հոսանքներում գտնվող բնակավայրերի, ենթակառուցվածքների և գյուղատնտեսական տարածքների հնարավոր հեղեղմամբ։ Այդ պատճառով անվտանգության համակարգը պետք է ներառի ոչ միայն կառույցի տեխնիկական վիճակի վերահսկում, այլև հնարավոր վթարային սցենարների կանխատեսում, վաղ նախազգուշացման մեխանիզմներ և արտակարգ իրավիճակների արձագանքման կազմակերպական միջոցառումներ։ Ուսումնասիրության արդյունքները կարող են կիրառվել Հայաստանի բարձր պատվարների տեխնիկական վիճակի գնահատման, մոնիթորինգի համակարգերի կատարելագործման, անվտանգության չափանիշների մշակման և կառույցների շահագործման ռիսկերի նվազեցման համար։ Դրանք կարող են նպաստել նաև վերականգնման, ուժեղացման կամ տեխնիկական սպասարկման առաջնահերթությունների որոշմանը։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը միավորում է հիդրոտեխնիկայի, շինարարական մեխանիկայի, սեյսմակայուն շինարարության, երկրատեխնիկայի, հուսալիության տեսության և տեխնիկական ախտորոշման մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով ապահովել բարձր պատվարների անվտանգ և երկարաժամկետ շահագործումը։ Թեման ունի կարևոր գիտագործնական նշանակություն, քանի որ պատվարների անվտանգության բարձր մակարդակի պահպանումը կարևոր է ինչպես ջրային և էներգետիկ ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման, այնպես էլ բնակչության և ենթակառուցվածքների պաշտպանության համար։

Աշխարհագրություն

Աշխատությունը նվիրված է ուրբանիզացված տարածքների սեյսմիկ միկրոշրջանացման մեթոդաբանական հիմունքների և կիրառվող երկրաֆիզիկական հետազոտությունների առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ Երևանի քաղաքի օրինակով։ Վերլուծվում են քաղաքային տարածքների սեյսմիկ վտանգի գնահատման սկզբունքները, երկրաբանական և ինժեներաերկրաբանական պայմանների ազդեցությունը սեյսմիկ ալիքների տարածման վրա, ինչպես նաև տեղային երկրաբանական առանձնահատկությունների դերը երկրաշարժերի ժամանակ հնարավոր ազդեցությունների ձևավորման գործում։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են սեյսմիկ միկրոշրջանացման ժամանակ կիրառվող երկրաֆիզիկական մեթոդները, դրանց արդյունավետությունը, չափումների և տվյալների մշակման մոտեցումները, ինչպես նաև տարածքների սեյսմիկ կայունության գնահատման եղանակները։ Քննարկվում են քաղաքաշինական պլանավորման, շենքերի և ենթակառուցվածքների անվտանգության ապահովման, սեյսմիկ ռիսկերի նվազեցման և աղետների կանխարգելման խնդիրները։ Հետազոտությունը կարևոր նշանակություն ունի Երևանի և այլ սեյսմավտանգ քաղաքային տարածքների կայուն զարգացման, շինարարական նախագծման կատարելագործման և բնակչության անվտանգության բարձրացման համար՝ հետաքրքրություն ներկայացնելով սեյսմոլոգների, երկրաբանների, քաղաքաշինարարների, ինժեներների և աղետների կառավարման մասնագետների համար։

Փիլիսոփայություն

Հայոց ինքնության հիմնահարցեր-ը գիտական և վերլուծական բնույթի աշխատություն է, որը ուսումնասիրում է հայ ազգային ինքնության ձևավորման, զարգացման և պահպանման հիմնական գործոնները պատմական տարբեր փուլերում՝ սկսած հնագույն քաղաքակրթական արմատներից մինչև ժամանակակից գլոբալիզացիայի պայմանները, որտեղ քննարկվում են էթնոմշակութային ինքնության բաղադրիչները՝ լեզուն, կրոնը, պատմական հիշողությունը, մշակութային ավանդույթները և պետականության գաղափարը, ինչպես նաև դրանց փոխազդեցությունը արտաքին քաղաքական, սոցիալական և տնտեսական պայմանների հետ, աշխատությունում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն պատմական հանգամանքներին, որոնք ազդել են ինքնության վերափոխման կամ ամրապնդման վրա՝ օտար տիրապետությունների շրջաններ, գաղթաշխարհի ձևավորում, ցեղասպանության հետևանքներ և սփյուռքահայության դերակատարություն, միաժամանակ ներկայացվում են նաև տարբեր գիտական մոտեցումներ ինքնության ընկալման վերաբերյալ՝ էթնոսիմվոլիկ, պատմամշակութային և քաղաքական մեկնաբանություններով, որոնք բացահայտում են հայ ինքնության բազմաշերտ և դինամիկ բնույթը, աշխատությունը նպատակ ունի ցույց տալ, որ հայոց ինքնությունը ոչ թե կայուն և անփոփոխ երևույթ է, այլ պատմականորեն զարգացող համակարգ, որը մշտապես վերաձևավորվել է արտաքին ճնշումների և ներքին զարգացումների ազդեցությամբ՝ պահպանելով իր հիմնական առանցքային բաղադրիչները։

Կրոն

Այս կենսագրական-պատմական ուսումնասիրությունը նվիրված է եկեղեցական գործիչ, աստվածաբանության դոկտոր Կարապետ Տեր-Մկրտչյանի հոգևոր գործունեությանն ու վարչական դերակատարությանը՝ որպես Ադրբեյջանի թեմի եպիսկոպոս և եկեղեցական կառույցների ղեկավար։ Աշխատության մեջ ներկայացվում է նրա կրթական ուղին, աստվածաբանական պատրաստվածությունը, ինչպես նաև հոգևոր ծառայության ընթացքում իրականացրած կազմակերպչական և վարչական գործունեությունը՝ կապված թեմական կյանքի համակարգման, եկեղեցական հաստատությունների գործունեության և հոգևոր-մշակութային նախաձեռնությունների հետ։ Հեղինակը վերլուծում է նրա դերը տվյալ ժամանակաշրջանի եկեղեցական կառավարման համակարգում, ինչպես նաև նրա ազդեցությունը համայնքային կյանքի և հոգևոր կրթության զարգացման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պատմական պայմաններին, որոնցում ձևավորվել և իրականացվել է նրա գործունեությունը՝ ընդգծելով եկեղեցու և հասարակության փոխհարաբերությունների առանձնահատկությունները։

Տեխնոլոգիա

Աշխատությունը նվիրված է հեռահաղորդակցական սարքերի էներգասպառման ուսումնասիրությանը և դրա նվազեցմանն ուղղված տեխնիկական ու ալգորիթմական միջոցների մշակմանը։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են կապի և տվյալների փոխանցման սարքավորումներում էլեկտրաէներգիայի սպառման հիմնական աղբյուրները, դրանց կախվածությունը սարքի կառուցվածքից, աշխատանքի ռեժիմից, փոխանցվող տվյալների ծավալից, բեռնվածության մակարդակից և կապի տեխնոլոգիական առանձնահատկություններից։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում էներգիայի առավել մեծ սպառում ունեցող հանգույցների բացահայտմանը և դրանց աշխատանքի օպտիմալացման հնարավորություններին՝ առանց հաղորդակցության որակի, հուսալիության և պահանջվող արտադրողականության էական նվազման։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել հեռահաղորդակցական սարքերի էներգասպառման մոդելները, տարբեր աշխատանքային ռեժիմների համեմատական բնութագրերը և էներգիայի արդյունավետ օգտագործման գնահատման չափորոշիչները։ Կարևորվում է սարքավորումների ակտիվ և ոչ ակտիվ վիճակների կառավարման, էներգախնայողության ռեժիմների, դինամիկ բեռնվածության կարգավորման, բաղադրիչների աշխատանքի ժամանակավոր անջատման կամ հզորության նվազեցման և տվյալների փոխանցման գործընթացների օպտիմալացման կիրառումը։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է նաև էներգիայի սպառման և ցանցի կատարողականության միջև հավասարակշռության ապահովումը, քանի որ չափազանց ագրեսիվ էներգախնայողությունը կարող է անդրադառնալ կապի ուշացումներին, թողունակությանը կամ ծառայության հասանելիությանը։ Աշխատանքը կարող է ներառել էներգասպառման չափումների, մոդելավորման և փորձարարական գնահատման մեթոդներ, որոնց միջոցով հնարավոր է համեմատել առաջարկվող լուծումների արդյունավետությունը տարբեր աշխատանքային պայմաններում։ Հետազոտության արդյունքները կարող են հիմք հանդիսանալ հեռահաղորդակցական սարքերի էներգաարդյունավետ կառավարման նոր ալգորիթմների և տեխնիկական լուծումների մշակման համար՝ հաշվի առնելով ժամանակակից կապի համակարգերի աճող բարդությունն ու սարքավորումների թվի ավելացումը։ Էներգասպառման նվազեցումը կարող է նպաստել ոչ միայն շահագործման ծախսերի կրճատմանը, այլև կապի ենթակառուցվածքների ընդհանուր էներգետիկ արդյունավետության և շրջակա միջավայրի վրա դրանց ազդեցության բարելավմանը։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել հեռահաղորդակցության ինժեներներին, կապի համակարգերի նախագծողներին, էլեկտրոնիկայի և ավտոմատացման մասնագետներին, էներգաարդյունավետ համակարգերի մշակողներին, հետազոտողներին և համապատասխան տեխնիկական մասնագիտությունների ուսանողներին։