Նոր գրականություն կուլտուրայի և արվեստի վերաբերյալ: Մատենագիտական ցանկ (1974, թիվ 11)

Lեզվաբանություն

Այս աշխատությունը նվիրված է հայերենի և անգլերենի քերականական համակարգերի ուսումնասիրությանը՝ երկու լեզուների կառուցվածքային առանձնահատկությունների համադրական ներկայացմամբ։ Աշխատության շրջանակում դիտարկվում են քերականության հիմնական բաղադրիչները՝ ձևաբանությունն ու շարահյուսությունը, ինչպես նաև դրանցում առկա ընդհանրություններն ու տարբերությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում խոսքի մասերի համակարգին, գոյականների, ածականների, դերանունների, բայերի և այլ քերականական միավորների ձևաբանական ու գործառական առանձնահատկություններին։ Քննության են առնվում բայական համակարգերի կառուցվածքը, ժամանակի, եղանակի, դեմքի և թվի արտահայտման միջոցները, ինչպես նաև հայերենի և անգլերենի բայական ձևերի միջև առկա տարբերությունները։ Ուսումնասիրության մեջ անդրադարձ է կատարվում նաև գոյականի քերականական կատեգորիաներին, հոդերի կիրառությանը, հոլովական հարաբերությունների արտահայտմանը և բառերի միջև շարահյուսական կապերի ձևավորմանը։ Համադրական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու, թե ինչպես են երկու լեզուները տարբեր միջոցներով արտահայտում նույն կամ նմանատիպ քերականական իմաստները։ Աշխատությունը կարող է ներառել նաև նախադասության կառուցվածքի, բառերի շարադասության, պարզ և բարդ նախադասությունների, հարցական և ժխտական կառուցվածքների առանձնահատկությունների ուսումնասիրություն։ Կարևոր տեղ է հատկացվում այն խնդիրներին, որոնք կարող են առաջանալ հայերենից անգլերեն և անգլերենից հայերեն թարգմանության կամ լեզվի ուսուցման ընթացքում՝ պայմանավորված երկու քերականական համակարգերի կառուցվածքային տարբերություններով։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու հայերենի և անգլերենի քերականական կազմակերպվածության, դրանց ընդհանրությունների ու տարբերությունների և լեզվական կառուցվածքի գործառական առանձնահատկությունների մասին։ Այն կարող է օգտակար լինել լեզվաբանների, հայերեն և անգլերեն լեզուների մասնագետների, թարգմանիչների, օտար լեզվի ուսուցիչների, ուսանողների, հետազոտողների և երկու լեզուների քերականական համակարգերի համեմատական ուսումնասիրությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Lեզվաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է Ամիր Փազվարիի դուբեյթիների լեզվական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ ուշադրության կենտրոնում ունենալով դրանց բառապաշարը, քերականական կառուցվածքը, հնչյունական և ձևաբանական առանձնահատկությունները։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում է բանաստեղծական տեքստերի լեզուն՝ հաշվի առնելով դրանց ժողովրդական, բարբառային և գրական բաղադրիչների փոխազդեցությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տեղական խոսվածքի ազդեցությանը, բառերի ու քերականական ձևերի գործածությանը, արտահայտչական միջոցներին և լեզվական այն առանձնահատկություններին, որոնք տարբերակում են այս ստեղծագործությունները պարսկերենի գրական այլ դրսևորումներից։ Դուբեյթիների լեզվական քննությունը հնարավորություն է տալիս ոչ միայն բացահայտելու հեղինակի ստեղծագործական լեզվի բնորոշ գծերը, այլև պատկերացում կազմելու Իրանի հյուսիսային շրջանների լեզվական ու մշակութային միջավայրի, բանավոր ավանդույթի և ժողովրդական պոեզիայի զարգացման առանձնահատկությունների մասին։ Աշխատությունը կարող է արժեքավոր լինել իրանագետների, լեզվաբանների, պարսից գրականության և բարբառագիտության մասնագետների, բանագետների, հետազոտողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Lեզվաբանություն

Այս աշխատանքը նվիրված է ռուսերեն հոգեբանական տերմինաբանության կառուցվածքային և իմաստաբանական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով մասնագիտական լեզվի ձևավորման, զարգացման և համակարգման օրինաչափությունները։ Հեղինակը վերլուծում է հոգեբանության ոլորտում կիրառվող տերմինների կազմությունը, բառաստեղծական մոդելները և դրանց միջև գոյություն ունեցող իմաստային հարաբերությունները՝ ընդգծելով գիտական հաղորդակցության մեջ տերմինաբանական ճշգրտության կարևորությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տերմինների դասակարգմանը՝ ըստ կառուցվածքային տեսակների, ներառյալ պարզ, բարդ և բաղադրյալ տերմինները, ինչպես նաև դրանց ձևավորման աղբյուրներին՝ ազգային լեզվական միջոցներ, փոխառություններ և միջազգային գիտական բառապաշար։ Աշխատությունը նաև ուսումնասիրում է տերմինների իմաստային կազմակերպվածությունը, հոմանիշային և հակադրական կապերը, հիերարխիկ հարաբերությունները և հասկացութային դաշտերի ձևավորման սկզբունքները հոգեբանական գիտության շրջանակում։ Ներկայացվում է գիտական լեզվի ստանդարտացման և տերմինաբանական համակարգերի միասնականացման նշանակությունը՝ որպես մասնագիտական հաղորդակցության արդյունավետության նախապայման։ Շեշտվում է, որ հոգեբանական տերմինաբանության կառուցվածքային և իմաստաբանական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս ավելի խորությամբ հասկանալ գիտական հասկացությունների կազմակերպման մեխանիզմները և նպաստում է ինչպես լեզվաբանական, այնպես էլ հոգեբանական գիտելիքի զարգացմանը։

Գրականություն

Վեպի գործողությունները տեղի են ունենում Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին և կենտրոնանում են Հոմեր Մաքոլի անունով պատանու կյանքի վրա։ Նրա ընտանիքը և շրջապատը ապրում են պատերազմի ազդեցության տակ, իսկ ինքը աշխատում է որպես հեռագրատան հաղորդագրություններ փոխանցող՝ առնչվելով մարդկային կյանքի ուրախ և ցավալի իրադարձություններին։ Այս ձևաչափը ստեղծում է յուրահատուկ հակադրություն՝ առօրյա պարզ աշխատանքի և մարդկային ճակատագրերի ծանրության միջև։ Սարոյանի ստեղծագործության հիմնական առանձնահատկությունը հումանիզմն է․ նույնիսկ դժվար և ողբերգական իրավիճակներում նա ընդգծում է մարդու բարությունը, կարեկցանքը և կյանքի նկատմամբ հավատը։ Վեպը չի կենտրոնանում միայն պատերազմի ողբերգության վրա, այլ նաև ցույց է տալիս մարդկային կապերի արժեքը և փոքրիկ, բայց կարևոր ուրախությունները։

Մանկավարժություն

Աշխատությունը նվիրված է դեկորատիվ-կիրառական արվեստի դերին մանկավարժական ինստիտուտի գեղարվեստական դաստիարակության ֆակուլտետի ուսանողների գեղագիտական և բարոյական դաստիարակության համակարգում։ Հետազոտության կենտրոնում արվեստի կրթության և անձի համակողմանի զարգացման փոխկապակցվածությունն է, մասնավորապես այն հնարավորությունները, որոնք ընձեռում է դեկորատիվ-կիրառական արվեստը ապագա մանկավարժների գեղարվեստական ճաշակի, ստեղծագործական մտածողության, արժեքային համակարգի և բարոյական որակների ձևավորման համար։ Աշխատության մեջ դեկորատիվ-կիրառական արվեստը դիտարկվում է ոչ միայն որպես գեղարվեստական գործունեության բնագավառ, այլև որպես կրթական և դաստիարակչական արդյունավետ միջոց, որի միջոցով ուսանողները ծանոթանում են ազգային և համամարդկային մշակութային արժեքներին, ավանդույթներին, խորհրդանշական ձևերին և ժողովրդական ստեղծագործության ժառանգությանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ստեղծագործական աշխատանքի ընթացքում ձևավորվող գեղագիտական ընկալմանը, գեղեցիկը տարբերակելու և գնահատելու կարողությանը, ձևի, գույնի, նյութի և զարդանախշի ներդաշնակության ընկալմանը։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է նաև բարոյական դաստիարակության խնդիրը։ Արվեստի ստեղծագործական գործունեությունը դիտարկվում է որպես աշխատասիրության, պատասխանատվության, համբերատարության, կարգապահության, համագործակցության և սեփական աշխատանքի արդյունքի նկատմամբ հարգանքի ձևավորման միջոց։ Ազգային դեկորատիվ-կիրառական արվեստի ուսումնասիրությունն ու գործնական յուրացումը հնարավորություն են տալիս ուսանողներին խորությամբ ընկալելու ազգային մշակութային ժառանգությունը և ձևավորելու դրա պահպանման ու փոխանցման պատասխանատվության գիտակցություն։ Աշխատության մեջ քննարկվում են ուսումնական գործընթացում դեկորատիվ-կիրառական արվեստի տարբեր տեսակների և տեխնիկաների կիրառման մանկավարժական հնարավորությունները, դրանց միջոցով ուսանողների ստեղծագործական ինքնուրույնության խթանումը և գեղարվեստական կարողությունների զարգացումը։ Կարևորվում է նաև ապագա ուսուցիչների մասնագիտական պատրաստվածությունը, քանի որ սեփական գեղարվեստական փորձը հետագայում կարող է օգնել նրանց արդյունավետ կազմակերպելու երեխաների գեղագիտական և բարոյական դաստիարակությունը։ Հետազոտությունը կարող է օգտակար լինել արվեստի մանկավարժության մասնագետների, գեղարվեստական կրթության դասախոսների, ուսուցիչների, արվեստագետների, մշակութաբանների, գիտաշխատողների և մանկավարժական բուհերի ուսանողների համար։ Աշխատանքի գործնական նշանակությունն այն է, որ դեկորատիվ-կիրառական արվեստը ներկայացվում է որպես ուսանողի ստեղծագործական կարողությունների զարգացման, ազգային մշակութային ինքնագիտակցության ձևավորման և գեղագիտական ու բարոյական արժեքների ամրապնդման արդյունավետ մանկավարժական միջոց։

Գրականություն

Այս ստեղծագործությունը ներկայացնում է երիտասարդության, սիրո, կյանքի փոփոխությունների և մարդուն բնորոշ զգացմունքների բազմաշերտ պատկերները՝ կենտրոնանալով հոգեբանական հուզումների, մտավոր որոնումների և ստեղծագործական դրսևորման վրա: Գրքում համադրվում են անձնական ապրումների գունապնակը և սոցիալական միջավայրի ազդեցությունը, այն էլ՝ այնպես, որ ընթերցողը տեսնում է հիմնական հերոսի ներաշխարհի զարգացման, փորձառությունների և կյանքի փիլիսոփայական հարցերի հետ առնչությունները: Աշխատությունը առանձնանում է նրա լեզվական սրամտությամբ, զգացմունքային բուռն փոխանցմամբ և բնության, ժամանակի ու մարդու ներքին աշխարհների համադրությամբ, ինչը ընթերցողին թույլ է տալիս խորը զգալ անցողիկության, ազատության, սիրո և անձնական ինքնազարգացման գաղափարները: