Նոր գրականություն կուլտուրայի և արվեստի վերաբերյալ: Մատենագիտական ցանկ (1974, թիվ 12)

Իրավաբանություն

Գրքում ուսումնասիրվում են Հայաստանի Հանրապետության մաքսային հսկողության իրավական հիմքերը, ներկայացվում են օրենքները, ենթաօրենսդրական ակտերը և միջազգային պայմանագրերը, որոնք կարգավորում են ապրանքների և անձանց մուտքն ու ելքը երկրի տարածք, վերլուծվում են մաքսային իշխանությունների լիազորությունները, վերահսկողական մեխանիզմները, իրավապահ գործառույթները և դրանց սահմանափակումները, դիտարկվում են մաքսային հսկողության գործընթացում կիրառվող ընթացակարգերը, հարկային և ապրանքային վերահսկողության հարցերը, ինչպես նաև իրավախախտումների պատասխանատվությունը, ընդգծվում է իրավակարգավորման ամբողջականությունը՝ ապահովելու մաքսային համակարգի արդյունավետություն և տնտեսական անվտանգություն, ներկայացվում են ինչպես տեսական, այնպես էլ գործնական մոտեցումներ՝ իրավական արձանագրությունների և դատական գործերի վերլուծության միջոցով, նշվում է պետական քաղաքականության և միջազգային ստանդարտների ազդեցությունը, գիրքը նախատեսված է իրավաբանների, մաքսային պաշտոնյաների, տնտեսագետների և այլ մասնագետների համար, ովքեր հետաքրքրված են մաքսային իրավունքի, վերահսկողության և պետական կառավարման հիմնարար սկզբունքներով։

Գրականություն

Գոյա կամ իմացության դժվարին ուղին-ը փիլիսոփայական և իմացաբանական ուղղվածության ուսումնասիրություն է, որը կենտրոնանում է գիտելիքի ձեռքբերման գործընթացի բարդությունների, ճանաչողության սահմանների և մարդու մտավոր զարգացման ճանապարհի վրա, աշխատությունում քննարկվում են իմացության հիմնական խնդիրները՝ ինչպես է ձևավորվում գիտելիքը, ինչ դեր ունեն փորձը, լեզուն և մտածողությունը իրականության ընկալման մեջ, և ինչ սահմանափակումներ ունի մարդկային ճանաչողությունը, միաժամանակ վերլուծվում են գիտելիքի որոնման տարբեր փուլերը՝ կասկածից և հարցադրումից մինչև համակարգված գիտական մտածողություն, ընդգծվում է նաև ճանաչողության «դժվար ուղու» գաղափարը՝ որպես մտավոր ջանք, սխալների հաղթահարում և շարունակական ինքնավերանայում, աշխատությունը համադրում է փիլիսոփայական հայեցակարգեր և ճանաչողական գործընթացների վերլուծություն՝ ցույց տալով, որ գիտելիքը ոչ թե տրված արդյունք է, այլ զարգացող և մշտապես վերափոխվող գործընթաց։

Պատմություն

Այս աշխատությունը նվիրված է Մեծ Արարատի գագաթ բարձրանալու պատմությանը՝ ներկայացնելով տարբեր ժամանակաշրջաններում իրականացված վերելքների նախապատմությունը, ընթացքը և նշանակությունը։ Ուսումնասիրության կենտրոնում Արարատ լեռան՝ որպես բնական, աշխարհագրական և պատմամշակութային նշանակություն ունեցող բարձունքի, հետազոտման և նվաճման պատմությունն է։ Աշխատության մեջ անդրադարձ է կատարվում լեռան աշխարհագրական առանձնահատկություններին, բարձրության, կլիմայական պայմանների, ռելիեֆի և սառցադաշտերի առանձնահատկություններին, որոնք էական ազդեցություն են ունեցել գագաթ բարձրանալու հնարավորությունների և բարդության վրա։ Ներկայացվում են վաղ շրջանի ճանապարհորդների, հետազոտողների և լեռնագնացների փորձերը, նրանց կազմակերպած արշավախմբերը, վերելքների երթուղիները և հանդիպած բնական ու տեխնիկական դժվարությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն պայմաններին, որոնցում իրականացվել են առաջին հաջողված վերելքները, ինչպես նաև դրանց պատմական հավաստիության, ժամանակագրության և մասնակիցների վերաբերյալ տեղեկություններին։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս հետևելու լեռնագնացության տեխնիկայի և կազմակերպման զարգացմանը՝ սկսած վաղ շրջանի արշավախմբերից մինչև ավելի համակարգված և մասնագիտացված վերելքներ։ Ուսումնասիրվում են նաև Արարատի հետ կապված ճանապարհորդական գրառումները, գիտական դիտարկումները և քարտեզագրական աշխատանքները, որոնք նպաստել են լեռան վերաբերյալ աշխարհագրական գիտելիքների ընդլայնմանը։ Վերելքների պատմությունը ներկայացվում է ոչ միայն որպես սպորտային կամ արկածային գործունեության պատմություն, այլև որպես գիտական հետազոտությունների, աշխարհագրական բացահայտումների և տարբեր ժողովուրդների ու ճանապարհորդների հետաքրքրությունների արտահայտություն։ Աշխատության մեջ կարևոր տեղ կարող են զբաղեցնել նաև լեռան նկատմամբ մշակութային և խորհրդանշական վերաբերմունքը, նրա տեղը տարածաշրջանի պատմական հիշողության մեջ և Արարատի գագաթի նկատմամբ ձևավորված հետաքրքրությունը։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել լեռնագնացության պատմությամբ, աշխարհագրությամբ, ճանապարհորդությունների պատմությամբ, տարածաշրջանի բնական և մշակութային ժառանգությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին, ինչպես նաև պատմաբաններին, աշխարհագետներին և լեռնագնացության ոլորտի մասնագետներին։

Հոգեբանություն

Աշխատությունը նվիրված է քաղաքական գործչի վերաբերյալ հասարակական պատկերացումների ուսումնասիրությանը՝ դրանք դիտարկելով որպես քաղաքական իմիջի ձևավորման և ընկալման կարևոր գործոն։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են քաղաքական գործչի անձի, գործունեության, արժեքների, վարքագծի, խոսքի և հանրային կերպարի վերաբերյալ հասարակության մեջ ձևավորվող պատկերացումները և դրանց ազդեցությունը քաղաքական ընկալումների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում քաղաքական իմիջի ձևավորման գործընթացին, դրա բաղադրիչներին և այն հաղորդակցական ու սոցիալ-հոգեբանական մեխանիզմներին, որոնց միջոցով քաղաքական գործչի մասին որոշակի պատկերացում է ձևավորվում հանրության շրջանում։ Աշխատության մեջ կարող են դիտարկվել քաղաքական գործչի մասնագիտական և անձնական հատկանիշների, առաջնորդական որակների, հեղինակության, վստահելիության, կոմպետենտության և արժեքային դիրքորոշումների ընկալման առանձնահատկությունները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում զանգվածային լրատվամիջոցների, սոցիալական ցանցերի, քաղաքական գովազդի, հանրային ելույթների և այլ հաղորդակցական միջոցների դերին՝ քաղաքական գործչի հանրային կերպարի կառուցման և տարածման գործում։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև ընտրողների սոցիալական, մշակութային և քաղաքական առանձնահատկություններին, որոնք ազդում են քաղաքական գործիչների վերաբերյալ գնահատականների ձևավորման վրա։ Հետազոտության շրջանակում հնարավոր է վերլուծել այն հանգամանքը, որ քաղաքական գործչի իրական գործունեության և նրա հանրային կերպարի միջև կարող են լինել ինչպես համապատասխանություններ, այնպես էլ էական տարբերություններ՝ պայմանավորված տեղեկատվության ընտրությամբ, մեկնաբանմամբ և քաղաքական հաղորդակցության առանձնահատկություններով։ Կարևոր է նաև ուսումնասիրել կարծրատիպերի, հույզերի, անձնական նույնացման և հանրային սպասումների ազդեցությունը քաղաքական իմիջի ձևավորման վրա։ Աշխատության արդյունքները կարող են նպաստել քաղաքական հաղորդակցության արդյունավետության, հանրային կարծիքի ձևավորման մեխանիզմների և քաղաքական առաջնորդների ընկալման առանձնահատկությունների ավելի խոր ըմբռնմանը։ Հետազոտությունը կարող է օգտակար լինել քաղաքական իմիջի կառավարման, ընտրական քարոզարշավների կազմակերպման և հանրության հետ քաղաքական հաղորդակցության ռազմավարությունների մշակման տեսանկյունից։ Այն կարող է հետաքրքրել քաղաքագետներին, քաղաքական հաղորդակցության մասնագետներին, սոցիալական հոգեբաններին, մեդիա հետազոտողներին, հասարակական կարծիքի վերլուծաբաններին, քաղաքական խորհրդատուներին և համապատասխան ոլորտների ուսանողներին։

Lեզվաբանություն

Անգլերենի հայերեն ինքնուսույց /Փորձնական տարբերակ/- Արսեն Մարտիրոսյան աշխատությունը նախատեսված է անգլերեն լեզուն ինքնուրույն սովորելու համար հայախոս ընթերցողների համար և կառուցված է այնպես, որ սկսնակ կամ տարրական մակարդակի սովորողը աստիճանաբար կարողանա յուրացնել լեզվի հիմնական քերականական կառուցվածքները, բառապաշարը և հաղորդակցական հմտությունները՝ առանց ուսուցչի անմիջական օգնության, որտեղ նյութը ներկայացվում է պարզ բացատրություններով, օրինակներով և վարժություններով, որոնք օգնում են ամրապնդել տեսական գիտելիքները գործնական կիրառության միջոցով, իսկ փորձնական տարբերակ լինելու հանգամանքը ենթադրում է, որ գիրքը կարող է ներառել ուսումնական մեթոդների փորձարկում և քայլ առ քայլ մոտեցում լեզվի ուսուցմանը՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով հայերեն բացատրությունների միջոցով անգլերենի ընկալումը հեշտացնելուն և սովորողի համար ուսուցման գործընթացը մատչելի դարձնելուն։

Իրավաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության Ազգային ժողովի կազմակերպման և գործունեության իրավական հիմքերի համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ սահմանադրական և խորհրդարանական իրավունքի շրջանակներում։ Հետազոտության հիմքում ընկած է Ազգային ժողովի՝ որպես ժողովրդի ներկայացուցչական մարմնի և օրենսդիր իշխանությունն իրականացնող պետական մարմնի սահմանադրական կարգավիճակը։ Ուսումնասիրվում են օրենսդիր իշխանության դերը պետական իշխանության համակարգում, իշխանությունների բաժանման և հավասարակշռման սկզբունքները, ներկայացուցչական ժողովրդավարության նշանակությունը և Ազգային ժողովի փոխհարաբերությունները պետական իշխանության մյուս մարմինների հետ։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է Ազգային ժողովի իրավական կարգավիճակի ձևավորման և զարգացման ուսումնասիրությունը՝ հաշվի առնելով Հայաստանի սահմանադրական համակարգի փոփոխությունները և խորհրդարանական կառավարման մոդելի զարգացման առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Ազգային ժողովի ներքին կազմակերպական կառուցվածքին։ Ուսումնասիրվում են պատգամավորների, Ազգային ժողովի նախագահի և նրա տեղակալների, խմբակցությունների, մշտական և ժամանակավոր հանձնաժողովների ու խորհրդարանի գործունեությունն ապահովող այլ կառույցների իրավական կարգավիճակն ու լիազորությունները։ Ազգային ժողովի գործունեությունը կազմակերպվում է նստաշրջանների, նիստերի և համապատասխան մարմինների աշխատանքի միջոցով, որոնց ընթացակարգային կարգավորումը կարևոր նշանակություն ունի խորհրդարանի բնականոն և արդյունավետ գործունեության համար։ Աշխատության մեջ էական տեղ է հատկացվում պատգամավորի սահմանադրաիրավական կարգավիճակին։ Դիտարկվում են պատգամավորի իրավունքներն ու պարտականությունները, օրենսդրական նախաձեռնության իրավունքը, նիստերին մասնակցելու, հարցեր և առաջարկություններ ներկայացնելու, քննարկումներին մասնակցելու և խորհրդարանական վերահսկողության գործիքներից օգտվելու հնարավորությունները։ Միաժամանակ ուսումնասիրվում են պատգամավորական գործունեության երաշխիքները, էթիկայի կանոնները, շահերի բախման կանխարգելման և պատգամավորի անկախ գործունեության ապահովման իրավական մեխանիզմները։ Կարևոր ուղղություն է խորհրդարանական խմբակցությունների գործունեության ուսումնասիրությունը։ Խմբակցությունները խորհրդարանական քաղաքականության կազմակերպման առանցքային կառույցներից են, որոնց միջոցով պատգամավորները համակարգում են իրենց քաղաքական դիրքորոշումները, մասնակցում օրենսդրական գործընթացին և իրականացնում խորհրդարանական գործունեություն։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ խմբակցությունների ձևավորման, ներքին կազմակերպման, իրավունքների և պարտականությունների, ինչպես նաև քաղաքական մեծամասնության և ընդդիմության փոխհարաբերությունների իրավական առանձնահատկություններին։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ է օրենսդրական գործընթացի իրավական կարգավորման ուսումնասիրությունը։ Դիտարկվում են օրենքների և այլ իրավական ակտերի նախագծերի ներկայացման, քննարկման, ընթերցումների, առաջարկությունների ներկայացման, քվեարկության և ընդունման ընթացակարգերը։ Օրենսդրական գործընթացի հստակ կանոնակարգումը կարևոր է իրավական ակտերի որակի, խորհրդարանական քննարկումների արդյունավետության և տարբեր քաղաքական ուժերի մասնակցության ապահովման համար։ Աշխատության մեջ առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նաև Ազգային ժողովի վերահսկողական լիազորություններին։ Խորհրդարանական վերահսկողությունը ժողովրդավարական կառավարման կարևոր մեխանիզմ է, որի միջոցով օրենսդիր մարմինը վերահսկում է կառավարության և գործադիր իշխանության գործունեությունը։ Այս համատեքստում ուսումնասիրվում են պատգամավորների հարցերը, հարցապնդումները, կառավարության անդամների հետ քննարկումները, խորհրդարանական լսումները և վերահսկողության այլ իրավական գործիքներ։ Պետական բյուջեի քննարկումն ու ընդունումը ևս Ազգային ժողովի կարևոր լիազորություններից է։ Բյուջետային գործընթացի միջոցով խորհրդարանը մասնակցում է պետության ֆինանսական քաղաքականության ձևավորմանը և հանրային միջոցների օգտագործման հիմնական ուղղությունների սահմանմանը։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել բյուջեի նախագծի ներկայացման, քննարկման, փոփոխությունների առաջարկման և ընդունման ընթացակարգերը, ինչպես նաև դրանց նկատմամբ խորհրդարանական վերահսկողության հնարավորությունները։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև Ազգային ժողովի մշտական հանձնաժողովների գործունեությունը։ Հանձնաժողովները հնարավորություն են տալիս օրենսդրական նախաձեռնությունները և հանրային քաղաքականության տարբեր ոլորտների խնդիրները քննարկել մասնագիտացված ձևաչափով։ Դրանց միջոցով իրականացվում է նախագծերի նախնական ուսումնասիրություն, կազմակերպվում են քննարկումներ և լսումներ, ներկայացվում են առաջարկություններ և կատարվում են օրենքով նախատեսված վերահսկողական գործողություններ։ Հետազոտության առանձին ուղղություն կարող է լինել Ազգային ժողովի նիստերի և նստաշրջանների կազմակերպման իրավական կարգավորումը։ Ուսումնասիրվում են նիստերի գումարման, օրակարգի ձևավորման, քննարկումների անցկացման, ելույթների, քվեարկության և որոշումների ընդունման ընթացակարգերը։ Այս կանոնները պետք է ապահովեն խորհրդարանական գործունեության հրապարակայնությունը, քաղաքական բազմակարծությունը, պատգամավորների արդյունավետ մասնակցությունը և ընդունվող որոշումների օրինականությունը։ Աշխատության մեջ կարևոր տեղ կարող է զբաղեցնել նաև Ազգային ժողովի և հասարակության փոխհարաբերությունների ուսումնասիրությունը։ Ժամանակակից ժողովրդավարական կառավարման պայմաններում խորհրդարանի գործունեության թափանցիկությունը, հանրային տեղեկատվության հասանելիությունը, քաղաքացիների մասնակցությունը և հասարակական կազմակերպությունների հետ համագործակցությունը կարևոր նախապայմաններ են ներկայացուցչական կառավարման արդյունավետության համար։ Այս տեսանկյունից ուսումնասիրվում են հանրային լսումների, բաց քննարկումների, տեղեկատվության հրապարակայնության և քաղաքացիների հետ հաղորդակցության իրավական մեխանիզմները։ Առանձին ուշադրության է արժանի Ազգային ժողովի աշխատակազմի կազմակերպական և իրավական դերը։ Աշխատակազմը ապահովում է խորհրդարանի գործունեության վարչական, մասնագիտական, տեղեկատվական և տեխնիկական աջակցությունը՝ նպաստելով պատգամավորների և Ազգային ժողովի մարմինների լիազորությունների արդյունավետ իրականացմանը։ Հետազոտության կարևոր խնդիրներից է Ազգային ժողովի գործունեության իրավական հիմքերի արդյունավետության գնահատումը և առկա հիմնախնդիրների բացահայտումը։ Կարող են ուսումնասիրվել օրենսդրական գործընթացի արդյունավետությունը, խորհրդարանական վերահսկողության գործնական արդյունավորությունը, քաղաքական մեծամասնության և ընդդիմության փոխհարաբերությունները, պատգամավորների իրավունքների իրացման երաշխիքները, հանրային մասնակցության մակարդակը և խորհրդարանական գործունեության թափանցիկության ապահովման մեխանիզմները։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ներկայացնում է Հայաստանի Հանրապետության Ազգային ժողովի կազմակերպման և գործունեության իրավական համակարգը՝ միավորելով սահմանադրական կարգավիճակի, ներքին կառուցվածքի, պատգամավորական գործունեության, խմբակցությունների, հանձնաժողովների, օրենսդրական գործընթացի, խորհրդարանական վերահսկողության և կազմակերպական ընթացակարգերի ուսումնասիրությունը։ Այն հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմելու Հայաստանի օրենսդիր իշխանության կազմակերպման իրավական հիմքերի, խորհրդարանական գործունեության սկզբունքների և ժամանակակից սահմանադրական համակարգում Ազգային ժողովի դերի մասին։