Նոր գրքեր : Գյուղատնտեսություն : Ինֆորմացիոն ցանկ (1976, Հոկտեմբեր, թիվ 10)

Քիմիա

Աշխատությունը նվիրված է կումարինային և խրոմենային կառուցվածքներ պարունակող նոր օրգանական միացությունների ստացմանը, դրանց կառուցվածքային առանձնահատկությունների բացահայտմանը և ֆիզիկաքիմիական ու հնարավոր կենսաբանական հատկությունների ուսումնասիրմանը։ Հետազոտության հիմքում ընկած է հետերոցիկլիկ քիմիայի կարևոր ուղղություններից մեկը, քանի որ այս դասերին պատկանող միացությունները հետաքրքրություն են ներկայացնում ինչպես հիմնարար օրգանական քիմիայի, այնպես էլ դեղագործական և կենսաակտիվ նյութերի հետազոտության տեսանկյունից։ Ուսումնասիրվում են նպատակային ածանցյալների ձևավորման հնարավոր սինթետիկ մոտեցումները, ելանյութերի կառուցվածքի ազդեցությունը վերջնական միացությունների առաջացման վրա, ինչպես նաև տարբեր փոխարինիչների ներմուծման միջոցով մոլեկուլային կառուցվածքի փոփոխման հնարավորությունները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում ստացված միացությունների կառուցվածքի հաստատմանը և դրանց հիմնական ֆիզիկաքիմիական բնութագրերի որոշմանը՝ ժամանակակից անալիտիկ և սպեկտրային հետազոտության մեթոդների կիրառմամբ։ Քննության են առնվում մոլեկուլների կառուցվածքի և դրանց հատկությունների միջև գոյություն ունեցող փոխկապակցվածությունները, ինչը հնարավորություն է տալիս գնահատել տարբեր ֆունկցիոնալ խմբերի և կառուցվածքային փոփոխությունների ազդեցությունը միացությունների քիմիական վարքի վրա։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է նոր ածանցյալների հատկությունների համեմատական ուսումնասիրությունը՝ առավել հեռանկարային կառուցվածքների առանձնացման և հետագա գիտական ուսումնասիրությունների համար համապատասխան միացությունների ընտրության նպատակով։ Կումարինային և խրոմենային համակարգերը դիտարկվում են որպես կառուցվածքային հենքեր, որոնց փոփոխումը հնարավորություն է տալիս ստանալ ֆիզիկական, քիմիական և կենսաբանական տարբեր բնութագրերով նյութեր։ Անդրադարձ է կատարվում նաև սինթեզված նյութերի մաքրության գնահատմանը, կառուցվածքային նույնականացմանը և ստացված արդյունքների համակարգմանը։ Կենսաբանական ակտիվության ուսումնասիրության դեպքում ուշադրությունը կենտրոնացվում է կառուցվածք–ակտիվություն հնարավոր կապերի բացահայտման վրա՝ գնահատելով, թե մոլեկուլի տարբեր հատվածներում կատարված կառուցվածքային փոփոխություններն ինչպես կարող են անդրադառնալ հետազոտվող հատկությունների վրա։ Նման ուսումնասիրությունները կարևոր են նոր կենսաակտիվ միացությունների որոնման տեսանկյունից և կարող են հիմք հանդիսանալ հետագա դեղագործական կամ կենսաքիմիական հետազոտությունների համար։ Աշխատության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է նաև նոր միացությունների վերաբերյալ կառուցվածքային և փորձարարական տվյալների համալրմամբ, սինթետիկ օրգանական քիմիայի հնարավորությունների ընդլայնմամբ և հետերոցիկլիկ համակարգերի հատկությունների վերաբերյալ պատկերացումների խորացմամբ։ Հետազոտությունը կարող է օգտակար լինել օրգանական քիմիայի, հետերոցիկլիկ միացությունների քիմիայի, դեղագործական քիմիայի և կենսաակտիվ նյութերի ուսումնասիրությամբ զբաղվող գիտնականների, հետազոտողների, դասախոսների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Բժշկություն

Այս բժշկագիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է ռեզուս-կոնֆլիկտային հղիության ժամանակակից պատկերացումներին և այդ վիճակի հնարավոր ազդեցությանը հղի կնոջ լյարդի ֆունկցիոնալ ու նյութափոխանակային վիճակի վրա։ Ռեզուս-անհամատեղելիության դեպքում հիմնականում ռեզուս-բացասական մոր և ռեզուս-դրական պտղի միջև առաջացած իմունաբանական փոխազդեցությունը կարող է հանգեցնել մայրական հակամարմինների ձևավորմանը, որոնք անցնում են պլացենտայով և վնասում պտղի էրիթրոցիտները՝ առաջացնելով պտղի և նորածնի հեմոլիտիկ հիվանդություն։ Ուսումնասիրության առանցքում ռեզուս-կոնֆլիկտի ոչ միայն մանկաբարձական, այլև համակարգային ազդեցությունների բացահայտումն է։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հղի կնոջ լյարդին, քանի որ այն մասնակցում է նյութափոխանակության, սպիտակուցների սինթեզի, հորմոնների և կենսաբանական ակտիվ նյութերի փոխակերպման, ինչպես նաև օրգանիզմում առաջացող բազմաթիվ նյութերի չեզոքացման ու հեռացման գործընթացներին։ Պտղի էրիթրոցիտների իմունաբանական քայքայման հետևանքով առաջացող նյութափոխանակային բեռը և հղիության ընթացքում տեղի ունեցող ֆիզիոլոգիական փոփոխությունները կարող են ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվել որպես լյարդի ֆունկցիոնալ վիճակի վրա հնարավոր ազդեցություն ունեցող գործոններ։ Ռեզուս-կոնֆլիկտի զարգացման մեխանիզմը կապված է մայրական իմունային համակարգի սենսիբիլիզացիայի հետ։ Երբ ռեզուս-բացասական կնոջ օրգանիզմը շփվում է ռեզուս-դրական էրիթրոցիտների հետ, կարող են ձևավորվել հակա-D IgG հակամարմիններ։ Հետագա ռեզուս-դրական հղիության ժամանակ այդ հակամարմինները կարող են անցնել պլացենտային պատնեշով և նպաստել պտղի էրիթրոցիտների հեմոլիզին։ Այդ պատճառով խնդիրը հատկապես կարևոր է նախկինում սենսիբիլիզացված կանանց հաջորդող հղիությունների ժամանակ։ Ժամանակակից բժշկության մեջ ռեզուս-սենսիբիլիզացիայի կանխարգելման հիմնական միջոցներից է հակա-D իմունոգլոբուլինի կիրառումը, որը զգալիորեն նվազեցրել է ռեզուս-կապված հեմոլիտիկ հիվանդության հաճախականությունը։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից մեկը կարող է լինել հղի կնոջ լյարդի ֆունկցիոնալ վիճակի գնահատումը։ Այդ նպատակով բժշկական հետազոտություններում սովորաբար ուշադրություն է դարձվում լյարդային ֆերմենտների, բիլիռուբինի, սպիտակուցային փոխանակության և այլ կենսաքիմիական ցուցանիշների դինամիկային։ Նման ցուցանիշների համադրումը կլինիկական տվյալների հետ հնարավորություն է տալիս գնահատելու՝ արդյոք տվյալ հղիության ընթացքում առկա են լյարդի աշխատանքի փոփոխություններ և որքանով են դրանք կապված ուսումնասիրվող իմունաբանական գործընթացների հետ։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ կարող է լինել նաև բիլիռուբինի նյութափոխանակության ուսումնասիրությունը։ Պտղի էրիթրոցիտների հեմոլիզի հետևանքով առաջացած բիլիռուբինը պտղից կարող է անցնել մայրական շրջանառություն, իսկ մայրական օրգանիզմը մասնակցում է դրա մշակման և հեռացման գործընթացներին։ Այս հանգամանքը կարող է հիմք հանդիսանալ պտղի հեմոլիզի, պլացենտար փոխանակության և մայրական լյարդի ֆունկցիոնալ վիճակի փոխկապակցվածությունը ուսումնասիրելու համար։ Միաժամանակ կարևոր է տարբերակել ռեզուս-կոնֆլիկտի ուղղակի ազդեցությունը մոր լյարդի վրա և այն փոփոխությունները, որոնք կարող են առաջանալ հղիության այլ բարդությունների կամ ուղեկցող հիվանդությունների պատճառով։ Ժամանակակից մոտեցումը պահանջում է նման տարբերակումը, քանի որ հղիության ընթացքում լյարդի ֆունկցիոնալ փոփոխությունները կարող են ունենալ բազմաթիվ պատճառներ։ Հետևաբար ուսումնասիրության գիտական արժեքը պայմանավորված է ոչ միայն լյարդային ցուցանիշների արձանագրմամբ, այլև դրանց հնարավոր պատճառահետևանքային կապերի մանրամասն վերլուծությամբ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել պտղի վիճակի գնահատմանը։ Ռեզուս-կապված հեմոլիտիկ հիվանդության ծանր ձևերը կարող են առաջացնել պտղի արտահայտված անեմիա, հիդրոպս, սրտային անբավարարություն և այլ ծանր բարդություններ։ Հետևաբար մոր լյարդի ցուցանիշների ուսումնասիրությունը նպատակահարմար է դիտարկել պտղի հեմատոլոգիական և ֆունկցիոնալ վիճակի գնահատման հետ միասին։ Այդպիսի համալիր մոտեցումը թույլ է տալիս ուսումնասիրել մայր-պլացենտա-պտուղ համակարգը որպես փոխկապակցված ամբողջություն։ Հետազոտության մեջ կարևոր կարող է լինել նաև ռեզուս-կոնֆլիկտի ծանրության տարբեր աստիճանների համեմատությունը։ Թեթև սենսիբիլիզացիայի դեպքում մայրական և պտղային համակարգերի փոփոխությունները կարող են լինել նվազ արտահայտված, մինչդեռ բարձր հակամարմինային ակտիվության և ծանր պտղային հեմոլիզի դեպքում կարող են առաջանալ ավելի լուրջ կլինիկական հետևանքներ։ Հետևաբար լյարդային ֆունկցիայի ցուցանիշների համադրումը հակամարմինների մակարդակի և պտղի վիճակի տվյալների հետ կարող է օգնել ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել գործընթացի զարգացման մասին։ Թեմայի կարևոր մասն է նաև կանխարգելիչ և ախտորոշիչ միջոցառումների ուսումնասիրությունը։ Ռեզուս-բացասական հղիների վաղ հայտնաբերումը, հակամարմինների սկրինինգը, դրանց մակարդակի դինամիկ հետևումը և անհրաժեշտության դեպքում պտղի վիճակի հատուկ մոնիթորինգը ժամանակակից հսկողության կարևոր բաղադրիչներ են։ Այս մոտեցումները հնարավորություն են տալիս ժամանակին հայտնաբերել պտղի անեմիայի կամ հեմոլիտիկ հիվանդության զարգացման վտանգը և համապատասխան բժշկական կենտրոններում կիրառել անհրաժեշտ միջամտություններ։ Ծանր դեպքերում կարող է պահանջվել ներարգանդային արյան փոխներարկում, որը մասնագիտացված կենտրոններում կարող է զգալիորեն նվազեցնել պերինատալ կորուստների ռիսկը։ Աշխատության գիտական նշանակությունը կայանում է նաև ռեզուս-կոնֆլիկտային հղիության նկատմամբ ամբողջական մոտեցման ձևավորման մեջ։ Խնդիրը չի սահմանափակվում միայն պտղի էրիթրոցիտների քայքայման և պտղի հեմոլիտիկ հիվանդության ուսումնասիրությամբ, այլ կարող է ընդգրկել մայրական օրգանիզմի պատասխան ռեակցիաները, նյութափոխանակային գործընթացները, պլացենտայի ֆունկցիան և լյարդի մասնակցությունը այդ գործընթացներին։ Այս տեսանկյունից թեման գտնվում է մանկաբարձության, իմունոհեմատոլոգիայի, պերինատոլոգիայի և կենսաքիմիայի փոխհատման ոլորտում։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ռեզուս-կոնֆլիկտային հղիությունը ներկայացնում է որպես բարդ իմունաբանական վիճակ, որի հետևանքները հիմնականում դրսևորվում են պտղի և նորածնի հեմոլիտիկ հիվանդությամբ, սակայն որի ընթացքում անհրաժեշտ է ուշադրություն դարձնել նաև մոր օրգանիզմի ֆունկցիոնալ վիճակին։ Լյարդի աշխատանքի և նյութափոխանակային ցուցանիշների ուսումնասիրությունը կարող է լրացուցիչ տեղեկություն տալ հիվանդության պաթոֆիզիոլոգիական առանձնահատկությունների մասին և նպաստել մայրական ու պտղային վիճակների համալիր գնահատմանը։ Թեման կարող է հետաքրքրել մանկաբարձ-գինեկոլոգներին, պերինատոլոգներին, իմունոլոգներին, հեմատոլոգներին, լյարդաբաններին, կլինիկական կենսաքիմիկոսներին և բժշկության պատմությամբ ու հղիության բարդությունների ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողներին։

Կենսաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է սուբկլինիկական հիպոթիրեոզի պայմաններում առնետների արյան մեջ թիրեոտրոպ և թիրեոիդ հորմոնների կոնցենտրացիայի տարիքային փոփոխությունների համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով վահանաձև գեղձի հորմոնալ կարգավորման դերը օրգանիզմի հոմեոստազի պահպանման մեջ։ Վերլուծվում են հորմոնալ առանցքի՝ հիպոթալամուս–հիպոֆիզ–վահանաձև գեղձ համակարգի գործունեության առանձնահատկությունները տարբեր տարիքային խմբերում, ինչպես նաև թիրեոտրոպ հորմոնի (TSH), տրայյոդթիրոնինի (T3) և թիրոքսինի (T4) մակարդակների դինամիկան։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում սուբկլինիկական հիպոթիրեոզի մոդելավորման մեթոդներին, հորմոնալ դիսկրիմինացիայի վաղ նշաններին և տարիքային զգայունության գործոններին։ Ուսումնասիրությունը նաև քննարկում է նյութափոխանակային, էներգետիկ և նյարդաֆիզիոլոգիական փոփոխությունները, որոնք ուղեկցում են թեթև արտահայտված հիպոթիրեոզին՝ տարբեր զարգացման փուլերում։ Աշխատությունը ներկայացնում է փորձարարական տվյալների և վիճակագրական վերլուծության համադրություն՝ բացահայտելով հորմոնալ կարգավորման տարիքային առանձնահատկությունները և դրանց կլինիկական նշանակությունը։

Ինֆորմատիկա

Աշխատությունը նվիրված է գիտատեխնիկական փաստաթղթերի ինտեգրված տեղեկատվական համակարգի հետազոտությանը և մշակմանը՝ նպատակ ունենալով ապահովել տարբեր բնույթի գիտական ու տեխնիկական տեղեկատվության հավաքագրումը, պահպանումը, մշակումը, որոնումը և արդյունավետ օգտագործումը միասնական տեղեկատվական միջավայրում։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են գիտատեխնիկական փաստաթղթերի առանձնահատկությունները, դրանց կառուցվածքը, բովանդակության կազմակերպման սկզբունքները և տեղեկատվական հոսքերի կառավարման խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տարբեր աղբյուրներից ստացվող փաստաթղթերի միասնական համակարգում ինտեգրմանը, դրանց դասակարգմանը, ինդեքսավորմանը և մետատվյալների կառավարմանը։ Նման համակարգը կարող է ներառել գիտական հոդվածներ, տեխնիկական հաշվետվություններ, նախագծային նյութեր, արտոնագրային փաստաթղթեր, հետազոտական արդյունքներ և այլ մասնագիտական տեղեկատվական ռեսուրսներ։ Աշխատանքը կարող է ուսումնասիրել տեղեկատվության որոնման և հասանելիության արդյունավետության բարձրացման մեթոդները՝ կիրառելով կառուցվածքային տվյալների բազաներ, որոնման տարբեր չափանիշներ, դասակարգման մեխանիզմներ և տեղեկատվության փոխկապակցման միջոցներ։ Կարևոր խնդիր է նաև փաստաթղթերի ամբողջականության, հավաստիության, տարբերակների կառավարման և տեղեկատվական անվտանգության ապահովումը։ Հետազոտության ընթացքում կարող են հիմնավորվել համակարգի ֆունկցիոնալ և տեխնիկական պահանջները, մշակվել դրա ճարտարապետությունը, տվյալների բազայի կառուցվածքը, օգտագործողի ինտերֆեյսը և տեղեկատվական փոխանակման մեխանիզմները։ Ինտեգրված մոտեցումը հնարավորություն է տալիս նվազեցնել տեղեկատվության կրկնությունը, հեշտացնել անհրաժեշտ փաստաթղթերի որոնումը և ստեղծել միասնական միջավայր գիտատեխնիկական տեղեկատվության կառավարման համար։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև համակարգի ավտոմատացման հնարավորություններին, փաստաթղթերի էլեկտրոնային մշակմանը, օգտագործողների իրավունքների կառավարմանը և համակարգի հետագա ընդլայնման ու տարբեր տեղեկատվական հարթակների հետ ինտեգրման հնարավորություններին։ Մշակված լուծումների արդյունավետությունը կարող է գնահատվել որոնման արագության, տվյալների մշակման հուսալիության, օգտագործման հարմարավետության և տեղեկատվության հասանելիության չափանիշներով։ Հետազոտության արդյունքները կարող են կիրառվել գիտահետազոտական կազմակերպություններում, բուհերում, տեխնիկական և նախագծային հաստատություններում, տեղեկատվական կենտրոններում ու կազմակերպություններում, որտեղ անհրաժեշտ է մեծածավալ գիտատեխնիկական փաստաթղթերի համակարգված կառավարում։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել տեղեկատվական համակարգերի նախագծողներին, ծրագրային ապահովման մասնագետներին, գիտատեխնիկական տեղեկատվության կառավարման մասնագետներին, տվյալների բազաների ադմինիստրատորներին, հետազոտողներին և համապատասխան տեխնիկական մասնագիտությունների ուսանողներին։

Այլ առարկաներ

Անընդհատ (համատարած) քրոնոմետրաժը աշխատանքային գործընթացների ուսումնասիրության մեթոդ է, որի միջոցով չափվում և վերլուծվում է արտադրական կամ այլ աշխատանքային գործողությունների ժամանակային տևողությունը՝ առանց գործընթացի ընդհատման։ Այս մեթոդի հիմնական նպատակը աշխատանքի կազմակերպման արդյունավետության բարձրացումն է, գործողությունների ժամանակի ճիշտ հաշվարկը և աշխատանքային նորմերի սահմանումը։ Անընդհատ քրոնոմետրաժի դեպքում դիտարկումը կատարվում է ամբողջ աշխատանքային ցիկլի ընթացքում՝ սկսած առաջին գործողությունից մինչև վերջինը, և յուրաքանչյուր տարր գրանցվում է ժամանակային հաջորդականությամբ։ Սա հնարավորություն է տալիս ստանալ ամբողջական պատկեր աշխատանքի ընթացքի մասին, բացահայտել ավելորդ ժամանակային կորուստները և բարելավել արտադրական գործընթացը։ Մեթոդը լայնորեն կիրառվում է արդյունաբերությունում, շինարարությունում և սպասարկման ոլորտում՝ աշխատանքի արտադրողականությունը բարձրացնելու նպատակով։ Այն օգնում է նաև աշխատաժամանակի ճիշտ բաշխմանը, նորմավորման համակարգի կատարելագործմանը և աշխատողների աշխատանքի գնահատմանը։ Անընդհատ քրոնոմետրաժի ընթացքում օգտագործվում են հատուկ դիտարկման թերթիկներ կամ թվային սարքեր, որոնց միջոցով գրանցվում են յուրաքանչյուր գործողության սկիզբն ու ավարտը։ Ստացված տվյալների հիման վրա կատարվում է վերլուծություն, որի արդյունքում որոշվում են առավել արդյունավետ աշխատանքային մեթոդները։ Այս մեթոդի առավելություններից է գործընթացի ամբողջական վերահսկումը, սակայն այն պահանջում է բարձր ճշգրտություն և փորձառու մասնագետների ներգրավում։ Այսպիսով, անընդհատ քրոնոմետրաժը կարևոր գործիք է աշխատանքի կազմակերպման և արտադրողականության բարձրացման համար՝ ապահովելով ժամանակի արդյունավետ օգտագործում և գործընթացների օպտիմալացում։

Պատմություն

1945-1965 թվականներին Խորհրդային Հայաստանում կրթության զարգացումը բնութագրվում էր արագ ընդլայնմամբ, համակարգի ամրապնդմամբ և գաղափարական վերահսկողության պայմաններում գիտակրթական մակարդակի բարձրացմամբ, երբ հետպատերազմյան շրջանում առաջնահերթ խնդիր էր բնակչության կրթական մակարդակի վերականգնումն ու բարձրացումը, դպրոցական ցանցի ընդլայնումը և գրագիտության համընդհանուր ապահովումը։ Այս ժամանակահատվածում զգալիորեն աճեց միջնակարգ դպրոցների թիվը, բարելավվեց ուսուցման նյութատեխնիկական բազան, ներդրվեցին միասնական կրթական ծրագրեր, որոնք համահունչ էին խորհրդային կրթական համակարգի պահանջներին, և մեծ ուշադրություն դարձվեց տեխնիկական ու բնագիտական առարկաներին՝ երկրի արդյունաբերականացման ու գիտատեխնիկական առաջընթացի պահանջներին համապատասխան։ Զուգահեռաբար զարգացավ բարձրագույն կրթությունը՝ ընդլայնվեցին Երևանի պետական համալսարանը և այլ ինստիտուտներ, ձևավորվեցին նոր մասնագիտական ուղղություններ, որոնք պատրաստում էին ինժեներներ, բժիշկներ, մանկավարժներ և գիտաշխատողներ, ինչի արդյունքում աճեց գիտական կադրերի քանակը և որակը։ Այս տարիներին նաև ակտիվացավ գիտահետազոտական գործունեությունը, ամրապնդվեց Հայաստանի Գիտությունների ակադեմիայի դերը, և կրթությունը դարձավ սոցիալական շարժունակության կարևոր միջոց, որը հնարավորություն էր տալիս տարբեր սոցիալական խմբերի ներկայացուցիչներին ստանալ բարձրագույն կրթություն։ Միաժամանակ կրթական համակարգը կրում էր խորհրդային գաղափարախոսության ազդեցությունը, ինչը արտահայտվում էր ուսումնական ծրագրերի բովանդակության և դաստիարակչական քաղաքականության մեջ, սակայն ընդհանուր առմամբ այս փուլը համարվում է կրթական համակարգի կայացման և որակական աճի կարևոր շրջափուլ Հայաստանում։