Նոր գրքեր։ Հասարակական գիտություններ։ Բանասիրական գիտություններ: Լեզվաբանություն։ Գրականագիտություն: Պատմական գիտություններ: Պատմություն: Աշխարհագրություն: Հնագիտություն; Ազգագրություն։ (Ինֆորմացիոն ցանկ) = Новые книги։ Общественно- (1975, Հունվար, թիվ 1)

Տնտեսագիտություն

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում անշարժ գույքի գնահատման համակարգի կատարելագործման ուղիների ուսումնասիրությանը՝ գնահատման գործընթացի ճշգրտության, օբյեկտիվության, թափանցիկության և արդյունավետության բարձրացման նպատակով։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են անշարժ գույքի գնահատման տեսական և գործնական հիմքերը, գնահատման մեթոդները, դրանց կիրառման առանձնահատկությունները և Հայաստանի անշարժ գույքի շուկայի պայմաններում առաջացող խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում շուկայական, ծախսային և եկամտային մոտեցումների կիրառմանը, դրանց ընտրության չափանիշներին և տարբեր տեսակի անշարժ գույքի նկատմամբ համապատասխան մեթոդաբանության կիրառման արդյունավետությանը։ Ուսումնասիրության մեջ քննարկվում են անշարժ գույքի արժեքի վրա ազդող հիմնական գործոնները՝ գտնվելու վայրը, հողամասի և շինության բնութագրերը, շուկայական պահանջարկն ու առաջարկը, ենթակառուցվածքների առկայությունը, տնտեսական միջավայրը և այլ պայմաններ։ Քննության են առնվում նաև գնահատման արդյունքների վրա տեղեկատվական բազայի որակի, շուկայական տվյալների հասանելիության և գնահատողների մասնագիտական կարողությունների ազդեցությունը։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է գնահատման համակարգի իրավական և ինստիտուցիոնալ հիմքերի ուսումնասիրությունը, ինչպես նաև գնահատման գործընթացի ստանդարտացման, վերահսկողության և մասնագիտական պատասխանատվության կատարելագործման անհրաժեշտության դիտարկումը։ Կարևորվում է ժամանակակից տեղեկատվական տեխնոլոգիաների և թվային տվյալների կիրառումը՝ անշարժ գույքի շուկայի տվյալների հավաքագրման, մշակման, համադրման և վերլուծության գործընթացներն առավել արդյունավետ դարձնելու նպատակով։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև գնահատման արդյունքների կիրառմանը հարկման, վարկավորման, ապահովագրության, ներդրումների, գույքային գործարքների և պետական կառավարման ոլորտներում։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ՀՀ-ում անշարժ գույքի գնահատման համակարգի հիմնական մեթոդական, տեղեկատվական և կազմակերպական խնդիրները և առաջարկելու դրանց լուծման ու համակարգի կատարելագործման հնարավոր ուղղություններ։ Դրանց թվում կարող են դիտարկվել գնահատման մեթոդաբանության արդիականացումը, շուկայական տեղեկատվության բազայի ընդլայնումը, թվայնացման զարգացումը, մասնագիտական որակավորման բարձրացումը և գնահատման գործընթացի թափանցիկության ամրապնդումը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել անշարժ գույքի գնահատողների, տնտեսագետների, ֆինանսական և բանկային ոլորտի մասնագետների, գույքի կառավարման և ներդրումային ոլորտի ներկայացուցիչների, պետական կառավարման մարմինների աշխատակիցների, հետազոտողների և համապատասխան մասնագիտություններով սովորողների համար։

Lեզվաբանություն

Գիտական աշխատանքը նվիրված է «ընտանիք» գերհասկացույթի ուսումնասիրությանը անգլիական, հայկական և իսպանական լեզվամշակույթներում՝ բացահայտելով, թե ինչպես է ընտանիքի գաղափարը արտացոլվում տարբեր ժողովուրդների լեզվի, մշակույթի, մտածողության և արժեքային համակարգի մեջ։ Ուսումնասիրության հիմքում այն մոտեցումն է, որ լեզուն ոչ միայն հաղորդակցության միջոց է, այլև տվյալ հասարակության մշակութային փորձի և աշխարհընկալման արտահայտություն։ Այդ պատճառով նույն համամարդկային հասկացությունը տարբեր լեզվամշակույթներում կարող է ունենալ տարբեր իմաստային շեշտադրումներ, ասոցիացիաներ և պատկերային դրսևորումներ։ Աշխատանքի շրջանակում «ընտանիք» գերհասկացույթը կարող է դիտարկվել որպես փոխկապակցված իմաստային բաղադրիչների լայն համակարգ, որի մեջ ներառվում են ազգակցությունը, ծնող-երեխա հարաբերությունները, ամուսնությունը, սերը, հոգատարությունը, տունը, հարազատությունը, պատկանելությունը, ընտանեկան պարտականությունները և սերունդների միջև կապը։ Համեմատական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու, թե այս բաղադրիչներից որոնք են առավել ընդգծված յուրաքանչյուր լեզվամշակույթում և ինչ լեզվական միջոցներով են դրանք արտահայտվում։ Անգլիական լեզվամշակույթի ուսումնասիրության ժամանակ կարող են վերլուծվել family հասկացության հետ կապված բառային միավորները, դարձվածքները, առածները, ասույթները և այլ լեզվական արտահայտություններ, որոնք արտացոլում են ընտանիքի, ազգակցության և անձնական հարաբերությունների վերաբերյալ մշակութային պատկերացումները։ Հայկական լեզվամշակույթում «ընտանիք» հասկացությունը կարող է ուսումնասիրվել ազգակցական լայն բառապաշարի, ընտանեկան ավանդույթների, առածների, դարձվածքների և խոսքային վարքագծի միջոցով՝ հաշվի առնելով ընտանիքի և ընդարձակ ազգակցական կապերի կարևորությունը հայկական մշակութային պատկերացումներում։ Իսպանական լեզվամշակույթի դեպքում նույնպես հնարավոր է ուսումնասիրել familia հասկացության շուրջ ձևավորված բառապաշարը, դարձվածքները, ժողովրդական արտահայտությունները և մշակութային ասոցիացիաները՝ ուշադրություն դարձնելով ընտանեկան կապերի, հարազատության և սոցիալական փոխհարաբերությունների արտահայտմանը։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է գերհասկացույթի կառուցվածքի համեմատական վերլուծությունը։ Այդ նպատակով կարող են առանձնացվել դրա միջուկային և ծայրամասային բաղադրիչները, ուսումնասիրվել դրանց հաճախականությունը, փոխկապակցվածությունը և մշակութային առանձնահատկությունները։ Այսպիսի մոտեցումը թույլ է տալիս պարզել, թե որ հատկանիշներն են երեք լեզվամշակույթներում համընդհանուր, իսկ որոնք են պայմանավորված տվյալ ժողովրդի պատմությամբ, ավանդույթներով, սոցիալական կառուցվածքով և ազգային արժեքներով։ Հետազոտության մեջ կարևոր դեր կարող է ունենալ նաև դարձվածաբանական և առածաբանական նյութը, քանի որ ժողովրդական իմաստությունն առավել հստակորեն արտացոլում է հասարակության վերաբերմունքը ընտանիքի, ծնողների, երեխաների, ամուսնության և ազգակցական հարաբերությունների նկատմամբ։ Միաժամանակ ժամանակակից հասարակության փոփոխությունները կարող են հանգեցնել «ընտանիք» հասկացույթի որոշ իմաստային բաղադրիչների վերաիմաստավորմանը։ Գլոբալացումը, միգրացիան, միջմշակութային հաղորդակցությունը և սոցիալական փոփոխությունները նպաստում են ընտանիքի ավանդական պատկերացումների ընդլայնմանը և նոր ընտանեկան մոդելների լեզվական արտացոլմանը։ Այս հանգամանքը համեմատական ուսումնասիրությանը հաղորդում է նաև արդիական բնույթ։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը նպատակ ունի բացահայտելու «ընտանիք» գերհասկացույթի ազգային-մշակութային յուրահատկությունները երեք լեզվամշակույթներում և ցույց տալու, թե ինչպես են համընդհանուր մարդկային արժեքները տարբեր լեզուներում ստանում յուրահատուկ իմաստային և լեզվական արտահայտություն։ Ուսումնասիրությունը կարող է արժեքավոր լինել լեզվաբանների, թարգմանիչների, մշակութաբանների, օտար լեզուների մասնագետների և միջմշակութային հաղորդակցությամբ զբաղվող հետազոտողների համար, քանի որ տարբեր լեզվամշակույթների ընտանեկան պատկերացումների համադրությունը նպաստում է ոչ միայն լեզվական տարբերությունների, այլև ժողովուրդների աշխարհընկալման առանձնահատկությունների ավելի խոր ըմբռնմանը։

Պատմություն

Կիլիկյան Հայաստանը միջնադարյան հայկական պետականություն էր, որը գոյություն է ունեցել XI–XIV դարերում Կիլիկիայի տարածքում՝ Միջերկրական ծովի արևելյան ափին։ Այն ձևավորվեց այն ժամանակ, երբ սելջուկյան արշավանքների և Հայաստանի արևելյան տարածքների անկման հետևանքով բազմաթիվ հայեր տեղափոխվեցին Կիլիկիա և այնտեղ ստեղծեցին նոր քաղաքական ու մշակութային կենտրոն։ Կիլիկյան Հայաստանի հիմնադրման գործընթացում կարևոր դեր են ունեցել Ռուբինյանները, որոնց հիմնադիրն էր Ռուբեն I-ը։ Հետագայում պետությունը զարգացավ և դարձավ ուժեղ թագավորություն, հատկապես Լևոն II Մեծագործի օրոք, երբ Կիլիկյան Հայաստանը 1198 թվականին պաշտոնապես հռչակվեց թագավորություն։ Կիլիկյան Հայաստանը ունեցել է զարգացած պետական կառավարման համակարգ, բանակ և դիվանագիտություն՝ ակտիվ հարաբերություններ ունենալով Եվրոպայի խաչակրաց պետությունների և հարևան երկրների հետ։ Այն կարևոր դեր է խաղացել նաև առևտրի մեջ՝ լինելով կապող օղակ Արևելքի և Արևմուտքի միջև։ Մայրաքաղաքը սկզբում եղել է Տարսոնը և հետո՝ Սիսը, որը դարձել է քաղաքական և մշակութային կենտրոն։ Կիլիկյան Հայաստանում զարգացել են կրթությունը, գրականությունը, իրավունքը և ճարտարապետությունը։ Այդ շրջանում ստեղծվել են նաև կարևոր պատմագրական և իրավական աշխատություններ, որոնցից հայտնի է Մխիթար Գոշի իրավական ազդեցությունը և ժամանակի մշակութային զարգացումները։ Չնայած իր ուժեղությանը, Կիլիկյան Հայաստանը XIV դարում թուլացավ մոնղոլական արշավանքների, ներքին խնդիրների և մամլուքների հարձակումների հետևանքով, և վերջնականապես ընկավ 1375 թվականին։ Այսպիսով, Կիլիկյան Հայաստանը կարևոր դեր ունի հայոց պատմության մեջ՝ որպես պետականության շարունակություն, մշակութային զարգացման կենտրոն և միջազգային հարաբերությունների ակտիվ մասնակից միջնադարում։

Փիլիսոփայություն

ԱՄԵՆ աշխատությունը ներկայացվում է որպես բազմաշերտ բովանդակություն ունեցող գրական ստեղծագործություն, որտեղ հեղինակը՝ Տիգրան Գորշ (Տիգրան Գրիգորյան), փորձում է համադրել փիլիսոփայական, հոգեբանական և հասարակական դիտարկումները՝ ստեղծելով ընդհանուր պատկեր մարդու ներաշխարհի, կյանքի ընկալման և իրականության բազմազան դրսևորումների վերաբերյալ։ Գիրքը կառուցված է ազատ և խորհրդանշական մտածողության հիմքի վրա, որտեղ «ԱՄԵՆ» հասկացությունը կիրառվում է որպես համընդհանուր գաղափար, որը կարող է ընդգրկել կյանքի ամբողջականությունը՝ սկսած ամենօրյա պարզ իրավիճակներից մինչև խորքային գոյաբանական հարցադրումներ։ Հեղինակը անդրադառնում է մարդու ներքին հակասություններին, արժեքային համակարգերի ձևավորմանը, ժամանակակից հասարակության արագ փոփոխվող բնույթին և այդ փոփոխությունների ազդեցությանը անհատի ինքնության վրա։ Աշխատության մեջ նկատելի է նաև մտորումային և վերլուծական մոտեցում, որտեղ գաղափարները հաճախ ներկայացվում են ոչ թե խիստ գիտական կառուցվածքով, այլ ազատ շարադրանքով, խորհրդանշական պատկերներով և ընդհանրացնող եզրահանգումներով, ինչը ընթերցողին հնարավորություն է տալիս սեփական մեկնաբանությամբ ընկալել բովանդակությունը։ Գիրքը կարելի է դիտարկել որպես ինտելեկտուալ և փիլիսոփայական ուղղվածություն ունեցող ստեղծագործություն, որը խրախուսում է ինքնաճանաչումը, քննադատական մտածողությունը և կյանքի երևույթների բազմակողմանի ընկալումը։ Այն հատկապես հետաքրքիր կարող է լինել այն ընթերցողների համար, ովքեր գնահատում են խորքային մտորումներ, խորհրդանշական լեզու և ոչ ավանդական կառուցվածքով գրականություն։

Պատմություն

Աշխատությունը ներկայացնում է Արցախ պատմամշակութային տարածաշրջանի համառոտ, բայց համակարգված ակնարկ՝ ընդգծելով նրա պատմական զարգացման հիմնական փուլերը, մշակութային ժառանգությունը և հասարակական-քաղաքական առանձնահատկությունները։ Վերլուծվում են Արցախի հնագույն բնակեցման և պետականության ձևավորման գործընթացները, միջնադարյան իշխանությունների գործունեությունը, ինչպես նաև տարածաշրջանի դերը հայկական պետականության և մշակույթի զարգացման մեջ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հոգևոր և նյութական մշակույթի հուշարձաններին՝ վանքերին, ամրոցներին, ճարտարապետական համալիրներին և ժողովրդական մշակույթի տարրերին։ Ուսումնասիրությունը նաև դիտարկում է Արցախի պատմամշակութային ինքնության պահպանման գործընթացները տարբեր պատմական ժամանակաշրջաններում՝ ընդգծելով նրա կարևորությունը հայկական քաղաքակրթության ընդհանուր համատեքստում։ Աշխատությունը ներկայացնում է տեղեկատվական և վերլուծական նյութ, որը նպաստում է տարածաշրջանի պատմամշակութային արժեքների ամբողջական ընկալմանը։

Բժշկություն

Монография посвящена комплексному анализу влияния периоперативных факторов на ранние результаты реконструктивных операций на брюшной аорте, включая предоперационное состояние пациентов, особенности хирургической техники, выбор анестезиологического пособия, интраоперационную гемодинамическую стабильность и послеоперационное ведение; особое внимание уделяется факторам риска развития осложнений, таким как ишемические повреждения органов, тромботические события, кровопотеря и инфекционные осложнения, а также методам их профилактики и раннего выявления; работа опирается на клинические данные и статистический анализ, позволяющий выявить ключевые предикторы неблагоприятного исхода и сформировать рекомендации для улучшения результатов хирургического лечения заболеваний брюшной аорты.