Նոր գրքեր պատանիներին: Ինֆորմացիոն ցանկ=Новые книги юным. Информационный указатель (1978, Մայիս, թիվ 5)

Մշակույթ

Այս կենսամատենագիտական աշխատությունը նվիրված է Ոսկան Երևանցու՝ 17-րդ դարի հայ նշանավոր տպագրիչի, հրատարակչի և մշակութային գործչի կյանքի ու գործունեության փաստագրական և մատենագիտական ներկայացմանը։ Աշխատության հիմնական նպատակը նրա կենսագրության, գրատպական գործունեության, հրատարակչական ժառանգության և հայ մշակույթի զարգացման գործում ունեցած ավանդի վերաբերյալ տեղեկությունների համակարգումն ու ամբողջացումն է։ Ոսկան Երևանցու գործունեությունը առանձնահատուկ նշանակություն ունի հայ գրատպության պատմության մեջ, քանի որ նրա անունը կապված է հայկական տպագրության զարգացման կարևոր փուլերից մեկի հետ, երբ հայերեն գրքերի հրատարակությունը աստիճանաբար ընդլայնվում էր և տարածվում եվրոպական տպագրական կենտրոններում։ Կենսամատենագիտական բնույթը ենթադրում է ոչ միայն գործչի կյանքի հիմնական հանգրվանների ներկայացում, այլև նրա հետ կապված գրքերի, հրատարակությունների, տպագրական աշխատանքների և մատենագիտական աղբյուրների հնարավորինս համակարգված նկարագրություն։ Աշխատության մեջ կարող են ներկայացվել Ոսկան Երևանցու կրթական և մշակութային միջավայրը, նրա գործունեության աշխարհագրությունը, տպարանների հետ ունեցած կապերը, հրատարակչական նախաձեռնությունները և հայերեն գրքի տարածման գործում նրա ունեցած դերը։ Առանձին կարևորություն ունի նրա հրատարակած գրականության մատենագիտական նկարագրությունը, որը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմել հրատարակությունների բովանդակության, կառուցվածքի, տպագրական առանձնահատկությունների և պատմամշակութային նշանակության մասին։ Նման նյութերի համակարգումը արժեքավոր է հատկապես հայ գրքի պատմության ուսումնասիրության համար, քանի որ հին տպագիր գրքերը ոչ միայն գրական կամ կրոնական բովանդակության կրողներ են, այլև կարևոր վկայություններ են տվյալ ժամանակաշրջանի լեզվի, տպագրական տեխնիկայի, կրթական և մշակութային կյանքի մասին։ Աշխատությունը կարող է ներառել նաև Ոսկան Երևանցու մասին հետագա ժամանակաշրջաններում ստեղծված ուսումնասիրությունների, հոդվածների, գրքերի և այլ մատենագիտական աղբյուրների ցանկեր՝ հնարավորություն տալով հետազոտողին հետևելու նրա ժառանգության ուսումնասիրման պատմությանը։ Կենսագրական և մատենագիտական տվյալների համադրումը կարևոր է նաև գործչի իրական պատմական կերպարը ամբողջականորեն ներկայացնելու համար՝ նրա անձնական կյանքի փաստերը կապելով տպագրական և մշակութային գործունեության հետ։ Այսպիսի հրատարակությունը կարող է ծառայել որպես տեղեկատու և սկզբնաղբյուրային նշանակություն ունեցող նյութ հայ գրատպության պատմությամբ զբաղվող մասնագետների համար՝ հեշտացնելով անհրաժեշտ գրականության, հրատարակությունների և փաստագրական տեղեկությունների որոնումն ու ուսումնասիրությունը։ Այն կարող է հետաքրքրել մատենագետներին, գրադարանագետներին, գրքի պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին, պատմաբաններին, բանասերներին, հայագետներին, մշակութաբաններին և հայ հին գրատպության ժառանգությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։ Աշխատության կարևորությունն առավել ընդգծվում է այն հանգամանքով, որ Ոսկան Երևանցու գործունեությունը ներկայացվում է ոչ միայն որպես անհատական կենսագրություն, այլև որպես հայ գրքի, տպագրության և մշակութային ինքնության զարգացման պատմության կարևոր բաղադրիչ՝ պահպանելով նրա թողած ժառանգության վերաբերյալ գիտական և մատենագիտական տեղեկությունները։

Տեխնոլոգիա

Աշխատությունը նվիրված է շատրվանային եղանակով շահագործվող հորատանցքերի օպտիմալ աշխատանքային բնութագրերի որոշման մեթոդների մշակմանը և ջրառի արդյունավետ կառավարման խնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է հորատանցքի տեխնիկական ու հիդրոդինամիկական պարամետրերի, հեղուկի շարժման պայմանների, ճնշման և արտադրողականության փոխկապակցվածության գնահատման վրա՝ շահագործման առավել արդյունավետ ռեժիմների ընտրության նպատակով։ Քննության են առնվում հորատանցքերի աշխատանքը բնութագրող հիմնական ցուցանիշները, դրանց փոփոխությունները տարբեր շահագործական պայմաններում և այն գործոնները, որոնք կարող են ազդել արդյունահանվող հեղուկի ծավալի, ճնշման ռեժիմի և համակարգի ընդհանուր կայունության վրա։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում օպտիմալ պարամետրերի հաշվարկման և կանխատեսման մաթեմատիկական մեթոդներին, որոնց միջոցով հնարավոր է գնահատել հորատանցքի արտադրողականությունը և ընտրել ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործմանը համապատասխանող աշխատանքային ռեժիմ։ Ուսումնասիրվում են ջրատար շերտերի հիդրոերկրաբանական առանձնահատկությունները, ճնշման փոփոխությունները, հորատանցքերի փոխադարձ ազդեցությունը և ջրառի ինտենսիվության հետևանքով առաջացող հնարավոր փոփոխությունները։ Կարևորվում է ջրառի կառավարման այնպիսի համակարգերի ձևավորումը, որոնք հնարավորություն են տալիս համաձայնեցնել պահանջվող ջրի քանակը աղբյուրի բնական հնարավորությունների հետ և պահպանել շահագործման կայունությունը երկարաժամկետ ժամանակահատվածում։ Հետազոտության շրջանակում կարող են կիրառվել հիդրոդինամիկական հաշվարկներ, մաթեմատիկական մոդելավորում, փորձարարական չափումներ և արտադրական տվյալների վիճակագրական վերլուծություն՝ տարբեր գործոնների ազդեցությունը գնահատելու և առավել արդյունավետ կառավարման լուծումներ ընտրելու համար։ Անդրադարձ է կատարվում նաև հորատանցքերի տեխնիկական վիճակի, շահագործման տևողության և արտադրողականության փոփոխությունների միջև կապերին։ Օպտիմալացման խնդիրը դիտարկվում է որպես բազմագործոն գործընթաց, որի ընթացքում անհրաժեշտ է միաժամանակ հաշվի առնել ջրային պաշարների վիճակը, համակարգի տեխնիկական հնարավորությունները, տնտեսական արդյունավետությունը և բնական ռեսուրսների պահպանման պահանջները։ Առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում վերահսկման և կառավարման մեթոդների կատարելագործմանը, որոնք կարող են նպաստել ջրառի ռեժիմների ժամանակին կարգավորմանը և հորատանցքերի աշխատանքի արդյունավետության բարձրացմանը։ Մշակված մոտեցումները կարող են կիրառվել շահագործման ռեժիմների գնահատման, հորատանցքերի արտադրողականության կանխատեսման, ջրառի համակարգերի նախագծման և գործող համակարգերի կառավարման բարելավման համար։ Աշխատությունը համադրում է հիդրոերկրաբանության, հիդրավլիկայի, հորատանցքերի շահագործման, մաթեմատիկական մոդելավորման և օպտիմալ կառավարման մոտեցումները և կարող է օգտակար լինել ջրային ռեսուրսների կառավարման, հորատանցքային համակարգերի նախագծման ու շահագործման ոլորտների հետազոտողների, ինժեներների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Բժշկություն

Էրիթրոցիտոզները արյան համակարգի վիճակներ են, որոնց ժամանակ արյան մեջ ավելանում է էրիթրոցիտների՝ կարմիր արյան բջիջների քանակը, ինչը կարող է ուղեկցվել հեմոգլոբինի և հեմատոկրիտի բարձրացմամբ և ազդել արյան մածուցիկության վրա։ Այս երևույթը կարող է լինել առաջնային, երբ խնդիրը կապված է ոսկրածուծի ինքնուրույն խանգարման հետ, օրինակ՝ պոլիցիտեմիա վերա տեսակի հիվանդությունների դեպքում, կամ երկրորդային, երբ էրիթրոցիտների աճը պայմանավորված է արտաքին գործոններով, ինչպիսիք են քրոնիկ հիպօքսիան (թթվածնի պակասը), թոքային հիվանդությունները, բարձր լեռնային պայմաններում ապրելը կամ որոշ հորմոնալ խանգարումներ, օրինակ՝ էրիթրոպոետինի ավելացած արտադրությունը։ Erythrocytosis-ի դեպքում արյունը դառնում է ավելի խիտ, ինչը կարող է բարձրացնել թրոմբոզների, գլխացավերի, գլխապտույտի և սրտանոթային բարդությունների ռիսկը, քանի որ շրջանառությունը դառնում է ավելի դժվար։ Էրիթրոցիտոզի ախտորոշումը իրականացվում է ընդհանուր արյան քննության միջոցով, ինչպես նաև լրացուցիչ հետազոտություններով՝ պարզելու դրա պատճառը և տարբերակելու առաջնային և երկրորդային ձևերը։ Բուժումը կախված է հիմքում ընկած պատճառից և կարող է ներառել հիմնական հիվանդության բուժում, թթվածնային թերապիա կամ արյան մածուցիկությունը նվազեցնող միջոցառումներ, ինչպիսիք են ֆլեբոտոմիան (արյան որոշակի ծավալի հեռացում)։ Այսպիսով, էրիթրոցիտոզները կարևոր կլինիկական վիճակներ են, որոնք պահանջում են պատճառաբանական մոտեցում և վերահսկում՝ կանխելու հնարավոր բարդությունները։

Փիլիսոփայություն

Հայ հասարակական-քաղաքական մտքի, ազգային ինքնության և գաղափարախոսական համակարգերի ուսումնասիրությանը նվիրված աշխատություն է, որտեղ հեղինակը փորձում է վերլուծել հայ ժողովրդի պատմական փորձը, ազգային ինքնագիտակցության ձևավորման ընթացքը և պետականության պահպանման համար գաղափարական հենքի կարևորությունը։ Գիրքը կենտրոնանում է այն հարցի վրա, թե ինչպիսի ազգային գաղափարախոսություն կարող է միավորել հասարակությանը, ապահովել մշակութային շարունակականությունը և նպաստել պետական ու հոգևոր արժեքների պահպանմանը ժամանակակից աշխարհաքաղաքական և մշակութային մարտահրավերների պայմաններում։ Մուշեղ Լալայանը ներկայացնում է ազգային մտածողության, հայրենասիրության, լեզվի, մշակույթի, կրոնի և պատմական հիշողության դերը՝ դիտարկելով դրանք որպես ազգային գոյատևման հիմնասյուներ։ Հեղինակը անդրադառնում է նաև օտար ազդեցությունների, գլոբալացման, քաղաքական գաղափարական ճգնաժամերի և հասարակական պառակտումների հետևանքներին՝ փորձելով ձևակերպել ազգային վերածննդի ու ինքնության ամրապնդման ուղիներ։ Աշխատությունը համատեղում է պատմափիլիսոփայական, քաղաքական և մշակութաբանական մոտեցումները՝ ընթերցողին առաջարկելով հայ ազգային գաղափարախոսության ձևավորման և զարգացման շուրջ խորքային դիտարկումներ։ Գիրքը հետաքրքիր կարող է լինել քաղաքական գիտությամբ, պատմությամբ, փիլիսոփայությամբ, ազգային գաղափարախոսությամբ և հայ հասարակական մտքով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Գրականություն

Գուրգեն Մահարու արձակի պոետիկան-ը գրականագիտական ուսումնասիրություն է, որը նվիրված է հայ գրող Գուրգեն Մահարու արձակի գեղարվեստական համակարգի վերլուծությանը՝ բացահայտելով նրա ստեղծագործությունների կառուցվածքային, ոճական և գաղափարական առանձնահատկությունները, աշխատությունում ուսումնասիրվում են Մահարու արձակի պոետիկայի հիմնական բաղադրիչները՝ պատումի կառուցման ձևերը, կերպարների հոգեբանական խորացումը, լեզվաոճական առանձնահատկությունները և ժամանակի ու հիշողության փոխկապակցվածությունը նրա ստեղծագործություններում, հատուկ ուշադրություն է դարձվում նրա արձակում առկա խորհրդանշական շերտերին, հումանիստական գաղափարներին և պատմական փորձի արտացոլմանը, ինչպես նաև անհատի և հասարակության հարաբերությունների ներկայացման ձևերին, միաժամանակ վերլուծվում է Մահարու ստեղծագործական էվոլյուցիան՝ տարբեր փուլերում նրա գրական մտածողության փոփոխություններով և թեմատիկ ընդգրկումների ընդլայնմամբ, աշխատությունը ցույց է տալիս, որ Մահարու արձակը հայ գրականության մեջ առանձնանում է իր հոգեբանական խորությամբ, լեզվական հարստությամբ և գեղարվեստական ինքնատիպությամբ՝ ձևավորելով յուրահատուկ պոետիկ համակարգ։

Lեզվաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է հայերենի տարբեր բարբառներում կիրառվող երկրագործական գործիքների անվանումների համակարգված ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով դրանց լեզվական, պատմական և մշակութային առանձնահատկությունները։ Հեղինակը վերլուծում է գյուղատնտեսական աշխատանքի ընթացքում օգտագործվող գործիքների անվանման բազմազանությունը՝ ցույց տալով, թե ինչպես են տարբեր աշխարհագրական շրջաններում ձևավորվել, պահպանվել կամ փոխակերպվել նույն կամ համանման գործիքների անվանումները։ Գրքում դիտարկվում են բարբառային բառապաշարի շերտերը՝ հնագույն հայկական, իրանական, թյուրքական և այլ լեզվական ազդեցությունների համատեքստում, որոնք ձևավորել են գյուղատնտեսական տերմինաբանության բազմազանությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում բառերի իմաստաբանական զարգացմանը, հնչյունական փոփոխություններին և տեղական լեզվական ինքնատիպություններին, որոնք արտացոլում են գյուղական կյանքի տնտեսական և մշակութային առանձնահատկությունները։ Հեղինակը նաև համեմատական վերլուծության միջոցով բացահայտում է բարբառների միջև ընդհանուր և տարբերակիչ գծերը՝ ընդգծելով լեզվական ժառանգության պահպանման կարևորությունը։