Նոր գրքեր պատանիներին: Ինֆորմացիոն ցանկ = Новые книги юным (1984, Հոկտեմբեր, թիվ 10)

Տեխնոլոգիա

Աշխատանքը նվիրված է Ջաջուռի թերթաքարերի կիսակոքսացման արդյունքում ստացվող մնացորդների՝ կլինկերագոյացման գործընթացի և ստացվող ցեմենտի հատկությունների վրա ունեցած ազդեցության ուսումնասիրությանը։ Այն ներկայացնում է անօրգանական նյութերի տեխնոլոգիայի ոլորտի գիտական հետազոտություն և 2012 թվականին պաշտպանված թեկնածուական աշխատանքի համառոտ նկարագրություն է՝ Հայաստանի ազգային պոլիտեխնիկական համալսարանի հիմքով։ Աշխատանքի մատենագիտական տվյալների համաձայն՝ այն ունի 22 էջ և վերաբերում է Ե.17.01՝ անօրգանական նյութերի տեխնոլոգիա մասնագիտությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակը տեղական հանքային հումքի վերամշակումից առաջացող մնացորդների արդյունավետ օգտագործման հնարավորությունների բացահայտումն է՝ դրանք ցեմենտի արտադրության տեխնոլոգիական գործընթացում կիրառելու միջոցով։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են գնահատվել թերթաքարերի կիսակոքսացման մնացորդների քիմիական և հանքաբանական կազմը, դրանց ակտիվությունը, կառուցվածքային առանձնահատկությունները և փոխազդեցությունը կլինկերի հիմնական հումքային բաղադրիչների հետ բարձր ջերմաստիճանային մշակման ընթացքում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կլինկերագոյացման գործընթացի վրա մնացորդների ազդեցությանը, մասնավորապես՝ հումքային խառնուրդի հանքաբանական փոխակերպումներին, կլինկերային նորագոյացությունների առաջացման պայմաններին և թրծման գործընթացի արդյունավետությանը։ Աշխատանքը կարող է ներառել տարբեր բաղադրություններով հումքային խառնուրդների փորձարկում, ջերմային մշակման ռեժիմների ուսումնասիրություն և ստացված կլինկերի կառուցվածքային ու ֆիզիկաքիմիական բնութագրերի համեմատություն։ Կարևոր ուղղություն է նաև մնացորդների ազդեցության գնահատումը պատրաստված ցեմենտի հիմնական տեխնիկական հատկությունների վրա՝ ամրության, կարծրացման ընթացքի, ծավալային կայունության, մանրացման և այլ ցուցանիշների տեսանկյունից։ Հետազոտության կիրառական նշանակությունը կապված է արդյունաբերական թափոնների և երկրորդային հումքային ռեսուրսների օգտագործման ընդլայնման հետ, քանի որ դրանց ներառումը ցեմենտի արտադրության մեջ կարող է միաժամանակ լուծել հումքային ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման և թափոնների նվազեցման խնդիրները։ Այս մոտեցումը կարևոր է նաև տեղական հանքային հումքի կիրառման, արտադրության նյութական արդյունավետության բարձրացման և ցեմենտի ստացման տեխնոլոգիական գործընթացների կատարելագործման տեսանկյունից։ Ուսումնասիրության արդյունքները կարող են հիմք ծառայել Ջաջուռի թերթաքարերի կիսակոքսացման մնացորդների նպատակային օգտագործման տեխնոլոգիական պայմանների որոշման և դրանց կիրառմամբ համապատասխան հատկություններով ցեմենտային նյութերի ստացման համար։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել ցեմենտի արտադրության տեխնոլոգներին, նյութագետներին, քիմիկոսներին, շինարարական նյութերի մասնագետներին, հանքային հումքի վերամշակմամբ զբաղվող հետազոտողներին և անօրգանական նյութերի տեխնոլոգիայի ոլորտի ուսանողներին։

Գրականություն

Գիրքը ներկայացնում է Մաթևոսյանի գրական ժառանգության ուսումնասիրության մի շարք հոդվածներ, գիտական աշխատություններ և քննադատություններ։ Աշխատությունը ընդգրկում է նրա վեպերի, պատմվածքների և հրապարակախոսության թեմատիկան, ոճի առանձնահատկությունները, սոցիալական և հոգեբանական մոտեցումները, ինչպես նաև ժամանակակից հայ գրականության հետ ունեցած կապերը։ Հիմնական թեմաները․ Հրանտ Մաթևոսյանի ստեղծագործությունների թեմատիկ բազմազանություն Մարդկային հոգեբանություն և ներքին հոգեվիճակ Ազգային ինքնություն և ժամանակակից հայ հասարակության խնդիրներ Սոցիալական արդարություն, բարոյական հարցեր Գրական քննադատություն և վերլուծական մոտեցումներ Գրքի առանձնահատկությունները․ Համակողմանի քննություն Մաթևոսյանի ստեղծագործության մասին Ներկայացնում է բազմակողմանի ընթերցումներ և վերլուծություններ Հարմար է գրականագիտության ուսանողների, հետազոտողների և ժամանակակից հայ գրականության սիրահարների համար Միավորում է քննադատական, սոցիալական և հոգեբանական մոտեցումներ

Գյուղատնտեսություն

Աշխատությունը նվիրված է բանջարային լոբու սորտանմուշների կենսաձևաբանական առանձնահատկությունների և սելեկցիոն արժեքի ուսումնասիրությանը Արարատյան դաշտի ագրոկլիմայական պայմաններում։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են լոբու տարբեր սորտանմուշների աճի և զարգացման առանձնահատկությունները, բույսերի կենսաբանական հատկանիշները, վեգետացիոն շրջանի տևողությունը, ծաղկման և պտղավորման ընթացքը, ինչպես նաև բերքի ձևավորման օրինաչափությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում սորտանմուշների արտադրողականության, բերքատվության կառուցվածքի, պտղի որակական և տնտեսական արժեք ունեցող հատկանիշների գնահատմանը, ինչը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու տվյալ տարածաշրջանի պայմաններին առավել հարմար և հեռանկարային ձևերը։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է սորտանմուշների հարմարվողականության գնահատումը՝ հաշվի առնելով Արարատյան դաշտի կլիմայական և հողային պայմանները, ջերմաստիճանային ռեժիմը, խոնավության առանձնահատկությունները և մշակության պայմանները։ Սելեկցիոն գնահատման միջոցով բացահայտվում են այն ձևերը, որոնք կարող են արժեքավոր լինել նոր սորտերի ստեղծման, առկա սորտերի բարելավման և արտադրության մեջ բարձրարժեք տնկանյութի ընտրության համար։ Աշխատանքը կարևոր նշանակություն ունի նաև բանջարային լոբու գենետիկական բազմազանության արդյունավետ օգտագործման, տեղական պայմաններին հարմարեցված սորտերի ընտրության և մշակաբույսի արտադրողականության բարձրացման տեսանկյունից։ Հետազոտության արդյունքները կարող են կիրառվել սելեկցիոն ծրագրերում, սերմնաբուծության և բանջարաբուծության ոլորտներում, ինչպես նաև Արարատյան դաշտում լոբու արդյունավետ մշակության տեխնոլոգիաների կատարելագործման նպատակով։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել գյուղատնտեսության մասնագետներին, բուսաբույծներին, սելեկցիոներներին, ագրոնոմներին, կենսաբաններին, հետազոտողներին, դասախոսներին և գյուղատնտեսական ուղղությունների ուսանողներին։

Իրավաբանություն

Աշխատանքը նվիրված է տեսաձայնագրառման և ձայնագրառման կիրառմանն ու իրավական նշանակությանը քրեական դատավարությունում՝ դրանք դիտարկելով որպես դատավարական գործողությունների արձանագրման, ապացույցների ամրագրման և քրեական գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման կարևոր միջոցներ։ Հետազոտության կենտրոնում տեխնիկական միջոցներով ստացված տեղեկությունների իրավական կարգավիճակի, դրանց ձեռքբերման օրինականության, հավաստիության, պահպանման և դատարանում օգտագործման հիմնախնդիրներն են։ Տեսաձայնագրառումը և ձայնագրառումը հնարավորություն են տալիս ավելի ամբողջական ձևով ամրագրելու դատավարական գործողությունների ընթացքը՝ լրացնելով կամ որոշ դեպքերում առավել մանրամասն ներկայացնելով գրավոր արձանագրության մեջ ամրագրված տեղեկությունները։ Այդպիսի միջոցների կիրառումը հատկապես կարևոր է այն իրավիճակներում, երբ անհրաժեշտ է հետագայում ստուգել գործողության իրական ընթացքը, մասնակիցների վարքագիծը, արտահայտված խոսքը կամ այլ էական հանգամանքներ։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել տեսաձայնագրառման և ձայնագրառման կիրառման իրավական հիմքերը, դրանց կատարման պայմանները, տեխնիկական պահանջները և դատավարական ընթացակարգը։ Կարևոր խնդիր է նաև որոշել, թե որ մարմիններն ու պաշտոնատար անձինք, ինչպիսի գործողությունների ընթացքում և ինչ սահմաններում կարող են կիրառել համապատասխան տեխնիկական միջոցներ։ Հետազոտության առանձին ուղղություն է մասնակիցների իրավունքների և օրինական շահերի պաշտպանության հարցը, քանի որ ձայնի կամ պատկերի գրանցումը կարող է առնչվել անձնական կյանքի, հաղորդակցության գաղտնիության և անձնական տվյալների պաշտպանության հետ։ Այդ պատճառով տեխնիկական միջոցների օգտագործումը պետք է իրականացվի օրենքով սահմանված ընթացակարգերի պահպանմամբ և չվերածվի դատավարական իրավունքների անհիմն սահմանափակման։ Տեսաձայնագրառման և ձայնագրառման ապացուցողական նշանակությունը կախված է նաև դրանց իսկության և ամբողջականության ապահովումից։ Անհրաժեշտ է հնարավորություն ունենալ պարզելու, թե երբ, որտեղ, ինչ պայմաններում և ինչ սարքավորմամբ է կատարվել համապատասխան գրառումը, արդյոք այն պահպանվել է անփոփոխ վիճակում և հնարավոր է արդյոք բացառել դրա կեղծման, փոփոխման կամ տեխնիկական խեղաթյուրման հավանականությունը։ Այս տեսանկյունից կարևոր են կրիչների պահպանման, պատճենահանման, փաթեթավորման, նույնականացման և դատավարական փաստաթղթերում դրանց վերաբերյալ անհրաժեշտ տեղեկությունների ամրագրման հարցերը։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև ձայնագրությունների և տեսագրությունների հետազոտման ու գնահատման առանձնահատկություններին։ Դատարանը կամ վարույթն իրականացնող մարմինը պետք է գնահատի ոչ միայն գրանցված տեղեկության բովանդակությունը, այլև դրա ստացման եղանակը, աղբյուրի վստահելիությունը, տեխնիկական ամբողջականությունը և գործի մյուս ապացույցների հետ փոխկապակցվածությունը։ Տեխնիկական գրառումը ինքնին չի կարող դիտարկվել փաստական հանգամանքի անվիճելի հաստատում, եթե դրա ձեռքբերման կամ պահպանման պայմանները կասկածի տակ են դրվում։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ է նաև գրավոր արձանագրության և տեխնիկական գրանցման հարաբերակցության ուսումնասիրությունը։ Գրավոր արձանագրությունը շարունակում է կարևոր դեր ունենալ դատավարական գործողությունների իրավական ձևակերպման և ընթացակարգային փաստերի հաստատման գործում, մինչդեռ տեսաձայնագրառումը կամ ձայնագրառումը կարող են ապահովել կատարված գործողության առավել անմիջական և ամբողջական ֆիքսում։ Այդ միջոցների համակցված կիրառումը կարող է բարձրացնել դատավարական գործողությունների թափանցիկությունը, նվազեցնել արձանագրված տեղեկությունների աղավաղման հավանականությունը և հեշտացնել հետագա ստուգումն ու վերահսկողությունը։ Աշխատանքը կարող է ուսումնասիրել նաև քրեական դատավարության տարբեր փուլերում տեխնիկական գրանցումների կիրառման հնարավորությունները՝ նախաքննության ընթացքում կատարվող գործողություններից մինչև դատական քննություն։ Դատարանում տեսաձայնագրառումը կարող է ունենալ նաև նիստի ընթացքի ճշգրիտ պահպանման և դատավարական գործողությունների հետագա վերահսկելիության ապահովման նշանակություն։ Միաժամանակ անհրաժեշտ է հաշվի առնել տեխնիկական միջոցների կիրառման կազմակերպչական և ֆինանսական պահանջները, սարքավորումների հուսալիությունը, թվային կրիչների անվտանգ պահպանումը և համապատասխան մասնագետների պատրաստվածությունը։ Հետազոտության գործնական նշանակությունը կայանում է քրեական դատավարությունում տեսաձայնագրառման և ձայնագրառման կիրառման կատարելագործման, դրանց ապացուցողական արժեքի հստակեցման և տեխնիկական միջոցների օգտագործման ընթացքում դատավարական երաշխիքների ամրապնդման հնարավորությունների բացահայտման մեջ։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ցույց է տալիս, որ տեսաձայնագրառումն ու ձայնագրառումը ժամանակակից քրեական դատավարությունում կարող են կարևոր դեր ունենալ ապացուցման գործընթացի օբյեկտիվության, դատավարական գործողությունների վերահսկելիության և դրանց արդյունքների առավել ամբողջական ամրագրման գործում՝ պայմանով, որ դրանց կիրառումը, պահպանումը և գնահատումը իրականացվեն օրինականության, հավաստիության և անձի իրավունքների պաշտպանության սկզբունքների պահպանմամբ։

Ֆինանսներ

Հայաստան բանկերում ֆինանսական ակտիվների և արժեթղթային գործառնությունների կառավարումը վերաբերում է բանկային համակարգում առկա դրամական միջոցների, ներդրումային պորտֆելների, պետական և կորպորատիվ արժեթղթերի արդյունավետ կառավարմանը՝ նպատակ ունենալով ապահովել շահութաբերության աճ, իրացվելիության պահպանում և ֆինանսական ռիսկերի նվազեցում։ Այս գործընթացը ներառում է բանկերի կողմից իրականացվող ներդրումային քաղաքականության ձևավորումը, ակտիվների բաշխման ռազմավարությունը, ինչպես նաև արժեթղթերի առքուվաճառքի, պահման և գնահատման գործառնությունները։ Բանկերը կառավարում են իրենց ֆինանսական ակտիվները՝ հաշվի առնելով տոկոսադրույքների տատանումները, շուկայի ռիսկերը, վարկային ռիսկերը և արտարժույթի փոխարժեքների փոփոխությունները, ինչը պահանջում է համալիր վերլուծական և կանխատեսողական մոտեցումներ։ Արժեթղթային գործառնությունները ներառում են պետական պարտատոմսերի, կորպորատիվ պարտատոմսերի և այլ ֆինանսական գործիքների հետ գործարքներ, որոնք թույլ են տալիս բանկերին ապահովել լրացուցիչ եկամուտ և դիվերսիֆիկացնել իրենց ներդրումային պորտֆելը։ Կարևոր դեր ունի նաև կենտրոնական բանկի կարգավորիչ քաղաքականությունը և ֆինանսական շուկաների զարգացվածության մակարդակը, որոնք ազդում են բանկերի ներդրումային հնարավորությունների և սահմանափակումների վրա։ Ժամանակակից բանկային համակարգում լայնորեն կիրառվում են ռիսկերի կառավարման մոդելներ, ֆինանսական վերլուծության ծրագրեր և ավտոմատացված առևտրային համակարգեր, որոնք նպաստում են որոշումների կայացման արագացմանն ու ճշգրտությանը։ Ընդհանուր առմամբ, ֆինանսական ակտիվների և արժեթղթային գործառնությունների արդյունավետ կառավարումը բանկերի կայունության, շահութաբերության և մրցունակության կարևոր պայմաններից է՝ ապահովելով ֆինանսական համակարգի ընդհանուր կայուն զարգացումը և ներդրումային շուկաների ակտիվությունը։

Lեզվաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է արաբերենի և Անտիոքի հայերեն խոսվածքների երկարատև լեզվական շփման հետևանքով առաջացած ազդեցությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում այն լեզվական փոփոխություններն են, որոնք ձևավորվել են արաբական լեզվամշակութային միջավայրում գոյատևած հայ համայնքների խոսքում։ Անտիոքի հայերեն խոսվածքները դարեր շարունակ գտնվել են արաբերենի հետ անմիջական շփման պայմաններում, ինչի հետևանքով դրանց բառապաշարում, հնչյունական համակարգում և լեզվական այլ մակարդակներում առաջացել են արաբերենից փոխառված կամ արաբերենի ազդեցությամբ ձևավորված միավորներ։ Նման ուսումնասիրությունը կարևոր է հատկապես այն պատճառով, որ Անտիոքի հայերեն խոսվածքների արաբական ազդեցությունը միայն բառերի մեխանիկական փոխառությամբ չի սահմանափակվում։ Հետազոտության շրջանակում կարող են քննվել արաբերենից անցած բառերի հնչյունական, ձևաբանական, իմաստային և գործառական փոփոխությունները, ինչպես նաև դրանց հարմարեցումը հայերենի տվյալ խոսվածքների ներքին օրինաչափություններին։ Գիտական ուսումնասիրություններում նշվում է, որ Անտիոքի հայերեն բարբառախմբի արաբական փոխառությունների մի մասը չի հակասում հայերեն խոսվածքների հնչյունական օրենքներին, իսկ որոշ փոխառություններ ենթարկվել են դրանց ազդեցությանը։ Միաժամանակ որոշ բառերում նկատվող հնչյունական առանձնահատկությունները կարող են վկայել միջնորդավորված փոխառության մասին, երբ արաբերեն ծագում ունեցող բառը հայերեն է անցել մեկ այլ լեզվի, օրինակ՝ թուրքերենի միջնորդությամբ։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է արաբական փոխառությունների բառապաշարային քննությունը։ Կարող են առանձնացվել կենցաղային կյանքի, սննդի, հագուստի, արհեստների, առևտրի, հասարակական հարաբերությունների, բնության, վարչական կյանքի և այլ ոլորտների բառեր, որոնք տարբեր ժամանակաշրջաններում ներթափանցել են խոսվածք։ Հատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել այն հանգամանքին, թե փոխառված բառերը պահպանե՞լ են իրենց սկզբնական իմաստը, թե՞ հայերեն խոսվածքում ձեռք են բերել նոր կամ լրացուցիչ նշանակություններ։ Այս գործընթացը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու ոչ միայն լեզվական փոխազդեցությունը, այլև այն հասարակական ու մշակութային միջավայրը, որում տեղի է ունեցել փոխառությունը։ Աշխատության մեջ կարող են ուսումնասիրվել նաև արաբերեն բառերի հայերենացման ձևերը։ Փոխառված միավորները կարող են հնչյունականորեն համապատասխանեցվել Անտիոքի հայերեն խոսվածքի առանձնահատկություններին, ենթարկվել հայերենի քերականական կանոններին և ստանալ հայերեն բառափոխական կամ բառակազմական ձևեր։ Այսպիսով՝ օտարածին բառը ժամանակի ընթացքում կարող է դառնալ տվյալ խոսվածքի բնական և լիարժեք բառապաշարային միավոր։ Կարևոր է նաև արաբերենի ազդեցության տարբերակումը այլ լեզուների ազդեցությունից, քանի որ տարածաշրջանը պատմականորեն բազմալեզու միջավայր է եղել։ Որոշ արաբերեն ծագում ունեցող բառեր հայերեն կարող էին անցնել ոչ թե անմիջական շփման, այլ թուրքերենի կամ մեկ այլ միջնորդ լեզվի միջոցով, ինչն արտահայտվում է դրանց հնչյունական և երբեմն իմաստային առանձնահատկություններում։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև խոսվածքների հնչյունական համակարգի վրա արաբերենի ազդեցությանը՝ հատկապես փոխառյալ բառերում ձայնավորների և բաղաձայնների դրսևորումների համեմատական քննությամբ։ Այդպիսի վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս պարզելու, թե փոխառության ընթացքում որ փոփոխություններն են պայմանավորված արաբերենի սկզբնական հնչյունական կառուցվածքով, իսկ որոնք՝ հայերեն խոսվածքի ներքին օրինաչափություններով։ Աշխատության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է նրանով, որ այն Անտիոքի հայերեն խոսվածքները դիտարկում է որպես երկարատև լեզվական շփման արդյունք և հնարավորություն է տալիս բացահայտելու լեզուների փոխազդեցության կոնկրետ մեխանիզմները։ Հետազոտությունը կարող է կարևոր նյութ տրամադրել նաև արևմտահայերենի և նրա բարբառների պատմական զարգացման, արաբահայ համայնքների լեզվական ժառանգության և Մերձավոր Արևելքի բազմալեզու միջավայրի ուսումնասիրության համար։ Թեմայի վերաբերյալ ՀՀ ԳԱԱ Հ. Աճառյանի անվան լեզվի ինստիտուտի հրապարակումներում Սոնա Միքայելյանի ուսումնասիրությունը նշվում է որպես Անտիոքի հայերեն խոսվածքներում արաբերենի ազդեցությանը նվիրված առանձին գիտական ուղղություն։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել բարբառագետներին, հայերենագետներին, արաբագետներին, լեզվական շփումների և փոխառությունների տեսությամբ զբաղվող հետազոտողներին, ինչպես նաև արևմտահայերենի պատմությամբ ու Անտիոքի հայ համայնքի լեզվամշակութային ժառանգությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։