ՀՀ բանկերում ֆինանսական ակտիվների և արժեթղթային գործառնու¬թյունների կառավարումը

Economics

Валютный рынок и валютные операции աշխատությունը ֆինանսների և միջազգային տնտեսական հարաբերությունների ոլորտի ուսումնական ձեռնարկ է, որը ներկայացնում է արտարժույթի շուկայի կառուցվածքը և գործունեության հիմնական սկզբունքները, այն բացատրում է փոխարժեքների ձևավորման մեխանիզմները, արժութային ռիսկերի տեսակները և դրանց կառավարման գործիքները, գիրքը անդրադառնում է արտարժութային գործառնությունների տեսակներին՝ սպոտ, ֆորվարդային, ֆյուչերսային և օպցիոնային գործարքներ, ինչպես նաև բանկերի և ֆինանսական կազմակերպությունների դերին արտարժութային շուկաներում, միաժամանակ ընդգրկելով միջազգային հաշվարկների համակարգերը և արժութային քաղաքականության հիմնական ուղղությունները, ինչը այն դարձնում է կարևոր աղբյուր ֆինանսների, բանկային գործի և միջազգային տնտեսագիտության ուսանողների ու մասնագետների համար։

Other Subjects

Այս աշխատությունը ներկայացնում է «Նոր գրքեր» տեղեկատվական մատենագիտական ցանկ՝ ընդգրկելով հասարակական-քաղաքական գիտությունների, բանասիրության, գրականագիտության, լեզվաբանության, պատմության, պատմական գիտությունների, աշխարհագրության, հնագիտության և ազգագրության ոլորտներում հրատարակված նորագույն աշխատությունները։ Այն նպատակ ունի համակարգված կերպով ներկայացնել գիտական և ուսումնական նոր գրականությունը՝ ապահովելով մասնագետների, ուսանողների և հետազոտողների համար արդիական տեղեկատվական հոսքի հասանելիություն։ Ցանկում սովորաբար ներառվում են գրքերի մատենագիտական տվյալները՝ հեղինակ, վերնագիր, հրատարակության վայր, տարեթիվ, ծավալ և երբեմն նաև համառոտ բովանդակային բնութագրեր, որոնք թույլ են տալիս գնահատել յուրաքանչյուր աշխատության գիտական արժեքը և ուղղվածությունը։ Հասարակական-քաղաքական գիտությունների բաժնում ընդգրկվում են պետական կառավարման, քաղաքական համակարգերի և միջազգային հարաբերությունների վերաբերյալ ուսումնասիրություններ, իսկ բանասիրության և լեզվաբանության բաժիններում՝ լեզվի կառուցվածքի, զարգացման, գրական լեզվի և բարբառների ուսումնասիրություններ։ Գրականագիտության հատվածը ներառում է հայ և համաշխարհային գրականության վերլուծական աշխատանքներ, պատմության և պատմական գիտությունների բաժինները՝ պատմական գործընթացների, աղբյուրագիտության և պատմագրության նոր հետազոտություններ, իսկ աշխարհագրության, հնագիտության և ազգագրության բաժիններում ներկայացվում են բնական և մշակութային միջավայրի, հնագիտական հայտնագործությունների և ժողովրդական մշակույթի ուսումնասիրություններ։ Այսպիսի տեղեկատվական ցանկերը կարևոր դեր ունեն գիտական հաղորդակցության զարգացման, գրականության տարածման և հետազոտական գործունեության արդյունավետ կազմակերպման գործում՝ ապահովելով գիտելիքի շարունակական թարմացում և հասանելիություն տարբեր գիտական ոլորտներում։

Pedagogy

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում էկոլոգիական կրթության կազմակերպման և կառավարման համակարգային խնդիրների ուսումնասիրությանը՝ կրթական քաղաքականության, բնապահպանական գիտակցության ձևավորման և կայուն զարգացման սկզբունքների համատեքստում։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է կրթության տարբեր մակարդակներում բնապահպանական գիտելիքների տարածման, ուսումնական գործընթացում դրանց ներառման, կառավարման մեխանիզմների արդյունավետության և համապատասխան հաստատությունների միջև համագործակցության առանձնահատկությունների վրա։ Էկոլոգիական կրթությունը դիտարկվում է որպես շարունակական գործընթաց, որի նպատակն է ոչ միայն բնության և շրջակա միջավայրի վերաբերյալ գիտելիքների փոխանցումը, այլև պատասխանատու վերաբերմունքի, էկոլոգիական մտածողության և բնապահպանական վարքագծի ձևավորումը։ Քննության են առնվում նախադպրոցական, հանրակրթական, մասնագիտական և բարձրագույն կրթության համակարգերում բնապահպանական բաղադրիչի զարգացման հնարավորությունները, ինչպես նաև տարբեր կրթական աստիճանների միջև բովանդակային շարունակականության ապահովման խնդիրները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում պետական կառավարման մարմինների, կրթական հաստատությունների, տեղական ինքնակառավարման կառույցների, հասարակական կազմակերպությունների և բնապահպանական ոլորտի մասնագետների համագործակցությանը։ Կարևորվում է կառավարման միասնական և համակարգված մոտեցման ձևավորումը, որը հնարավորություն է տալիս հստակեցնել տարբեր կառույցների գործառույթները, սահմանել առաջնահերթությունները և արդյունավետորեն օգտագործել կրթական ու տեղեկատվական ռեսուրսները։ Ուսումնասիրվում են ուսումնական ծրագրերի և դասընթացների բովանդակությունը, բնապահպանական թեմաների ընդգրկման մակարդակը և միջառարկայական կապերի կիրառման հնարավորությունները։ Էկոլոգիական խնդիրների ուսումնասիրությունը նպատակահարմար է դիտարկվում ոչ միայն բնական գիտությունների շրջանակում, այլև աշխարհագրության, տնտեսագիտության, հասարակագիտության և այլ առարկաների հետ փոխկապակցված՝ շրջակա միջավայրի խնդիրների բազմակողմանի ընկալման համար։ Առանձին նշանակություն է տրվում մանկավարժների մասնագիտական պատրաստվածությանը և վերապատրաստմանը, քանի որ էկոլոգիական կրթության արդյունավետությունը մեծապես պայմանավորված է ժամանակակից բնապահպանական գիտելիքների, համապատասխան ուսուցման մեթոդների և գործնական աշխատանքի ձևերի տիրապետմամբ։ Դիտարկվում են նաև արտադասարանական և ոչ ֆորմալ կրթության հնարավորությունները՝ բնապահպանական ծրագրերի, ուսումնական նախագծերի, հետազոտական աշխատանքների, բնության դիտարկումների և համայնքային նախաձեռնությունների միջոցով։ Կարևորվում է սովորողների ակտիվ մասնակցությունը, քանի որ գործնական գործունեությունը նպաստում է տեսական գիտելիքների և իրական բնապահպանական խնդիրների միջև կապի ձևավորմանը։ Կառավարման տեսանկյունից քննության են առնվում ծրագրերի պլանավորման, իրականացման, մշտադիտարկման և արդյունքների գնահատման մեխանիզմները։ Հատուկ ուշադրություն է հատկացվում չափելի ցուցանիշների ձևավորմանը, որոնց միջոցով հնարավոր է գնահատել ոչ միայն սովորողների գիտելիքները, այլև նրանց վերաբերմունքի, արժեքային կողմնորոշումների և վարքագծային հմտությունների զարգացումը։ Հայաստանի պայմաններում էկոլոգիական կրթության զարգացումը դիտարկվում է երկրի բնապահպանական մարտահրավերների, բնական ռեսուրսների պահպանության և արդյունավետ օգտագործման, բնակավայրերի շրջակա միջավայրի որակի և հասարակության բնապահպանական պատասխանատվության բարձրացման հետ փոխկապակցված։ Այս առումով կրթական համակարգը ներկայացվում է որպես երկարաժամկետ բնապահպանական քաղաքականության կարևոր բաղադրիչ։ Անդրադարձ է կատարվում նաև տեղեկատվական տեխնոլոգիաների և ժամանակակից կրթական միջոցների կիրառման հնարավորություններին, որոնք կարող են նպաստել բնապահպանական տեղեկատվության հասանելիությանը, ուսումնական նյութերի բազմազանեցմանը և սովորողների հետազոտական գործունեության զարգացմանը։ Կարևորվում է միջազգային փորձի ուսումնասիրությունը և արդյունավետ մոտեցումների հարմարեցումը Հայաստանի կրթական ու սոցիալ-տնտեսական պայմաններին՝ ազգային առանձնահատկությունների և բնապահպանական առաջնահերթությունների հաշվառմամբ։ Հետազոտության կիրառական նշանակությունը պայմանավորված է էկոլոգիական կրթության կառավարման արդյունավետության բարձրացման, կրթական ծրագրերի կատարելագործման, կառույցների միջև համագործակցության ամրապնդման և հասարակության բնապահպանական գիտակցության զարգացման համար համապատասխան մոտեցումների ձևավորման հնարավորությամբ։ Նյութը կարող է օգտակար լինել կրթության և բնապահպանության ոլորտների մասնագետների, կրթության կառավարիչների, մանկավարժների, բնապահպանների, պետական ու հասարակական կառույցների ներկայացուցիչների, հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար։

History

Հայկական տեղեկատվական համայնքային ռեսուրսները հետխորհրդային երկրներում աշխատությունը վերլուծական ուսումնասիրություն է, որը կենտրոնանում է հետխորհրդային տարածքում ձևավորված հայկական տեղեկատվական և համայնքային ռեսուրսների վրա՝ դիտարկելով դրանց զարգացումը նոր քաղաքական և սոցիալական իրականության պայմաններում, որտեղ խորհրդային համակարգի փլուզումից հետո հայկական համայնքները տարբեր երկրներում բախվել են ինքնակազմակերպման, տեղեկատվության փոխանցման և մշակութային կապերի պահպանման նոր մարտահրավերների, իսկ աշխատանքը անդրադառնում է լրատվամիջոցների, համայնքային կառույցների, կրթական և մշակութային հարթակների դերին՝ որպես հայկական ինքնության պահպանման և համայնքային կապերի ամրապնդման գործիքների, միաժամանակ վերլուծելով դրանց արդյունավետությունը, սահմանափակումները և փոխազդեցությունը տեղական հասարակությունների ու պետական համակարգերի հետ՝ ստեղծելով համապարփակ պատկեր տեղեկատվական միջավայրի և հայկական սփյուռքի գործունեության վերաբերյալ։

Economics

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության տնտեսական զարգացման հիմնախնդիրներին՝ դիտարկելով դրանք միջազգային և տարածաշրջանային տնտեսական համագործակցության համատեքստում։ Վերլուծության մեջ ընդգծվում է, որ երկրի տնտեսական աճի վրա ազդող հիմնական գործոնները պայմանավորված են արտաքին շուկաների ինտեգրման մակարդակով, ներդրումային միջավայրի կայունությամբ և արտահանման կառուցվածքի մրցունակությամբ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում արտաքին տնտեսական կապերի ընդլայնման հնարավորություններին՝ ներառյալ առևտրային համաձայնագրերը, տարածաշրջանային ինտեգրացիոն գործընթացները և օտարերկրյա ուղղակի ներդրումների ներգրավումը, որոնք կարող են նպաստել տնտեսության դիվերսիֆիկացմանը։ Աշխատությունում քննարկվում են նաև կառուցվածքային խնդիրները՝ կապված արտադրողականության ցածր մակարդակի, արդյունաբերական հատվածի սահմանափակ զարգացման և տեխնոլոգիական հետամնացության հետ, որոնք խոչընդոտում են երկարաժամկետ կայուն աճին։ Միաժամանակ վերլուծվում են տնտեսական քաղաքականության բարեփոխումների անհրաժեշտությունը, պետական կարգավորման արդյունավետությունը և մասնավոր հատվածի մրցունակության բարձրացման ուղիները՝ որպես տնտեսական համագործակցության առավել արդյունավետ օգտագործման պայմաններ։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ցույց է տալիս, որ Հայաստանի տնտեսական զարգացման հեռանկարները մեծապես կախված են արտաքին համագործակցության արդյունավետ ինտեգրումից և ներքին կառուցվածքային բարեփոխումների հաջող իրականացումից:

Economics

Բյուջեն որպես տնտեսական կատեգորիա արտահայտում է պետության կենտրոնացված դրամական ֆոնդերի ձևավորման, բաշխման և օգտագործման համակարգը, որը ցույց է տալիս տնտեսական հարաբերությունները պետության, տնտեսավարող սուբյեկտների և բնակչության միջև՝ հարկերի, պետական ծախսերի և այլ ֆինանսական հոսքերի միջոցով, իսկ դրա հիմնական դերը կայանում է տնտեսական կայունության ապահովման, սոցիալական քաղաքականության իրականացման և պետական զարգացման առաջնահերթությունների ֆինանսավորման մեջ։ ՀՀ պետական բյուջեն հանդիսանում է երկրի ֆինանսական հիմնական պլանը, որը տարեկան կտրվածքով սահմանում է եկամուտների և ծախսերի կառուցվածքը՝ ընդգրկելով հարկային և ոչ հարկային եկամուտներ, պետական պարտքի կառավարում, ինչպես նաև ծախսեր սոցիալական, կրթական, առողջապահական, պաշտպանական և ենթակառուցվածքային ոլորտներում, և դրա ձևավորումն ու իրականացումը համակարգվում է ՀՀ կառավարության և մասնավորապես Ministry of Finance of the Republic of Armenia-ի կողմից՝ համաձայն պետական ֆինանսական քաղաքականության։ Բյուջետային գործընթացը ներառում է պլանավորում, հաստատում, կատարում և վերահսկողություն փուլերը, որոնք նպատակ ունեն ապահովել միջոցների արդյունավետ օգտագործում և ֆինանսական կարգապահություն, իսկ դրա տնտեսական նշանակությունը արտահայտվում է նաև մակրոտնտեսական կայունության պահպանմամբ, ՀՆԱ-ի աճի խթանմամբ և պետական պարտքի կայուն կառավարմամբ։