Նոր գրքեր : Տեխնիկա : Ինֆորմացիոն ցանկ (1979, Օգոստոս, թիվ 8)

Մշակույթ

Այս աշխատությունը նվիրված է ձեն-բուդդիզմի փիլիսոփայական և գեղագիտական գաղափարների ազդեցությանը 20-րդ դարի երաժշտության զարգացման վրա։ Հեղինակը ուսումնասիրում է արևելյան մտածողության հիմնական սկզբունքները, դրանց արտացոլումը երաժշտական ստեղծագործության, ընկալման և կատարողական արվեստի մեջ, ինչպես նաև ձեն-բուդդիզմի գաղափարների փոխազդեցությունը ժամանակակից երաժշտական ուղղությունների հետ։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են լռության, պարզության, ինքնաբուխ արտահայտման, ներքին կենտրոնացման և գեղագիտական նվազապաշտության գաղափարները՝ բացահայտելով դրանց դերը նոր երաժշտական լեզվի և ստեղծագործական մտածողության ձևավորման գործընթացում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում 20-րդ դարի երաժշտության գեղագիտական վերափոխումներին, արևելյան և արևմտյան մշակութային ավանդույթների փոխազդեցությանը, ինչպես նաև փիլիսոփայական գաղափարների ազդեցությանը կոմպոզիտորական ստեղծագործության վրա։ Աշխատությունը համադրում է փիլիսոփայական, մշակութաբանական և երաժշտագիտական մոտեցումները՝ արժեքավոր նյութ առաջարկելով երաժշտության տեսությամբ, գեղագիտությամբ, փիլիսոփայությամբ և մշակութային փոխազդեցություններով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է Լեռնային Ղարաբաղում հայ բնակչության բացակայության պատճառների, տարածաշրջանի պատմական զարգացումների և վերջին տասնամյակների քաղաքական ու հումանիտար գործընթացների ուսումնասիրությանը։ Վերլուծվում են տարածաշրջանի ժողովրդագրական փոփոխությունները, հակամարտության պատմական նախադրյալները, բնակչության տեղաշարժերի պատճառները և դրանց հետևանքները։ Աշխատության մեջ քննարկվում են անվտանգության, ինքնորոշման, տարածքային ամբողջականության, միջազգային իրավունքի և մարդու իրավունքների հետ կապված հարցերը, ինչպես նաև այն գործոնները, որոնք հանգեցրել են բնակչության զանգվածային տեղահանությանը և համայնքային կյանքի փոփոխություններին։ Ներկայացվում են պատմական աղբյուրների, քաղաքական զարգացումների և սոցիալական գործընթացների վերլուծություններ՝ նպատակ ունենալով հասկանալ տարածաշրջանի ներկայիս իրավիճակի ձևավորման պատճառները։ Հետազոտությունը կարևոր նշանակություն ունի Հարավային Կովկասի պատմության, հակամարտությունների ուսումնասիրության, միգրացիոն գործընթացների և միջազգային հարաբերությունների ոլորտներում՝ հետաքրքրություն ներկայացնելով պատմաբանների, քաղաքագետների, իրավաբանների և տարածաշրջանային հետազոտողների համար։

Այլ առարկաներ

Գիրքը ներկայացնում է հեղինակային աղյուսակների երկանիշ համակարգ, որը նախատեսված է գրադարանային և մատենագիտական աշխատանքների կազմակերպման ու դյուրացման համար։ Հրատարակության մեջ համակարգված ձևով ներկայացվում են հեղինակների անունների և համապատասխան պայմանական նշումների միջև եղած կապերը՝ հնարավորություն տալով արագ և արդյունավետ իրականացնել գրքային ֆոնդերի դասակարգումը, դասավորումը և որոնումը։ Աշխատանքը կարևոր գործիք է գրադարանների, տեղեկատվական կենտրոնների և մատենագիտական ծառայությունների մասնագետների համար, քանի որ նպաստում է գրականության մշակման գործընթացի միասնականացմանը և տեխնիկական աշխատանքների պարզեցմանը։ Այն օգտակար է նաև գրադարանագիտության և մատենագիտության ոլորտի ուսանողների ու հետազոտողների համար՝ որպես գործնական ուղեցույց հեղինակային նշումների կիրառման և կազմակերպման հարցերում։

Մշակույթ

Այս մատենագիտական տեղեկատուն ներկայացնում է ՀՍՍՀ մշակույթի և արվեստի ոլորտին վերաբերող նոր հրատարակված գրականության համակարգված ցանկը՝ նպատակ ունենալով գիտնականներին, արվեստագետներին, դասախոսներին, ուսանողներին, գրադարանավարներին և այլ հետաքրքրված ընթերցողներին ժամանակին ապահովել արդիական մատենագիտական տեղեկատվությամբ։ Նյութերը դասակարգված են ըստ թեմատիկ բաժինների և ներառում են մշակույթի, արվեստի տարբեր ճյուղերի, մշակութային շինարարության, գրադարանագիտության, մատենագիտության, ինչպես նաև հարակից ոլորտների վերաբերյալ գրքեր, հոդվածներ և այլ հրատարակություններ՝ հայերեն և ռուսերեն լեզուներով։ Հրատարակությունն օգնում է արագ կողմնորոշվել տվյալ ժամանակաշրջանում լույս տեսած մասնագիտական գրականության մեջ, հեշտացնում է տեղեկատվության որոնումը և կարող է ծառայել որպես արժեքավոր աղբյուր գիտահետազոտական, կրթական և գրադարանային գործունեության համար, ինչպես նաև մշակույթի և արվեստի պատմության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների համար։

Բժշկություն

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է Դե Կերվենի և Հաշիմոտոյի թիրեոիդիտների բուժման նոր մոտեցումների ուսումնասիրությանը՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով հեմոստազի վրա ազդող դեղաբանական միջոցների կիրառման հնարավորություններին։ Հետազոտության հիմքում ընկած է վահանաձև գեղձի բորբոքային հիվանդությունների ընթացքի և արյան մակարդման ու հակամակարդման համակարգերի փոխազդեցության ուսումնասիրությունը։ Աշխատության նպատակն է գնահատել, թե հեմոստազի համակարգի տարբեր օղակների վրա ազդող դեղամիջոցների կիրառումը ինչպիսի ազդեցություն կարող է ունենալ բորբոքային գործընթացի կլինիկական դրսևորումների, լաբորատոր ցուցանիշների և հիվանդության ընթացքի վրա։ Դե Կերվենի ենթասուր թիրեոիդիտը սովորաբար բնութագրվում է վահանաձև գեղձի բորբոքային ախտահարմամբ, ցավով և ժամանակավոր ֆունկցիոնալ փոփոխություններով, մինչդեռ Հաշիմոտոյի թիրեոիդիտը աուտոիմուն բնույթի քրոնիկ հիվանդություն է, որի դեպքում իմունային համակարգը թիրախավորում է վահանաձև գեղձի հյուսվածքը։ Այս հիվանդությունների տարբեր ծագումնաբանությունը կարևոր է դարձնում դրանց կլինիկական ընթացքի, հորմոնային կարգավիճակի և բուժման նկատմամբ արձագանքի առանձնահատկությունների համեմատական ուսումնասիրությունը։ Աշխատության մեջ կարող են ուսումնասիրվել հեմոստազի հիմնական ցուցանիշները, թրոմբոցիտների ֆունկցիոնալ ակտիվությունը, մակարդման և հակամակարդման համակարգերի հավասարակշռությունը, ինչպես նաև ֆիբրինոլիզի գործընթացները։ Նման տվյալների համադրումը կարող է օգնել պարզելու, թե արդյոք վահանաձև գեղձի բորբոքային և աուտոիմուն գործընթացներն ուղեկցվում են հեմոստազի համակարգի որոշակի փոփոխություններով և ինչպիսի կլինիկական նշանակություն կարող են ունենալ այդ փոփոխությունները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է հեմոստազի վրա ազդող դեղաբանական միջոցների բուժական ազդեցության գնահատումը։ Կարող են ուսումնասիրվել բուժումից առաջ և հետո հիվանդների կլինիկական վիճակի, հորմոնային ցուցանիշների, բորբոքային մարկերների և հեմոստազի պարամետրերի փոփոխությունները։ Այդպիսի համադրությունը հնարավորություն է տալիս ոչ միայն գնահատել բուժման արդյունավետությունը, այլև ուսումնասիրել հնարավոր կապերը դեղաբանական ազդեցության և հիվանդության տարբեր ախտաբանական մեխանիզմների միջև։ Աշխատության մեջ կարևոր տեղ կարող է զբաղեցնել նաև հիվանդների խմբերի համեմատական վերլուծությունը՝ ըստ հիվանդության տեսակի, ընթացքի ծանրության, հիվանդության փուլերի և ուղեկցող վիճակների։ Նման մոտեցումը կարող է բացահայտել այն ենթախմբերը, որոնց դեպքում հեմոստազի փոփոխություններն առավել արտահայտված են կամ բուժական միջամտության նկատմամբ արձագանքն ունի առանձնահատկություններ։ Ուսումնասիրության արդյունքները կարող են նպաստել թիրեոիդիտների պաթոգենեզի վերաբերյալ պատկերացումների ընդլայնմանը՝ ցույց տալով, որ վահանաձև գեղձի բորբոքային հիվանդությունների ընթացքը հնարավոր է դիտարկել ոչ միայն հորմոնային և իմունաբանական, այլև հեմոստազի համակարգի հետ փոխկապակցվածության տեսանկյունից։ Միաժամանակ նման տվյալները կարող են հիմք հանդիսանալ հետագա կլինիկական հետազոտությունների համար՝ պարզելու ուսումնասիրվող դեղամիջոցների արդյունավետության և անվտանգության իրական սահմանները։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել էնդոկրինոլոգներին, կլինիկական դեղագետներին, թերապևտներին, լաբորատոր բժշկության մասնագետներին և վահանաձև գեղձի հիվանդությունների պաթոգենեզով զբաղվող հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը փորձում է ընդլայնել Դե Կերվենի և Հաշիմոտոյի թիրեոիդիտների բուժման վերաբերյալ մոտեցումները՝ ուշադրություն դարձնելով հեմոստազի և բորբոքային գործընթացների փոխկապակցվածությանը և գնահատելով հեմոստազի վրա ազդող դեղաբանական միջոցների հնարավոր տեղը այդ հիվանդությունների համալիր բուժման մեջ։

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է Էջմիածնի հայրապետական աթոռի և ռուսական պետական իշխանությունների միջև հարաբերությունների սկզբնական շրջանի պատմական ուսումնասիրությանը՝ լուսաբանելով դրանց ձևավորման քաղաքական, եկեղեցական և դիվանագիտական նախադրյալները։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է այն պատմական պայմանների վրա, որոնցում Հայոց եկեղեցու բարձրագույն հոգևոր իշխանությունը սկսեց կապեր հաստատել Ռուսաստանի հետ՝ տարածաշրջանում տեղի ունեցող քաղաքական փոփոխությունների և հայ բնակչության անվտանգության ու եկեղեցական շահերի պաշտպանության խնդիրների համատեքստում։ Քննության են առնվում Էջմիածնի կաթողիկոսների, հոգևորականների և հայ հասարակական շրջանակների նախաձեռնությունները, ռուսական իշխանություններին ուղղված դիմումները, նամակագրությունը և տարբեր ներկայացուցիչների միջոցով իրականացվող բանակցությունները։ Այս հարաբերությունները դիտարկվում են Հարավային Կովկասում և հարակից տարածքներում Ռուսաստանի քաղաքական ազդեցության աստիճանական ընդլայնման, ինչպես նաև Օսմանյան և Պարսկական տերությունների հետ նրա հարաբերությունների ընդհանուր համապատկերում։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում այն շարժառիթներին, որոնք հայկական եկեղեցական շրջանակներին դրդում էին Ռուսաստանի հետ հարաբերությունների զարգացմանը։ Դրանց թվում կարևորվում էին քրիստոնյա բնակչության պաշտպանության ակնկալիքները, եկեղեցական հաստատությունների իրավունքների ու ունեցվածքի պահպանման հարցերը, քաղաքական անկայունության պայմաններում անվտանգության ապահովման ձգտումները և արտաքին հովանավորություն ձեռք բերելու հնարավորությունները։ Միաժամանակ ուսումնասիրվում են ռուսական կառավարության շահերն ու նպատակները՝ պարզելու, թե հայկական եկեղեցական կառույցների հետ կապերը ինչ նշանակություն կարող էին ունենալ Ռուսաստանի կովկասյան և արևելյան քաղաքականության համար։ Էջմիածնի հայրապետական աթոռը ներկայացվում է ոչ միայն որպես հոգևոր կենտրոն, այլև որպես հայկական հասարակության կազմակերպման և արտաքին կապերի հաստատման կարևոր հաստատություն, որն իր հեղինակության շնորհիվ կարող էր մասնակցել քաղաքական ու դիվանագիտական գործընթացներին։ Քննության են առնվում եկեղեցական դիվանագիտության առանձնահատկությունները, պատվիրակությունների գործունեությունը, պաշտոնական և ոչ պաշտոնական հաղորդակցության ձևերը, ինչպես նաև տարբեր միջնորդների դերը հայ-ռուսական կապերի հաստատման գործում։ Հատուկ նշանակություն է տրվում նամակագրական և վավերագրական նյութերին, քանի որ դրանց միջոցով հնարավոր է բացահայտել կողմերի ակնկալիքները, քաղաքական հաշվարկները և հարաբերությունների զարգացման կոնկրետ փուլերը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հետևել, թե ինչպես սկզբնական առանձին շփումները ժամանակի ընթացքում վերածվեցին ավելի համակարգված հարաբերությունների և ստեղծեցին հետագա քաղաքական ու եկեղեցական համագործակցության նախադրյալներ։ Կարևորվում է նաև կրոնական գործոնի նշանակությունը, սակայն հայ-ռուսական կապերը չեն սահմանափակվում միայն քրիստոնեական ընդհանրությամբ։ Դրանք դիտարկվում են քաղաքական շահերի, տարածաշրջանային մրցակցության, առևտրական կապերի և հայկական համայնքների սոցիալական ու իրավական դրության հետ փոխկապակցված։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում այն հարցին, թե տարբեր պատմական իրավիճակներում որքանով էին համընկնում կամ տարբերվում Էջմիածնի և ռուսական պետական իշխանությունների նպատակները։ Այդ մոտեցումը հնարավորություն է տալիս հարաբերությունների պատմությունը ներկայացնել ոչ թե որպես միակողմանի գործընթաց, այլ որպես տարբեր շահեր ունեցող կողմերի փոխգործակցություն։ Աշխատության աղբյուրագիտական արժեքը պայմանավորված է նաև պաշտոնական գրագրության, եկեղեցական փաստաթղթերի, դիվանագիտական հաղորդագրությունների և ժամանակաշրջանի այլ վավերագրերի օգտագործման հնարավորությամբ, որոնք տեղեկություններ են հաղորդում ինչպես քաղաքական իրադարձությունների, այնպես էլ Հայոց եկեղեցու արտաքին գործունեության մասին։ Հետազոտությունը կարևոր նշանակություն ունի հետագա հայ-ռուսական հարաբերությունների պատմական հիմքերը հասկանալու համար, քանի որ սկզբնական կապերի ընթացքում ձևավորված քաղաքական պատկերացումները, հաղորդակցության ուղիները և փոխադարձ ակնկալիքները հետագայում ազդեցություն ունեցան տարածաշրջանում տեղի ունեցող զարգացումների վրա։ Միաժամանակ նյութը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել Էջմիածնի հայրապետական աթոռի քաղաքական և հասարակական դերակատարության, Հայոց եկեղեցու արտաքին հարաբերությունների և Ռուսաստանի հարավկովկասյան քաղաքականության ձևավորման մասին։ Այն կարող է օգտակար լինել հայոց պատմության, Հայոց եկեղեցու պատմության, հայ-ռուսական հարաբերությունների, Ռուսաստանի արտաքին քաղաքականության, Կովկասի պատմության և պատմական դիվանագիտության ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների, պատմաբանների, դասախոսների և ուսանողների համար։