Նոր գրքեր օտար լեզուներով: Ինֆորմացիոն ցանկ=Новые книги на иностранных языках= New books in foreign languages (1976, թիվ 3)

Այլ առարկաներ

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի քաղաքային բնակելի շինությունների ճարտարապետական և հատակագծային առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ Երևանի, Գյումրու և Վանաձորի օրինակով։ Ուսումնասիրության շրջանակում վերլուծվում են քաղաքային բնակելի միջավայրի ձևավորման պատմական, սոցիալական, կլիմայական և քաղաքաշինական գործոնները, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը բնակելի շենքերի տարածական կազմակերպման և ճարտարապետական կերպարի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բնակելի շենքերի հատակագծային կառուցվածքին, բնակարանների ներքին կազմակերպմանը, սենյակների փոխկապակցվածությանը, բնական լուսավորության և օդափոխության լուծումներին, շենքերի կողմնորոշմանը և քաղաքային կառուցապատման համակարգում դրանց տեղադրմանը։ Աշխատանքում համեմատականորեն ուսումնասիրվում են երեք քաղաքների բնակելի ճարտարապետության առանձնահատկությունները՝ հաշվի առնելով դրանց տարբեր պատմական զարգացման ուղիները, տեղական շինարարական ավանդույթները, բնակլիմայական պայմանները և քաղաքային միջավայրի կառուցվածքը։ Կարևորվում է նաև բնակելի շենքերի ճարտարապետական լուծումների փոփոխությունը տարբեր ժամանակաշրջաններում և բնակչության կենսակերպի, ընտանիքի կառուցվածքի ու սոցիալական պահանջների ազդեցությունը բնակելի տարածքների ձևավորման վրա։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու Հայաստանի քաղաքային բնակելի ճարտարապետության ընդհանուր օրինաչափություններն ու տեղային տարբերությունները, ինչպես նաև գնահատելու ժամանակակից բնակելի միջավայրի կատարելագործման հնարավոր ուղղությունները։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել ճարտարապետներին, քաղաքաշինարարներին, նախագծողներին, շինարարության և անշարժ գույքի ոլորտի մասնագետներին, ճարտարապետության պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին, դասախոսներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Կենսաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է կենդանիների վարքագծի անհատական-տիպաբանական առանձնահատկությունների ուսումնասիրմանը՝ «նորույթի ազատ ընտրության» պայմաններում։ Հետազոտության հիմքում ընկած է կենդանիների վարքային արձագանքների անհատական տարբերությունների բացահայտումը և այն հարցի ուսումնասիրությունը, թե ինչպես են տարբեր առանձնյակներ արձագանքում անծանոթ կամ նոր ազդակներին՝ դրանց ուսումնասիրության, մոտենալու, խուսափելու կամ ընտրության տարբեր ռազմավարությունների միջոցով։ Գրքում ներկայացվում են կենդանիների վարքի ուսումնասիրման էթոլոգիական և փորձարարական մոտեցումները, վարքային անհատականության հիմնական հասկացությունները և նորույթի նկատմամբ արձագանքի գնահատման մեթոդները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ազատ ընտրության պայմաններում կենդանիների վարքային դրսևորումների գրանցմանը և համեմատական վերլուծությանը, ինչը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ոչ միայն տվյալ տեսակի համար բնորոշ ընդհանուր վարքային օրինաչափությունները, այլև նույն տեսակի առանձնյակների միջև առկա կայուն տարբերությունները։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են կենդանիների ակտիվության մակարդակը, հետաքրքրասիրությունը, կողմնորոշիչ և հետազոտական վարքը, զգուշավորությունը, խուսափման արձագանքները և նոր իրավիճակներին հարմարվելու առանձնահատկությունները։ Հեղինակը վերլուծում է նաև արտաքին միջավայրի, փորձարարական պայմանների և անհատական կենսաբանական առանձնահատկությունների հնարավոր ազդեցությունը վարքային ընտրության վրա։ Ստացված տվյալների համադրումը հնարավորություն է տալիս առանձնացնել կենդանիների վարքային տարբեր տիպեր և գնահատել դրանց կայունությունը տարբեր պայմաններում։ Աշխատության կարևոր նշանակությունն այն է, որ կենդանիների վարքը դիտարկվում է ոչ միայն որպես տվյալ պահին դրսևորվող արձագանքների ամբողջություն, այլև որպես անհատական առանձնահատկություններով պայմանավորված համակարգ, որը կարող է կապված լինել հարմարվողականության, ուսումնառության և միջավայրի հետ փոխազդեցության գործընթացների հետ։ Նման մոտեցումը կարող է արժեքավոր լինել կենդանիների վարքագծի անհատական տարբերությունների, նորույթի ընկալման և որոշումների կայացման մեխանիզմների ուսումնասիրման համար։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել էթոլոգների, կենդանաբանների, ֆիզիոլոգների, հոգեբանների, կենսաբանների, անասնաբուժության և կենսաբժշկական հետազոտությունների մասնագետների, ինչպես նաև ասպիրանտների և ուսանողների համար։

Գյուղատնտեսություն

Աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում գյուղատնտեսության ապահովագրության իրականացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ գյուղատնտեսական արտադրությանն ուղեկցող բազմաբնույթ ռիսկերի պայմաններում ապահովագրական մեխանիզմների դերի և արդյունավետության գնահատման նպատակով։ Հետազոտության հիմքում այն իրողությունն է, որ գյուղատնտեսությունը զգալիորեն կախված է բնական և կլիմայական պայմաններից, ինչի հետևանքով գյուղատնտեսական արտադրողները կարող են բախվել բերքի կորստի, կենդանիների անկման, ցրտահարության, կարկտահարության, երաշտի, ուժեղ տեղումների և այլ անբարենպաստ երևույթների հետևանքով առաջացող ֆինանսական վնասների։ Այս պայմաններում ապահովագրությունը դիտարկվում է որպես ռիսկերի կառավարման կարևոր գործիք, որը կարող է նվազեցնել գյուղատնտեսական տնտեսությունների եկամուտների անկայունությունը և նպաստել դրանց ֆինանսական կայունությանը։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել գյուղատնտեսական ապահովագրության տնտեսական էությունը, դրա հիմնական սկզբունքները և կիրառման առանձնահատկությունները՝ հաշվի առնելով գյուղատնտեսության ոլորտի արտադրական ցիկլերի, եկամուտների սեզոնայնության և բնական ռիսկերի առանձնահատկությունները։ Կարևոր խնդիր է ապահովագրական ռիսկերի ճիշտ նույնականացումը և գնահատումը, քանի որ տարբեր մշակաբույսեր, մարզեր և գյուղատնտեսական գործունեության տեսակներ ունեն ռիսկերի տարբեր մակարդակներ։ Հետազոտության շրջանակում կարող է ուսումնասիրվել նաև ապահովագրական պայմանագրերի կառուցվածքը՝ ապահովագրության օբյեկտները, ապահովագրական դեպքերը, ծածկույթի չափը, ապահովագրավճարները, փոխհատուցման մեխանիզմները և վնասի գնահատման կարգը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում գյուղատնտեսական ապահովագրության պետական աջակցության մեխանիզմներին։ Գյուղատնտեսական ապահովագրության տարածման համար կարևոր դեր կարող է ունենալ պետության կողմից ապահովագրավճարների մասնակի սուբսիդավորումը, քանի որ գյուղատնտեսական ռիսկերի բարձր մակարդակը կարող է ապահովագրությունը թանկ դարձնել փոքր և միջին տնտեսությունների համար։ Պետական մասնակցությունը կարող է նպաստել ապահովագրական ծառայությունների մատչելիության բարձրացմանը և գյուղատնտեսական արտադրողների կողմից դրանց օգտագործման ընդլայնմանը։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև ապահովագրական ընկերությունների և գյուղատնտեսական արտադրողների փոխհարաբերություններին։ Արդյունավետ համակարգի համար անհրաժեշտ է, որ ապահովագրական ընկերությունները կարողանան ճիշտ գնահատել ռիսկերը և վնասները, իսկ գյուղատնտեսական տնտեսությունները բավարար տեղեկացված լինեն ապահովագրության պայմանների, առավելությունների և սահմանափակումների վերաբերյալ։ Տեղեկատվության պակասը և ապահովագրական մշակույթի ոչ բավարար մակարդակը կարող են խոչընդոտել համակարգի տարածմանը։ Կարևոր խնդիր է նաև ապահովագրական դեպքերի ժամանակ վնասի օբյեկտիվ և արագ գնահատումը։ Գյուղատնտեսության ոլորտում վնասները կարող են ընդգրկել մեծ տարածքներ և տարբեր աստիճանի վնասվածություն ունեցող մշակաբույսեր կամ կենդանիներ, ուստի փոխհատուցման գործընթացի արդյունավետությունը մեծապես կախված է գնահատման մեթոդների ճշգրտությունից։ Այս համատեքստում կարող են ուսումնասիրվել ժամանակակից տեխնոլոգիաների՝ հեռահար զոնդավորման, արբանյակային տվյալների, թվային քարտեզագրման և տվյալների վերլուծության հնարավորությունները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է նաև գյուղատնտեսական ապահովագրության պահանջարկի վրա ազդող գործոնների բացահայտումը։ Գյուղատնտեսական տնտեսությունների չափը, եկամուտների մակարդակը, ապահովագրության արժեքը, նախկինում ունեցած վնասների փորձը, պետական աջակցության առկայությունը, ֆինանսական գրագիտությունը և ապահովագրական ընկերությունների նկատմամբ վստահությունը կարող են ազդել ապահովագրական ծառայությունից օգտվելու որոշման վրա։ Այս գործոնների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչու որոշ տնտեսություններ ակտիվորեն օգտվում են ապահովագրությունից, իսկ մյուսները նախընտրում են ռիսկերը կրել ինքնուրույն։ Աշխատանքում կարող է վերլուծվել նաև գյուղատնտեսության ապահովագրության զարգացմանը խոչընդոտող հիմնախնդիրների ամբողջությունը։ Դրանց թվում կարող են լինել ապահովագրական ծառայությունների համեմատաբար բարձր արժեքը, գյուղացիական տնտեսությունների սահմանափակ ֆինանսական հնարավորությունները, ռիսկերի գնահատման բարդությունը, վնասների փոխհատուցման նկատմամբ անվստահությունը, տեղեկատվության պակասը և ապահովագրական շուկայի սահմանափակ ծավալը։ Խնդիրների լուծումը պահանջում է պետության, ապահովագրական ընկերությունների, գյուղատնտեսական արտադրողների և ոլորտային կառույցների համագործակցություն։ Գործնական առումով աշխատանքը կարող է առաջարկել գյուղատնտեսական ապահովագրության կատարելագործման ուղղություններ՝ ապահովագրական արտադրանքի բազմազանեցում, պայմանների պարզեցում, ֆերմերների իրազեկվածության բարձրացում, ռիսկերի գնահատման մեթոդների կատարելագործում, պետական աջակցության արդյունավետության բարձրացում և թվային տեխնոլոգիաների ավելի լայն կիրառում։ Կարևոր է նաև ապահովագրական համակարգը համապատասխանեցնել տարբեր մարզերի և գյուղատնտեսական գործունեության տեսակների առանձնահատկություններին՝ խուսափելով բոլոր տնտեսությունների համար միատեսակ մոտեցումից։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը գյուղատնտեսության ապահովագրությունը դիտարկում է որպես ՀՀ գյուղատնտեսական ոլորտի ֆինանսական կայունության և ռիսկերի կառավարման կարևոր բաղադրիչ։ Դրա արդյունավետ զարգացումը կարող է նպաստել գյուղատնտեսական արտադրողների եկամուտների պաշտպանությանն, ներդրումային ակտիվության բարձրացմանը, արտադրության շարունակականության ապահովմանը և բնական ու կլիմայական ռիսկերի հետևանքով առաջացող տնտեսական կորուստների մեղմմանը։

Պատմություն

Ամերիկյան դիվանագիտությունը և Հայոց ցեղասպանությունը (1915–1917) աշխատությունը պատմագիտական և միջազգային հարաբերությունների ուսումնասիրություն է, որը վերլուծում է ԱՄՆ դիվանագիտական դիրքորոշումը Օսմանյան կայսրությունում Հայոց ցեղասպանության տարիներին՝ 1915–1917 թվականներին, այն ներկայացնում է ամերիկյան դիվանագետների, հյուպատոսների և հումանիտար կառույցների հաղորդագրությունները, որոնք փաստագրում են հայ բնակչության զանգվածային տեղահանություններն ու բռնությունները, գիրքը ուսումնասիրում է նաև ԱՄՆ-ի քաղաքական զսպվածության պատճառները՝ չեզոքության քաղաքականություն, եվրոպական պատերազմի ազդեցություն և արտաքին քաղաքական շահեր, միաժամանակ անդրադառնում է ամերիկյան հասարակական կարծիքի և մարդասիրական օգնության շարժումների ձևավորմանը, ներառյալ Near East Relief կազմակերպության նախնական գործունեությունը, ինչը այն դարձնում է կարևոր աղբյուր ցեղասպանագիտության, դիվանագիտության պատմության և միջազգային հումանիտար իրավունքի ուսումնասիրության համար։

Կրոն

Այս ստեղծագործությունը վերաբերում է Հայ Առաքելական Եկեղեցու պատարագային կարգին և ներկայացնում է «սուրբ և աստվածային պատարագի» ծիսական կառուցվածքը, աղոթքների հաջորդականությունը և հոգևոր գործողությունների ամբողջական համակարգը, որն օգտագործվում է եկեղեցական պաշտամունքի ժամանակ։ Այն ընդգրկում է պատարագի հիմնական փուլերը՝ նախապատրաստական աղոթքներից մինչև ընծաների մատուցում, խոսքի ծառայություն, հավատացյալների աղոթքներ և հաղորդության խորհրդի իրականացում, որտեղ յուրաքանչյուր հատված ունի հստակ աստվածաբանական և ծիսական նշանակություն։ Տեքստում շեշտվում է եկեղեցու ավանդական ուսմունքը, Քրիստոսի զոհաբերության խորհրդի վերարտադրությունը և հավատացյալների հոգևոր հաղորդակցությունը Աստծու հետ՝ պատարագը ներկայացնելով որպես ոչ միայն պաշտամունքային գործողություն, այլև համայնքային և հոգևոր միասնության կենտրոնական ձև։ Այն արտացոլում է Հայ Առաքելական Եկեղեցու դարավոր ծիսական ավանդույթը, լեզվական հնագույն շերտերը և եկեղեցական սլավոնական ու գրաբար ազդեցությունները, որոնք ձևավորել են նրա ոճական առանձնահատկությունները և տերմինաբանությունը։ Այսպիսի պատարագային գրքերը կարևոր դեր ունեն եկեղեցական ծառայության կարգավորման, հոգևոր կրթության և ծիսական ավանդույթի պահպանման մեջ՝ ապահովելով հավատքի շարունակականությունը սերունդների միջև և ամրապնդելով եկեղեցու դավանաբանական ամբողջականությունը։

Ինֆորմատիկա

Այս աշխատանքը նվիրված է հրաձգության ուսուցման գործընթացի ավտոմատացման համար նախատեսված տեխնիկական համակարգի նախագծման և զարգացման հիմնարար մոտեցումների ուսումնասիրությանը, որտեղ շեշտը դրվում է ուսումնական միջավայրի թվայնացման, սիմուլյացիոն մոդելավորման և իրական ժամանակում տվյալների մշակման վրա։ Հեղինակը դիտարկում է այնպիսի լուծումներ, որոնք հնարավորություն են տալիս վերարտադրել կրակային իրավիճակներին մոտ պայմաններ՝ ապահովելով ուսուցանվողների կողմից որոշումների արագ ընդունման, ճշգրտության բարձրացման և տակտիկական մտածողության զարգացում։ Ուսումնասիրվում են սենսորային համակարգերի, ծրագրային ապահովման և ինտերակտիվ ինտերֆեյսների համադրության մեթոդները, որոնք միասին ստեղծում են ամբողջական ուսումնական միջավայր։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում համակարգի ճարտարապետությանը, տվյալների հավաքագրման և վերլուծության մեխանիզմներին, ինչպես նաև ուսուցման արդյունավետության գնահատման չափանիշներին։ Ներկայացվում են նաև մոդելավորման մոտեցումներ, որոնք թույլ են տալիս տարբեր պայմաններում գնահատել կրակային գործողությունների արդյունքները և բարելավել ուսումնական գործընթացի օբյեկտիվությունը։ Աշխատությունը ընդգծում է ժամանակակից տեղեկատվական տեխնոլոգիաների կիրառման կարևորությունը ռազմական-ուսումնական ոլորտում՝ նպատակ ունենալով բարձրացնել պատրաստվածության մակարդակը և նվազեցնել իրական վարժանքների ռեսուրսային ծախսերը։