Ուրեոթելիկ և ոչ ուրեոթելիկ արգինազների դերը պոլիամինների կենսասինթեզում

Սոցիալական աշխատանք

Менеджмент социальной работы աշխատությունը սոցիալական աշխատանքի կառավարման ոլորտին նվիրված ուսումնական ձեռնարկ է, որը ներկայացնում է սոցիալական ծառայությունների կազմակերպման, պլանավորման և կառավարման հիմնական սկզբունքներն ու մեթոդները, այն բացատրում է սոցիալական հաստատությունների գործունեության արդյունավետ կազմակերպման ձևերը, մարդկային ռեսուրսների կառավարումը, ֆինանսավորման և ծրագրային պլանավորման գործընթացները, ինչպես նաև սոցիալական ծառայությունների որակի գնահատման համակարգերը, գիրքը անդրադառնում է պետական և ոչ պետական սոցիալական կառույցների համագործակցությանը, սոցիալական քաղաքականության իրականացման մեխանիզմներին և թիրախային խմբերի հետ աշխատանքի կազմակերպմանը, միաժամանակ ընդգծելով ղեկավարության դերը սոցիալական խնդիրների լուծման և համայնքային զարգացման գործընթացներում, ինչը այն դարձնում է կարևոր աղբյուր սոցիալական աշխատանքի մասնագետների և կառավարման ոլորտի աշխատողների համար։

Տնտեսագիտություն

Մաթևոսյան Ա.-ն գրքում ներկայացնում է հարկաբյուջետային քաղաքականության էությունը որպես պետության տնտեսական կարգավորման կարևոր գործիք, որը ներառում է հարկերի, պետական ծախսերի և բյուջետային հավասարակշռության միջոցով տնտեսական գործընթացների վրա ազդեցության մեխանիզմները։ Աշխատության մեջ մանրամասն վերլուծվում են հարկաբյուջետային քաղաքականության նպատակները՝ տնտեսական աճի խթանում, գնաճի վերահսկում, գործազրկության նվազեցում և սոցիալական բարեկեցության ապահովում, ինչպես նաև դրանց իրականացման գործիքները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ՀՀ բյուջետային համակարգի կառուցվածքին, եկամուտների և ծախսերի ձևավորմանը, հարկային քաղաքականության առանձնահատկություններին և պետական պարտքի դինամիկային։ Գրքում առանձնացված է կառուցվածքային բյուջեի գնահատման մեթոդաբանությունը, որտեղ հեղինակը բացատրում է, թե ինչպես կարելի է տարբերել բյուջեի ցիկլային և կառուցվածքային բաղադրիչները՝ գնահատելով պետական ֆինանսների իրական կայունությունը տնտեսական ցիկլերի ազդեցությունից անկախ։ Աշխատությունը նաև անդրադառնում է հարկաբյուջետային կարգապահության և մակրոտնտեսական կայունության փոխկապակցվածությանը՝ ընդգծելով արդյունավետ ֆինանսական քաղաքականության դերը երկարաժամկետ տնտեսական զարգացման մեջ։ Գիրքը համադրում է տեսական մոտեցումները և ՀՀ տնտեսական իրականության վերլուծությունը՝ ներկայացնելով վիճակագրական տվյալներ և կիրառական գնահատականներ։ Այն հատկապես օգտակար է տնտեսագիտության, պետական կառավարման, ֆինանսների և հանրային քաղաքականության ոլորտների ուսանողների և մասնագետների համար։

Պատմություն

Այս աշխատությունը միջնադարյան հայ պատմագրության կարևոր աղբյուրներից է, որը վերաբերում է հիմնականում 7–8-րդ դարերի իրադարձություններին։ Այն ներկայացնում է Հայաստանի և տարածաշրջանի պատմությունը արաբական տիրապետության սկզբնական շրջանում՝ կարևոր տեղեկություններ տալով քաղաքական, ռազմական և եկեղեցական կյանքի մասին։ Ղևոնդի «Պատմություն»-ը առանձնանում է իր ժամանակագրական և վավերագրական բնույթով։ Հեղինակը նկարագրում է արաբական նվաճումների հետևանքները Հայաստանում, հարկային ծանրաբեռնվածությունը, ապստամբությունները և հայ իշխանների ու եկեղեցու պայքարը ինքնավարության պահպանման համար։ Գրքում կարևոր տեղ են զբաղեցնում նաև հայ ազնվականության և հոգևոր առաջնորդների դերակատարությունը՝ որպես ազգային դիմադրության կազմակերպիչներ։ Հեղինակը հաճախ անդրադառնում է նաև մեծ իրադարձություններին, ինչպիսիք են արաբական վարչակարգի հաստատումը և դրա ազդեցությունը հայկական իշխանությունների վրա։ Խմբագրական տարբերակը, պատրաստված Սեն Արևշատյան կողմից, ներառում է գիտական մեկնաբանություններ, ծանոթագրություններ և պատմական հստակեցումներ, որոնք օգնում են ավելի լավ հասկանալ սկզբնաղբյուրի լեզուն և պատմական համատեքստը։

Իրավաբանություն

Նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության պետական բյուջետային համակարգի ձևավորման, պլանավորման և հաստատման ամբողջական գործընթացի համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ նախատեսված տնտեսագիտության, ֆինանսների, պետական կառավարման և հանրային քաղաքականության ոլորտներում սովորող ուսանողների ու մասնագետների համար, գրքում մանրամասն ներկայացվում է պետական բյուջեի նախագծի կառուցվածքը՝ եկամուտների և ծախսերի դասակարգման սկզբունքներով, բյուջետային մուտքերի ձևավորման աղբյուրները և պետական ծախսերի հիմնական ուղղությունները, բացատրվում են բյուջեի կազմման մեթոդները՝ մակրոտնտեսական կանխատեսումների, ֆինանսական պլանավորման և ծրագրային-թիրախային մոտեցումների համադրությամբ, ինչպես նաև բյուջետային գործընթացի փուլային կառուցվածքը՝ պլանավորում, նախագծում, քննարկում, հաստատում, կատարում և վերահսկում, աշխատությունը անդրադառնում է նաև բյուջեի քննարկման և հաստատման օրենսդրական կարգին՝ օրենսդիր և գործադիր իշխանությունների փոխգործակցության շրջանակում, ինչպես նաև հանրային վերահսկողության և թափանցիկության ապահովման մեխանիզմներին, ներկայացվում են բյուջետային քաղաքականության հիմնական տարրերը՝ հարկաբյուջետային կայունություն, պետական պարտքի կառավարում, սոցիալ-տնտեսական առաջնահերթությունների ֆինանսավորում և ռեսուրսների արդյունավետ բաշխում, գրքում ընդգծվում է նաև բյուջետային գործընթացի ինստիտուցիոնալ հիմքերի դերը պետական կառավարման արդյունավետության բարձրացման գործում, ինչպես նաև միջազգային փորձի կիրառելի օրինակները բյուջետային համակարգերի բարելավման համար, աշխատությունը համադրում է տեսական հիմքերը և գործնական կառավարչական մոտեցումները՝ նպաստելով պետական ֆինանսների կառավարման համակարգի խորքային ըմբռնմանը։

Սոցիոլոգիա

Այս հրատարակությունը վերաբերում է «հայուհի» կերպարի պատկերացմանը տարբեր պատմական, սոցիալական և մշակութային համատեքստերում՝ ներկայացնելով հայ կնոջ դերը որպես ընտանիքի, հասարակության և ազգային մշակույթի կարևոր կրող։ Աշխատության մեջ ընդգծվում է, որ հայուհու կերպարը ձևավորվել է բազմաշերտ պատմական փորձի ազդեցությամբ՝ սկսած ավանդական գյուղական համայնքներից մինչև քաղաքային և ինտելիգենցիայի միջավայրեր, որտեղ կինն ունեցել է տարբեր սոցիալական դերեր՝ մայր, կրթող, աշխատող և մշակութային արժեքների պահպանող։ Հեղինակը անդրադառնում է նաև հայ կնոջ մասնակցությանը հասարակական կյանքին, կրթության զարգացմանը և ազգային-ազատագրական շարժումներին, ընդգծելով նրա ներդրումը ոչ միայն ընտանեկան, այլև հանրային ոլորտում։ Միաժամանակ վերլուծվում է «հայուհի» հասկացության մշակութային ընկալումը գրականության, արվեստի և բանահյուսության մեջ, որտեղ կին կերպարը հաճախ ներկայացվում է որպես բարոյականության, հավատի և ազգային ավանդույթի խորհրդանիշ։ Աշխատությունը նաև դիտարկում է սոցիալական փոփոխությունների ազդեցությունը կնոջ դիրքի վրա՝ հատկապես XIX–XX դարերում, երբ կրթության տարածումը և հասարակական կյանքի ակտիվացումը նպաստեցին կանանց ավելի լայն ներգրավմանը տարբեր ոլորտներում։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ներկայացնում է հայուհուն որպես բազմակողմանի սոցիալ-մշակութային երևույթ, որը միավորում է ավանդական արժեքները և ժամանակակից հասարակական զարգացումները։

Մշակույթ

Հայոց ավանդական հարսանեկան գովքերը հնագույն ծեսերի համատեքստում ներկայացնում են բանավոր մշակույթի կարևոր շերտ, որտեղ երգային և խոսքային ձևերով արտահայտվել են հարսանիքի ծիսական իմաստները, համայնքային միասնությունը և նոր ընտանիքի ստեղծման խորհրդանշականացումը։ Այդ գովքերը գործել են որպես անցման ծեսերի բաղադրիչ, որտեղ հարսն ու փեսան դիտարկվել են որպես նոր սոցիալական կարգավիճակ ստացող անձինք, իսկ գովքի միջոցով նրանց վերագրվել են դրական հատկանիշներ՝ գեղեցկություն, քաջություն, աշխատասիրություն և բարոյական արժանիքներ։ Այս բանահյուսական ձևերում հաճախ հանդիպում են հին հնդեվրոպական ծիսական մտածողության հետքեր՝ պտղաբերության, բարի բախտի և ընտանեկան շարունակականության գաղափարների շեշտադրումներով, որոնք արտահայտվում են խորհրդանշական պատկերներով և կրկնվող բանաձևերով։ Հարսանեկան գովքերը նաև ունեցել են սոցիալական կարգավորիչ գործառույթ՝ ամրապնդելով համայնքի ներսում փոխադարձ կապերը և հաստատելով նոր ընտանիքի ընդունումը հասարակության կողմից։ Դրանք հաճախ կատարվել են հատուկ ծիսական իրավիճակներում՝ հարսի տուն այցելության, հարսանեկան երթի կամ խնջույքի ընթացքում, և ուղեկցվել են երաժշտությամբ ու պարերով։ Գովքի կատարողները՝ հաճախ ազգականներ կամ մասնագիտացված բանավոր արվեստի կրողներ, իրենց խոսքի միջոցով ոչ միայն գովերգել են նորապսակներին, այլ նաև հղել են բարեմաղթանքներ և պաշտպանիչ խոսքային բանաձևեր՝ չար ուժերից և վատ բախտից պաշտպանվելու նպատակով։ Այս ավանդույթը, պահպանելով հնագույն ծիսական մտածողության տարրերը, միաժամանակ զարգացել է տարբեր պատմական փուլերում՝ հարստանալով տեղական բարբառային և մշակութային առանձնահատկություններով։ Ընդհանուր առմամբ, հարսանեկան գովքերը կարելի է դիտարկել որպես հայ ժողովրդի ծիսական մտածողության, սոցիալական կառուցվածքի և բանավոր արվեստի համադրման կարևոր արտահայտություն։