ՍՄԿՊ XXI համագումարի որոշումների և նյութերի պրոպագանդան գրադարաններում : (Մեթոդական նյութեր)

Ֆինանսներ

Աշխատանքը նվիրված է կառուցվածքային ֆինանսական գործիքների կիրառման հնարավորությունների և զարգացման հեռանկարների ուսումնասիրությանը Հայաստանի Հանրապետության ֆինանսական շուկայում։ Հետազոտության կենտրոնում այն ֆինանսական մեխանիզմներն են, որոնք հնարավորություն են տալիս համակցել տարբեր ֆինանսական ակտիվների և պայմանագրային տարրերի առանձնահատկությունները՝ ներդրողների, ֆինանսական կազմակերպությունների և տնտեսության այլ մասնակիցների համար ստեղծելով ռիսկերի կառավարման, եկամտաբերության ձևավորման և ներդրումային ռազմավարությունների դիվերսիֆիկացման նոր հնարավորություններ։ Աշխատանքում կարող են ներկայացվել կառուցվածքային գործիքների էությունը, տեսակները, դրանց ձևավորման սկզբունքները և միջազգային ֆինանսական շուկաներում կիրառման հիմնական ուղղությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում դրանց օգտագործման հնարավորություններին Հայաստանի պայմաններում՝ հաշվի առնելով տեղական ֆինանսական շուկայի զարգացման մակարդակը, ներդրումային պահանջարկը, շուկայի մասնակիցների կառուցվածքը, կարգավորող միջավայրը և ֆինանսական ենթակառուցվածքների առանձնահատկությունները։ Ուսումնասիրվում են կառուցվածքային գործիքների հնարավոր կիրառությունները ռիսկերի հեջավորման, ներդրումային պորտֆելների դիվերսիֆիկացման, կապիտալի ներգրավման և նոր ֆինանսական ծառայությունների ստեղծման նպատակներով։ Միաժամանակ քննարկվում են դրանց հետ կապված հնարավոր ռիսկերը՝ ներառյալ շուկայի իրացվելիության սահմանափակումները, գնագոյացման բարդությունը, հակակողմ ռիսկը, տեղեկատվական անհամաչափությունը և ներդրողների կողմից նման գործիքների բնույթի ոչ լիարժեք ընկալումը։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև իրավական և ինստիտուցիոնալ այն պայմաններին, որոնք անհրաժեշտ են կառուցվածքային ֆինանսական արտադրանքների անվտանգ և արդյունավետ ներդրման համար։ Կարևոր նշանակություն ունի շուկայի մասնակիցների մասնագիտական կարողությունների, ֆինանսական գրագիտության և համապատասխան տեխնոլոգիական ենթակառուցվածքների զարգացումը, քանի որ բարդ ֆինանսական գործիքների տարածումը պահանջում է ինչպես արդյունավետ վերահսկողություն, այնպես էլ թափանցիկ տեղեկատվության ապահովում։ Հետազոտության միջոցով փորձ է արվում գնահատել ՀՀ ֆինանսական շուկայում կառուցվածքային գործիքների ներդրման տնտեսական նպատակահարմարությունը և բացահայտել դրանց զարգացման համար անհրաժեշտ նախադրյալները։ Արդյունքները կարող են օգտակար լինել ֆինանսական կազմակերպությունների, ներդրումային կառույցների, պետական կարգավորող մարմինների, տնտեսագետների, ֆինանսական վերլուծաբանների, հետազոտողների և ուսանողների համար՝ նպաստելով Հայաստանի ֆինանսական շուկայի դիվերսիֆիկացման, նոր ֆինանսական արտադրանքների զարգացման և ռիսկերի կառավարման ժամանակակից մեխանիզմների կիրառման հնարավորությունների ավելի խոր ըմբռնմանը։

Գրականություն

Աշխատությունը նվիրված է Ա. Պ. Չեխովի և Ի. Ա. Բունինի գեղարվեստական արձակի ուսումնասիրությանը նրանց կրոնափիլիսոփայական հայացքների համատեքստում։ Գրքում վերլուծվում են երկու հեղինակների ստեղծագործական աշխարհընկալումը, մարդու գոյության, բարոյականության, մեղքի, տառապանքի և իմաստի որոնման թեմաները, որոնք արտահայտվում են նրանց պատմվածքներում և արձակ գործերում։ Հեղինակը համեմատական մոտեցմամբ բացահայտում է Չեխովի և Բունինի գեղարվեստական մտածողության տարբերությունները և ընդհանրությունները՝ ընդգծելով նրանց վերաբերմունքը մարդու ներաշխարհի, ճակատագրի և հոգևոր որոնումների նկատմամբ։ Քննարկվում են նաև ռուսական կրոնափիլիսոփայական ավանդույթի ազդեցությունները նրանց ստեղծագործության վրա, ինչպես նաև ժամանակի մշակութային և գաղափարական միջավայրի դերը նրանց գեղարվեստական համակարգերի ձևավորման գործում։ Աշխատությունը ցույց է տալիս, թե ինչպես են երկուսի մոտ էլ գեղարվեստական արձակում արտացոլվում էքզիստենցիալ հարցադրումները և հոգևոր-բարոյական խնդիրները՝ տարբեր ոճական և գաղափարական լուծումներով։ Գիրքը նախատեսված է գրականագետների, փիլիսոփաների, բանասիրության ուսանողների և ռուս գրականությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Քաղաքագիտություն

Աշխատությունը ուսումնասիրում է հետխորհրդային երկրներում հասարակական համակարգերի վերափոխման գործընթացները՝ անդրադառնալով քաղաքական, տնտեսական, սոցիալական և մշակութային փոփոխություններին, որոնք ձևավորվեցին խորհրդային կարգերի փլուզումից հետո։ Վերլուծվում են պետական կառավարման նոր մոդելների ձևավորումը, ժողովրդավարացման և շուկայական տնտեսության անցման առանձնահատկությունները, ինչպես նաև հասարակական ինստիտուտների, արժեքային համակարգերի և քաղաքացիական հասարակության զարգացման ընթացքը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում անցումային շրջանի մարտահրավերներին, սոցիալական անհավասարություններին, քաղաքական վերափոխումներին և գլոբալացման ազդեցությանը՝ ներկայացնելով հետխորհրդային տրանսֆորմացիայի օրինաչափություններն ու տարբեր երկրների փորձի համեմատական գնահատականը։

Քաղաքագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում քաղաքական էլիտայի ձևավորման և հավաքագրման մեխանիզմների ուսումնասիրությանը և դրանց փոխկապակցվածությանը պետական կառավարման արդյունավետության հետ։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են քաղաքական էլիտայի ձևավորման հիմնական ուղիները, քաղաքական դերակատարների ընտրության և առաջխաղացման գործընթացները, քաղաքական համակարգում տարբեր ինստիտուտների ու սոցիալական խմբերի ազդեցությունը, ինչպես նաև էլիտայի վերարտադրության առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն գործոններին, որոնք կարող են նպաստել պետական կառավարման համակարգում մասնագիտական կարողությունների, կառավարչական հմտությունների, պատասխանատվության և հանրային շահի նկատմամբ կողմնորոշման ձևավորմանը։ Աշխատությունում քննարկվում է նաև քաղաքական էլիտայի որակի և պետական կառավարման արդյունավետության միջև կապը՝ անդրադառնալով որոշումների կայացման գործընթացին, կառավարման ինստիտուտների գործունեությանը, քաղաքական պատասխանատվությանը, հաշվետվողականությանը և հանրային վստահությանը։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է նաև քաղաքական կադրերի ընտրության և նշանակման մեխանիզմների ազդեցությունը պետական կառավարման կայունության, շարունակականության և արդյունավետության վրա։ Վերլուծվում են հնարավոր ինստիտուցիոնալ և կազմակերպական խնդիրները, ինչպես նաև այն պայմանները, որոնք կարող են նպաստել քաղաքական էլիտայի առավել բաց, մրցակցային և մասնագիտական ձևավորմանը։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու քաղաքական էլիտայի հավաքագրման համակարգի ուժեղ և թույլ կողմերը և առաջարկելու պետական կառավարման արդյունավետության բարձրացմանն ուղղված հնարավոր մոտեցումներ։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել քաղաքագետների, հանրային կառավարման մասնագետների, պետական ծառայողների, հետազոտողների, ուսանողների և քաղաքական ինստիտուտների ու կառավարման գործընթացների ուսումնասիրությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Մաթեմատիկա

Աշխատությունը նվիրված է ռեկուրսիվ կամ ռեկուրենտ հավասարումների ուսումնասիրությանը, որոնք մաթեմատիկայում և կիրառական գիտություններում օգտագործվում են հաջորդականությունների անդամների միջև կախվածությունները նկարագրելու համար։ Ուսումնասիրության կենտրոնում այն հավասարություններն են, որոնցում հաջորդականության տվյալ անդամը որոշվում է նախորդ անդամների կամ նախորդ մի քանի անդամների միջոցով։ Այսպիսի հավասարումները կարևոր գործիք են ինչպես տեսական մաթեմատիկայում, այնպես էլ ալգորիթմների, թվային մեթոդների, հավանականությունների տեսության և տարբեր մաթեմատիկական մոդելների ուսումնասիրության ժամանակ։ Աշխատության շրջանակում կարող են դիտարկվել ռեկուրենտ հավասարումների տարբեր դասեր, դրանց լուծման եղանակները և սկզբնական պայմանների դերը ստացվող հաջորդականության միարժեք որոշման հարցում։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի ռեկուրենտ կապերի վերլուծությունը, քանի որ դրանց միջոցով հնարավոր է բացահայտել հաջորդականությունների կառուցվածքը, աճի կամ նվազման օրինաչափությունները և անդամների միջև երկարաժամկետ կախվածությունները։ Ուսումնասիրությունը կարող է ներառել ինչպես պարզ գծային, այնպես էլ ավելի բարդ կառուցվածք ունեցող ռեկուրենտ հավասարումներ՝ դրանց լուծման, վերափոխման և հատկությունների հետազոտման նպատակով։ Կարևոր է նաև ռեկուրենտ հավասարումների և մաթեմատիկական ինդուկցիայի միջև կապը, քանի որ հաջորդականությունների հատկությունների ապացուցման և ընդհանուր օրինաչափությունների հիմնավորման ժամանակ այդ մեթոդները հաճախ փոխկապակցված են։ Աշխատության տեսական արդյունքները կարող են կիրառվել հաջորդականությունների և թվային կառուցվածքների ուսումնասիրության, հաշվողական խնդիրների լուծման և բարդ գործընթացների մաթեմատիկական նկարագրման մեջ։ Այն կարող է հետաքրքրել մաթեմատիկոսներին, դիսկրետ մաթեմատիկայի և մաթեմատիկական անալիզի մասնագետներին, ինչպես նաև համապատասխան ոլորտների ուսանողներին և հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ներկայացնում է ռեկուրենտ հավասարումների տեսական հիմքերի և լուծման հնարավոր մեթոդների հետազոտություն՝ նպաստելով դրանց կառուցվածքի, հատկությունների և կիրառական նշանակության ավելի խորքային ընկալմանը։

Գրականություն

Աշխատանքը նվիրված է գրական ժանրերի փոխազդեցության և հատկապես էպիկական ժանրերի տարրերի դրամատիկական ժանրերի մեջ անցման ու վերափոխման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում գրական ժանրերի փոխառության, փոխակերպման և փոխներթափանցման գործընթացն է, որի ընթացքում մի ժանրին բնորոշ կառուցվածքային, թեմատիկ, կերպարային և արտահայտչական առանձնահատկությունները տեղափոխվում են մեկ այլ ժանրային համակարգ և ստանում նոր գեղարվեստական գործառույթ։ Էպիկական և դրամատիկական գրականության միջև կապը հատկապես կարևոր է, քանի որ երկուսն էլ կարող են ներկայացնել լայնածավալ պատմություններ, բախումներ, կերպարների հարաբերություններ և հասարակական խնդիրներ, սակայն դրանք իրականացնում են տարբեր գեղարվեստական միջոցներով։ Էպիկական ստեղծագործության հիմնական առանձնահատկությունը պատմողականությունն է․ իրադարձությունները ներկայացվում են պատմողի կամ հեղինակային խոսքի միջոցով, մինչդեռ դրամատիկական ստեղծագործության մեջ գործողությունը հիմնականում բացահայտվում է կերպարների խոսքի, երկխոսության, մենախոսության և բեմական գործողության միջոցով։ Այդ տարբերության պայմաններում էպիկական նյութի դրամատիկական վերափոխումը պահանջում է ոչ միայն թեմայի կամ սյուժեի տեղափոխում, այլև ամբողջական կառուցվածքային վերակազմավորում։ Աշխատանքում կարող է ուսումնասիրվել էպիկական ժանրերի սյուժեների դրամատիզացման գործընթացը։ Էպիկական պատումի լայն ժամանակային և տարածական ընդգրկումը դրամատիկական ստեղծագործության մեջ հաճախ ենթարկվում է խտացման․ բազմաթիվ իրադարձություններից ընտրվում են հիմնական հանգույցները, իսկ երկրորդական դրվագները կրճատվում կամ միավորվում են։ Այս գործընթացը փոխում է սկզբնական նյութի կառուցվածքը և ստեղծում գործողության ավելի կենտրոնացված համակարգ։ Կարևոր խնդիր է նաև պատմողի դերի փոփոխությունը։ Էպիկական ստեղծագործության մեջ պատմողը կարող է ներկայացնել կերպարների ներաշխարհը, մեկնաբանել իրադարձությունները, նկարագրել միջավայրը և ազատորեն անցնել տարբեր ժամանակային ու տարածական մակարդակների միջև։ Դրամատիկական ստեղծագործության մեջ այդ գործառույթների զգալի մասը պետք է փոխանցվի գործողությանը, երկխոսությանը, մենախոսությանը և բեմական նշումներին։ Հետևաբար էպիկական պատումի դրամատիզացման ժամանակ անհրաժեշտ է գտնել պատմողական տեղեկատվությունը գործողության վերածելու գեղարվեստական միջոցներ։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է կերպարային համակարգի փոխակերպման ուսումնասիրությունը։ Էպիկական ստեղծագործության բազմաթիվ կերպարներ կարող են ունենալ մանրամասն կենսագրություններ, ներքին ապրումների նկարագրություններ և պատմողական գործառույթներ, մինչդեռ դրամատիկական ստեղծագործության մեջ կերպարը պետք է առավել անմիջականորեն բացահայտվի իր գործողությունների և խոսքի միջոցով։ Այդ պատճառով որոշ կերպարներ կարող են միավորվել, կրճատվել կամ ստանալ նոր գործառույթներ՝ դրամատիկական կոնֆլիկտի կառուցվածքին համապատասխան։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի կոնֆլիկտի խնդիրը։ Դրամատիկական ժանրի բնույթը պահանջում է գործողության և հակադրության ավելի ընդգծված կենտրոնացում։ Եթե էպիկական ստեղծագործության մեջ սյուժեն կարող է զարգանալ բազմաթիվ զուգահեռ գծերով, ապա դրամատիկական տարբերակում անհրաժեշտ է առանձնացնել հիմնական բախումը և դրա շուրջ կազմակերպել գործողությունների հաջորդականությունը։ Այդ պատճառով էպիկական նյութի փոխառությունը հաճախ ուղեկցվում է կոնֆլիկտի սրմամբ, գործողության արագացմամբ և պատճառահետևանքային կապերի ավելի խիտ կազմակերպմամբ։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև ժամանակի և տարածության փոխակերպմանը։ Էպիկական ժանրերում հեղինակն ազատորեն կարող է ընդգրկել երկար ժամանակաշրջաններ, բազմաթիվ վայրեր և պատմական իրադարձություններ, մինչդեռ դրամատիկական ստեղծագործության բեմական հնարավորությունները սահմանափակ են։ Հետևաբար դրամատիզացման ընթացքում լայն պատմական կամ առասպելական ժամանակը հաճախ վերածվում է սահմանափակ թվով տեսարանների, իսկ տարածական բազմազանությունը՝ մի քանի հիմնական բեմական միջավայրերի։ Այս փոփոխությունները կարող են ազդել նաև ստեղծագործության գաղափարական շեշտադրումների վրա։ Էպիկական նյութի դրամատիկական վերամշակումը հաճախ ենթադրում է ոչ միայն ձևի, այլև բովանդակության վերաիմաստավորում։ Նույն սյուժեն կամ կերպարը նոր ժանրում կարող է ստանալ այլ գաղափարական նշանակություն՝ պայմանավորված հեղինակի ժամանակաշրջանով, գեղագիտական սկզբունքներով և հասարակական խնդիրներով։ Այդ պատճառով ժանրային փոխառությունը պետք է դիտարկել ոչ թե որպես մեխանիկական վերարտադրություն, այլ որպես ստեղծագործական վերափոխման գործընթաց։ Կարևոր կարող է լինել նաև երկխոսության դերի ուսումնասիրությունը։ Էպիկական նյութի դրամատիզացման ժամանակ երկխոսությունը դառնում է ոչ միայն տեղեկատվություն փոխանցելու միջոց, այլև կերպարների հոգեբանական և գաղափարական բացահայտման հիմնական գործիք։ Երկխոսությունների միջոցով կառուցվում են հակադրությունները, զարգանում են հարաբերությունները և առաջ են մղվում սյուժետային գործողությունները։ Միաժամանակ փոխվում է լեզվական ոճը․ պատմողական նկարագրությունները կարող են փոխարինվել խոսքային գործողությամբ, իսկ հեղինակային մեկնաբանությունները՝ ենթատեքստային կամ կերպարային արտահայտություններով։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև դրամատիկական ստեղծագործության մեջ էպիկականության պահպանվող տարրերին։ Որոշ դեպքերում դրամատիկական երկը ամբողջությամբ չի հրաժարվում պատմողականությունից և կարող է օգտագործել պատմողի կերպար, պատմողական մենախոսություններ, արտաբեմային խոսք, ժամանակային լայն ընդգրկումներ կամ այլ էպիկական հնարքներ։ Այսպիսի երևույթները ցույց են տալիս, որ ժանրերի սահմանները բացարձակ չեն և գրական ստեղծագործության մեջ կարող են ձևավորվել խառը կամ սինթետիկ կառուցվածքներ։ Ժանրային փոխառության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս նաև բացահայտելու գրականության զարգացման դինամիկան։ Գրական ժանրերը պատմականորեն փոփոխվող համակարգեր են, և դրանց միջև փոխազդեցությունը հաճախ հանգեցնում է նոր ձևերի ու ժանրային տարատեսակների առաջացման։ Էպիկական և դրամատիկական սկզբունքների փոխներթափանցումը կարող է ընդլայնել ստեղծագործության արտահայտչական հնարավորությունները՝ միավորելով պատմողական լայնությունը և բեմական անմիջականությունը։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը էպիկական նյութի դրամատիկական փոխառությունը դիտարկում է որպես բարդ գեղարվեստական գործընթաց, որի ընթացքում վերակազմավորվում են սյուժեն, կերպարային համակարգը, կոնֆլիկտը, ժամանակատարածական կազմակերպումը, խոսքը և հեղինակի ներկայության ձևերը։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է ժանրերի տեսության, գրական ստեղծագործության կառուցվածքի և տարբեր գրական ձևերի փոխազդեցության օրինաչափությունները հասկանալու համար և կարող է արժեքավոր լինել ինչպես տեսական գրականագիտության, այնպես էլ կոնկրետ դրամատիկական ստեղծագործությունների համեմատական վերլուծության համար։