Սոցիալ-տնտեսական վիճակագրություն.2007. մաս.1

Ինֆորմատիկա

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է ֆինանսական համակարգերում տեղեկատվական անվտանգության կառավարման գործընթացների մոդելավորմանն ու տարբեր կառավարման մոդելների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմքում այն խնդիրն է, թե ինչպես կարելի է ֆինանսական կազմակերպությունների տեղեկատվական համակարգերում ձևավորել անվտանգության կառավարման արդյունավետ մեխանիզմներ, որոնք կպաշտպանեն տվյալները, տեղեկատվական ենթակառուցվածքները և ֆինանսական գործառնությունները տարատեսակ սպառնալիքներից՝ միաժամանակ ապահովելով համակարգերի բնականոն, շարունակական և վերահսկելի աշխատանքը։ Ֆինանսական համակարգերի առանձնահատկությունը պայմանավորված է դրանց մշակած և պահպանած տեղեկատվության բարձր արժեքով, գործարքների մեծ ծավալով և անվտանգության խախտումների դեպքում հնարավոր զգալի ֆինանսական ու կազմակերպական հետևանքներով։ Աշխատանքում տեղեկատվական անվտանգությունը դիտարկվում է ոչ միայն որպես տեխնիկական պաշտպանության միջոցների ամբողջություն, այլև որպես կառավարչական գործընթաց, որը ներառում է ռիսկերի բացահայտում և գնահատում, անվտանգության քաղաքականության ձևավորում, վերահսկողության միջոցների ընտրություն, դրանց արդյունավետության մշտադիտարկում և հնարավոր միջադեպերին արձագանքում։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է տեղեկատվական անվտանգության կառավարման տարբեր մոդելների համադրական վերլուծությունը։ Դիտարկվում են այն մոտեցումները, որոնց միջոցով հնարավոր է կառուցակարգել անվտանգության գործընթացները, սահմանել պատասխանատվության մակարդակները, կազմակերպել վերահսկողությունը և կապել անվտանգության միջոցառումները ֆինանսական համակարգի ընդհանուր նպատակների հետ։ Մոդելավորումը հնարավորություն է տալիս ձևականորեն ներկայացնել անվտանգության կառավարման գործընթացները, դրանց միջև փոխկապակցվածությունը, մուտքային և ելքային տվյալները, որոշումների կայացման փուլերը և վերահսկողության մեխանիզմները։ Աշխատանքում առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում տեղեկատվական ռիսկերի կառավարմանը։ Ֆինանսական համակարգերում ռիսկերը կարող են կապված լինել չարտոնված հասանելիության, տվյալների փոփոխման կամ կորստի, տեղեկատվական համակարգերի խափանման, ծրագրային խոցելիությունների, ներքին և արտաքին սպառնալիքների, ինչպես նաև մարդկային գործոնի հետ։ Ռիսկերի կառավարման մոդելները հնարավորություն են տալիս ոչ միայն արձանագրել հնարավոր վտանգները, այլև գնահատել դրանց հավանականությունն ու ազդեցությունը և համապատասխանեցնել պաշտպանության միջոցները հայտնաբերված ռիսկերի մակարդակին։ Հետազոտության շրջանակում կարևոր է նաև տեղեկատվական անվտանգության հիմնական սկզբունքների ապահովումը՝ տեղեկատվության գաղտնիություն, ամբողջականություն և հասանելիություն։ Այս սկզբունքների համադրումը հատկապես կարևոր է ֆինանսական համակարգերի համար, քանի որ նույնիսկ մեկ բաղադրիչի խախտումը կարող է հանգեցնել գործարքների խափանման, ֆինանսական կորուստների կամ վստահության նվազման։ Այդ պատճառով կառավարման մոդելներում անհրաժեշտ է հաշվի առնել ինչպես տեխնիկական պաշտպանության, այնպես էլ կազմակերպական և ընթացակարգային վերահսկողության միջոցները։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև անվտանգության կառավարման գործընթացների ավտոմատացման և մշտադիտարկման հնարավորություններին։ Ժամանակակից ֆինանսական համակարգերում մեծածավալ տեղեկատվության և գործարքների մշտական հոսքը պահանջում է արագ հայտնաբերում, գնահատում և արձագանքում անվտանգության միջադեպերին։ Այդ նպատակով մոդելները կարող են ներառել մոնիթորինգի, ազդանշանների մշակման, միջադեպերի դասակարգման, արձագանքման և վերականգնման գործընթացներ։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում կառավարման որոշումների հիմնավորմանը։ Արդյունավետ մոդելը պետք է հնարավորություն տա պատասխանատու անձանց գնահատել տարբեր պաշտպանության միջոցների անհրաժեշտությունը, դրանց ծախսերը, ռիսկերի նվազեցման ազդեցությունը և համակարգի ընդհանուր անվտանգության մակարդակը։ Այս մոտեցումը տեղեկատվական անվտանգությունը կապում է ոչ միայն տեխնիկական, այլև տնտեսական և կառավարչական նպատակների հետ։ Հետազոտությունը կարևորում է նաև անվտանգության կառավարման գործընթացների շարունակական կատարելագործումը։ Տեղեկատվական սպառնալիքները, տեխնոլոգիաները և ֆինանսական ծառայությունների ձևերը մշտապես փոփոխվում են, ուստի անվտանգության կառավարման համակարգը չի կարող մնալ անփոփոխ։ Անհրաժեշտ է պարբերաբար վերագնահատել ռիսկերը, վերանայել անվտանգության քաղաքականությունները, կատարելագործել վերահսկողության մեխանիզմները և հարմարեցնել կառավարման մոդելները նոր պայմաններին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը տեղեկատվական անվտանգությունը ներկայացնում է որպես ֆինանսական համակարգերի կառավարման անբաժանելի բաղադրիչ և ուսումնասիրում է դրա կազմակերպման տարբեր մոդելային մոտեցումները։ Այն կարող է օգտակար լինել կիբերանվտանգության մասնագետների, տեղեկատվական համակարգերի նախագծողների, ֆինանսական կազմակերպությունների անվտանգության պատասխանատուների, ՏՏ կառավարման մասնագետների, ռիսկերի կառավարման ոլորտի ներկայացուցիչների և տեղեկատվական անվտանգության տեսական ու կիրառական խնդիրներով զբաղվող հետազոտողների համար։

Գրականություն

Ժողովածուն արևմտահայ սիմվոլիստական պոեզիայի ամենահզոր և ողբերգական էջերից է, որտեղ արտացոլվում են XX դարի սկզբի հայ ժողովրդի պատմական ցավը, բռնությունները, ազատագրական պայքարը և մարդկային գոյության դրամատիկ զգացողությունը։ Սիամանթոն՝ Ատոմ Յարճանյանի գրական անունը, իր ստեղծագործություններում միավորում է բարձր զգացմունքայնությունը, մարգարեական տոնայնությունը և պատկերային ուժեղ մտածողությունը՝ ստեղծելով խորապես ազդեցիկ պոետական աշխարհ։ Ժողովածուում ընդգրկված բանաստեղծություններում գերակշռում են ողբերգության, մահվան, բռնության և հայրենիքի կործանման թեմաները, որոնք ներկայացվում են ոչ միայն որպես ազգային ողբ, այլ նաև որպես համամարդկային ցավի արտահայտություն։ Սիամանթոյի լեզուն հագեցած է ուժեղ խորհրդանիշներով, դրամատիկ պատկերներով և բարձր հուզական լիցքով, ինչը նրա պոեզիային հաղորդում է գրեթե մարգարեական բնույթ։ Նրա ստեղծագործություններում հաճախ հանդիպում են արյան, կրակի, ավերածության և տառապանքի պատկերներ, որոնք միաժամանակ արտահայտում են նաև դիմադրության և պայքարի ոգին։ Սիամանթոյի պոեզիան առանձնանում է իր երաժշտականությամբ, ռիթմիկ կառուցվածքով և սիմվոլիստական խորությամբ՝ նրան դարձնելով հայ սիմվոլիզմի ամենախոշոր ներկայացուցիչներից մեկը։ «Բանաստեղծություններ» ժողովածուն կարևոր դեր ունի հայ գրականության մեջ՝ որպես ազգային ողբերգության և հոգևոր դիմադրության գեղարվեստական արտահայտություն։

Lեզվաբանություն

Սա լեզվաբանական ուսումնասիրություն է, որը նվիրված է անգլիացի հեղինակների դետեկտիվ ստեղծագործություններում «խաբված սպասման» էֆեկտի տեքստակազմավորող գործառույթի վերլուծությանը։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են այն գեղարվեստական և լեզվական միջոցները, որոնց օգնությամբ հեղինակը ձևավորում է ընթերցողի սպասումները, այնուհետև գիտակցաբար փոխում կամ խախտում դրանք՝ ստեղծելով անակնկալ, լարվածություն և սյուժետային ինտրիգ։ Վերլուծվում են պատմողական կառուցվածքը, կերպարների ներկայացման եղանակները, տեղեկատվության աստիճանական բացահայտման մեխանիզմները, ինչպես նաև լեզվաոճական հնարքները, որոնք նպաստում են դետեկտիվ ժանրի ազդեցիկությանն ու ընթերցողական հետաքրքրության պահպանմանը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն բանին, թե ինչպես է «խաբված սպասման» էֆեկտը նպաստում տեքստի ամբողջական կառուցվածքի ձևավորմանը, սյուժեի զարգացմանը և հեղինակային մտահղացման իրականացմանը։ Ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի տեքստաբանության, լեզվաոճաբանության, գրականագիտության և դիսկուրսի վերլուծության ոլորտներում՝ ներկայացնելով դետեկտիվ ժանրի կառուցվածքային և հաղորդակցական առանձնահատկությունների համակողմանի քննություն։

Կենսաբանություն

Այս գիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է ջրային սթրեսի (ոռոգման դեֆիցիտի) ֆիզիոլոգիական ազդեցությունների վերլուծությանը հիբրիդային եգիպտացորենի՝ եգիպտացորեն աճի և զարգացման վրա՝ Իրան-ի Կարարաջ (Karaj) շրջանի ագրոկլիմայական պայմաններում։ Աշխատությունում դիտարկվում են բույսերի աճի հիմնական ցուցանիշները՝ կենսազանգվածի կուտակում, տերևային մակերեսի զարգացում, ֆոտոսինթետիկ ակտիվություն և ջրային հավասարակշռության պահպանումը տարբեր ջրային ապահովվածության պայմաններում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ջրային սթրեսի ազդեցությանը բջջային մակարդակում ընթացող ֆիզիոլոգիական գործընթացների վրա՝ ներառյալ ստոմատների բացման կարգավորումը, օսմոտիկ ճնշման փոփոխությունները և հակաօքսիդանտային համակարգերի ակտիվացումը։ Քննարկվում են նաև տարբեր հիբրիդների համեմատական դիմադրողականությունը, բերքատվության ցուցանիշների փոփոխությունը և ագրոտեխնիկական միջոցառումների արդյունավետությունը ջրի սահմանափակ պայմաններում։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի բուսաֆիզիոլոգիայի և կայուն գյուղատնտեսության զարգացման համար՝ հատկապես ջրային ռեսուրսների սակավության պայմաններում արդյունավետ մշակաբույսերի ընտրության տեսանկյունից։

Տնտեսագիտություն

Հայաստանի Հանրապետության սոցիալական վիճակի ազդեցությունը տնտեսության վրա արտահայտվում է բնակչության եկամուտների, զբաղվածության, աղքատության մակարդակի, ժողովրդագրական իրավիճակի և սոցիալական ապահովության համակարգի միջոցով։ Սոցիալական պայմանների բարելավումը նպաստում է աշխատուժի որակի բարձրացմանը, սպառողական պահանջարկի աճին և տնտեսական ակտիվության ընդլայնմանը։ Ընդհակառակը՝ բարձր աղքատության մակարդակը, գործազրկությունը և սոցիալական անհավասարությունը սահմանափակում են ներքին շուկայի զարգացումը և նվազեցնում ներդրումային գրավչությունը։ ՀՀ-ում սոցիալական վիճակի վրա մեծ ազդեցություն ունեն նաև միգրացիոն գործընթացները, որոնք հանգեցնում են աշխատուժի արտահոսքի և ժողովրդագրական խնդիրների խորացման։ Միաժամանակ սոցիալական աջակցության ծրագրերը և պետական քաղաքականությունը փորձում են մեղմել սոցիալական լարվածությունը և խթանել տնտեսական կայունությունը։ Սոցիալական և տնտեսական ոլորտների փոխկապվածությունը ցույց է տալիս, որ կայուն տնտեսական զարգացումը հնարավոր է միայն սոցիալական հավասարակշռության ապահովման պայմաններում։

Քիմիա

Աշխատանքը նվիրված է չհագեցած չորրորդային ամոնիումային աղերի կառուցվածքի ազդեցության ուսումնասիրությանը Ստիվենսի վերախմբավորման ընթացքի վրա, ինչպես նաև ստացված միացությունների հակամանրէային հատկությունների բացահայտմանը։ Հետազոտությունը գտնվում է օրգանական քիմիայի այն ուղղության շրջանակում, որտեղ ուսումնասիրվում են ամոնիումային միացությունների կառուցվածքափոխությունները և դրանց հիման վրա նոր ֆունկցիոնալացված ամինների ստացման հնարավորությունները։ Ստիվենսի վերախմբավորումը չորրորդային ամոնիումային աղերի կարևոր քիմիական փոխակերպումներից է, որի ընթացքում հիմքի ազդեցությամբ սկզբնական միացությունը վերածվում է երրորդային ամինի՝ կառուցվածքային վերադասավորման միջոցով։ Հետազոտության հիմնական նպատակներից է պարզել, թե ելանյութի կառուցվածքային առանձնահատկություններն ինչպես են ազդում վերախմբավորման ուղղության, ընթացքի և առաջացող վերջնական արտադրանքների բնույթի վրա։ Այս խնդիրը կարևոր է հատկապես չհագեցած համակարգերի դեպքում, քանի որ կրկնակի կապերի դիրքը, դրանց հարակից խմբերի բնույթը, փոխարինիչների կառուցվածքը և մոլեկուլի ընդհանուր տարածական կազմակերպվածությունը կարող են էապես ազդել ռեակցիայի ընթացքի վրա։ Հայ քիմիական դպրոցի շրջանակում Ստիվենսի վերախմբավորման ուսումնասիրությունները երկարատև ավանդույթ ունեն, և տարբեր կառուցվածք ունեցող ամոնիումային աղերի հետազոտությունները ցույց են տվել, որ ելանյութի կառուցվածքը և ռեակցիայի պայմանները կարող են որոշել առաջացող արտադրանքների հարաբերակցությունը։ Աշխատանքում կարող է ուսումնասիրվել չհագեցած ամոնիումային աղերի տարբեր կառուցվածքների սինթեզը և դրանց հետագա քիմիական վարքագիծը։ Նման միացությունների ստացման փուլում անհրաժեշտ է վերահսկել փոխարինիչների դիրքը, չհագեցած կապերի բնույթը և ֆունկցիոնալ խմբերի փոխազդեցությունը, քանի որ այդ գործոնները հետագայում պայմանավորում են վերախմբավորման ընտրողականությունը։ Հետազոտության ընթացքում ստացված նյութերի կառուցվածքը կարող է հաստատվել ժամանակակից ֆիզիկաքիմիական մեթոդների միջոցով՝ համադրելով տարբեր սպեկտրոսկոպիական և վերլուծական տվյալներ։ Ստիվենսի վերախմբավորման տեսական ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև ռեակցիայի մեխանիզմը հասկանալու համար։ Գործընթացի ընթացքում հիմքի ազդեցությամբ չորրորդային ամոնիումային աղից առաջանում է միջանկյալ իլիդային համակարգ, որից հետո տեղի է ունենում խմբի ներմոլեկուլային տեղափոխություն և ձևավորվում է նոր կառուցվածք ունեցող երրորդային ամին։ Ռեակցիայի ուղղության վրա կարող են ազդել ինչպես մոլեկուլի էլեկտրոնային կառուցվածքը, այնպես էլ տարածական գործոնները և կիրառվող ռեակցիոն պայմանները։ Չհագեցած համակարգերի դեպքում հատկապես կարևոր է մրցակցող վերադասավորումների հնարավորությունը։ Նախորդ ուսումնասիրություններում տարբեր ամոնիումային աղերի համար արձանագրվել են 1,2- և 3,2-տիպի Ստիվենսի վերախմբավորումներ, իսկ որոշ դեպքերում նաև ալիլային իզոմերացում կամ այլ մրցակցող փոխակերպումներ։ Հետևաբար հետազոտության նշանակալի խնդիրներից է պարզել, թե կառուցվածքային որ գործոններն են նպաստում որոշակի ուղղության գերակշռությանը։ Աշխատանքի մյուս կարևոր ուղղությունը սինթեզված ամոնիումային միացությունների հակամանրէային ակտիվության ուսումնասիրությունն է։ Այս փուլում քիմիական կառուցվածքը դիտարկվում է արդեն ոչ միայն որպես սինթեզի և վերախմբավորման ընթացքը որոշող գործոն, այլև որպես կենսաբանական ազդեցությունը պայմանավորող հատկություն։ Ուսումնասիրությունը կարող է ներառել տարբեր մանրէաբանական շտամների նկատմամբ միացությունների ակտիվության համեմատական գնահատում՝ պարզելու համար, թե մոլեկուլի կառուցվածքային փոփոխություններն ինչպես են անդրադառնում դրա կենսաբանական ազդեցության վրա։ Նմանատիպ ուսումնասիրություններում որոշ չորրորդային ամոնիումային միացությունների ջրային լուծույթներ ցուցաբերել են մանրէասպան ազդեցություն ինչպես գրամդրական, այնպես էլ գրամբացասական միկրոօրգանիզմների նկատմամբ։ Հակամանրէային հատկությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու «կառուցվածք–կենսաբանական ակտիվություն» կապը։ Եթե մոլեկուլի որոշակի կառուցվածքային փոփոխությունը հանգեցնում է հակամանրէային ազդեցության ուժեղացման կամ թուլացման, ապա հնարավոր է առանձնացնել այն կառուցվածքային տարրերը, որոնք առավել կարևոր են կենսաբանական ակտիվության համար։ Այսպիսի մոտեցումը կարող է հիմք հանդիսանալ նպատակային հատկություններով նոր օրգանական միացությունների հետագա նախագծման և սինթեզի համար։ Հետազոտության կարևորությունն ընդգծվում է նաև նրանով, որ չորրորդային ամոնիումային միացությունները հետաքրքրություն են ներկայացնում ոչ միայն որպես օրգանական սինթեզի միջանկյալ կամ վերջնական նյութեր, այլև որպես կենսաբանական ակտիվ միացությունների հնարավոր աղբյուր։ Հայկական քիմիական հետազոտություններում այս ուղղությամբ ուսումնասիրվել են ինչպես տարբեր կառուցվածքի չորրորդային ամոնիումային աղերի վերախմբավորումները, այնպես էլ դրանց հակամանրէային հատկությունները։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև սինթեզված միացությունների կառուցվածքի և ռեակցիոնունակության փոխկապակցվածությանը։ Միևնույն ֆունկցիոնալ խմբերի առկայության պայմաններում նույնիսկ փոքր կառուցվածքային փոփոխությունները կարող են փոխել վերախմբավորման արագությունը, ուղղությունը և արտադրանքի ելքը։ Հետևաբար հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել օրգանական ռեակցիաների ընտրողականության վերաբերյալ տեսական պատկերացումների ընդլայնմանը և նպատակային սինթեզի պայմանների ընտրությանը։ Գիտական և գործնական տեսանկյունից աշխատանքը կարևոր է նաև այն պատճառով, որ Ստիվենսի վերախմբավորման միջոցով հնարավոր է ստանալ նոր կառուցվածք ունեցող չհագեցած ամիններ։ Հայաստանի օրգանական քիմիայի հետազոտություններում նման մոտեցմամբ արդեն ուսումնասիրվել են ալիլային, պրապարգիլային և այլ չհագեցած խմբեր պարունակող ամոնիումային աղեր, որոնցից ստացվել են տարբեր կառուցվածքի չհագեցած ամիններ։ Ստացված միացությունների հետագա քիմիական ձևափոխությունները կարող են ընդլայնել դրանց կիրառական հնարավորությունները՝ հնարավորություն տալով ստանալ նոր ֆունկցիոնալացված ամիններ և այլ օրգանական միացություններ։ Ընդհանուր առմամբ, հետազոտությունը միավորում է օրգանական սինթեզի, ռեակցիոն մեխանիզմների և կենսաբանական ակտիվության ուսումնասիրության ուղղությունները։ Դրա հիմնական գիտական արժեքը չհագեցած չորրորդային ամոնիումային աղերի կառուցվածքի և Ստիվենսի վերախմբավորման ընթացքի միջև օրինաչափությունների բացահայտումն է, իսկ գործնական նշանակությունը՝ նոր չհագեցած ամինների ստացման և դրանց հնարավոր հակամանրէային կիրառությունների գնահատումը։ Հետազոտության արդյունքները կարող են օգտակար լինել օրգանական քիմիայի, դեղագործական քիմիայի, կենսաօրգանական քիմիայի և հակամանրէային նյութերի մշակման բնագավառներում։