Տավարի կովկասյան գորշ ցեղի տնտեսա-կենսաբանական հատկանիշները և սելեկցիոն նոր չափանիշների մշակումն ու օգտագործումը ցեղի կատարելագործման համար Հայաստանի Հանրապետությունում

Քաղաքագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է Միավորված ազգերի կազմակերպության խաղաղապահ գործողությունների ձևավորման, զարգացման և իրականացման գործընթացի համակողմանի ուսումնասիրությանը 1948-2005 թվականների ընթացքում։ Գրքում ներկայացվում է միջազգային խաղաղության և անվտանգության պահպանման նպատակով ձևավորված խաղաղապահ մեխանիզմների պատմական զարգացումը, դրանց իրավաքաղաքական հիմքերը և տարբեր ժամանակաշրջաններում ունեցած նշանակությունը։ Ուսումնասիրվում են խաղաղապահ առաքելությունների առաջացման պատճառները, դրանց կազմակերպման սկզբունքները, մանդատների առանձնահատկությունները, մասնակից պետությունների դերը և միջազգային կազմակերպության ներգրավվածության ձևերը զինված հակամարտությունների կանխարգելման, կարգավորման և հետկոնֆլիկտային վերականգնման գործընթացներում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, թե ինչպես են փոխվել խաղաղապահ գործողությունների նպատակներն ու գործառույթները միջազգային հարաբերությունների փոփոխվող պայմաններում։ Քննության են առնվում ինչպես դասական դիտորդական և զինադադարի պահպանման առաքելությունները, այնպես էլ ավելի բարդ բազմագործառութային գործողությունները, որոնք ներառում էին քաղաքացիական բնակչության պաշտպանություն, ընտրությունների կազմակերպման աջակցություն, պետական կառույցների վերականգնում, հումանիտար խնդիրների լուծում և խաղաղության ամրապնդում։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են խաղաղապահ գործողությունների արդյունավետության վրա ազդող քաղաքական, ռազմական, իրավական և կազմակերպական գործոնները, ինչպես նաև դրանց ընթացքում ի հայտ եկած դժվարություններն ու հակասությունները։ Կարևորվում է Անվտանգության խորհրդի, անդամ պետությունների և միջազգային այլ կառույցների փոխգործակցությունը, ինչպես նաև խաղաղապահ առաքելությունների նկատմամբ միջազգային հանրության վերաբերմունքի փոփոխությունը։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու խաղաղապահության՝ որպես միջազգային անվտանգության ապահովման կարևոր գործիքի, զարգացման հիմնական փուլերի, ձեռքբերումների և սահմանափակումների մասին։ Ժամանակագրական լայն ընդգրկումը թույլ է տալիս համադրել տարբեր հակամարտությունների պայմաններում իրականացված գործողությունները և բացահայտել դրանց ընդհանուր ու առանձնահատուկ գծերը։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել միջազգային հարաբերությունների, քաղաքագիտության, պատմության, միջազգային իրավունքի և անվտանգության ուսումնասիրությունների ոլորտներում մասնագիտացող ուսանողների, դասախոսների, հետազոտողների և մասնագետների համար, ինչպես նաև այն ընթերցողների, ովքեր հետաքրքրված են միջազգային խաղաղության պահպանման և հակամարտությունների կարգավորման մեխանիզմների պատմությամբ։

Lեզվաբանություն

Սա գիտական ուսումնասիրություն է, որը նվիրված է Անատոլիայի տարբեր շրջաններում ժամանակին գոյություն ունեցած և մասամբ նաև պահպանված հայ բարբառների համակարգային նկարագրությանը, դրանց լեզվական առանձնահատկությունների վերլուծությանը և պատմաաշխարհագրական տարածվածության ուսումնասիրությանը։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են այդ բարբառների հնչյունական, ձևաբանական և բառապաշարային առանձնահատկությունները, ինչպես նաև դրանց փոխկապակցվածությունը գրական հայերենի և այլ տարածաշրջանային խոսվածքների հետ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հարցին, թե ինչպես են պատմական տեղաշարժերը, բնակչության տեղահանությունները և մշակութային շփումները ազդել այդ բարբառների ձևավորման և փոփոխման վրա։ Ներառված են նաև դաշտային հետազոտությունների տվյալներ, բանավոր խոսքի օրինակներ և լեզվական նյութեր, որոնք հավաքվել են տարբեր համայնքներից, ինչը հնարավորություն է տալիս վերականգնելու այդ խոսվածքների իրական գործածությունը և լեզվական պատկերը։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը կարևոր աղբյուր է հայ բարբառագիտության, պատմական լեզվաբանության և մշակութային ժառանգության ուսումնասիրության համար, քանի որ այն փաստագրում և վերլուծում է արդեն մեծ մասամբ անհետացման վտանգի տակ գտնվող լեզվական շերտեր։

Հոգեբանություն

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է հատուկ դպրոցներում սովորող երեխաների և պատանիների իրավահարաբերությունների ձևավորման դերին՝ որպես նրանց սոցիալական վերաինտեգրման և ռեսոցիալիզացիայի հիմնական գործոն։ Հատուկ կրթական հաստատություններում սովորողները հաճախ ունենում են զարգացման առանձնահատկություններ կամ սոցիալական ադապտացիայի դժվարություններ, ինչը պահանջում է ոչ միայն կրթական, այլ նաև իրավական և սոցիալ-մանկավարժական համակարգված մոտեցում։ Իրավահարաբերությունների ձևավորումը այստեղ դիտարկվում է որպես այն միջավայրի կառուցում, որտեղ սովորողները ճանաչվում են որպես իրավունքների կրողներ, ունեն մասնակցության, ինքնարտահայտման և պաշտպանության հնարավորություններ, իսկ դպրոցը հանդես է գալիս որպես այդ իրավունքների իրականացման ապահովման ինստիտուցիոնալ հարթակ։

Հոգեբանություն

Գիրքը ներկայացնում է ճանաչողության գաղափարի համակողմանի ուսումնասիրություն՝ անդրադառնալով մարդու մտածողության ձևավորմանը, գիտելիքի աղբյուրներին և այն մեխանիզմներին, որոնց միջոցով անհատը ընկալում է իրեն շրջապատող աշխարհը։ Այն փորձում է բացատրել, թե ինչպես են փորձը, հիշողությունը, տրամաբանությունը և զգայությունները միավորվում մեկ ամբողջական համակարգում՝ ստեղծելով իրականության ընկալման հիմքը։ Տեքստում քննարկվում են նաև գիտելիքի սահմանները և այն հարցը, թե որքանով է մարդը կարող հասնել օբյեկտիվ ճշմարտության՝ հաշվի առնելով սուբյեկտիվ ընկալման ազդեցությունը։ Բացի այդ, աշխատանքը հաճախ անդրադառնում է ճանաչողության զարգացման փուլերին, կրթության և մշակույթի դերին մտածողության ձևավորման մեջ, ինչպես նաև գիտության և փիլիսոփայության փոխհարաբերություններին։ Ընդհանուր առմամբ այն ծառայում է որպես տեսական հիմք՝ հասկանալու մարդու ինտելեկտուալ գործունեության կառուցվածքը և գիտելիքի կուտակման ու կիրառման գործընթացները։

Lեզվաբանություն

Հակոբ Պարոնյանի երգիծանքի լեզվաոճական ուսումնասիրություն այս աշխատանքը նվիրված է հայ գրականության կարևոր դեմքերից մեկի՝ Հակոբ Պարոնյանի երգիծական ստեղծագործությունների լեզվաոճական առանձնահատկությունների բազմակողմանի վերլուծությանը, որտեղ ուսումնասիրվում են նրա լեզվի հումորային շերտերը, սարկազմի և հեգնանքի կառուցման մեխանիզմները, բառապաշարի ընտրությունը, ինչպես նաև շարահյուսական կառուցվածքների կիրառումը՝ որպես երգիծական ազդեցության հիմնական միջոցներ։ Հետազոտությունը բացահայտում է, թե ինչպես է Պարոնյանը լեզվական տարբեր միջոցներով ստեղծում սոցիալական քննադատություն, ծաղրական կերպարներ և իրավիճակային կոմիզմ՝ միաժամանակ պահպանելով գրական բարձր վարպետություն և ազգային լեզվի առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նաև խոսքի պատկերավորման միջոցներին՝ փոխաբերություններին, չափազանցություններին և լեզվական խաղերին, որոնք ուժեղացնում են երգիծանքի արտահայտչականությունը և ընթերցողի վրա թողած ազդեցությունը։ Աշխատությունը նաև դիտարկում է Պարոնյանի լեզվի զարգացումը իր տարբեր ստեղծագործություններում՝ ցույց տալով, թե ինչպես է նա ձևավորել հայկական երգիծական գրականության յուրօրինակ ոճական համակարգ, որը համադրում է խոսակցական տարրերը գրական նորմերի հետ։

Բնապահպանություն

Բնապահպանության կրթությունը նպատակ ունի բարձրացնել մարդկանց բնության, բնական ռեսուրսների և շրջակա միջավայրի պահպանության նկատմամբ գիտելիքները, ձևավորել էկոլոգիական մտածողություն, պատասխանատվություն և վարքագիծ, որը способ է ապահովել շրջակա միջավայրի կայուն զարգացումը։ Հայաստանի Հանրապետությունում բնապահպանության կրթությունը առանձնանում է ինտեգրված մոտեցմամբ՝ ընդգրկելով դպրոցական ծրագրերում բնագիտությունը, կենսաբանությունը, սոցիալական գիտությունները, ինչպես նաև լրացուցիչ կրթական ծրագրեր, ճամբարներ և հասարակական արշավներ։ Կրթության կազմակերպումն իրականացվում է պետական, տեղական և ոչ կառավարական հաստատությունների համագործակցությամբ՝ ապահովելով մասնագիտական ուսուցում, գիտական հետազոտությունների աջակցություն և հանրության մասնակցություն բնապահպանական նախագծերում։ Հայաստանի համար հատուկ կարևոր է ներառել տեղական էկոհամակարգերի, ջրային և անտառային ռեսուրսների պահպանության խնդիրները, բնական աղետների կանխարգելման և կլիմայական փոփոխությունների ազդեցության վերաբերյալ կրթությունը։ Բնապահպանության կրթությունը նպաստում է հասարակության էկոլոգիական մտածողության ձևավորմանը, երիտասարդների ակտիվ մասնակցությանը բնապահպանական ծրագրերին և պետական քաղաքականության արդյունավետության բարձրացմանը՝ ապահովելով էկոլոգիական կայուն զարգացման համար անհրաժեշտ գիտելիքներ և հմտություններ։