Տարրական էկոնոմետրիկա

Տնտեսագիտություն

Финансы աշխատությունը տնտեսագիտության հիմնարար ուսումնական ձեռնարկ է, որը ներկայացնում է ֆինանսների տեսական հիմքերը և դրանց դերը տնտեսական համակարգում, այն բացատրում է ֆինանսների էությունը, գործառույթները և կազմակերպման սկզբունքները պետական և մասնավոր հատվածներում, գիրքը անդրադառնում է ֆինանսական հարաբերությունների ձևավորմանը, դրամավարկային համակարգին, բյուջետային գործընթացներին և ֆինանսական հոսքերի կառավարմանը, միաժամանակ ընդգրկելով ֆինանսական քաղաքականության հիմնական գործիքները և դրանց ազդեցությունը տնտեսական զարգացման վրա, ինչը այն դարձնում է կարևոր աղբյուր տնտեսագիտության, ֆինանսների և պետական կառավարման ուսանողների ու մասնագետների համար։

Տեխնոլոգիա

Այս գիրքը նվիրված է ժամանակակից օդորակման բարձր արդյունավետությամբ համակարգերի մշակմանն ու կատարելագործմանը՝ հատկապես վերականգնվող էներգիայի աղբյուրների կիրառման համատեքստում։ Աշխատության հիմնական ուղղությունը էներգիայի սպառումը նվազեցնող, շրջակա միջավայրի վրա ազդեցությունը սահմանափակող և միաժամանակ հարմարավետ ու կայուն միկրոկլիմա ապահովող տեխնոլոգիական լուծումների ուսումնասիրությունն է։ Գրքում քննարկվում են օդորակման համակարգերի աշխատանքի տեսական և գործնական հիմքերը, դրանց էներգետիկ արդյունավետության բարձրացման հնարավորությունները, ինչպես նաև արևային, երկրաջերմային և այլ վերականգնվող աղբյուրների ինտեգրման սկզբունքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այնպիսի համակարգերի նախագծմանը, որոնց միջոցով հնարավոր է նվազեցնել ավանդական վառելիքներից և էլեկտրական ցանցից կախվածությունը՝ օգտագործելով բնության մեջ հասանելի և վերականգնվող էներգետիկ ներուժը։ Հեղինակը դիտարկում է տարբեր տեխնիկական լուծումների արդյունավետությունը, համակարգերի կառուցվածքային առանձնահատկությունները, ջերմափոխանակման և հովացման գործընթացները, էներգիայի փոխակերպման մեխանիզմները և շահագործման պայմանների ազդեցությունը վերջնական արդյունքի վրա։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև էներգախնայող շենքերի և կայուն ճարտարապետության տեսանկյունից, քանի որ օդորակման համակարգերը շենքերի ընդհանուր էներգասպառման զգալի մասն են կազմում։ Նյութը կարող է օգտակար լինել ինժեներների, էներգետիկայի և ջերմատեխնիկայի մասնագետների, օդափոխության ու օդորակման համակարգեր նախագծող մասնագետների, ինչպես նաև վերականգնվող էներգետիկայի և էներգաարդյունավետ տեխնոլոգիաների ոլորտում աշխատող հետազոտողների համար։ Գիրքը միավորում է տեսական գիտելիքները և կիրառական մոտեցումները՝ ներկայացնելով, թե ինչպես կարելի է վերականգնվող էներգիայի տեխնոլոգիաները համադրել օդորակման համակարգերի հետ՝ ստանալով ավելի արդյունավետ, տնտեսապես նպատակահարմար և բնապահպանական տեսանկյունից կայուն լուծումներ։

Բնապահպանություն

Այս ռեֆերատը վերաբերում է շրջակա միջավայրի ազդեցության գնահատմանը Հայաստանի Հանրապետությունում, ինչպես նաև ոլորտում առկա հիմնական խնդիրներին և դրանց հնարավոր լուծումներին։ Շրջակա միջավայրի ազդեցության գնահատումը (ՇՄԱԳ) պետական և գիտական գործընթաց է, որի նպատակն է կանխատեսել և վերլուծել տնտեսական կամ ենթակառուցվածքային նախագծերի հնարավոր ազդեցությունը բնության, մարդու առողջության և էկոհամակարգերի վրա՝ նախքան դրանց իրականացումը։ Հայաստանում այս համակարգը կարգավորվում է համապատասխան օրենսդրությամբ և իրականացվում է պետական լիազոր մարմինների վերահսկողությամբ՝ ապահովելու համար բնապահպանական հավասարակշռությունը և կայուն զարգացումը։ Սակայն գործնականում ոլորտը բախվում է մի շարք խնդիրների, որոնցից են թույլ վերահսկողությունը, որոշ դեպքերում թերի կամ ձևական ազդեցության գնահատումները, ինչպես նաև տնտեսական շահերի գերակայությունը բնապահպանական պահանջների նկատմամբ։ Բացի այդ, խնդիր են հանդիսանում նաև հանրային իրազեկվածության ցածր մակարդակը և բնապահպանական մասնագիտական ներուժի սահմանափակ օգտագործումը որոշ նախագծերում։ Հայաստանում շրջակա միջավայրի վրա ամենամեծ ազդեցություն ունեցող ոլորտներից են հանքարդյունաբերությունը, էներգետիկան, շինարարությունը և տրանսպորտը, որոնք կարող են հանգեցնել օդի, ջրի և հողի աղտոտման, կենսաբազմազանության կորստի և բնական ռեսուրսների սպառման։ Լուծումների մասով կարևոր է ՇՄԱԳ գործընթացի խստացումը և թափանցիկության բարձրացումը, հանրային մասնակցության ընդլայնումը որոշումների կայացման գործընթացում, ինչպես նաև ժամանակակից տեխնոլոգիաների կիրառումը՝ աղտոտման վերահսկման և կանխարգելման համար։ Կարևոր է նաև կրթական և իրազեկման ծրագրերի զարգացումը, որպեսզի հասարակությունը ավելի ակտիվ մասնակցի բնապահպանական խնդիրների լուծմանը։ Բացի այդ, անհրաժեշտ է խթանել «կանաչ տնտեսության» սկզբունքները, ներդնել էկոլոգիապես մաքուր տեխնոլոգիաներ և խստացնել պատասխանատվությունը բնապահպանական նորմերի խախտման դեպքում։ Այս մոտեցումները միասին կարող են նպաստել Հայաստանի կայուն զարգացմանը և շրջակա միջավայրի պահպանությանը։

Պատմություն

Այս հրատարակությունը ներկայացնում է XIX դարի վերջին Կովկասում գործող հայկական բարեգործական կազմակերպության գործունեությունը կարգավորող հիմնական կանոնակարգային փաստաթուղթը։ Այն հատկապես արժեքավոր է որպես պատմական և իրավական սկզբնաղբյուր, քանի որ ցույց է տալիս, թե ինչպես էր կազմակերպվում հայ համայնքների սոցիալական, կրթական և բարեգործական գործունեությունը Ռուսական կայսրության կովկասյան տարածքում։ Հետազոտական առումով փաստաթուղթը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել կազմակերպության նպատակները, անդամակցության պայմանները, կառավարման կառուցվածքը, տեղական բաժանմունքների գործունեությունը, ֆինանսավորման աղբյուրները և օգնության տրամադրման սկզբունքները։ Հիմնադիր կանոնադրությունը հաստատվել է 1881 թվականի հունիսի 6-ին Կովկասի փոխարքայի կողմից, իսկ 1895 թվականի Թիֆլիսյան հրատարակության մեջ կանոնադրությանը զուգահեռ ներառված է նաև տեղական վարչությունների և կոմիտեների գործունեությունը կարգավորող հրահանգը, որը հաստատվել էր 1892 թվականի հունվարի 12-ին։ Հրատարակությունը բաղկացած է 20 և 18 էջանոց երկու մասից և ունի զուգահեռ ռուսերեն ու հայերեն տեքստեր։ Փաստաթղթի բովանդակությունը կարևոր է հատկապես այն պատճառով, որ կազմակերպության գործունեությունը չէր սահմանափակվում միայն անհատական նյութական օգնությամբ։ Կազմակերպության նպատակների շարքում ընդգծվում էր Կովկասի և Անդրկովկասի հայերի շրջանում կրթության տարածումը և նյութական օգնության տրամադրումը։ Այսպիսով, բարեգործությունը դիտարկվում էր ավելի լայն հասարակական ծրագրի շրջանակում, որտեղ սոցիալական աջակցությունը զուգակցվում էր կրթական և մշակութային զարգացման հետ։ Տարբեր քաղաքներում ստեղծված տեղական բաժանմունքները հնարավորություն էին տալիս այդ գործունեությունը տարածել հայկական համայնքների վրա և արձագանքել տվյալ վայրի բնակչության կարիքներին։ Օրինակ՝ Դերբենտի բաժանմունքի կանոնադրությունը հաստատվել էր 1881 թվականին, իսկ նրա փաստացի գործունեությունը սկսվել էր 1890 թվականին։ Բաժանմունքը ֆինանսական միջոցներ էր ուղղում աղքատ աշակերտների կրթությանը, հայկական ուսումնարանին և ընթերցարանին, ինչը ցույց է տալիս կազմակերպության կրթական-բարեգործական ուղղության գործնական նշանակությունը։ Կազմակերպության ֆինանսական հիմքը ձևավորվում էր անդամավճարներից, մասնավոր նվիրատվություններից և բարեգործական միջոցառումներից ստացված եկամուտներից։ Տարբեր բաժանմունքների գործունեության վերաբերյալ պահպանված տվյալները ցույց են տալիս, որ միջոցները կարող էին օգտագործվել կրթական հաստատություններին աջակցելու, աղքատներին նպաստներ տրամադրելու և համայնքային կարիքները հոգալու համար։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին նման կազմակերպությունների նշանակությունն ավելի մեծացավ․ հայկական բարեգործական կառույցները զբաղվում էին նաև փախստականներին օգնություն տրամադրելով, նրանց կացարանով ու սննդով ապահովելով, երեխաներին կրթական հաստատություններ տեղավորելով և այլ սոցիալական խնդիրների լուծմամբ։ Հրատարակության կարևոր առանձնահատկությունն այն է, որ այն թույլ է տալիս ուսումնասիրել ոչ միայն կազմակերպության նպատակները, այլև կառավարման մեխանիզմը։ Կանոնադրական փաստաթղթերը սովորաբար սահմանում են կենտրոնական և տեղական կառույցների իրավասությունները, անդամների իրավունքներն ու պարտականությունները, ժողովների կազմակերպման կարգը, վարչական մարմինների ձևավորման սկզբունքները, դրամական միջոցների տնօրինման և հաշվետվողականության կանոնները։ Այս տեսանկյունից աշխատությունը արժեքավոր նյութ է XIX դարի հայկական հասարակական ինքնակազմակերպման և համայնքային կառավարման պատմության ուսումնասիրության համար։ Հատկապես ուշագրավ է տեղական բաժանմունքների ինստիտուտը։ Կենտրոնական կառույցի շուրջ ձևավորված ցանցը հնարավորություն էր տալիս կազմակերպված օգնությունը տարածել տարբեր քաղաքներում։ Հայկական բարեգործական ընկերության բաժանմունքներ գործել են Կովկասի բազմաթիվ բնակավայրերում, այդ թվում՝ Դերբենտում, Արմավիրում, Եկատերինոդարում և այլ վայրերում։ Արմավիրում կազմակերպության մասնաճյուղը հիմնադրվել էր XIX դարի վերջին, հետագայում փակվել և կրկին վերաբացվել XX դարի սկզբին։ Փաստաթուղթը կարևոր է նաև հայկական հասարակական կազմակերպությունների պատմության տեսանկյունից, քանի որ ցույց է տալիս ազգային համայնքային կառույցների ինստիտուցիոնալացման գործընթացը։ XIX դարի երկրորդ կեսին և XX դարի սկզբին հայկական համայնքներում ձևավորվում էին կրթական, մշակութային, բարեգործական և փոխօգնության տարբեր կազմակերպություններ։ Դրանց գործունեությունը նպաստում էր համայնքային ինքնակազմակերպմանը և ազգային կրթական ու մշակութային հաստատությունների պահպանմանը։ Հրատարակության զուգահեռ հայերեն և ռուսերեն տարբերակները ևս կարևոր են․ դրանք վկայում են այն մասին, որ կազմակերպության գործունեությունը պետք է միաժամանակ հասանելի և հասկանալի լիներ հայկական համայնքի անդամներին ու Ռուսական կայսրության վարչական համակարգին։ Այս հանգամանքը փաստաթուղթը դարձնում է նաև լեզվական և վարչաիրավական պատմության ուսումնասիրության նյութ։ Ընդհանուր առմամբ, հրատարակությունը կարևոր սկզբնաղբյուր է XIX դարի վերջի հայկական հասարակական կյանքի, Կովկասի հայ համայնքների ինքնակազմակերպման, բարեգործական և կրթական գործունեության, ինչպես նաև ազգային հասարակական հաստատությունների ձևավորման ու զարգացման ուսումնասիրության համար։ Այն հնարավորություն է տալիս պատկերացնելու, թե ինչպիսի իրավական և կազմակերպական հիմքերի վրա էր կառուցվում հայ համայնքների փոխօգնությունը, ինչպես էին հավաքագրվում և բաշխվում միջոցները, ինչ դեր էր հատկացվում կրթությանը և ինչպիսի կառույցների միջոցով էր իրականացվում հասարակական աջակցությունը։

Գրականություն

XVII–XVIII դդ. արտասահմանյան գրականության պատմություն աշխատությունը գրականագիտական ձեռնարկ է, որը ներկայացնում է 17-րդ և 18-րդ դարերի եվրոպական գրականության զարգացման հիմնական փուլերը՝ ընդգրկելով բարոկկոյի, կլասիցիզմի, լուսավորականության և նախառոմանտիզմի ուղղությունները, այն վերլուծում է այդ ժամանակաշրջանի գրականության գաղափարական հիմքերը՝ մարդու, հասարակության, պետության և բանականության վերաբերյալ նոր պատկերացումների ձևավորումը, ինչպես նաև ուսումնասիրում է տարբեր երկրների՝ Ֆրանսիայի, Անգլիայի, Գերմանիայի և այլ եվրոպական մշակութային կենտրոնների գրական գործընթացները, առանձնացնելով կարևոր հեղինակներին և նրանց ստեղծագործությունների ազդեցությունը գրական ձևերի ու ժանրերի զարգացման վրա, միաժամանակ գիրքը ցույց է տալիս, թե ինչպես են պատմական իրադարձությունները և սոցիալ-քաղաքական փոփոխությունները անդրադարձել գրականության թեմատիկ և ոճական բազմազանության վրա, նպաստելով նոր գրական մտածողության ձևավորմանը և ժամանակակից եվրոպական գրականության հիմքերի ստեղծմանը։

Այլ առարկաներ

Այս հրատարակությունը ներկայացնում է հայկական ԽՍՀ արդյունաբերության առաջավոր ձեռնարկություններին, նորարար աշխատողներին և արտադրական նվաճումներին նվիրված գրականության համակարգված ցանկ՝ նպատակ ունենալով աջակցել թեմայի ուսումնասիրությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին և մասնագետներին։ Գրքում ընդգրկված են տարբեր բնույթի մատենագիտական գրառումներ, որոնք լուսաբանում են արդյունաբերության զարգացման փուլերը, արտադրական հաջողությունները, տեխնոլոգիական առաջընթացը և աշխատանքի կազմակերպման փորձը խորհրդային ժամանակաշրջանում։ Հրատարակությունը հնարավորություն է տալիս ծանոթանալ արդյունաբերական ոլորտի վերաբերյալ հրապարակված գրքերին, հոդվածներին և այլ աղբյուրներին՝ հեշտացնելով անհրաժեշտ տեղեկատվության որոնումն ու գիտահետազոտական աշխատանքների կազմակերպումը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, տնտեսագետների, գրադարանավարների, մատենագետների, ուսանողների և խորհրդային Հայաստանի տնտեսական ու արդյունաբերական պատմությամբ հետաքրքրվող բոլոր ընթերցողների համար՝ ծառայելով որպես արժեքավոր տեղեկատու և հետազոտական ուղեցույց։