Հայկական ՍՍՌ արդյունաբերության փարոսները: (Հանձնարարական գրականության ցանկ)

Այլ առարկաներ

Գոթական արվեստը միջնադարյան եվրոպական մշակույթի ամենանշանակալի և ազդեցիկ ուղղություններից մեկն է, որը ձևավորվել է XII դարի կեսերին Ֆրանսիայում և աստիճանաբար տարածվել Եվրոպայի տարբեր երկրներում՝ դառնալով ճարտարապետության, քանդակագործության, գեղանկարչության և կիրառական արվեստի կարևորագույն ոճերից մեկը։ Այն առաջացել է ռոմանական արվեստի հիմքի վրա, սակայն իր գաղափարական և գեղարվեստական առանձնահատկություններով զգալիորեն տարբերվել է նախորդ ուղղությունից։ Գոթական արվեստի հիմնական նպատակը մարդու հոգևոր աշխարհի բարձրացումն ու աստվածայինի հանդեպ ակնածանքի արտահայտումն էր, ինչն առավել հստակ արտացոլվել է տաճարների ճարտարապետության մեջ։ Այս ոճին բնորոշ էին բարձր և սրածայր կամարները, բարդ վիտրաժները, նրբագեղ քանդակազարդումները, թռչող հենակամարները և ուղղահայաց կառուցվածքները, որոնք ստեղծում էին թեթևության ու երկինք ձգտելու տպավորություն։ Գոթական տաճարները ոչ միայն կրոնական կառույցներ էին, այլև միջնադարյան քաղաքի մշակութային և հասարակական կենտրոնները, որտեղ տեղի էին ունենում կարևոր արարողություններ, հավաքներ և կրթական գործընթացներ։ Գոթական արվեստում մեծ դեր ուներ լույսը, քանի որ այն համարվում էր աստվածային ներկայության խորհրդանիշ, և այդ պատճառով եկեղեցիների պատուհանները զարդարվում էին բազմագույն վիտրաժներով, որոնք ներսում ստեղծում էին խորհրդավոր ու հոգևոր մթնոլորտ։ Քանդակագործությունը նույնպես զարգացել էր բարձր մակարդակով․ տաճարների ճակատամասերում և սյուների վրա պատկերվում էին սրբեր, մարգարեներ, թագավորներ և աստվածաշնչյան տեսարաններ, որոնք ոչ միայն գեղարվեստական նշանակություն ունեին, այլև ծառայում էին որպես կրոնական կրթության միջոց անգրագետ հասարակության համար։ Գեղանկարչության մեջ տարածված էին մանրանկարները, եկեղեցական պատկերները և ձեռագիր գրքերի զարդարումները, որոնցում կիրառվում էին վառ գույներ և մանրակրկիտ ձևավորումներ։ Գոթական արվեստը կարևոր դեր ունեցավ եվրոպական մշակույթի զարգացման մեջ, քանի որ այն արտահայտում էր միջնադարյան մարդու աշխարհայացքը, կրոնական հավատը և գեղեցկության ընկալումը։ Այս ուղղությունը հետագայում ազդեց Վերածննդի արվեստի ձևավորման վրա և մինչև այսօր շարունակում է համարվել համաշխարհային մշակութային ժառանգության կարևոր մաս։

Lեզվաբանություն

Այս աշխատությունը նվիրված է հայոց լեզվի ոճաբանության հիմնական սկզբունքներին, ոճական համակարգին և լեզվական արտահայտչական միջոցների ուսումնասիրությանը։ Գրքում ներկայացվում է ոճաբանության էությունը՝ որպես լեզվաբանական գիտակարգ, որը ուսումնասիրում է խոսքի արտահայտչական ձևերը, դրանց կիրառության ոլորտները և հաղորդակցական նպատակները։ Հեղինակը անդրադառնում է հայերեն լեզվի ոճական շերտերին՝ խոսակցական, գրական, գիտական, պաշտոնական և գեղարվեստական ոճերին՝ բացատրելով դրանց առանձնահատկությունները և կիրառման կանոնները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում լեզվական արտահայտչամիջոցներին՝ փոխաբերություն, համեմատություն, մակդիր, հակադրություն և այլ ոճական հնարքներ, որոնք հարստացնում են խոսքը և բարձրացնում նրա արտահայտչական ուժը։ Գրքում քննարկվում է նաև ոճի և մտքի փոխկապակցվածությունը, խոսքի ճշգրտության, հստակության և արտահայտչականության կարևորությունը տարբեր հաղորդակցական իրավիճակներում։ Վերլուծվում են նաև հայ գրական լեզվի զարգացման փուլերը և ոճական համակարգի ձևավորման պատմական առանձնահատկությունները։ Աշխատությունը համադրում է տեսական լեզվաբանական մոտեցումները և գործնական օրինակները՝ օգտակար լինելով լեզվաբանների, ուսուցիչների, ուսանողների և հայոց լեզվով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Կրոն

Документ представляет собой богослужебный чин Армяно-Григорианской церкви, предназначенный для совершения благодарственного молебствия по случаю великоторжественных дней, связанных с празднованием рождений, тезоименитств и иных государственных торжеств в честь августейших членов Всероссийского царствующего дома, а также других официальных царских праздников; в тексте изложен порядок церковного богослужения, последовательность молитв и песнопений, литургические формулы благодарения и прошения о здравии и благополучии монарха и правящей династии, а также элементы, отражающие интеграцию церковного обряда с государственным церемониалом; издание фиксирует особенности взаимодействия религиозной традиции Армяно-Григорианской церкви с имперской политической культурой и ритуальной практикой Российской империи.

Բժշկություն

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է երեխաների մոտ գաստրոդուոդենիտի և հեպատոբիլիար համակարգի հիվանդությունների դեպքում լյարդի ֆունկցիոնալ վիճակի ուսումնասիրությանը։ Գրքում վերլուծվում են մարսողական համակարգի հիվանդությունների և լյարդի գործունեության փոխկապակցվածությունը, ախտաբանական փոփոխությունների առաջացման մեխանիզմները և դրանց կլինիկական դրսևորումները։ Հեղինակը ուսումնասիրում է լյարդի ֆունկցիոնալ ցուցանիշները, լաբորատոր և կլինիկական հետազոտությունների արդյունքները, ինչպես նաև գնահատում է լյարդի և լեղուղիների համակարգի վիճակը երեխաների տարբեր տարիքային խմբերում։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են հիվանդությունների զարգացման առանձնահատկությունները, ախտորոշման մեթոդները, բուժման արդյունավետության գնահատման մոտեցումները և կանխարգելիչ միջոցառումների նշանակությունը։ Հետազոտությունը կարևոր նշանակություն ունի մանկական գաստրոէնտերոլոգիայի զարգացման, հիվանդությունների վաղ հայտնաբերման և երեխաների մարսողական համակարգի խանգարումների համալիր բուժման կատարելագործման համար։ Գիրքը նախատեսված է մանկաբույժների, գաստրոէնտերոլոգների, հեպատոլոգների, բժշկական հետազոտողների, կլինիկական բժիշկների, դասախոսների, ասպիրանտների և բժշկական բուհերի ուսանողների համար։

Գրականություն

Սոցիալ-հոգեբանական պատմվածք է, որտեղ հեղինակը կենտրոնանում է մարդկային հարաբերությունների, հատկապես եղբայրության գաղափարի և դրա իրական ու ձևական դրսևորումների վրա։ Գործում Նար-Դոսը բացահայտում է այն իրավիճակները, երբ արյունակցական կապը կամ «եղբայր» կոչումը չի համընկնում իրական հոգատարության, փոխօգնության և բարոյական պատասխանատվության հետ։ Ստեղծագործության հիմքում հաճախ դրվում են ընտանեկան կամ մոտիկ հարաբերությունների ներսում առաջացող հակասությունները՝ կապված շահի, նախանձի, սոցիալական պայմանների կամ բնավորությունների տարբերության հետ։ Հեղինակը հոգեբանական խորությամբ ներկայացնում է կերպարների ներքին պայքարը՝ ցույց տալով, թե ինչպես են մարդկային զգացմունքները՝ սերը, վիրավորանքը, պարտքը կամ հպարտությունը, ազդում նրանց որոշումների վրա։ Միաժամանակ գործը կրում է նաև բարոյական շեշտադրում՝ ընթերցողին ստիպելով խորհել իրական եղբայրության իմաստի մասին՝ որպես ոչ միայն կենսաբանական, այլ նաև բարոյական և մարդկային արժեք։ Լեզուն պարզ է, ռեալիստական և նուրբ հոգեբանական դիտարկումներով հագեցած, ինչը բնորոշ է Նար-Դոսի ստեղծագործական ոճին։

Հոգեբանություն

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է հատուկ դպրոցներում սովորող երեխաների և պատանիների իրավահարաբերությունների ձևավորման դերին՝ որպես նրանց սոցիալական վերաինտեգրման և ռեսոցիալիզացիայի հիմնական գործոն։ Հատուկ կրթական հաստատություններում սովորողները հաճախ ունենում են զարգացման առանձնահատկություններ կամ սոցիալական ադապտացիայի դժվարություններ, ինչը պահանջում է ոչ միայն կրթական, այլ նաև իրավական և սոցիալ-մանկավարժական համակարգված մոտեցում։ Իրավահարաբերությունների ձևավորումը այստեղ դիտարկվում է որպես այն միջավայրի կառուցում, որտեղ սովորողները ճանաչվում են որպես իրավունքների կրողներ, ունեն մասնակցության, ինքնարտահայտման և պաշտպանության հնարավորություններ, իսկ դպրոցը հանդես է գալիս որպես այդ իրավունքների իրականացման ապահովման ինստիտուցիոնալ հարթակ։