Տեղական ինքնակառավարման սահմանադրականացման հիմնահարցերը Հայաստանի Հանրապետության իրավական համակարգի արդիականացման պայմաններում

Տնտեսագիտություն

Պետական հատվածի գործունեության առաջարկը և պահանջարկը տնտեսագիտական համակարգի կարևոր բաղադրիչներից են, որոնք արտացոլում են պետական մարմինների կողմից մատուցվող ծառայությունների և իրականացվող գործառույթների փոխազդեցությունը հասարակության կարիքների հետ։ Պետական հատվածի առաջարկը ներառում է այն ապրանքներն ու ծառայությունները, որոնք պետությունը տրամադրում է քաղաքացիներին՝ կրթություն, առողջապահություն, անվտանգություն, ենթակառուցվածքներ, սոցիալական պաշտպանություն և այլ հանրային բարիքներ։ Այս առաջարկը ձևավորվում է պետական բյուջեի, հարկերի և պետական քաղաքականության միջոցով։ Պահանջարկը, իր հերթին, արտահայտում է հասարակության և տնտեսության տարբեր խմբերի կարիքները պետական ծառայությունների նկատմամբ, օրինակ՝ բարձրորակ կրթության, մատչելի բժշկական օգնության կամ հասարակական անվտանգության ապահովման պահանջը։ Կոլեկտիվ շուկայական գործունեությունները վերաբերում են այն իրավիճակներին, երբ մի քանի սուբյեկտներ համատեղ ձևավորում են շուկայական վարքագիծ՝ նպատակ ունենալով առավել արդյունավետ բավարարել պահանջարկը կամ բարձրացնել իրենց ազդեցությունը շուկայում։ Պետական հատվածի և կոլեկտիվ շուկայական գործունեությունների նմանություններից կարելի է նշել այն, որ երկուսն էլ ուղղված են հասարակական կարիքների բավարարմանը և պահանջում են ռեսուրսների համատեղ կազմակերպում ու կառավարում։ Սակայն նրանց միջև կան նաև կարևոր տարբերություններ․ պետական հատվածը գործում է հասարակական շահի և պետական քաղաքականության հիման վրա, հաճախ առանց շահույթ ստանալու նպատակադրության, մինչդեռ կոլեկտիվ շուկայական գործունեությունները հիմնականում ունեն տնտեսական շահույթ ստանալու նպատակ և հիմնված են մասնավոր կամ կիսամասնավոր համագործակցության վրա։ Բացի այդ, պետական հատվածը ղեկավարվում է իրավական և վարչական մեխանիզմներով, իսկ կոլեկտիվ շուկայական գործունեությունները՝ շուկայական մրցակցության և պայմանագրային հարաբերությունների միջոցով։ Այսպիսով, պետական հատվածի առաջարկն ու պահանջարկը և կոլեկտիվ շուկայական գործունեությունները միասին ձևավորում են տնտեսության հավասարակշռության և հասարակական կարիքների բավարարման կարևոր մեխանիզմներ։

Իրավաբանություն

Դատաստանագիրք միջնադարյան հայ իրավունքի ամենակարևոր հուշարձաններից է, որտեղ Մխիթար Գոշը համակարգել է քաղաքացիական, քրեական և եկեղեցական իրավունքի նորմերը՝ ստեղծելով ամբողջական օրենսգիրք, որը երկար ժամանակ կիրառվել է հայկական իրավական մշակույթում։ Աշխատությունը արտացոլում է միջնադարյան հասարակության սոցիալական կառուցվածքը, իրավական հարաբերությունները և բարոյական-կրոնական արժեքների վրա հիմնված դատավարական մտածողությունը։ Գրքում մանրամասն ներկայացված են տարբեր իրավախախտումների տեսակները, դրանց համար նախատեսված պատիժները, գույքային և ընտանեկան հարաբերությունների կարգավորումները, ինչպես նաև դատական գործընթացների սկզբունքները։ Հեղինակը ձգտել է ապահովել արդարության և կարգուկանոնի հաստատում՝ համադրելով ազգային ավանդույթները և եկեղեցական իրավունքի ազդեցությունները։ Այս աշխատությունը կարևոր դեր է ունեցել հայ իրավական մտքի զարգացման և հետագա իրավական համակարգերի ձևավորման գործում՝ հանդիսանալով ինչպես իրավական, այնպես էլ պատմական արժեքավոր աղբյուր։

Իրավաբանություն

Իրավունքի սկզբունքների դերը ՀՀ իրավական համակարգում ունի հիմնարար նշանակություն ինչպես նորմատիվ կառուցվածքի ձևավորման, այնպես էլ իրավակիրառ պրակտիկայի ուղղորդման տեսանկյունից, քանի որ դրանք հանդես են գալիս որպես իրավական կարգավորման ընդհանուր գաղափարական և արժեքային հիմքեր։ Հայաստանի Հանրապետության իրավական համակարգում իրավունքի սկզբունքները ամրագրված են Սահմանադրությամբ, ոլորտային օրենքներով և դատական նախադեպային մոտեցումներով, և ապահովում են իրավական նորմերի մեկնաբանության ու կիրառման միասնականությունը։ Դրանց շարքում առանձնանում են օրինականության, իրավահավասարության, մարդու և քաղաքացու իրավունքների գերակայության, իրավական որոշակիության, համաչափության և արդարության սկզբունքները, որոնք ձևավորում են իրավական պետության առանցքային կառուցվածքը։ Տեսական առումով իրավունքի սկզբունքները դիտարկվում են որպես իրավական համակարգի «կմախք», որը միավորում է տարբեր իրավական ճյուղերը մեկ միասնական արժեքային համակարգում և ապահովում է իրավական նորմերի տրամաբանական համադրելիությունը։ Դրանք նաև կատարում են մեկնաբանական գործառույթ՝ օգնելով դատավորներին և իրավակիրառ մարմիններին լուծել այն դեպքերը, որտեղ կոնկրետ նորմերի կիրառումը բավարար չէ կամ առաջանում են հակասություններ։ Այս համատեքստում սկզբունքները ծառայում են որպես իրավունքի զարգացման ուղենիշներ՝ հնարավորություն տալով իրավական համակարգին հարմարվել սոցիալական փոփոխություններին առանց օրենսդրության ամբողջական վերափոխման։

Lեզվաբանություն

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է ժամանակակից ռուս գրական լեզվի բառապաշարային նորացումների՝ նոր բառերի (նեոլոգիզմների) ուսումնասիրությանը՝ հիմնված Մոսկվայի մամուլի նյութերի վրա։ Գրքում ներկայացվում են նոր բառերի առաջացման աղբյուրները, ձևավորման եղանակները և լեզվական համակարգում դրանց հաստատման փուլերը՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով բառային-քերականական բնութագրին։ Հեղինակը վերլուծում է մամուլում կիրառվող նոր բառերի իմաստային փոփոխությունները, բառաստեղծական մոդելները, ինչպես նաև դրանց քերականական վարքագիծը՝ խոսքի մասերի համակարգում տեղաբաշխման տեսանկյունից։ Աշխատությունում քննարկվում են փոխառությունները, ածանցման և բառաբարդման մեխանիզմները, հապավումների և հիբրիդային ձևերի տարածումը, ինչպես նաև լեզվի դինամիկ զարգացման միտումները ժամանակակից մեդիա դաշտում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նոր բառերի գործառական ոճերին, նրանց կիրառությանը լրագրողական տարբեր ժանրերում և հանրային հաղորդակցության մեջ։ Ներկայացվում է նաև այն գործընթացը, թե ինչպես են ժամանակավոր լեզվական նորարարությունները աստիճանաբար դառնում կայուն բառապաշարային միավորներ։ Գիրքը նախատեսված է լեզվաբանների, ռուսագիտական հետազոտողների, բանասերների, լրագրողների և ուսանողների համար՝ առաջարկելով տեսական և գործնական մոտեցումներ ժամանակակից ռուսերեն լեզվի բառապաշարի զարգացման ուսումնասիրության համար։

Գեղարվեստական հայ․

«Անժամանակ»՝ Հովիկ Չարխչյանի ստեղծագործությունը, որը խորը զգացմունքային բեռ և սոցիալ-հոգեբանական լարումներ ունի, քննարկում է ժամանակի, ճակատագրի և մարդու ներսի պայքարի թեմաները։ Վեպի կենտրոնում այն է, թե ինչպես ժամանակի անցումը և իրականության բացասական ազդեցությունը կարող են ձևավորել մարդու կյանքը, ինչպե՞ս նրանք հանդիպում են անհատի ներսի հակասություններին և նրանց վարքագծի փոփոխություններին։ Չարխչյանը ստեղծում է պատմություն, որտեղ գլխավոր հերոսները հայտնվում են այդ ժամանակի ճնշումների ներքո՝ ապրելիս լինելով աշխարհում, որն անընդհատ փոփոխվում է, և որտեղ մարդիկ հաճախ հայտնվում են իրենց անորոշության և անպաշտպանության մեջ։ **«Անժամանակ»** վեպում կասկածներն ու անհավատությունը, սեփական ուղու բացակայությունը և կյանքից սպասելիքների բացակայությունը հաճախ հարցեր են առաջացնում, որոնք հերոսները պետք է լուծեն իրենց ներսում։ Չարխչյանը, օգտագործելով ժամանակի թեման, գրի մեջ դիտարկում է մարդուն որպես արարած, որը ոչ միայն պետք է գոյատևի, այլ նաև պետք է գտնի իր ներքին կայունությունը և ճանապարհը մի աշխարհում, որտեղ կյանքը հաճախ անորոշ ու անժամանակ է։ Նրա հերոսները ի վիճակի չեն ամբողջությամբ հասկանալ, թե ինչ է տեղի ունենում իրենց շուրջը՝ բայց նրանց մեջ ապրող խորը տագնապը և հարցադրումները նրանց օգնում են ավելի լավ հասկանալու սեփական էությունը։ Վեպը գրում է այն մարդկանց մասին, ովքեր ապրում են մի տեսակ գոյության մեջ՝ ինչպես անցյալի ստվերներ, որոնք իրենց ներկա կյանքում տեսնում են միայն անցած ժամանակների՝ «անժամանակ» ու անորոշ իրավիճակներում։ Այն նաև խորը քննադատություն է տալիս ժամանակի ու հասարակության դոգմաներին՝ գնահատելով անձի ազատությունն ու դրա վերականգնման կարիքը։ Ամփոփելով՝ **«Անժամանակ»** վեպը Սոցիալական ու անձնական անկատարությունների վերանայում է, որի միջոցով Չարխչյանը ցույց է տալիս, թե ինչպես մարդու ներքին աշխարհն ու արտաքին դաշտը կարող են միմյանց լարված պայմաններում ապրել՝ մղվել դեպի խճճվածության և համեմատության փնտրտուքի մեջ։ Հրատարակիչ - Դարակ Հրատ. տարեթիվ - 2019 ISBN - 978-9939-9222-1-8

Այլ առարկաներ

Այս աշխատությունը նվիրված է փողի շուկայի հավասարակշռության տեսական հիմքերին և գործնական դրսևորումներին ժամանակակից տնտեսությունում։ Գրքում ներկայացվում է, թե ինչպես է ձևավորվում փողի պահանջարկի և փողի առաջարկի փոխազդեցությունը՝ ապահովելով տոկոսադրույքի և դրամական զանգվածի հավասարակշռությունը։ Հեղինակը անդրադառնում է փողի պահանջարկի հիմնական շարժառիթներին՝ գործարքային, կանխարգելիչ և սպեկուլյատիվ պահանջարկ, ինչպես նաև փողի առաջարկի ձևավորմանը կենտրոնական բանկի և առևտրային բանկերի միջոցով։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տոկոսադրույքի դերին որպես փողի շուկայի հավասարակշռության հիմնական կարգավորիչ գործոն։ Գրքում քննարկվում են նաև դրամավարկային քաղաքականության գործիքները՝ բաց շուկայի գործառնություններ, վերաֆինանսավորման տոկոսադրույք, պարտադիր պահուստներ և դրանց ազդեցությունը փողի շուկայի վրա։ Վերլուծվում է փողի շուկայի հավասարակշռության կապը գնաճի, տնտեսական աճի և ներդրումային ակտիվության հետ։ Աշխատությունը համադրում է տեսական մոտեցումները և մոդելային վերլուծությունները՝ օգտակար լինելով տնտեսագետների, ֆինանսիստների, բանկային ոլորտի մասնագետների և ուսանողների համար։