Տնտեսա-մաթեմատիկական մեթոդների դերը սոցիալ-տնտեսական համակարգերի կառավարման մեջ

Գրականություն

Սարոյանի գրականությունը ընդհանրապես բնորոշվում է մարդկային պարզության, հումանիզմի և առօրյա կյանքի փոքր, բայց խորքային դրվագների ընդգծմամբ։ «Այն հեռավոր գիշերը» վերնագիրը արդեն իսկ ստեղծում է հիշողության, կարոտի և ժամանակի հեռավորության տրամադրություն, որը բնորոշ է նրա շատ ստեղծագործություններին։ Նման գործերում հաճախ կենտրոնական են ոչ թե մեծ իրադարձությունները, այլ մարդու ներքին ապրումները՝ կապված ընտանիքի, կորուստի, մանկության կամ անցյալի հիշողությունների հետ։ Գրական ոճի տեսանկյունից Սարոյանը օգտագործում է պարզ, անմիջական լեզու, որը միաժամանակ ունի քնարական և զգացմունքային խորություն։ Նրա պատմությունները հաճախ ունենում են հումորային և տխրության համադրություն՝ ցույց տալով կյանքի հակասական բնույթը՝ առանց այն դրամատիզացնելու։

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության և հայկական Սփյուռքի միջև հարաբերությունների ձևավորմանն ու զարգացմանը 1990-ական թվականներին՝ Հայաստանի անկախության վերականգնումից հետո ստեղծված նոր քաղաքական և հասարակական պայմանների համատեքստում։ Հետազոտության կենտրոնում այն գործընթացներն են, որոնց միջոցով անկախ հայկական պետությունը և աշխարհի տարբեր երկրներում գործող հայկական համայնքներն ու կազմակերպությունները վերակառուցեցին իրենց փոխհարաբերությունները և ձևավորեցին համագործակցության նոր օրակարգ։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են քննարկվել անկախության առաջին տարիների քաղաքական, տնտեսական և սոցիալական իրադարձությունները, դրանց ազդեցությունը Սփյուռքի հետ հարաբերությունների վրա, ինչպես նաև համահայկական կառույցների և սփյուռքյան կազմակերպությունների մասնակցությունը Հայաստանի պետականաշինության ու հասարակական կյանքի տարբեր գործընթացներին։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Սփյուռքի կողմից Հայաստանին ցուցաբերված մարդասիրական, ֆինանսական, մասնագիտական և կազմակերպական աջակցությանը, որը հատկապես կարևոր նշանակություն ունեցավ անկախության առաջին տարիների տնտեսական դժվարությունների և սոցիալական խնդիրների պայմաններում։ Կարևոր թեմաներից են նաև Արցախյան հակամարտությունը, Հայաստանի միջազգային դիրքավորումը, ազգային անվտանգության խնդիրները և դրանց շուրջ Հայաստանի ու Սփյուռքի քաղաքական ու հասարակական շրջանակների համագործակցությունը։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև Սփյուռքի ինքնակազմակերպման առանձնահատկություններին, ավանդական և նոր ձևավորվող կառույցների գործունեությանը, Հայաստանի պետական մարմինների հետ կապերի հաստատմանը և համազգային քաղաքականության ձևավորման փորձերին։ 1990-ական թվականների ուսումնասիրությունը հատկապես կարևոր է, քանի որ այդ ժամանակաշրջանում ձևավորվեցին հետագա Հայաստան-Սփյուռք հարաբերությունների բազմաթիվ ինստիտուցիոնալ և գաղափարական հիմքեր։ Միաժամանակ դիտարկվում են համագործակցության ընթացքում առաջացած խնդիրներն ու հակասությունները՝ կապված Հայաստանի և Սփյուռքի քաղաքական առաջնահերթությունների, ինքնության ընկալումների, կազմակերպական մոտեցումների և փոխադարձ ակնկալիքների տարբերությունների հետ։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, քաղաքագետների, սփյուռքագետների, միջազգային հարաբերությունների մասնագետների, հետազոտողների և ուսանողների համար՝ հնարավորություն տալով հասկանալու անկախ Հայաստանի առաջին տասնամյակի ընթացքում ձևավորված Հայաստան-Սփյուռք փոխհարաբերությունների բնույթը, հիմնական ուղղություններն ու պատմական նշանակությունը։

Պատմություն

Սույն ուսումնասիրությունը նվիրված է Սփյուռքահայության հետ մշակութային կապի կոմիտեի և Մերձավոր Արևելքի արաբական պետությունների հայ համայնքների համագործակցության պատմությանը 1964–1991 թթ., ընդգծելով կազմակերպչական, մշակութային և սոցիալական փոխհարաբերությունների ձևավորման առանձնահատկությունները։ Աշխատությունը վերլուծում է համագործակցության նպատակներն ու ուղղությունները՝ մշակութային ծրագրերի, կրթական և համայնքային նախաձեռնությունների, հայկական լեզվի և ավանդույթների պահպանման գործընթացների շրջանակում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հայ համայնքների ինտեգրացիային տեղական հասարակության մեջ, կոմիտեի կողմից իրականացված աջակցությանը, համայնքային կենտրոնների և կազմակերպությունների ստեղծմանը, ինչպես նաև փոխադարձ փորձի ու գիտելիքի փոխանցմանը։ Ուսումնասիրությունը ընդգրկում է քաղաքական, սոցիալ-տնտեսական և մշակութային գործոնների ազդեցությունը համագործակցության արդյունավետության վրա, ինչպես նաև Սփյուռքի և հայապահպանության ռազմավարությունների ձևավորման դերը տվյալ տարածաշրջանում։ Աշխատությունը կարևոր է պատմաբանների, սփյուռքագետների, մշակութաբանների և հասարակական կազմակերպությունների համար՝ նպաստելով հայկական սփյուռքի և Մերձավոր Արևելքի հայ համայնքների փոխգործակցության ու մշակութային կապերի ուսումնասիրության խորացմանը։

Lեզվաբանություն

«Հավելված» բառը հայերենում բազմիմաստ է և կիրառվում է տարբեր ոլորտներում՝ ըստ համատեքստի։ Ամենատարածված իմաստով այն նշանակում է որևէ հիմնական փաստաթղթին, օրենքին, գրքին կամ աշխատանքին կցված լրացուցիչ նյութ, որը պարզաբանում կամ ընդլայնում է հիմնական բովանդակությունը։ Օրինակ՝ իրավական փաստաթղթերում հավելվածը կարող է պարունակել լրացուցիչ պայմաններ, աղյուսակներ կամ բացատրություններ, որոնք անհրաժեշտ են ամբողջական ընկալման համար, բայց չեն ներառվել հիմնական տեքստում։ Կրթական և գիտական աշխատանքներում հավելվածը հաճախ օգտագործվում է որպես հավելյալ նյութերի բաժին, որտեղ տեղադրվում են գծագրեր, հաշվարկներ, վիճակագրական տվյալներ կամ այլ օժանդակ տեղեկություններ։ Տեղեկատվական տեխնոլոգիաների ոլորտում «հավելված» բառը կարող է նշանակել նաև ծրագրային հավելում (application), այսինքն՝ ինքնուրույն գործող ծրագրային համակարգ կամ բջջային հավելված, որը կատարում է որոշակի գործառույթներ օգտատիրոջ համար։ Բառի ընդհանուր իմաստային առանձնահատկությունն այն է, որ այն միշտ կապված է հիմնական բովանդակությանը լրացնող կամ ընդլայնող տեղեկատվության հետ։ Հավելվածները կարևոր դեր ունեն տեղեկատվության կառուցվածքային ներկայացման մեջ, քանի որ թույլ են տալիս հիմնական տեքստը պահել հստակ և համառոտ, իսկ մանրամասները ներկայացնել առանձին բաժնում։ Այսպիսով, «հավելված» հասկացությունը կիրառվում է ինչպես իրավական, գիտական և կրթական ոլորտներում, այնպես էլ տեխնոլոգիական միջավայրում՝ ունենալով լրացնող և ընդլայնող նշանակություն։

Մանկավարժություն

Աշխատությունը նվիրված է ավագ դպրոցի ուսուցչի մասնագիտական մոտիվացիայի զարգացմանը՝ որպես կրթության կառավարման կարևոր հիմնախնդրի։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում է ուսուցչի մասնագիտական մոտիվացիայի էությունը, դրա ձևավորման և փոփոխության վրա ազդող ներքին ու արտաքին գործոնները, ինչպես նաև մոտիվացիայի կապը մասնագիտական գործունեության արդյունավետության, աշխատանքային բավարարվածության և կրթական գործընթացի որակի հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում դպրոցի կառավարման համակարգում կիրառվող մոտեցումներին, որոնք կարող են նպաստել ուսուցիչների մասնագիտական ակտիվության, նախաձեռնողականության և շարունակական զարգացման խթանմանը։ Աշխատության մեջ դիտարկվում են նյութական և ոչ նյութական խրախուսման միջոցները, մասնագիտական առաջխաղացման հնարավորությունները, վերապատրաստման և ինքնակրթության պայմանները, աշխատանքային միջավայրը, ղեկավարության աջակցությունը, կոլեգիալ համագործակցությունը և մասնագիտական ձեռքբերումների ճանաչումը։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է ավագ դպրոցի առանձնահատկությունների հաշվառումը, քանի որ այդ կրթական մակարդակում ուսուցչի աշխատանքը կապված է աշակերտների մասնագիտական կողմնորոշման, ինքնուրույնության զարգացման և կրթական հետագա ուղու ընտրության հետ։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև կառավարման այն մեխանիզմներին, որոնց միջոցով հնարավոր է բացահայտել ուսուցիչների մոտիվացիոն կարիքները, գնահատել դրանց մակարդակը և մշակել նպատակային զարգացման ծրագրեր։ Կարևորվում է դպրոցի ղեկավարության և մանկավարժական կոլեկտիվի համագործակցությունը, վստահության և մասնագիտական աջակցության մթնոլորտի ձևավորումը, ինչպես նաև ուսուցչի անհատական մասնագիտական նպատակների և դպրոցի զարգացման ռազմավարության փոխկապակցումը։ Աշխատության արդյունքները կարող են նպաստել ուսուցիչների մասնագիտական մոտիվացիայի կառավարման ավելի արդյունավետ համակարգի ձևավորմանը, աշխատանքի որակի բարձրացմանը և կրթական հաստատության ընդհանուր արդյունավետության բարելավմանը։ Այն կարող է հետաքրքրել կրթության կառավարման մասնագետներին, դպրոցների ղեկավարներին, մանկավարժներին, կրթության կազմակերպիչներին, հետազոտողներին և մանկավարժական բուհերի ուսանողներին։

Մանկավարժություն

Գիրքը նվիրված է անգլերենի մասնագիտական կողմնորոշման դասընթացներում միջմշակութային հաղորդակցման հմտությունների ձևավորման և զարգացման խնդիրների ուսումնասիրությանը։ Աշխատանքում ներկայացվում են օտար լեզվի ուսուցման ժամանակակից մոտեցումները, որոնցում լեզվական գիտելիքների հետ մեկտեղ կարևոր դեր է տրվում մշակութային ընկալումների, հաղորդակցական վարքագծի և տարբեր մշակույթների ներկայացուցիչների միջև արդյունավետ փոխգործակցության կարողությունների ձևավորմանը։ Հեղինակը վերլուծում է միջմշակութային հաղորդակցության տեսական հիմքերը, դրա նշանակությունը մասնագիտական գործունեության մեջ և անգլերենի ուսուցման գործընթացում կիրառվող մեթոդներն ու տեխնոլոգիաները։ Գրքում ուսումնասիրվում են ուսումնական նյութերի ընտրության, մասնագիտական թեմաների ներառման, իրավիճակային առաջադրանքների, երկխոսությունների և գործնական վարժությունների կիրառման հնարավորությունները՝ սովորողների հաղորդակցական և մշակութային իրազեկությունը բարձրացնելու նպատակով։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հմտություններին, որոնք անհրաժեշտ են միջազգային միջավայրում մասնագիտական շփումներ իրականացնելու համար՝ ներառյալ մշակութային տարբերությունների ըմբռնումը, հաղորդակցական ռազմավարությունների ընտրությունը, լեզվական նրբությունների ընկալումը և մասնագիտական բառապաշարի արդյունավետ կիրառումը։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի օտար լեզուների դասավանդման մեթոդիկայի զարգացման համար և առաջարկում է գործնական մոտեցումներ՝ ուղղված ուսանողների մասնագիտական հաղորդակցական կարողությունների կատարելագործմանը։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել անգլերենի դասախոսների, լեզվաբանների, մանկավարժների, կրթության ոլորտի մասնագետների, ուսանողների և բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են լեզվի ուսուցման միջոցով միջմշակութային կարողությունների ձևավորմամբ։