Աէրոբ սպորավոր բակտերիաների թերմոֆիլ և ալկալոֆիլ ձևերի կենսաբանական առանձնահատկությունները

Գրականություն

Աշխատությունը նվիրված է Հովհաննես Թլկուրանցու կյանքի, գրական ժառանգության և ստեղծագործական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ ներկայացնելով նրան որպես ուշ միջնադարյան հայ քնարերգության կարևոր ներկայացուցիչներից մեկը։ Հետազոտության մեջ դիտարկվում են հեղինակի կենսագրությանը վերաբերող տվյալները, նրա ապրած ժամանակաշրջանի պատմամշակութային միջավայրը և այն հասարակական ու հոգևոր պայմանները, որոնք իրենց ազդեցությունն են թողել նրա աշխարհայացքի և ստեղծագործական մտածողության ձևավորման վրա։ Գրքում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Թլկուրանցու ստեղծագործությունների թեմատիկ և գաղափարական բազմազանությանը։ Ուսումնասիրվում են սիրային, կրոնական, բարոյախոսական և խրատական բնույթի ստեղծագործությունները, որոնցում արտահայտվում են մարդկային զգացմունքների, կյանքի անցողիկության, բարու և չարի, հավատքի, բարոյականության և մարդկային հարաբերությունների վերաբերյալ հեղինակի պատկերացումները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նրա քնարական հերոսի ներաշխարհին, զգացմունքային ապրումներին և մարդկային կյանքի նկատմամբ վերաբերմունքին։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու այն առանձնահատկությունները, որոնց շնորհիվ հեղինակի ստեղծագործությունը առանձնանում է միջնադարյան հայ գրականության ընդհանուր համապատկերում։ Քննարկվում են նրա բանաստեղծական լեզուն, պատկերավորման միջոցները, արտահայտչականությունը, ժողովրդական մտածողության և բանահյուսական տարրերի կիրառությունը։ Հեղինակի ստեղծագործության մեջ հոգևոր և աշխարհիկ թեմաների փոխազդեցությունը ևս կարևոր ուսումնասիրության առարկա է, քանի որ նրա քնարերգության մեջ միջնադարյան կրոնական աշխարհայացքը հաճախ համադրվում է մարդկային զգացմունքների և առօրյա կյանքի նկատմամբ անմիջական վերաբերմունքի հետ։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում սիրո թեմային, որը Թլկուրանցու ստեղծագործության կարևոր բաղադրիչներից է և ներկայացվում է ոչ միայն որպես անձնական զգացմունք, այլև որպես մարդու ներաշխարհը բացահայտող հզոր գեղարվեստական միջոց։ Աշխատության մեջ կարող են ուսումնասիրվել նաև հեղինակի ստեղծագործությունների ժանրային առանձնահատկությունները, կառուցվածքը, տաղաչափությունը և լեզվաոճական լուծումները։ Դրանց միջոցով բացահայտվում է նրա կապը նախորդ հայ գրական ավանդույթների հետ և միաժամանակ՝ սեփական անհատական ստեղծագործական ձեռագրի ձևավորումը։ Հետազոտությունը կարևոր է նաև այն տեսանկյունից, որ Թլկուրանցու գրական ժառանգությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու միջնադարյան հայ մարդու հոգևոր աշխարհի, արժեքային համակարգի և գեղարվեստական մտածողության մասին։ Նրա ստեղծագործություններում միահյուսվում են ժամանակաշրջանի կրոնական պատկերացումները, ժողովրդական կենսափորձը, մարդկային զգացմունքները և բարոյական խնդիրները, ինչի շնորհիվ դրանք ունեն ինչպես պատմագրական, այնպես էլ գրականագիտական նշանակություն։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը ներկայացնում է Հովհաննես Թլկուրանցու կենսագրության և ստեղծագործական ժառանգության համակողմանի ուսումնասիրություն և կարող է օգտակար լինել հայ գրականության պատմությամբ, միջնադարյան գրականությամբ, հայ մշակույթի պատմությամբ և գրականագիտությամբ հետաքրքրվող ուսանողների, դասախոսների, հետազոտողների և ընթերցողների համար։

Տեխնոլոգիա

Աշխատությունը նվիրված է ցածրալեգիրացված պողպատների լեգավորման և դեզօքսիդացման տեխնոլոգիական գործընթացների մշակմանը՝ մոլիբդենի դիսիլիցիդի կիրառմամբ։ Գրքում ուսումնասիրվում են պողպատի քիմիական կազմի կարգավորման մեխանիզմները, լեգավորող տարրերի ազդեցությունը միկրոկառուցվածքի ձևավորման, մեխանիկական հատկությունների և ջերմակայունության վրա։ Հեղինակը վերլուծում է դիսիլիցիդ մոլիբդենի ներմուծման տեխնոլոգիական հնարավորությունները մետալուրգիական հալոցքներում՝ ընդգծելով դրա դերը թթվածնի նվազեցման, օքսիդային ներառումների վերահսկման և պողպատի որակի բարելավման գործընթացներում։ Քննարկվում են նաև ֆազային հավասարակշռությունները, ջերմադինամիկական պայմանները և ռեակցիոն կինետիկան, որոնք որոշում են լեգավորման արդյունավետությունը։ Աշխատության մեջ ներառված են փորձարարական արդյունքներ, արդյունաբերական փորձարկումներ և միկրոկառուցվածքային վերլուծություններ, որոնք թույլ են տալիս գնահատել առաջարկվող տեխնոլոգիայի արդյունավետությունը և կիրառելիությունը տարբեր ինժեներական նպատակների համար։ Գիրքը նախատեսված է մետալուրգների, նյութագետների, արդյունաբերական տեխնոլոգների և գիտահետազոտական մասնագետների համար։

Տեխնոլոգիա

Աշխատությունը նվիրված է արևային էներգիայի կիսահաղորդչային ֆոտոէլեկտրական կոնցենտրատորային փոխակերպման համակարգի մշակմանը և հետազոտմանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է ուսումնասիրել արևային ճառագայթման կենտրոնացման և դրա հետագա ֆոտոէլեկտրական փոխակերպման համակցված տեխնոլոգիաների հնարավորությունները՝ բարձրացնելու արևային էներգիայի օգտագործման արդյունավետությունը։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են արևային ճառագայթման ֆիզիկական առանձնահատկությունները, ֆոտովոլտային փոխակերպման սկզբունքները և կիսահաղորդչային ֆոտոէլեկտրական փոխակերպիչների աշխատանքի մեխանիզմները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում կոնցենտրատորային համակարգի կառուցվածքին, որի միջոցով արևային ճառագայթումը հավաքվում և կենտրոնացվում է համեմատաբար փոքր մակերես ունեցող ֆոտոէլեկտրական փոխակերպիչի վրա։ Այս մոտեցումը կարող է հնարավորություն տալ առավել արդյունավետ օգտագործել բարձրարժեք կիսահաղորդչային նյութերը և բարձրացնել համակարգի տեսակարար էներգետիկ ցուցանիշները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է օպտիկական կոնցենտրատորի և ֆոտոէլեկտրական փոխակերպիչի փոխհամաձայնեցված աշխատանքի ուսումնասիրությունը։ Կարող են վերլուծվել ճառագայթման կենտրոնացման աստիճանը, օպտիկական կորուստները, փոխակերպիչի արդյունավետությունը, ճառագայթման սպեկտրային կազմը և համակարգի աշխատանքի վրա արտաքին պայմանների ազդեցությունը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում ջերմային ռեժիմին, քանի որ արևային ճառագայթման բարձր ինտենսիվությունը կարող է բարձրացնել կիսահաղորդչային փոխակերպիչի ջերմաստիճանը և ազդել դրա էլեկտրական բնութագրերի ու արդյունավետության վրա։ Այդ պատճառով համակարգի նախագծման կարևոր խնդիրներից կարող է լինել ջերմահեռացման և ջերմաստիճանի կառավարման արդյունավետ մեթոդների ընտրությունը։ Աշխատության մեջ կարող են մշակվել համակարգի մաթեմատիկական և ֆիզիկական մոդելներ, իրականացվել փորձարարական հետազոտություններ և գնահատվել հիմնական տեխնիկական պարամետրերը՝ ելքային հզորությունը, օգտակար գործողության գործակիցը, հոսանք-լարում բնութագրերը և արևային ճառագայթման ինտենսիվությունից համակարգի կախվածությունը։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև արևի դիրքին հետևող մեխանիկական կամ այլ կառավարման համակարգերի կիրառմանը, քանի որ ճառագայթման ճիշտ ուղղորդումը կարևոր է կոնցենտրատորի արդյունավետ աշխատանքի համար։ Կարևոր խնդիր է համակարգի տեխնիկական և տնտեսական արդյունավետության գնահատումը՝ համեմատելով այն սովորական ֆոտովոլտային լուծումների հետ։ Աշխատության արդյունքները կարող են նպաստել բարձր արդյունավետությամբ արևային էներգիայի փոխակերպման համակարգերի ստեղծմանը և վերականգնվող էներգիայի կիրառման ընդլայնմանը։ Նման տեխնոլոգիաները կարող են հեռանկարային լինել ինչպես ինքնավար էներգամատակարարման, այնպես էլ կենտրոնացված կամ մասնագիտացված արևային էլեկտրակայանների համար։ Հետազոտության գիտագործնական նշանակությունը պայմանավորված է արևային ճառագայթման ավելի արդյունավետ օգտագործման, կիսահաղորդչային փոխակերպիչների աշխատանքի օպտիմալացման և ֆոտովոլտային համակարգերի տեխնիկական ցուցանիշների բարելավման հնարավորություններով։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել էներգետիկայի, կիսահաղորդչային ֆիզիկայի, օպտոէլեկտրոնիկայի, արևային էներգետիկայի և ինժեներական համակարգերի նախագծման մասնագետներին, ինչպես նաև վերականգնվող էներգիայի ոլորտում հետազոտություններ իրականացնող գիտնականներին և ուսանողներին։

Գրականություն

Գիրքը նվիրված է հայ մեծ բանաստեղծ, գրող, հասարակական գործիչ և ազգային մշակույթի նշանավոր ներկայացուցիչ Հովհաննես Թումանյանի կյանքին ու ստեղծագործական ժառանգությանը։ Աշխատությունում ներկայացվում են նրա կենսագրության հիմնական փուլերը, գրական գործունեությունը, աշխարհայացքի ձևավորումը և հայ մշակույթի զարգացման գործում ունեցած նշանակալի դերը։ Հեղինակը անդրադառնում է բանաստեղծի ստեղծագործությունների գաղափարական և գեղարվեստական առանձնահատկություններին, ժողովրդական բանահյուսության ազդեցությանը, հայրենասիրական թեմաներին, մարդու և բնության փոխհարաբերության արտացոլմանը նրա գրական աշխարհում։ Ուսումնասիրության մեջ ներկայացվում են նաև Թումանյանի հասարակական գործունեությունը, ազգային խնդիրների նկատմամբ նրա վերաբերմունքը և ժամանակաշրջանի գրական ու մշակութային միջավայրում նրա ունեցած ազդեցությունը։ Գիրքը հնարավորություն է տալիս ավելի խորությամբ հասկանալու հայ գրականության այս կարևորագույն դեմքի ստեղծագործական ուղին, նրա ներդրումը ազգային ինքնագիտակցության և գրական ավանդույթների ձևավորման գործում։ Այն նախատեսված է գրականագետների, պատմաբանների, ուսուցիչների, ուսանողների և հայ մշակույթով ու գրականությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Պատմություն

Խորհրդային Հայաստանում գիտության զարգացումը եղել է պետական քաղաքականության կարևոր ուղղություններից մեկը, որի նպատակն էր ստեղծել զարգացած գիտական համակարգ և այն ծառայեցնել արդյունաբերականացման, տնտեսության և կրթության առաջընթացին։ Խորհրդային շրջանում Հայաստանում ձևավորվեցին գիտական հաստատություններ, այդ թվում՝ գիտահետազոտական ինստիտուտներ, որոնք համակարգված զբաղվում էին մաթեմատիկայի, ֆիզիկայի, քիմիայի, բժշկության, պատմության և այլ ոլորտների ուսումնասիրությամբ։ Հատկապես մեծ դեր է ունեցել Հայաստանի գիտությունների ակադեմիայի ստեղծումը, որը դարձավ գիտական կյանքի կենտրոն և համակարգեց տարբեր գիտական ուղղությունների զարգացումը։ Այս շրջանում գիտությունը սերտորեն կապված էր բարձրագույն կրթության հետ, և բուհերը հանդիսանում էին գիտական կադրերի պատրաստման հիմնական օջախներ։ Խորհրդային Հայաստանի գիտության զարգացման մեջ կարևոր ձեռքբերումներ են գրանցվել ինչպես բնական, այնպես էլ տեխնիկական և հումանիտար գիտությունների ոլորտներում՝ ներառյալ մաթեմատիկական դպրոցների ձևավորումը, ֆիզիկայի և ռադիոէլեկտրոնիկայի զարգացումը, ինչպես նաև հայագիտության խորացումը։ Միևնույն ժամանակ գիտական զարգացումը իրականացվում էր կենտրոնացված պետական համակարգի պայմաններում, ինչը ապահովում էր ֆինանսավորում և կազմակերպվածություն, սակայն սահմանափակում էր որոշակի ազատ ստեղծագործական նախաձեռնություններ։ Ընդհանուր առմամբ, Խորհրդային Հայաստանում գիտության զարգացումը մեծապես նպաստել է երկրի կրթական մակարդակի բարձրացմանը, գիտական ներուժի ձևավորմանը և ժամանակակից գիտական մտածողության հաստատմանը տարածաշրջանում։

Իրավաբանություն

Հայաստանի Հանրապետությունում Սահմանադրական դատարանի սահմանադրաիրավական կարգավիճակը պայմանավորված է երկրի սահմանադրական համակարգում նրա հատուկ տեղով՝ որպես սահմանադրական արդարադատություն իրականացնող բարձրագույն մարմին։ Սահմանադրական դատարանը կոչված է ապահովելու Սահմանադրության գերակայությունը և վերահսկելու օրենքների, ենթաօրենսդրական ակտերի, պետական մարմինների որոշումների և այլ նորմատիվ իրավական ակտերի համապատասխանությունը Սահմանադրությանը։ Այն հանդես է գալիս որպես անկախ դատական իշխանության առանձնահատուկ օղակ, որը չի մտնում ընդհանուր դատական համակարգի մեջ և գործում է բացառապես Սահմանադրությամբ սահմանված լիազորությունների շրջանակում։ Սահմանադրական դատարանի անկախությունը ամրագրված է Սահմանադրությամբ, և այն իր գործունեության ընթացքում ենթարկվում է միայն Սահմանադրությանը՝ բացառելով որևէ այլ պետական մարմնի միջամտությունը։ Դատարանի կազմավորման, դատավորների նշանակման և գործունեության կարգը սահմանվում է Սահմանադրությամբ և «Սահմանադրական դատարանի մասին» սահմանադրական օրենքով, որտեղ նախատեսված են նաև դատավորների լիազորությունների ժամկետները, անկախության երաշխիքները և պատասխանատվության սահմանները։ Սահմանադրական դատարանն իրականացնում է ինչպես վերացական, այնպես էլ կոնկրետ սահմանադրական վերահսկողություն՝ քննելով օրենքների և այլ իրավական ակտերի սահմանադրականությունը, ինչպես նաև լուծելով սահմանադրական վեճեր պետական իշխանության մարմինների միջև։ Դրա որոշումները վերջնական են, պարտադիր կատարման ենթակա և ուժի մեջ են մտնում հրապարակման պահից՝ ապահովելով իրավական համակարգի կայունությունը և Սահմանադրության անմիջական գործողությունը։ Այս կարգավիճակը թույլ է տալիս Սահմանադրական դատարանին հանդես գալ որպես սահմանադրական կարգի պահապան, մարդու իրավունքների պաշտպանության կարևոր երաշխավոր և իրավական պետության հիմնարար ինստիտուտներից մեկը Հայաստանի Հանրապետությունում։