Яфетические элементы в языках Армении : [вып. 1-11]

Աշխարհագրություն

Այս աշխատությունը հայկական միջնադարյան աշխարհագրական մտքի կարևոր աղբյուրներից է, որը ներկայացնում է հին և վաղ միջնադարյան աշխարհի տարածքների, երկրների, ժողովուրդների, քաղաքների, գետերի, լեռների և ծովերի վերաբերյալ պատկերացումները՝ դրանք համադրելով Կլավդիոս Պտղոմեոսի աշխարհագրական համակարգի հետ։ Գիրքը հատկապես արժեքավոր է Մեծ Հայքի և հարակից տարածաշրջանների պատմական աշխարհագրության ուսումնասիրության համար, քանի որ Պտղոմեոսի տվյալները այստեղ ոչ միայն փոխանցվում կամ համառոտ ներկայացվում են, այլև լրացվում են տեղական և ավելի ուշ ժամանակաշրջանների տեղեկություններով։ Աշխատության առանցքում աշխարհը բաժանվում է խոշոր աշխարհագրական միավորների, որոնց նկարագրության ընթացքում ուշադրություն է դարձվում տարածքների դիրքին, սահմաններին, բնակավայրերին, բնական առանձնահատկություններին և տարբեր ժողովուրդների տեղաբաշխմանը։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունեն Հայաստանի, Վրաստանի, Աղվանքի, Պարսկաստանի, Միջագետքի, Ասորիքի, Կողքիսի, Փոքր Ասիայի և հարակից շրջանների վերաբերյալ հատվածները, որոնք հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել տարածաշրջանի հին աշխարհագրական անվանումների և տարածքային հարաբերությունների մասին։ Աշխատության հիմքում ընկած է այն ավանդույթը, որի համաձայն հայկական վաղ միջնադարյան գիտնականները փորձում էին դասական աշխարհի աշխարհագրական գիտելիքները հարմարեցնել իրենց ժամանակի իրականությանը՝ պահպանելով հին հեղինակների տեղեկությունները, բայց միաժամանակ ներառելով նոր տվյալներ։ Այդ պատճառով այն հետաքրքիր է ոչ միայն որպես աշխարհագրական նկարագրություն, այլև որպես գիտության, քարտեզագրության և պատմական աշխարհընկալման զարգացման վկայություն։ Գիրքը կարևոր նյութ է նաև տեղանունների պատմության համար․ բազմաթիվ հին անվանումներ, բնակավայրերի դիրքեր և տարածաշրջանների փոխհարաբերություններ կարող են օգտագործվել ժամանակակից պատմական աշխարհագրության և հնագիտության ուսումնասիրություններում։ Ներկայացված ֆրանսերեն հրատարակությունը հիմնված է հայերեն բնագրի վրա և թարգմանվել է Պ. Արսեն Սուքրյի կողմից․ բնօրինակ հրատարակությունը լույս է տեսել Վենետիկում 1881 թվականին, իսկ ժամանակակից վերահրատարակություններից մեկը կատարվել է Bibliothèque nationale de France-ի թվայնացված ժառանգության հիման վրա։ H Hachette BNF +1 Աշխատության գիտական արժեքը հատկապես մեծ է այն պատճառով, որ այն գտնվում է դասական հունա-հռոմեական աշխարհագրության և հայկական վաղ միջնադարյան աշխարհագրական գիտելիքի հատման կետում։ Պտղոմեոսի համակարգի օգտագործումը ցույց է տալիս, թե ինչպես էին հին աշխարհագրական պատկերացումները փոխանցվում հայկական մտավոր միջավայր և վերամշակվում տեղական գիտական ավանդույթի շրջանակում։ Հայկական աղբյուրագիտական ավանդույթի համաձայն՝ այս աշխարհագրական աշխատության մեջ Պտղոմեոսի «Երկրագրության» հաջորդականությունը հիմք է ծառայել տարբեր երկրամասերի նկարագրության համար, մինչդեռ Հայաստանի և հարակից երկրների վերաբերյալ նյութը զգալիորեն ընդլայնվել է այլ աղբյուրների և տեղական տեղեկությունների միջոցով։ W Wikisource Այսպիսով, գիրքը կարելի է դիտարկել որպես պատմական քարտեզի և աշխարհագրական տեղեկատուի յուրօրինակ համադրություն, որը հատկապես հետաքրքիր է նրանց համար, ովքեր ուսումնասիրում են հին Հայաստանի սահմանները, պատմական տեղանունները, հարևան ժողովուրդների տարածքները, հին ճանապարհները և միջնադարյան հայերի պատկերացումները աշխարհի կառուցվածքի մասին։ Այն առավելապես գիտահետազոտական և աղբյուրագիտական բնույթ ունի և կարող է արժեքավոր լինել պատմաբանների, աշխարհագետների, քարտեզագրության պատմությամբ զբաղվողների, հայագետների և Կովկասի ու Մերձավոր Արևելքի պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Պատմություն

Անդրանիկ Օզանյանը հայ ժողովրդի ազգային-ազատագրական պայքարի ամենահայտնի ու ազդեցիկ գործիչներից մեկն է, որի անունը սերտորեն կապված է արևմտահայության ինքնապաշտպանության, հայրենասիրության և ազատության գաղափարի հետ։ Նա ծնվել է Շապին Գարահիսար քաղաքում և վաղ տարիքից ականատես եղել Օսմանյան կայսրությունում հայ ժողովրդի նկատմամբ իրականացվող բռնություններին ու անարդարություններին, ինչը մեծ ազդեցություն է ունեցել նրա աշխարհայացքի ձևավորման վրա։ Անդրանիկը հայտնի դարձավ որպես խիզախ ֆիդայի և ռազմական առաջնորդ, ով իր կյանքը նվիրեց հայ ժողովրդի պաշտպանությանն ու ազգային իրավունքների համար պայքարին։ Նա մասնակցել է հայկական ազատագրական շարժումներին, ղեկավարել բազմաթիվ ինքնապաշտպանական մարտեր և դարձել ժողովրդի համար հերոսության ու անձնազոհության խորհրդանիշ։ Նրա ռազմական գործունեությունը հատկապես աչքի ընկավ Սասունի, Վանի և Զանգեզուրի շրջաններում, որտեղ նա կարողացավ կազմակերպել հայ բնակչության պաշտպանությունը թշնամական հարձակումներից։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին Անդրանիկ Օզանյանը համագործակցել է ռուսական բանակի հետ՝ հայկական կամավորական ջոկատների կազմում պայքարելով Օսմանյան կայսրության դեմ։ Նրա գլխավորած ջոկատները աչքի են ընկել կարգապահությամբ, համարձակությամբ և հաղթանակներով, իսկ ինքը՝ Անդրանիկը, արժանացել է մեծ հեղինակության ոչ միայն հայերի, այլև օտար զինվորականների շրջանում։ Նա մշտապես կարևորել է ազգային միասնությունը, ժողովրդի ինքնապաշտպանությունը և հայրենիքի ազատագրությունը։ Չնայած քաղաքական դժվարություններին ու տարբեր ուժերի միջև տարաձայնություններին՝ Անդրանիկը շարունակել է իր պայքարը մինչև կյանքի վերջը՝ հավատարիմ մնալով հայրենասիրական գաղափարներին։ Նրա կերպարը հայ ժողովրդի հիշողության մեջ պահպանվել է որպես անվախ մարտիկ, արդարության պաշտպան և ազգային արժանապատվության խորհրդանիշ։ Անդրանիկ Օզանյանի գործունեությունը մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ազգային ինքնագիտակցության ձևավորման վրա, իսկ նրա անունով այսօր կոչվում են փողոցներ, դպրոցներ և հուշարձաններ Հայաստանում ու սփյուռքում։

Lեզվաբանություն

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է գերմաներենի շարահյուսական համակարգի տիպաբանական առանձնահատկություններին՝ այն դիտարկելով որպես ինդոեվրոպական լեզուների շրջանակում զարգացած, համեմատաբար կոշտ կառուցվածք ունեցող շարահյուսական համակարգ։ Նյութում վերլուծվում են հիմնական կառուցվածքային առանձնահատկությունները՝ բառերի կարգի ֆիքսվածություն հիմնական և ենթակա նախադասություններում, երկրորդ դիրքի (V2) կանոնը պարզ նախադասություններում և բայերի վերջադիր դիրքը ենթակա կառույցներում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում բարդ նախադասությունների ձևավորմանը՝ ենթակայական, հարաբերական և բարդ ստորադասական կառուցվածքների համակարգին, որոնք գերմաներենում ունեն բարձր աստիճանի ձևաբանական և շարահյուսական ինտեգրվածություն։ Քննարկվում են նաև շարահյուսության և ձևաբանության փոխկապակցվածությունը, մասնավորապես՝ հոլովային համակարգի սահմանափակվածության պայմաններում շարահյուսական միջոցների մեծացած դերը իմաստային հարաբերությունների արտահայտման գործում։ Ուսումնասիրությունը ընդգծում է, որ գերմաներենի շարահյուսական տիպաբանությունը բնութագրվում է բարձր կարգավորվածությամբ, կառուցվածքային կանխատեսելիությամբ և տեղեկատվության խտացման ունակությամբ՝ ապահովելով հստակ և բազմաշերտ հաղորդակցական համակարգ համեմատական լեզվաբանության շրջանակում։

Մշակույթ

Այս աշխատությունը նախատեսված է գրադարանավարների և տեղեկատվական մասնագետների համար՝ առաջարկելով ուղեցույց և գործնական մեթոդներ հիշողության և տեղեկատվության պահպանման, կազմակերպման և մատուցման համար։ Նյութում ընդգծվում է հիշողության պահպանումը, հուշարձանների, փաստաթղթերի և նյութական մշակույթի կառավարման կարևորությունը, ինչպես նաև պատմական հիշողության և ազգային ժառանգության պահպանման գործընթացում գրադարանների դերը։ Աշխատությունը պարունակում է գործնական խորհուրդներ՝ փաստաթղթերի դասակարգման, ցուցակների մշակում, օբյեկտների և հավաքածուների ինտեգրման մեթոդների վերաբերյալ, ինչպես նաև տեղեկատվության մատուցման արդյունավետ ձևերի քննարկում՝ ընթերցողի համար հասանելիության բարձրացման նպատակով։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հավաքածուների թվայինացումը, փաստական տվյալների ստուգման մեխանիզմները և գրադարանավարի մասնագիտական կարողությունների զարգացման ուղիները։ Նյութը ծառայում է որպես ուղեցույց՝ աջակցելու գրադարանավարներին պահպանել և փոխանցել կարևոր տեղեկություններ՝ ոչ ոքի և ոչինչը չմոռացվելու սկզբունքով։

Պատմություն

Մատենագիտական ցանկը նվիրված է հայերի ցեղասպանության վերաբերյալ գրականության համակարգված ներկայացմանը և կազմված է Մեծ եղեռնի 75-ամյակի առիթով։ Այն ընդգրկում է թեմային վերաբերող տարբեր բնույթի հրատարակություններ՝ պատմագիտական աշխատություններ, մենագրություններ, ժողովածուներ, հոդվածներ, փաստաթղթերի և վկայությունների հրապարակումներ, ինչպես նաև այլ մատենագիտական նյութեր, որոնք հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրել հայ ժողովրդի ողբերգական պատմության այս կարևորագույն էջը։ Նյութերի ընտրությունն ու դասակարգումը նպաստում են ցեղասպանության նախապատմության, իրականացման ընթացքի, հայ բնակչության զանգվածային տեղահանությունների և կոտորածների, մարդկային կորուստների, բռնությունների հետևանքների և միջազգային արձագանքի վերաբերյալ առկա գրականության կողմնորոշմանը։ Ցանկը արժեքավոր է նաև նրանով, որ մեկտեղում է տարբեր ժամանակաշրջաններում և տարբեր հեղինակների կողմից ստեղծված ուսումնասիրություններ՝ հնարավորություն տալով հետազոտողին համեմատել պատմական իրադարձությունների վերաբերյալ տարբեր մոտեցումներ և աղբյուրագիտական նյութեր։ Հրատարակությունը կարող է ծառայել որպես գործնական ուղեցույց գիտական հետազոտությունների, ուսումնական աշխատանքների, գրադարանային որոնումների և Հայոց ցեղասպանության թեմայով հետագա ուսումնասիրությունների համար։ Այն հատկապես օգտակար է պատմաբանների, մատենագետների, գրադարանավարների, ուսանողների, դասախոսների, հետազոտողների և թեմայով հետաքրքրվող ընթերցողների համար՝ հեշտացնելով անհրաժեշտ գրականության բացահայտումը, ընտրությունը և օգտագործումը։ Մատենագիտական բնույթը հրատարակությանը հաղորդում է նաև տեղեկատու նշանակություն՝ հնարավորություն տալով պատկերացում կազմել տվյալ ժամանակաշրջանում ցեղասպանության ուսումնասիրությանը նվիրված գրականության ծավալի և հիմնական ուղղությունների մասին։

Տնտեսագիտություն

Այս աշխատությունը նվիրված է Թեհրանի քաղաքապետարանի աշխատակիցների աշխատանքի արդյունավետության բարձրացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով քաղաքային ծառայությունների կազմակերպման և մատուցման գործընթացներին։ Հետազոտության կենտրոնում պետական և տեղական ինքնակառավարման համակարգում մարդկային ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման հարցն է, քանի որ քաղաքային ծառայությունների որակն ու մատչելիությունը մեծապես կախված են դրանց իրականացման մեջ ներգրավված աշխատակիցների մասնագիտական կարողություններից, մոտիվացիայից, պատասխանատվությունից և աշխատանքային պայմաններից։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են աշխատանքի արդյունավետության վրա ազդող կազմակերպական, կառավարչական, մասնագիտական, սոցիալական և տնտեսական գործոնները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում աշխատակիցների աշխատանքի կազմակերպմանը, պարտականությունների հստակ բաշխմանը, կառավարման մակարդակների փոխգործակցությանը, հաղորդակցությանը և ծառայությունների մատուցման գործընթացների համակարգմանը։ Քննարկվում է նաև աշխատակիցների մասնագիտական պատրաստվածության և շարունակական վերապատրաստման նշանակությունը, քանի որ քաղաքային կառավարման ժամանակակից համակարգերը պահանջում են ոչ միայն վարչական գիտելիքներ, այլև տեխնոլոգիական, հաղորդակցական և խնդիրների լուծման նոր հմտություններ։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է աշխատակիցների մոտիվացիայի համակարգը, ներառյալ աշխատանքի գնահատումը, խրախուսման մեխանիզմները, կարիերայի զարգացման հնարավորությունները և աշխատանքային միջավայրի ազդեցությունը մասնագիտական ակտիվության վրա։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև թվային տեխնոլոգիաների և կառավարման ժամանակակից գործիքների կիրառմանը քաղաքային ծառայություններում, որոնք կարող են նպաստել գործընթացների արագացմանը, վարչական բեռի նվազեցմանը, տեղեկատվության արդյունավետ շրջանառությանը և քաղաքացիներին մատուցվող ծառայությունների որակի բարձրացմանը։ Առանձին նշանակություն ունի աշխատանքի արդյունավետության գնահատման չափանիշների մշակումը, քանի որ քաղաքային ծառայությունների դեպքում արդյունավետությունը հնարավոր չէ սահմանափակել միայն կատարված աշխատանքի ծավալով․ անհրաժեշտ է հաշվի առնել ծառայության որակը, ժամանակային արդյունավետությունը, ռեսուրսների օգտագործումը, քաղաքացիների գոհունակությունը և կազմակերպության նպատակների իրագործման աստիճանը։ Հետազոտությունը կարող է ներառել քաղաքապետարանի տարբեր ստորաբաժանումների գործունեության համեմատական վերլուծություն և բացահայտել այն կառավարչական խնդիրները, որոնք խոչընդոտում են աշխատակիցների ներուժի լիարժեք օգտագործմանը։ Արդյունքների հիման վրա հնարավոր է առաջարկել աշխատակիցների ընտրության, վերապատրաստման, գնահատման, մոտիվացման և կառավարման համակարգերի կատարելագործման ուղղություններ։ Նման միջոցառումները կարող են նպաստել քաղաքային ծառայությունների արդյունավետության բարձրացմանը, կառավարման գործընթացների օպտիմալացմանը և քաղաքացիների նկատմամբ ծառայությունների ավելի բարձր որակի ապահովմանը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել հանրային և քաղաքային կառավարման մասնագետներին, մարդկային ռեսուրսների կառավարման ոլորտի մասնագետներին, տեղական ինքնակառավարման մարմինների աշխատակիցներին, հետազոտողներին, դասախոսներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։