Алкилирование вторичных фосфинов и фосфиноксидов ацетиленовыми углеводородами и винилгалоген дами в условиях межфазного катализа или в суперосновной среде

История

Աշխատությունը նվիրված է հայ ժողովրդի ավանդական հավատալիքների համակարգի, դրանց կառուցվածքային առանձնահատկությունների և ծիսական դրսևորումների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են ժողովրդական աշխարհընկալման ձևավորման պատմական նախադրյալները, հնագույն կրոնական պատկերացումների պահպանման ու վերափոխման գործընթացները, ինչպես նաև հավատալիքների դերը հայ հասարակության հոգևոր և մշակութային կյանքում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բնության ուժերի, երկնային մարմինների, կենդանիների, բույսերի, սրբազան վայրերի և գերբնական էակների վերաբերյալ պատկերացումներին, դրանց խորհրդանշական նշանակությանը և ժողովրդական մտածողության մեջ ունեցած տեղին։ Ուսումնասիրվում են նախաքրիստոնեական հավատալիքների և քրիստոնեական ավանդույթների փոխազդեցությունները, ժողովրդական կրոնական պատկերացումների շարունակականությունը և տարբեր պատմական ժամանակաշրջաններում դրանց կրած փոփոխությունները։ Անդրադարձ է կատարվում ընտանեկան, կենցաղային, երկրագործական և տոնական ծեսերին, դրանց կատարման կարգին, խորհրդանշական գործողություններին, ավանդական արարողություններին և հասարակական նշանակությանը։ Կարևորվում են ծննդյան, ամուսնության, մահվան, բերքահավաքի, բնության զարթոնքի և տարվա եղանակային շրջափուլերի հետ կապված հավատալիքներն ու ծիսական սովորույթները։ Դիտարկվում են նաև ժողովրդական հմայությունները, պահպանական պատկերացումները, գուշակությունները, օրհնանքներն ու անեծքները, դրանց գործառույթները և բանավոր ավանդության հետ ունեցած փոխկապակցվածությունները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել ազգագրական գրառումները, բանահյուսական նյութերը, պատմական աղբյուրները և տարբեր տարածաշրջաններում պահպանված սովորույթները՝ բացահայտելու հավատալիքների համակարգի ընդհանրություններն ու տեղական առանձնահատկությունները։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի հայ ժողովրդի հոգևոր մշակույթի, ավանդական աշխարհայացքի, ծիսակարգերի և մշակութային ժառանգության ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է օգտակար լինել ազգագրագետների, բանագետների, կրոնագետների, մշակութաբանների, պատմաբանների, հայագետների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Религия

Հրատարակությունը ներկայացնում է քրիստոնեական հավատքի կենտրոնական սրբազան գրականությունը՝ Հիսուս Քրիստոսի կյանքի, քարոզչության, ուսմունքի և փրկագործական առաքելության մասին ավետարանական պատմությունները։ Ավետարանները պատմում են Քրիստոսի ծննդյան, մկրտության, քարոզչական գործունեության, առակների, հրաշքների, աշակերտների հետ հարաբերությունների, խաչելության և հարության մասին՝ բացահայտելով քրիստոնեական վարդապետության հիմնական գաղափարները։ Դրանց առանցքում են Աստծո և մերձավորի հանդեպ սերը, հավատը, ներողամտությունը, գթասրտությունը, խոնարհությունը և բարոյական պատասխանատվությունը։ Ավետարանական խոսքը ոչ միայն փոխանցում է քրիստոնեության հիմնարար պատմություններն ու ուսմունքները, այլև ընթերցողին ուղղորդում է հոգևոր ինքնաքննության և բարոյական արժեքների գիտակցման։ Այն կարևոր նշանակություն ունի եկեղեցական պաշտամունքի, անձնական աղոթքի, քրիստոնեական դաստիարակության և աստվածաշնչյան կրթության համար։ Հայերեն Ավետարանի հրատարակությունները մեծ դեր են ունեցել Սուրբ գրքի տարածման, հայերեն կրոնական գրագիտության պահպանման և ազգային հոգևոր մշակույթի զարգացման գործում։ Գիրքը կարող է ծառայել որպես հավատացյալների հոգևոր ընթերցանության նյութ, ինչպես նաև հետաքրքրել աստվածաշնչագիտությամբ, հայ եկեղեցու պատմությամբ և հայերեն սրբազան գրքերի տպագրության ավանդույթով զբաղվողներին։

Культура

Այս թեման վերաբերում է ռուսական գրական և մշակութային ազդեցության դերին ժամանակակից հայ գրականության ձևավորման և զարգացման գործընթացներում՝ ընդգծելով պատմական, լեզվական և գաղափարական փոխազդեցությունների բազմաշերտ բնույթը։ Ուսումնասիրությունը դիտարկում է, թե ինչպես ռուս գրական ավանդույթը՝ սկսած դասական հեղինակներից մինչև խորհրդային և հետխորհրդային շրջանի գրական դպրոցներ, ազդեցություն է ունեցել հայ գրողների թեմատիկ ընտրության, գեղարվեստական մտածողության և ստեղծագործական ոճերի վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում խորհրդային շրջանին, երբ ընդհանուր կրթական և մշակութային համակարգի շրջանակներում ռուսերենը եղել է միջնորդ լեզու, ինչը նպաստել է գաղափարների, գրական ձևերի և էսթետիկական մոտեցումների տարածմանը հայ գրական միջավայրում։ Վերլուծվում են նաև թարգմանական գրականության դերակատարությունը, միջմշակութային կապերը և այն փաստը, որ բազմաթիվ հայ հեղինակներ կրթվել կամ ստեղծագործական ձևավորում են ստացել ռուսական գրական միջավայրի ազդեցությամբ։ Միևնույն ժամանակ ընդգծվում է, որ այս ազդեցությունը չի եղել միակողմանի ներթափանցում, քանի որ հայ գրականությունը պահպանել է իր ազգային ինքնությունը, թեմատիկ առանձնահատկությունները և պատմական հիշողության սեփական շերտերը՝ հաճախ վերամշակելով արտաքին ազդեցությունները տեղական մշակութային համատեքստում։ Ուսումնասիրությունը նաև անդրադառնում է հետխորհրդային շրջանում այս կապերի վերափոխմանը, երբ ռուսական ազդեցությունը մասամբ փոխարինվել է գլոբալ գրական հոսքերի բազմազանությամբ, սակայն որոշ լեզվական և ոճական ազդեցություններ շարունակել են պահպանվել ժամանակակից ստեղծագործություններում։

Литература

Այս ստեղծագործությունը Շիրվանզադեի սոցիալ-հոգեբանական արձակի բնորոշ օրինակներից է, որտեղ կենտրոնական ուշադրությունը դարձված է կնոջ ճակատագրի, հասարակական միջավայրի ազդեցության և անձնական երջանկության որոնման բարդ հարաբերակցության վրա։ Պատմության հիմքում կանգնած է Արմենուհու կերպարը՝ որպես զգայուն, ներաշխարհով հարուստ, բայց միևնույն ժամանակ հասարակական պայմաններից սահմանափակված անձ, որի կյանքը ձևավորվում է ընտանիքի, միջավայրի և բարոյական նորմերի ճնշման ներքո։ Շիրվանզադեն մանրակրկիտ հոգեբանական վերլուծությամբ բացահայտում է, թե ինչպես են սոցիալական անհավասարությունը, նյութական պայմանները և շրջապատի վերաբերմունքը ազդում մարդու որոշումների և ճակատագրի վրա։ Ստեղծագործությունը բնորոշ է 19-20-րդ դարերի սահմանագծի հայ ռեալիզմին՝ համադրելով դրամատիկ իրադարձություններ, բարոյական հարցադրումներ և կերպարների ներքին պայքար, ինչը ընթերցողին հնարավորություն է տալիս խորապես ընկալել մարդկային հարաբերությունների բարդությունը։ Լեզուն հստակ է, զգացմունքային լարվածությամբ և դիտողական մանրամասներով հարուստ, ինչի շնորհիվ պատմությունը ձեռք է բերում և՛ գեղարվեստական, և՛ սոցիալական արժեք։

Химия

Այս աշխատանքը վերաբերում է N-փոխարինված ցիկլիկ ամինների ռեակցիաների տեխնոլոգիական մոդելավորմանը և դրանց քիմիական վարքի ուսումնասիրությանը տարբեր պայմաններում։ Հետազոտության կենտրոնում են այն մեխանիզմները, որոնց միջոցով ազոտ պարունակող ցիկլիկ միացությունները փոխազդում են տարբեր ռեագենտների հետ՝ ձևավորելով նոր կառուցվածքային միացություններ, ինչպես նաև այդ գործընթացների վերահսկելիությունը լաբորատոր և տեխնոլոգիական միջավայրերում։ Ուսումնասիրվում են ռեակցիաների կինետիկան և թերմոդինամիկական առանձնահատկությունները՝ նպատակ ունենալով հասկանալ, թե ինչպես են կառուցվածքային փոփոխությունները, փոխարինիչների բնույթը և ռեակցիոն պայմանները ազդում վերջնական արդյունքի վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում մոդելավորման մեթոդներին, որոնք թույլ են տալիս կանխատեսել ռեակցիաների ընթացքը և օպտիմալացնել սինթեզի պայմանները՝ նվազեցնելով կողմնակի արտադրանքների առաջացումը և բարձրացնելով արդյունավետությունը։ Աշխատանքը կարևոր է օրգանական սինթեզի, դեղագործական քիմիայի և նյութագիտության համար, քանի որ նման միացությունները հաճախ ծառայում են որպես միջանկյալ նյութեր կենսաակտիվ մոլեկուլների և ֆունկցիոնալ նյութերի ստացման գործընթացներում։

Литература

Այս գիրքը նվիրված է Նորայր Ադալյանի գրական ժառանգության ուսումնասիրությանը՝ ընդգրկելով նրա ստեղծագործական մտածողության, գեղարվեստական աշխարհընկալման, թեմատիկ հետաքրքրությունների և գրական-գեղագիտական առանձնահատկությունների համակողմանի քննությունը։ Ուսումնասիրության առանցքում հայ ժամանակակից գրականության մեջ Ադալյանի ունեցած տեղն ու նշանակությունն է, ինչպես նաև այն սկզբունքները, որոնց միջոցով նա կառուցում է իր գեղարվեստական աշխարհը։ Նրա ստեղծագործություններում առանձնահատուկ կարևորություն ունեն մարդը, նրա ներաշխարհը, հոգեբանական հակասությունները, հիշողությունը, ժամանակի և պատմության ազդեցությունը անհատի ճակատագրի վրա, ինչպես նաև հասարակության և անհատի փոխհարաբերությունները։ Գրքում ուշադրություն է դարձվում հեղինակի արձակին բնորոշ հոգեբանական խորությանը և մարդկային կերպարի բազմաշերտ ներկայացմանը։ Ադալյանի հերոսները հաճախ հայտնվում են ներքին և արտաքին բախումների պայմաններում՝ ստիպված լինելով վերաիմաստավորել իրենց անցյալը, հարաբերությունները, արժեքներն ու կյանքի նկատմամբ ունեցած պատկերացումները։ Այդ կերպարների միջոցով բացահայտվում են մարդկային բնավորության բարդությունները, բարոյական ընտրության խնդիրները, միայնության և օտարման զգացողությունը, սիրո ու մտերմության անհրաժեշտությունը, ինչպես նաև մարդու՝ սեփական ինքնությունը պահպանելու ձգտումը։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է նաև Ադալյանի վերաբերմունքը ժամանակի նկատմամբ։ Անցյալն ու ներկան նրա ստեղծագործական աշխարհում հաճախ փոխկապակցված են, և հիշողությունը դառնում է ոչ միայն անցած իրադարձությունների վերարտադրման միջոց, այլև մարդու ինքնաճանաչման կարևոր գործոն։ Անձնական հիշողությունը միահյուսվում է հասարակական և պատմական հիշողության հետ՝ ստեղծելով մի միջավայր, որտեղ անհատի ճակատագիրը դիտարկվում է ավելի լայն ժամանակային ու մշակութային համատեքստում։ Գրքում քննվում են նաև Ադալյանի լեզվական և ոճական առանձնահատկությունները։ Նրա արձակին բնորոշ են մանրամասների նկատմամբ ուշադրությունը, հոգեբանական դիտարկումները, ներքին ապրումների արտահայտման բազմազան ձևերը, պատկերավոր լեզուն և կերպարների խոսքի ու մտածողության անհատականացումը։ Հեղինակը հաճախ կարևորում է ոչ միայն իրադարձությունը, այլև այդ իրադարձության՝ մարդու գիտակցության մեջ առաջացրած արձագանքը, ինչի շնորհիվ արտաքին գործողությունը լրացվում է ներքին շարժումով։ Այս առանձնահատկությունը հնարավորություն է տալիս նրա ստեղծագործությունները դիտարկել որպես մարդու հոգևոր աշխարհի ուսումնասիրության յուրահատուկ ձև։ Անդրադարձ է կատարվում նաև հասարակական և բարոյական խնդիրներին, որոնք արտահայտվում են տարբեր կերպարների ճակատագրերում և նրանց փոխհարաբերություններում։ Ադալյանի գրական աշխարհում անհատը հաճախ գտնվում է հասարակական փոփոխությունների, արժեքային վերափոխումների և բարոյական հակասությունների ազդեցության ներքո, իսկ գրականությունը դառնում է այդ փոփոխությունները մարդկային մակարդակում բացահայտելու միջոց։ Միևնույն ժամանակ նրա ստեղծագործությունները չեն սահմանափակվում միայն սոցիալական խնդիրների պատկերումով․ դրանցում կարևոր տեղ ունի մարդու ներքին ազատության, արժանապատվության և հոգևոր ինքնուրույնության հարցը։ Այս ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս Նորայր Ադալյանի գրականությունը դիտարկել որպես ժամանակակից հայ արձակի նշանակալի երևույթ՝ բացահայտելով նրա թեմատիկ բազմազանությունը, կերպարակերտման առանձնահատկությունները, լեզվաոճական ինքնատիպությունը և փիլիսոփայական ընդհանրացումները։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել հայ գրականությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների, ուսանողների, ուսուցիչների և գրականագետների համար, քանի որ ներկայացնում է հեղինակի ստեղծագործական մտածողության հիմնական ուղղությունները և օգնում է ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել նրա գրական ժառանգության մասին։