Անցումային շրջանի դրամավարկային քաղաքականության ծրագրանպատակային մոդելը (ՀՀ օրինակով)

Մանկավարժություն

Այս աշխատությունը նվիրված է թույլ տեսողություն ունեցող կրտսեր դպրոցականների գրավոր խոսքի խանգարումների շտկման աշխատանքների օպտիմալացման խնդիրներին՝ ընդգծելով հատուկ մանկավարժության, լոգոպեդիայի և ներառական կրթության համատեղ մոտեցումների կարևորությունը։ Գրքում վերլուծվում են տեսողական սահմանափակումների ազդեցությունը գրավոր խոսքի ձևավորման գործընթացի վրա՝ ներառյալ գրի տեխնիկական դժվարությունները, ուղղագրական սխալների հաճախականությունը, տեքստի կառուցվածքային կազմակերպման խնդիրները և լեզվական հմտությունների դանդաղ զարգացումը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում շտկողական աշխատանքի մեթոդների կատարելագործմանը՝ բազմազգայական ուսուցման կիրառմամբ, հպման, լսողական և տեսողական մնացորդային հնարավորությունների համադրմամբ, ինչպես նաև հատուկ դիդակտիկ նյութերի և տեխնոլոգիական միջոցների օգտագործմամբ։ Աշխատությունում քննարկվում են նաև անհատականացված ուսուցման ծրագրերի մշակման սկզբունքները, ուսուցչի և լոգոպեդի համագործակցության ձևերը, ինչպես նաև ընտանիքի ներգրավման դերը շտկողական գործընթացում։ Վերլուծվում են կրթական միջավայրի հարմարեցման միջոցները՝ ներառյալ դասարանի կազմակերպումը, ուսուցման տեմպի կարգավորումը և գնահատման մեթոդների ճկունացումը, որոնք նպաստում են աշակերտների ակադեմիական առաջընթացին։ Գրքի նպատակն է առաջարկել համակարգված և արդյունավետ մոտեցումներ թույլ տեսողություն ունեցող կրտսեր դպրոցականների գրավոր խոսքի զարգացման և շտկման համար։

Ինֆորմատիկա

Աշխատությունը նվիրված է վերջավոր դաշտերի վրա անվերածելի և տեղադրության բազմանդամների կառուցման մեթոդների տեսական ուսումնասիրությանը։ Վերլուծվում են վերջավոր դաշտերի հանրահաշվական հատկությունները, բազմանդամների կառուցվածքային առանձնահատկությունները և դրանց դասակարգման սկզբունքները։ Ուսումնասիրությունում ներկայացվում են անվերածելի բազմանդամների կառուցման և նույնականացման ալգորիթմական մոտեցումները, ինչպես նաև տեղադրության բազմանդամների ստացման մեթոդները և դրանց մաթեմատիկական հիմնավորումները։ Քննարկվում են այդ բազմանդամների կիրառությունները կոդավորման տեսության, կրիպտոգրաֆիայի, թվային հաղորդակցության, պատահական հաջորդականությունների գեներացման և հաշվողական մաթեմատիկայի տարբեր ոլորտներում։ Աշխատությունը նպաստում է վերջավոր դաշտերի տեսության զարգացմանը՝ առաջարկելով արդյունավետ կառուցման եղանակներ, որոնք կարևոր նշանակություն ունեն ինչպես հիմնարար մաթեմատիկական հետազոտությունների, այնպես էլ տեղեկատվական տեխնոլոգիաների և տվյալների պաշտպանության ժամանակակից համակարգերի համար։

Գրականություն

Այս աշխատությունը ներկայացնում է Շեքսպիրի պիեսներում խեղկատակի կերպարի զարգացման և ձևավորման առանձնահատկությունները՝ վերլուծելով նրա հոգեբանական, սոցիալական և արվեստագիտական նշանակությունը։ Նյութում համեմատաբար դիտարկվում են խեղկատակի ֆունկցիաները՝ որպես հասարակական քննադատության միջոց, ողբերգական կամ կատակերգական իրավիճակների մեկնաբանիչ, ինչպես նաև գլխավոր հերոսների և կոնֆլիկտների զարգացումն արագացնող գործոն։ Աշխատությունը ընդգծում է խեղկատակի կերպարի ընդհանրական հատկանիշները՝ խորաթափանց մտքեր, սրամտություն, սոցիալական դիտարկումների խորություն, ինչպես նաև յուրահատուկ անհատական հակումները և բառապաշարի առանձնահատկությունները, որոնք տարբերվում են յուրաքանչյուր պիեսում։ Նյութում վերլուծվում են նաև խեղկատակի հարաբերակցությունները այլ կերպարների հետ, նրա դերը սյուժետային և թեմատիկ կառուցվածքում, ինչպես նաև ազդեցությունը հանդիսատեսի ընկալման և պիեսի հանրային նշանակության վրա։ Աշխատությունը կարևոր է գրականագետների, թատերագետների և մշակութաբանների համար՝ ապահովելով խեղկատակի կերպարի հետազոտման համապարփակ տեսություն՝ համատեղելով գրական, պատմական և սոցիալական մոտեցումները։

Պատմություն

Աշխատությունը քաղաքական-պատմական և ինքնաքննադատական բնույթի ուսումնասիրություն է, որը ներկայացնում է 20-րդ դարի առաջին տասնամյակների հայ քաղաքական կյանքի, պետականաշինության և կուսակցական գործունեության վերաբերյալ հեղինակի դիտարկումներն ու գնահատականները։ Հեղինակը Հովհաննես Քաջազնունին է՝ Հայաստանի Առաջին Հանրապետության առաջին վարչապետը և Հայ Յեղափոխական Դաշնակցության հիմնադիր անդամներից մեկը։ Գիրքը ձևավորվել է կուսակցության արտասահմանյան մարմինների խորհրդաժողովին ներկայացված զեկուցման հիման վրա, իսկ ռուսերեն հրատարակությունը լույս է տեսել Թիֆլիսում 1927 թվականին։ Հեղինակը հետադարձ հայացքով անդրադառնում է կուսակցության քաղաքական գործունեությանը, Հայաստանի Առաջին Հանրապետության ժամանակաշրջանի պետական ու արտաքին քաղաքական խնդիրներին, տարածաշրջանում ուժերի հարաբերակցության փոփոխություններին և հայկական քաղաքական շրջանակների առջև ծառացած բարդ ընտրություններին։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում նախկին որոշումների և քաղաքական հաշվարկների քննադատական վերագնահատումը․ հեղինակը քննարկում է կազմակերպության հնարավորությունների գնահատման, արտաքին ուժերի նկատմամբ ակնկալիքների, պետական կառավարման փորձի և փոփոխված քաղաքական պայմաններին հարմարվելու խնդիրները։ Աշխատության առանցքային առանձնահատկությունն այն է, որ քննադատությունը ներկայացվում է հենց կուսակցության նախկին ղեկավար գործչի դիրքերից և արտացոլում է նրա անձնական քաղաքական եզրահանգումները, այլ ոչ թե չեզոք պատմագիտական գնահատական։ Հեղինակը հանգում է այն տեսակետին, որ պատմական նոր պայմաններում կուսակցության նախկին քաղաքական առաքելությունը սպառվել է, և անհրաժեշտ է վերանայել նրա հետագա գործունեության նպատակահարմարությունը։ Այս դիրքորոշումը հրապարակումից հետո առաջացրել է զգալի արձագանք և բանավեճ ինչպես կուսակցական շրջանակներում, այնպես էլ հայկական հասարակական ու քաղաքական միջավայրում։ Հետազոտական տեսանկյունից նյութը կարևոր է ոչ միայն ներկայացված քաղաքական գնահատականների, այլև տվյալ ժամանակաշրջանի հայ քաղաքական մտքի ներքին հակասությունները, պարտությունների ու ճգնաժամերի վերաիմաստավորման փորձերը և կուսակցական ինքնաքննադատության առանձնահատկությունները հասկանալու համար։ Այն կարող է օգտագործվել որպես պատմական սկզբնաղբյուր՝ հեղինակի պնդումները համադրելով նույն ժամանակաշրջանի այլ փաստաթղթերի, հուշագրությունների և պատմագիտական ուսումնասիրությունների հետ։

Գրականություն

19-րդ դարավերջի և 20-րդ դարասկզբի հայ գրականությունը-ը գրականագիտական ուսումնասիրություն է, որը ներկայացնում է հայ նոր գրականության ձևավորման և զարգացման հիմնական միտումները 19-րդ դարավերջից մինչև 20-րդ դարասկիզբ՝ ընդգրկելով այն ժամանակաշրջանը, երբ ազգային-քաղաքական, սոցիալական և մշակութային փոփոխությունները վճռական ազդեցություն ունեցան գրական մտածողության վրա, աշխատությունում վերլուծվում են այդ շրջանի գրական ուղղությունները, ռեալիզմի, ռոմանտիզմի և լուսավորական գաղափարների դրսևորումները, ինչպես նաև դրանց փոխակերպումը ազգային ինքնագիտակցության ամրապնդման գործընթացում, հատուկ ուշադրություն է դարձվում ժամանակի նշանավոր գրողների ստեղծագործություններին, որոնց միջոցով ձևավորվել են նոր գրական լեզու, թեմատիկ բազմազանություն և հասարակական քննադատության ավանդույթներ, միաժամանակ ընդգծվում է գրականության կապը հասարակական կյանքի, ազգային ազատագրական շարժումների և քաղաքական իրադարձությունների հետ, ինչը գրականությունը դարձրել է ոչ միայն գեղարվեստական արտահայտման միջոց, այլ նաև ազգային ինքնության պահպանման և ձևավորման կարևոր հարթակ, աշխատությունը ցույց է տալիս նաև արևելահայ և արևմտահայ գրական զարգացումների առանձնահատկությունները, ինչպես նաև սփյուռքահայ մշակութային ազդեցությունները, որոնք միասին ձևավորել են այդ շրջանի հայ գրականության բազմաշերտ պատկերը։

Մանկավարժություն

Այս աշխատությունը նվիրված է քաղաքացիական դաստիարակության հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը դպրոցականի անձի զարգացման գործընթացում՝ ժամանակակից կրթության արժեքային, սոցիալական և մանկավարժական պահանջների համատեքստում։ Հետազոտության կենտրոնում դպրոցականի՝ որպես հասարակության լիարժեք անդամի ձևավորման գործընթացն է, որի ընթացքում զարգանում են քաղաքացիական գիտակցությունը, պատասխանատվության զգացումը, սոցիալական ակտիվությունը, սեփական իրավունքների և պարտականությունների ըմբռնումը, այլ մարդկանց նկատմամբ հարգալից վերաբերմունքը և հասարակական կյանքին մասնակցելու պատրաստակամությունը։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում է քաղաքացիական դաստիարակության էությունը, նպատակները, սկզբունքներն ու հիմնական ուղղությունները, ինչպես նաև դրա կապը բարոյական, հայրենասիրական, իրավական և սոցիալական դաստիարակության հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում դպրոցական տարիքի առանձնահատկություններին, քանի որ հենց այս շրջանում են ձևավորվում անձի արժեքային կողմնորոշումները, հասարակական վարքի նորմերը և սեփական դիրքորոշումը սոցիալական միջավայրի նկատմամբ։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է դպրոցի դերի բացահայտումը քաղաքացիական արժեքների ձևավորման գործում։ Քննարկվում են ուսուցչի անձնական օրինակի, դասավանդվող առարկաների բովանդակության, դպրոցական ինքնակառավարման, արտադասարանական գործունեության, խմբային աշխատանքի և հասարակական նախաձեռնությունների նշանակությունը։ Կարևորվում է նաև ընտանիքի, դպրոցի և հասարակության փոխգործակցությունը, քանի որ քաղաքացիական դաստիարակության արդյունավետությունը մեծապես կախված է երեխայի տարբեր սոցիալական միջավայրերում ստացած փորձի հետևողականությունից։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ այնպիսի խնդիրների, ինչպիսիք են աշակերտների պասիվությունը, հասարակական գործընթացների նկատմամբ անտարբերությունը, քաղաքացիական գիտելիքների սահմանափակ մակարդակը, արժեքային հակասությունները և սոցիալական պատասխանատվության ոչ բավարար ձևավորվածությունը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում դպրոցականների իրավունքների և պարտականությունների գիտակցմանը, ժողովրդավարական արժեքների ընկալմանը, հանդուրժողականության, փոխադարձ հարգանքի, համագործակցության և կառուցողական երկխոսության կարողությունների զարգացմանը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ներկայացվել քաղաքացիական դաստիարակության կազմակերպման արդյունավետ մանկավարժական մեթոդներ և ձևեր՝ քննարկումներ, բանավեճեր, նախագծային աշխատանքներ, սոցիալական նախաձեռնություններ, ուսանողական կամ աշակերտական ինքնակառավարում և համայնքային գործունեություն։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու քաղաքացիական դաստիարակության ազդեցությունը դպրոցականի անձի սոցիալականացման, ինքնուրույնության, պատասխանատվության և հասարակական ակտիվության զարգացման վրա։ Աշխատության արդյունքները կարող են նպաստել դպրոցում այնպիսի կրթական միջավայրի ձևավորմանը, որտեղ սովորողը ոչ միայն ձեռք է բերում գիտելիքներ, այլև զարգացնում է հասարակական կյանքին գիտակցված մասնակցության համար անհրաժեշտ արժեքներ, հմտություններ և վարքային դիրքորոշումներ։ Նյութը կարող է օգտակար լինել մանկավարժների, ուսուցիչների, դպրոցների ղեկավարների, կրթության կազմակերպիչների, հոգեբանների, սոցիալական մանկավարժների, հետազոտողների, դասախոսների, ասպիրանտների և համապատասխան մասնագիտություններով սովորող ուսանողների համար։