Արփիար Արփիարյանի հասարակական-քաղաքական հայացքները

Экономика

Նոր ապրանք հասկացությունը տնտեսագիտության և մարքեթինգի մեջ վերաբերում է այն ապրանքին կամ ծառայությանը, որը շուկայում նախկինում չի եղել կամ էականորեն բարելավված է և առաջարկում է նոր արժեք սպառողի համար։ Նոր ապրանք կարող է համարվել ինչպես ամբողջովին նոր ստեղծված արտադրանքը, այնպես էլ արդեն գոյություն ունեցողի կատարելագործված տարբերակը՝ նոր ֆունկցիաներով, դիզայնով, տեխնոլոգիայով կամ օգտագործման ավելի բարձր արդյունավետությամբ։ Նոր ապրանքի մշակումը սովորաբար անցնում է մի քանի փուլերով՝ գաղափարի ձևավորում, շուկայի ուսումնասիրություն, նախագծում, փորձարկում, արտադրություն և շուկա դուրսբերում։ Այս գործընթացում կարևոր դեր ունեն նորարարությունը, տեխնոլոգիական զարգացումը և սպառողների պահանջների ուսումնասիրությունը։ Նոր ապրանքի նպատակն է բավարարել չբավարարված կամ նոր ձևավորված պահանջարկը, բարձրացնել ընկերության մրցունակությունը և ապահովել տնտեսական աճ։ Միևնույն ժամանակ, նոր ապրանքի ստեղծումը կապված է ռիսկերի հետ, քանի որ շուկայի արձագանքը կարող է լինել անկանխատեսելի, իսկ ներդրումները՝ մեծ։ Այդ պատճառով ընկերությունները հաճախ կիրառում են մարքեթինգային վերլուծություններ և փորձնական վաճառքներ՝ հաջողության հավանականությունը գնահատելու համար։ Այսպիսով, նոր ապրանք հասկացությունը կարևոր դեր ունի ժամանակակից տնտեսության մեջ՝ որպես նորարարության և շուկայի զարգացման հիմնական շարժիչ ուժ։

Литература

Ստեղծագործության վերնագիրը մատնանշում է մարդկային բնավորության և բարոյականության փոփոխության թեման՝ կենտրոնանալով բարի ու չար մարդու հակադրության վրա։ Այն առնչվում է բարու և չարի, առաքինության և արատների, խղճի, պատասխանատվության ու մարդկային վարքի վերաբերյալ բարոյափիլիսոփայական հարցերին։ Այսպիսի թեմատիկայով գրական երկերը հաճախ նպատակ են ունեցել ոչ միայն ներկայացնելու մարդկային հարաբերություններն ու բնավորության դրսևորումները, այլև ընթերցողին մղելու ինքնաքննության և սեփական արարքների գնահատման։ Բարի մարդուց դեպի չար մարդը տանող անցման գաղափարը հնարավորություն է տալիս խորհելու այն հանգամանքների շուրջ, որոնք կարող են փոխել անհատի մտածողությունը, արժեքները և վերաբերմունքը շրջապատի նկատմամբ։ Ստեղծագործության շրջանակում կարևոր են նաև միջավայրի, դաստիարակության, անձնական ընտրության և հասարակական ազդեցությունների հնարավոր դերերը մարդու բարոյական նկարագրի ձևավորման գործում։ Այն կարող է դիտարկվել որպես XIX դարի հայ գրականության մեջ բարոյական խնդիրների նկատմամբ հետաքրքրությունն արտահայտող հրատարակություն։ Գիրքը հետաքրքրություն կարող է ներկայացնել հայ գրականության, բարոյախոսական երկերի և մարդկային բնավորության գեղարվեստական ու փիլիսոփայական մեկնաբանությունների ուսումնասիրությամբ զբաղվող ընթերցողների համար։

Культура

Արվեստաբանական և պատմամշակութային բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Հերաթի գեղանկարչության դպրոցի ձևավորման, գեղարվեստական առանձնահատկությունների և դրա զարգացման գործում նշանավոր մանրանկարիչ Քամալ ադ-Դին Բեհզադի ունեցած դերի ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում XV–XVI դարերի Հերաթի մշակութային միջավայրը, Թիմուրյան ժամանակաշրջանի գեղարվեստական ավանդույթները և պարսկական մանրանկարչության զարգացման պատմական նախադրյալները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Հերաթի դպրոցի մանրանկարչական ստեղծագործությունների հորինվածքային կառուցվածքին, գունային լուծումներին, կերպարների արտահայտչականությանը և տարածության պատկերման առանձնահատկություններին։ Վերլուծվում են Բեհզադի ստեղծագործական ոճը, նրա գեղարվեստական նորարարությունները, մարդկային կերպարների հոգեբանական բնութագրման միջոցները և առօրյա կյանքի տեսարանների պատկերման սկզբունքները։ Քննարկվում են նաև գրքային մանրանկարչության և ձեռագրերի պատկերազարդման ավանդույթները, գրական ստեղծագործությունների ու կերպարվեստի փոխառնչությունները և Հերաթի արքունական արվեստանոցների նշանակությունը գեղարվեստական դպրոցի զարգացման գործում։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են Բեհզադի ստեղծագործությունների ազդեցությունը հետագա պարսկական և արևելյան մանրանկարչության դպրոցների վրա, ինչպես նաև նրա աշակերտների ու հետևորդների ստեղծագործական ժառանգությունը։ Անդրադարձ է կատարվում Հերաթի գեղանկարչության դպրոցի պատմամշակութային նշանակությանը, իսլամական աշխարհի կերպարվեստում դրա զբաղեցրած տեղին և արևելյան մանրանկարչության գեղագիտական սկզբունքների զարգացմանը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել արվեստագիտության, արևելագիտության, մանրանկարչության պատմության և միջնադարյան մշակույթի ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Другие предметы

Գրականագիտական և պատմամշակութային բնույթի այս աշխատությունը նվիրված է հերոսական ժամանակաշրջանի գրական գործչի ստեղծագործական ժառանգության, հասարակական գործունեության և իր ժամանակի գաղափարական ու մշակութային միջավայրի հետ ունեցած կապերի ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում հեղինակի աշխարհայացքի ձևավորման նախադրյալները, նրա ստեղծագործությունների հիմնական թեմաները, գաղափարական ուղղվածությունը և պատմական իրադարձությունների արտացոլման առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հերոսության, հայրենասիրության, ազգային ինքնագիտակցության, պայքարի, ազատության և հասարակական պատասխանատվության գաղափարների գեղարվեստական մեկնաբանությանը։ Վերլուծվում են գրական կերպարների կառուցման սկզբունքները, լեզվաոճական առանձնահատկությունները, պատմական իրականության և գեղարվեստական պատկերման փոխհարաբերությունները։ Քննարկվում է նաև գրական գործչի դերը ժամանակաշրջանի հասարակական ու մշակութային կյանքում, նրա ստեղծագործությունների ազդեցությունը ընթերցողական միջավայրի և գրական հետագա զարգացումների վրա։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս գրողի գործունեությունը դիտարկել ոչ միայն գրական, այլև պատմական ու հասարակական լայն համատեքստում՝ բացահայտելով ստեղծագործության և ժամանակաշրջանի փոխազդեցությունը։ Այն կարող է օգտակար լինել գրականագետների, մշակութաբանների, պատմաբանների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

История

Աշխատությունը նվիրված է Հայ եկեղեցու պատմական զարգացման ուսումնասիրությանը՝ քրիստոնեության տարածման վաղ շրջանից մինչև XVIII դարի ավարտը՝ այն դիտարկելով Հայաստանի քաղաքական, հասարակական և մշակութային պատմության լայն համատեքստում։ Հետազոտության շրջանակում ներկայացվում են քրիստոնեության սկզբնական տարածման վերաբերյալ եկեղեցական ավանդույթներն ու պատմական աղբյուրները, Հայաստանի քրիստոնեացման գործընթացը, եկեղեցական կառույցների ձևավորումը և հոգևոր իշխանության հաստատումը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում հայ գրերի ստեղծմանը, Աստվածաշնչի հայերեն թարգմանությանը, կրթական ու թարգմանական շարժմանը և եկեղեցու մասնակցությանը հայ գրավոր մշակույթի զարգացմանը։ Քննության են առնվում նաև վաղ միջնադարում ձևավորված դավանական հարաբերությունները, եկեղեցական ժողովների նշանակությունը և Հայ եկեղեցու աստվածաբանական ու ծիսական առանձնահատկությունների աստիճանական ձևավորումը։ Հետագա ժամանակաշրջանների ուսումնասիրության ընթացքում ուշադրություն է դարձվում օտար տիրապետությունների և հայկական պետական կազմավորումների փոփոխությունների պայմաններում եկեղեցու կազմակերպական գործունեությանը, կաթողիկոսական կենտրոնների տեղափոխություններին և հոգևոր հաստատությունների դերակատարությանը հասարակական կյանքում։ Առանձին նշանակություն ունեն Բագրատունյաց և Կիլիկյան Հայաստանի ժամանակաշրջանները, երբ եկեղեցական կառույցները փոխգործակցում էին հայկական պետականության, կրթական կենտրոնների և արտաքին քրիստոնեական աշխարհի հետ։ Քննարկվում են նաև տարբեր քրիստոնեական ավանդույթների հետ աստվածաբանական ու եկեղեցական հարաբերությունները՝ դրանք դիտարկելով համապատասխան պատմական պայմանների շրջանակում։ Ուշ միջնադարի և վաղ նոր շրջանի պատմությունը ներկայացվում է քաղաքական անկայունության, հայկական բնակչության տարածքային տեղաշարժերի, վանական կենտրոնների գործունեության և եկեղեցական կառույցների պահպանման տեսանկյունից։ Կարևոր ուղղություն է եկեղեցու դերի ուսումնասիրությունը ձեռագրերի ընդօրինակման, կրթության, պատմագրության, ճարտարապետության և մշակութային ժառանգության պահպանման գործում։ XVIII դարի զարգացումները հնարավորություն են տալիս դիտարկել նաև հայկական տպագրության, կրթական նախաձեռնությունների, սփյուռքյան համայնքների և հոգևոր կենտրոնների փոխհարաբերությունները։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է եկեղեցական պատմության, հայագիտության, կրոնագիտության և մշակույթի պատմության մոտեցումները՝ ներկայացնելով Հայ եկեղեցու բազմադարյա զարգացումը և նրա տեղը հայ ժողովրդի պատմամշակութային ժառանգության ձևավորման գործընթացում։

Сельское хозяйство

Անասնաբուծության և գյուղատնտեսական տնտեսագիտության բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում սևաբղետ տավարի ցեղի բուծման առանձնահատկությունների, մթերատվության ցուցանիշների և բուծման արդյունավետության բարձրացման հնարավոր ուղիների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում ցեղի ծագումնաբանական, կենսաբանական և արտադրատնտեսական առանձնահատկությունները, կաթնային մթերատվության ներուժը, կենդանիների աճի ու զարգացման օրինաչափությունները և տեղական բնակլիմայական պայմաններին հարմարվելու կարողությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տոհմային ընտրության, սելեկցիոն աշխատանքների կազմակերպման, վերարտադրության կառավարման և նախրի գենետիկական ներուժի բարելավման մեթոդներին։ Վերլուծվում են կերակրման համակարգերի, պահվածքի պայմանների, կենդանիների առողջության պահպանման և անասնաբուժական սպասարկման ազդեցությունները մթերատվության ու տնտեսական արդյունավետության վրա։ Քննարկվում են նաև կաթի արտադրության ծախսերի նվազեցման, կենդանիների օգտագործման տևողության ավելացման, նախրի կառուցվածքի օպտիմալացման և ժամանակակից անասնաբուծական տեխնոլոգիաների ներդրման հնարավորությունները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են Հայաստանի Հանրապետության տավարաբուծական տնտեսությունների զարգացման պայմանները, սևաբղետ ցեղի բուծման կազմակերպատնտեսական հիմնախնդիրները և արտադրության եկամտաբերության բարձրացման ուղղությունները։ Անդրադարձ է կատարվում նաև տոհմաբուծական հաշվառման, մթերատվության վերահսկման և բուծման արդյունքների գնահատման նշանակությանը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել անասնաբուծության, տավարաբուծության, գյուղատնտեսական արտադրության կառավարման և ագրարային տնտեսագիտության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։