Արտադրական ձեռնարկությունների հիմնական տեխնոլոգիական ընթացքների հրդեհային վտանգավորությունը

Իրավաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում սոցիալական և իրավական պետության սահմանադրական մոդելի ձևավորման, զարգացման և գործնական իրականացման տեսական ու իրավական հիմնահարցերի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում սոցիալական պետության և իրավական պետության հասկացությունների բովանդակությունն է, դրանց փոխադարձ կապը, ինչպես նաև այդ սկզբունքների դերը սահմանադրական կարգի ընդհանուր համակարգում։ Հայաստանի Հանրապետության Սահմանադրությունն ամրագրում է երկիրը որպես ինքնիշխան, ժողովրդավարական, սոցիալական և իրավական պետություն, ինչի հիման վրա ուսումնասիրվում են պետական իշխանության կազմակերպման, իրավունքի գերակայության, մարդու արժանապատվության, հիմնական իրավունքների ու ազատությունների պաշտպանության և սոցիալական քաղաքականության սահմանադրական հիմքերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում սահմանադրական սկզբունքների և դրանց գործնական իրականացման փոխհարաբերությանը՝ դիտարկելով, թե ինչպիսի իրավական և ինստիտուցիոնալ մեխանիզմներ են անհրաժեշտ սահմանադրորեն ամրագրված արժեքների արդյունավետ կենսագործման համար։ Քննության են առնվում իշխանության սահմանափակման և օրինականության սկզբունքները, դատական պաշտպանության նշանակությունը, պետական մարմինների իրավական պատասխանատվությունը և անձի իրավունքների երաշխավորման մեխանիզմները։ Սոցիալական պետության բաղադրիչի շրջանակում կարևորվում են սոցիալական ապահովության, աշխատանքի, առողջապահության, արժանապատիվ կենսապայմանների և հասարակության տարբեր խմբերի պաշտպանության սահմանադրաիրավական հիմքերը։ Գործող սահմանադրական կարգավորումները նախատեսում են սոցիալական ապահովության և առողջության պահպանման իրավունքներ, ինչպես նաև տնտեսական, սոցիալական և մշակութային ոլորտներում պետական քաղաքականության հիմնական նպատակներ։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև սահմանադրական բարեփոխումների ազդեցությանը պետական կառավարման համակարգի, իրավունքների պաշտպանության մեխանիզմների և սոցիալական պարտավորությունների իրավական ձևակերպման վրա՝ համադրելով տարբեր ժամանակաշրջանների սահմանադրական կարգավորումները։ Կարևոր ուղղություն է սոցիալական արդարության և իրավական որոշակիության սկզբունքների հարաբերակցության ուսումնասիրությունը, ինչպես նաև պետության սոցիալական պարտավորությունների և անհատի ազատության միջև հավասարակշռության ապահովումը։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը սոցիալ-իրավական պետության կայացումը դիտարկում է որպես շարունակական սահմանադրական և ինստիտուցիոնալ գործընթաց՝ միավորելով սահմանադրական իրավունքի, մարդու իրավունքների պաշտպանության, սոցիալական քաղաքականության և պետական կառավարման հիմնահարցերը։

Մաթեմատիկա

Աշխատությունը նվիրված է L-արգինինի ածանցյալների և դրանց աղերի հիման վրա օպտիկապես ոչ գծային բյուրեղների ստացման, աճեցման և ֆիզիկական հատկությունների հետազոտման խնդիրներին։ Ուսումնասիրության կենտրոնում օրգանական և օրգանահանքային բյուրեղային նյութերի ստացման տեխնոլոգիական մոտեցումներն են, դրանց կառուցվածքային առանձնահատկությունները և ոչ գծային օպտիկական հատկությունների փոխկապակցվածությունը։ Աշխատության շրջանակում դիտարկվում են բյուրեղների աճի պայմանները, ելանյութերի և լուծույթների ընտրությունը, բյուրեղացման գործընթացի կառավարումը, ինչպես նաև ստացված նմուշների որակի և կառուցվածքային ամբողջականության գնահատումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն գործոններին, որոնք կարող են ազդել բյուրեղների ձևավորման, չափերի, թափանցիկության և ֆիզիկական բնութագրերի վրա։ Հետազոտության կարևոր ուղղություն է ստացված նյութերի օպտիկական արձագանքի ուսումնասիրությունը, մասնավորապես՝ լույսի հետ փոխազդեցության ընթացքում առաջացող ոչ գծային երևույթների բացահայտումն ու բնութագրումը։ Միաժամանակ ուսումնասիրվում են բյուրեղների կառուցվածքային, սպեկտրային, ջերմային և այլ հատկություններ, որոնք անհրաժեշտ են դրանց հնարավոր կիրառական արժեքը գնահատելու համար։ Աշխատությունը ցույց է տալիս, թե ինչպես կարող են մոլեկուլային կառուցվածքի, քիմիական բաղադրության և բյուրեղային դասավորվածության առանձնահատկությունները պայմանավորել նյութի օպտիկական վարքը։ Նման նյութերի ուսումնասիրությունը կարևոր է ժամանակակից ֆոտոնիկայի, լազերային տեխնիկայի, օպտիկական կապի և օպտիկական ազդանշանների մշակման համար կիրառելի նոր բյուրեղային համակարգերի որոնման տեսանկյունից։ Հետազոտությունը կարող է հետաքրքրել բյուրեղագիտության, պինդ մարմնի ֆիզիկայի, նյութագիտության, ֆիզիկական քիմիայի և ոչ գծային օպտիկայի մասնագետներին, ինչպես նաև համապատասխան ոլորտներում հետազոտություն իրականացնող ուսանողներին և գիտաշխատողներին։

Լրագրություն

Այս աշխատությունը նվիրված է հեռուստատեսության՝ որպես զանգվածային հաղորդակցության կարևորագույն միջոցներից մեկի գործառույթների, զարգացման հիմնական միտումների և հետագա հեռանկարների ուսումնասիրությանը։ Աշխատանքում հեռուստատեսությունը դիտարկվում է ոչ միայն որպես տեղեկատվության տարածման, այլև հասարակական կարծիքի ձևավորման, կրթական և մշակութային արժեքների փոխանցման, ժամանցի կազմակերպման և հանրային քննարկումների խթանման կարևոր գործիք։ Ուսումնասիրության շրջանակում վերլուծվում են հեռուստատեսային հաղորդակցության առանձնահատկությունները, լսարանի հետ փոխգործակցության ձևերը և այն մեխանիզմները, որոնց միջոցով հեռուստատեսային բովանդակությունը կարող է ազդել հասարակական գիտակցության, վարքագծի և արժեքային պատկերացումների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հեռուստատեսության զարգացման պատմական փուլերին և տեխնոլոգիական փոփոխությունների ազդեցությանը ոլորտի կառուցվածքի ու բովանդակության վրա։ Թվայնացումը, ինտերնետի տարածումը, առցանց հարթակների զարգացումը, ըստ պահանջի տեսանյութերի հասանելիությունը և սոցիալական մեդիայի աճող դերակատարությունը էապես փոխել են ինչպես հեռուստատեսային արտադրության, այնպես էլ բովանդակության տարածման և սպառման ավանդական մոդելները։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև հեռուստաընկերությունների մրցակցությանը, լսարանի մասնատմանը, նոր բիզնես մոդելների ձևավորմանը, լրագրողական չափանիշների պահպանմանը և մեդիաարտադրանքի որակի խնդիրներին։ Հեռուստատեսության ապագա հեռանկարների դիտարկման շրջանակում կարևորվում է ավանդական հեռարձակման և թվային մեդիայի փոխներթափանցումը, նոր տեխնոլոգիաների կիրառումը և լսարանի փոփոխվող պահանջներին հարմարվելու անհրաժեշտությունը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես է հեռուստատեսությունը վերափոխվում տեխնոլոգիական և սոցիալական փոփոխությունների պայմաններում և ինչպիսի դեր կարող է պահպանել ժամանակակից բազմահարթակ մեդիա միջավայրում։

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում մարդկային կապիտալի ձևավորման և արդյունավետ օգտագործման հիմնախնդիրների համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ ընդգրկելով կրթության, առողջապահության, զբաղվածության և միգրացիոն գործընթացների ազդեցությունը երկրի տնտեսական զարգացման վրա։ Հեղինակը վերլուծում է մարդկային կապիտալի էությունը որպես գիտելիքների, հմտությունների, փորձի և առողջության համախումբ, որը ձևավորում է աշխատուժի արտադրողականությունը և մրցունակությունը։ Գրքում դիտարկվում են մարդկային կապիտալի ձևավորման հիմնական փուլերը՝ կրթական համակարգ, մասնագիտական պատրաստվածություն, վերապատրաստում և աշխատանքային փորձի կուտակում, ինչպես նաև դրանց միջև փոխկապակցվածությունը ՀՀ սոցիալ-տնտեսական պայմաններում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում աշխատաշուկայի կառուցվածքային խնդիրներին, երիտասարդության զբաղվածության մակարդակին, արտագաղթի ազդեցությանը և բարձր որակավորում ունեցող կադրերի արտահոսքին։ Հեղինակը ուսումնասիրում է նաև պետական քաղաքականության գործիքները՝ ուղղված կրթության որակի բարձրացմանը, աշխատուժի վերապատրաստման համակարգի զարգացմանը և ներդրումային միջավայրի բարելավմանը։ Աշխատությունը ներկայացնում է մարդկային կապիտալի արդյունավետ օգտագործման հնարավոր ուղղություններ՝ ներառյալ նորարարական տնտեսության զարգացումը, արտադրողականության բարձրացումը և սոցիալ-տնտեսական աճի կայուն ապահովումը։ Այն օգտակար է տնտեսագետների, սոցիալական քաղաքականության մշակողների և կրթական ոլորտի հետազոտողների համար։

Գրականություն

Աշխատությունը նվիրված է Եղիշե Չարենցի 1934–1937 թվականների ստեղծագործական վերջին շրջանի համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով նրա գեղարվեստական մտածողության զարգացման եզրափակիչ փուլը և գաղափարական ու ոճական փոխակերպումները։ Վերլուծվում են այդ տարիների բանաստեղծական երկերի թեմատիկ շերտերը, ներքին դրամատիզմը, լեզվաոճական խտացվածությունը և պատկերային համակարգի նոր որակները՝ դիտարկելով դրանք ժամանակի սոցիալ-քաղաքական միջավայրի և անձնական ճակատագրական փորձառության համատեքստում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում քնարական հերոսի վերաիմաստավորմանը, պատմական և անձնական հիշողության փոխներթափանցմանը, ինչպես նաև խորհրդանշական մտածողության խորացմանը։ Ուսումնասիրությունը բացահայտում է նաև վերջին շրջանի ստեղծագործություններում ձևավորված գեղարվեստական լարվածությունն ու արտահայտչական ծայրահեղ խտացումը՝ ցույց տալով այդ փուլի նշանակությունը հեղինակի ամբողջական գրական ժառանգության համակարգում և հայ քնարական պոեզիայի զարգացման մեջ։

Մշակույթ

Երաժշտագիտական և երաժշտության տեսության բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է XX դարի երաժշտագիտության մեջ հարմոնիայի ֆունկցիոնալ ուսմունքի հիմնական տեսական դրույթների, զարգացման ուղղությունների և վերլուծական մոտեցումների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում հարմոնիկ համակարգի տարրերի փոխհարաբերությունները, ակորդների գործառույթները, տոնայնության կազմակերպման սկզբունքները և երաժշտական ամբողջության կառուցման մեջ դրանց նշանակությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ֆունկցիոնալ մտածողության զարգացմանը, դասական տեսական պատկերացումների վերաիմաստավորմանը և նոր երաժշտական լեզվի պայմաններում հարմոնիկ երևույթների մեկնաբանման խնդիրներին։ Վերլուծվում են տարբեր տեսական մոտեցումներ, որոնց միջոցով բացահայտվում են հարմոնիկ հաջորդականությունների կառուցվածքը, լարվածության և հանգուցալուծման հարաբերությունները, ինչպես նաև տոնային կենտրոնների փոխազդեցությունը։ Քննարկվում են նաև XX դարի երաժշտական ստեղծագործության փոփոխությունների ազդեցությունը հարմոնիայի տեսության և երաժշտագիտական վերլուծության մեթոդների զարգացման վրա։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս համակարգված պատկերացում կազմելու ֆունկցիոնալ հարմոնիայի տեսական նշանակության և դրա կիրառման հնարավորությունների վերաբերյալ։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել երաժշտագետների, կոմպոզիտորների, երաժշտության տեսաբանների և մասնագիտական երաժշտական կրթությամբ զբաղվողների համար։