Աշխատանքի արտադրողականության աճի ռեզերվները

Մանկական

«Հեքիաթն է կանչում. Չարի վերջը» (Հովհաննես Թումանյան) համարվում է Թումանյանի հայտնի ու սիրելի հեքիաթ-երգերից մեկը, որը երեխաների համար է նաև պարզ, և մեծերի համար՝ խորիմաստ։ Գիրքը/հեքիաթը պատմում է այն մասին, որ չարը, որքան էլ որ փորձի, միևնույն է՝ իր վերջը կունենա։ Թումանյանը ներկայացնում է հումորով, բայց միաժամանակ ուսուցողական կերպով, թե ինչպես են լավը և բարին հաղթում չարին ու նենգությանը։ Հեքիաթը օգտագործում է պարզ, երաժշտական լեզու՝ մոտիվներով և կրկնություններով, ինչը հեշտ է հիշվում ու սիրում են երեխաները։ «Չարի վերջը» թեմատիկորեն հիշեցնում է այն հին ժողովրդական ուսուցիչական հեքիաթները, որտեղ վերջում միշտ հաղթում է արդարությունը։ Թումանյանի կերպարները հաճախ իրական մարդկանց տիպաժներ են՝ փոքրիկ բնավորություններով, բայց մեծ իմաստով։ Հեքիաթում առկա է նաև կենսական քննադատություն՝ հասարակության թերությունների նկատմամբ, բայց առանց վիրավորելու։ Գիրքը ցույց է տալիս, որ պետք է լինել խելացի, հումորով և համբերությամբ՝ որովհետև չարը միշտ է բացահայտվում։ «Հեքիաթն է կանչում» շարքը սովորեցնում է երեխաներին ճիշտ տարբերակել բարին և չարը։ Այս հեքիաթը լավ է որպես ընտանեկան ընթերցում, քանի որ այն միավորում է զվարճանքը և դաստիարակությունը։ Հրատարակիչ - ՄՀՄ Գրատուն Հրատ. տարեթիվ - 2016

Արտասահմանյան գրականություն

Պաուլո Կոելյոյի համաշխարհային հայտնիությամբ գրքերից մեկն է, որը պարունակում է խորը խորհրդանշական և փիլիսոփայական գաղափարներ։ Գիրքը պատմում է իսպանացի մի երիտասարդ հովիվ Սանթյագոյի մասին, ով երազում է գտնել իր կյանքի իսկական նպատակը՝ կատարելու «ինքնադարձերի որոնման ուղի»։ Նրա ճանապարհը բերում է նրան դեպի Եգիպտոս՝ որտեղ նա ցանկանում է գտնել թաքնված treasures (բերանող աղյուսակներ) և իր ճակատագիրը։ Գիրքն խորը խորհրդանիշներ է պարունակում՝ կապված ոսկու որոնման և կյանքի իրական արժեքները բացահայտելու հետ։ Կոելյոն այստեղ խոսում է մարդկային ձգտումների մասին, ապրելու անհավատալի երազանքները, ու հավանաբար նրա հիմնական ուղերձն այն է, որ յուրաքանչյուր մարդու կյանքում իր «երազանքներն ու նպատակները» վերածվում են հիմնական ուղի, եթե մարդը վստահում է ինքն իրեն ու աստվածային ուղեցույցներին։ **«Ալքիմիկոսը»**-ը ընթերցողին դրդում է փնտրել սեփական ուղին, սովորել ինքնադիտարկման ու կյանքի ճշմարտության մասին։ Գրքում Պաուլո Կոելյոն ներկայացնում է ոչ միայն մի մարդ, այլ ամբողջ աշխարհի փնտրողին՝ դեպի ինքնաճանաչում, դեպի երազանքի իրականություն դարձնելը։ Ներկայումս «Ալքիմիկոսը» համարվում է ժամանակակից գրականության դասականներից մեկը, որը վավերացրեց Կոելյոյի հեղինակությունը։ Հրատարակիչ - Անտարես Հրատ. տարեթիվ - 2014 ISBN - 978-9939-51-582-3

Գրականություն

«Փարիզի Աստվածամոր տաճարը» (Notre-Dame de Paris) պատմում է տաճարի շուրջ տեղի ունեցող ողբերգական սիրո, վրեժի և սոցիալական հակասությունների պատմությունը։ Վեպում գլխավոր կերպարներն են Քվազիմոդոն՝ խեղված զանգակատան պահապանը, Էսմերալդան՝ գեղեցկուհի գայթակղիչ պարուհին, և Կլոդ Ֆրոլո՝ տաճարի կույսերի հոգևորականը։ Վեպը խորը անդրադառնում է մարդու բնույթին, արդարությանը, կրքին և պատմական միջավայրին։ Հիմնական թեմաները․ Սեր, բարոյականության և արդարության հակադրություն Սոցիալական դասակարգերի և մարդու անհատական ճակատագրի ուսումնասիրություն Քաղաքի, տաճարի և միջնադարյան կյանքի պատկերացում Կենտրոնացված հոգեբանական և էմոցիոնալ վերլուծություն Մարդու ներքին բարոյական ու հոգևոր հակասություններ Գրքի առանձնահատկությունները․ Միջնադարյան Փարիզի և պատմական միջավայրի մանրամասն պատկերում Հերոսների հոգեբանական խոր վերլուծություն Հարմար է դասական գրականության սիրահարների և պատմական վեպերի ընթերցողների համար Վեպը համարվում է պատմական և սոցիալական վերլուծության զուգորդում

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը ընդգրկում է գյուղատնտեսական արտադրության տեսակները՝ ըստ մենեջմենթի, արտադրական համակարգերի, եղանակների և տեխնոլոգիաների, որոնք կիրառվում են տարբեր պայմաններում՝ խոշոր տնտեսություններում, կոոպերատիվներում և փոքր գյուղատնտեսական կազմակերպություններում։ Գրքում հատուկ ուշադրություն է դարձվում արդյունավետության բարձրացման միջոցներին՝ գյուղատնտեսական տեխնոլոգիաների կիրառություն, ռեսուրսների օպտիմալացում և արտադրության ծախսերի նվազեցում։ Հեղինակները նաև ուսումնասիրում են գյուղատնտեսության կառավարման մոդելները, խոչընդոտները և զարգացման հնարավորությունները՝ հաշվի առնելով տնտեսական պայմաններն ու շուկայական պահանջները։ Աշխատությունը ներառում է գործնական օրինակներ, որոնք ցույց են տալիս, թե ինչպես կարելի է կազմակերպել գյուղատնտեսական արտադրությունը՝ հիմնվելով արդյունավետ կառավարման և կայուն տնտեսական զարգացման սկզբունքների վրա։ Այս գրքում ներկայացված նյութը կարևոր է ինչպես գործարարների, այնպես էլ ուսանողների համար, ովքեր հետաքրքրված են գյուղատնտեսական արտադրության կազմակերպման գործընթացներով, գյուղատնտեսական տնտեսությունների կառավարման և արտադրական համակարգերի բարելավմամբ։

Մշակույթ

ներկայացնում է թվաբանության և աստղագիտության, պատմության և գիտության եզրագծում գտնվող եզակի ուսումնասիրություն։ Գիրքը բացահայտում է հնագույն թվային համակարգերի խորքը՝ որպես տիեզերքի կառուցվածքի և մարդկային գիտակցության հիմք։ Հեղինակը զուգակցում է պատմական և գիտական տվյալները՝ մատնանշելով, որ թվերը չեն հանդիսանում միայն հաշվարկի գործիք, այլ հանդիսանում են բնության, ժամանակի, տարածության և կյանքի օրենքների արտացոլում։ Թվային համակարգերի ուսումնասիրությունը տանում է դեպի մարդկության հնագույն մշակույթներ, առեղծվածային խորհրդանիշներ և քանդակներ, որոնք բնութագրում են տիեզերքի «կոդավորված» կառուցվածքը։ Գիրքը ներկայացնում է թվաբանության, քվանտային գիտության, տիեզերաբանության և հոգեբանության հատող կետերը՝ առաջարկելով նոր տեսանկյուններ մարդկության ու տիեզերքի փոխհարաբերության մասին։ Այն ուղղված է ինչպես գիտակներին, այնպես էլ այն ընթերցողներին, ովքեր հետաքրքրված են խորհրդանշական գիտությամբ, պատմությամբ, հոգևոր զարթոնքով և տիեզերքի գաղտնիքներով։

Գեղարվեստական հայ․

«Վերջին խոսք» Եղիշե Չարենցի անպարտելի ու դրամատիկ ստեղծագործություններից է։ Այս բանաստեղծությունը մելանխոլիկ և խորիմաստ խոսք է՝ լի զգացմունքներով, հայ ժողովրդի գոյատևման ու պայքարի պատմությամբ։ Չարենցը իր ստեղծագործություններում հաճախ բացահայտում է կյանքը ոչ միայն որպես անհատական գոյություն, այլ նաև որպես ազգային, պատմական դառնություն, որը նրա մեջ բազմաթիվ խորհրդանիշներ ու ընկալումներ է պարունակում։ «Վերջին խոսք»-ը առաջին հերթին վերաբերելով Չարենցի սեփական կյանքի փորձառություններին, արտահայտում է գաղափարներ, որոնք կապվում են մահվան, կորուստների, տառապանքների և հայրենիքին տրված պարտավորության հետ։ Դա մաքրում է իրարանցման, ապրելու և դարավոր պատմության հետ կապված ամեն ինչ։ Բանաստեղծությունն իր բովանդակությամբ հանդես է գալիս որպես վերջին դրվագ՝ անձնական կամ ազգային կյանքի համար՝ դեպի մահ, դեպի անհուսություն կամ նոր սկիզբ։ Չարենցը մշտապես որոնում է իր վերջին խոսքը՝ խոսքը, որը դեռ պիտի տրվեր իր գոյության մեջ, բայց միևնույն ժամանակ, նա բախվում է նրա ծանրաբեռնվածության հետ՝ հասկանալով, որ պատմության մի զգալի մասը արդեն կկտրվի այն գաղափարներից, որոնք նա կուզեր հայտարարված լինեն։ Նրա վերջին խոսքը այս դեպքում կարող է լինել խորաթափանց հայացք դեպի սեր, հայրենիք, ինքնություն, իր մոլորակից դուրս՝ իր գոյության իրականությունը հասկանալու փորձ։ Չարենցը այս բանաստեղծության մեջ ցույց է տալիս, թե ինչպես մարդը կարող է մնալ հավատարիմ իր արժեքներին և երկրի նկատմամբ ունեցած սիրուն՝ նույնիսկ եթե այդ ճանապարհը ծանր, խորտակված և դժվարանցանելի է։ «Վերջին խոսք»-ը նաև միստիկ, պոետիկ արտահայտություն է, որն արտացոլում է Չարենցի ներաշխարհը՝ դրամատիկ անցյալով, պայքարներով ու հայացքներով դեպի ապագա։ Դա նրա մխիթարանքը՝ թեեւ խորամանկ և ցավոտ, բայց երբեմն անխուսափելի։ Հրատարակիչ - Հայագիտակ Հրատ. տարեթիվ - 2007 ISBN - 978-99941-980-5-4