Այլաբանությունը հայ կինոարվեստում

Տնտեսագիտություն

Այս գիրքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության բարձրագույն կրթության կառավարման արդի հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ ներկայացնելով կրթական համակարգի արդյունավետ կազմակերպման և զարգացման կարևորագույն հարցերը։ Աշխատանքում վերլուծվում են բարձրագույն կրթության կառավարման կառուցվածքային առանձնահատկությունները, բուհերի գործունեության կազմակերպման մեխանիզմները, կառավարման արդյունավետության բարձրացման ուղիները և ոլորտում առկա մարտահրավերները։ Ուսումնասիրության շրջանակում քննարկվում են կրթության որակի ապահովման, ֆինանսավորման, կառավարման ինքնավարության, ռազմավարական պլանավորման և միջազգային չափանիշներին համապատասխանեցման խնդիրները։ Հայաստանի բարձրագույն կրթության համակարգի զարգացման գործընթացում կարևոր տեղ են զբաղեցնում կառավարման բարեփոխումները, որակի վերահսկման մեխանիզմները և կրթական քաղաքականության նոր մոտեցումները։ Գրքում ներկայացված վերլուծությունները կարող են օգտակար լինել կրթության կառավարման մասնագետների, բուհերի ղեկավարների, պետական կառավարման ոլորտի ներկայացուցիչների, հետազոտողների, դասախոսների, ուսանողների և բարձրագույն կրթության զարգացման հարցերով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Հոգեբանություն

Բժշկական հոգեբանություն աշխատությունը բժշկագիտության և հոգեբանության հատման կետում գտնվող ուսումնական և գիտամեթոդական ձեռնարկ է, որը ներկայացնում է հոգեբանական գործոնների դերը մարդու առողջության, հիվանդությունների առաջացման, ընթացքի և բուժման գործընթացներում, այն անդրադառնում է հիվանդի հոգեբանական վիճակների գնահատմանը, բժշկ-հիվանդ հարաբերությունների առանձնահատկություններին, սթրեսի, տագնապի, դեպրեսիայի և այլ հոգեբանական խանգարումների ազդեցությանը սոմատիկ առողջության վրա, ինչպես նաև ընդգծում է հաղորդակցության, էմպաթիայի և հոգեբանական աջակցության կարևորությունը բժշկական պրակտիկայում, միաժամանակ գիրքը դիտարկում է հոգեբանական ախտորոշման և միջամտության հիմնական մեթոդները, որոնք կիրառվում են կլինիկական միջավայրում՝ նպատակ ունենալով բարձրացնել բուժման արդյունավետությունը և հիվանդի ընդհանուր կյանքի որակը։

Քիմիա

Աշխատանքը նվիրված է չհագեցած չորրորդային ամոնիումային աղերի կառուցվածքի ազդեցության ուսումնասիրությանը Ստիվենսի վերախմբավորման ընթացքի վրա, ինչպես նաև ստացված միացությունների հակամանրէային հատկությունների բացահայտմանը։ Հետազոտությունը գտնվում է օրգանական քիմիայի այն ուղղության շրջանակում, որտեղ ուսումնասիրվում են ամոնիումային միացությունների կառուցվածքափոխությունները և դրանց հիման վրա նոր ֆունկցիոնալացված ամինների ստացման հնարավորությունները։ Ստիվենսի վերախմբավորումը չորրորդային ամոնիումային աղերի կարևոր քիմիական փոխակերպումներից է, որի ընթացքում հիմքի ազդեցությամբ սկզբնական միացությունը վերածվում է երրորդային ամինի՝ կառուցվածքային վերադասավորման միջոցով։ Հետազոտության հիմնական նպատակներից է պարզել, թե ելանյութի կառուցվածքային առանձնահատկություններն ինչպես են ազդում վերախմբավորման ուղղության, ընթացքի և առաջացող վերջնական արտադրանքների բնույթի վրա։ Այս խնդիրը կարևոր է հատկապես չհագեցած համակարգերի դեպքում, քանի որ կրկնակի կապերի դիրքը, դրանց հարակից խմբերի բնույթը, փոխարինիչների կառուցվածքը և մոլեկուլի ընդհանուր տարածական կազմակերպվածությունը կարող են էապես ազդել ռեակցիայի ընթացքի վրա։ Հայ քիմիական դպրոցի շրջանակում Ստիվենսի վերախմբավորման ուսումնասիրությունները երկարատև ավանդույթ ունեն, և տարբեր կառուցվածք ունեցող ամոնիումային աղերի հետազոտությունները ցույց են տվել, որ ելանյութի կառուցվածքը և ռեակցիայի պայմանները կարող են որոշել առաջացող արտադրանքների հարաբերակցությունը։ Աշխատանքում կարող է ուսումնասիրվել չհագեցած ամոնիումային աղերի տարբեր կառուցվածքների սինթեզը և դրանց հետագա քիմիական վարքագիծը։ Նման միացությունների ստացման փուլում անհրաժեշտ է վերահսկել փոխարինիչների դիրքը, չհագեցած կապերի բնույթը և ֆունկցիոնալ խմբերի փոխազդեցությունը, քանի որ այդ գործոնները հետագայում պայմանավորում են վերախմբավորման ընտրողականությունը։ Հետազոտության ընթացքում ստացված նյութերի կառուցվածքը կարող է հաստատվել ժամանակակից ֆիզիկաքիմիական մեթոդների միջոցով՝ համադրելով տարբեր սպեկտրոսկոպիական և վերլուծական տվյալներ։ Ստիվենսի վերախմբավորման տեսական ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև ռեակցիայի մեխանիզմը հասկանալու համար։ Գործընթացի ընթացքում հիմքի ազդեցությամբ չորրորդային ամոնիումային աղից առաջանում է միջանկյալ իլիդային համակարգ, որից հետո տեղի է ունենում խմբի ներմոլեկուլային տեղափոխություն և ձևավորվում է նոր կառուցվածք ունեցող երրորդային ամին։ Ռեակցիայի ուղղության վրա կարող են ազդել ինչպես մոլեկուլի էլեկտրոնային կառուցվածքը, այնպես էլ տարածական գործոնները և կիրառվող ռեակցիոն պայմանները։ Չհագեցած համակարգերի դեպքում հատկապես կարևոր է մրցակցող վերադասավորումների հնարավորությունը։ Նախորդ ուսումնասիրություններում տարբեր ամոնիումային աղերի համար արձանագրվել են 1,2- և 3,2-տիպի Ստիվենսի վերախմբավորումներ, իսկ որոշ դեպքերում նաև ալիլային իզոմերացում կամ այլ մրցակցող փոխակերպումներ։ Հետևաբար հետազոտության նշանակալի խնդիրներից է պարզել, թե կառուցվածքային որ գործոններն են նպաստում որոշակի ուղղության գերակշռությանը։ Աշխատանքի մյուս կարևոր ուղղությունը սինթեզված ամոնիումային միացությունների հակամանրէային ակտիվության ուսումնասիրությունն է։ Այս փուլում քիմիական կառուցվածքը դիտարկվում է արդեն ոչ միայն որպես սինթեզի և վերախմբավորման ընթացքը որոշող գործոն, այլև որպես կենսաբանական ազդեցությունը պայմանավորող հատկություն։ Ուսումնասիրությունը կարող է ներառել տարբեր մանրէաբանական շտամների նկատմամբ միացությունների ակտիվության համեմատական գնահատում՝ պարզելու համար, թե մոլեկուլի կառուցվածքային փոփոխություններն ինչպես են անդրադառնում դրա կենսաբանական ազդեցության վրա։ Նմանատիպ ուսումնասիրություններում որոշ չորրորդային ամոնիումային միացությունների ջրային լուծույթներ ցուցաբերել են մանրէասպան ազդեցություն ինչպես գրամդրական, այնպես էլ գրամբացասական միկրոօրգանիզմների նկատմամբ։ Հակամանրէային հատկությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու «կառուցվածք–կենսաբանական ակտիվություն» կապը։ Եթե մոլեկուլի որոշակի կառուցվածքային փոփոխությունը հանգեցնում է հակամանրէային ազդեցության ուժեղացման կամ թուլացման, ապա հնարավոր է առանձնացնել այն կառուցվածքային տարրերը, որոնք առավել կարևոր են կենսաբանական ակտիվության համար։ Այսպիսի մոտեցումը կարող է հիմք հանդիսանալ նպատակային հատկություններով նոր օրգանական միացությունների հետագա նախագծման և սինթեզի համար։ Հետազոտության կարևորությունն ընդգծվում է նաև նրանով, որ չորրորդային ամոնիումային միացությունները հետաքրքրություն են ներկայացնում ոչ միայն որպես օրգանական սինթեզի միջանկյալ կամ վերջնական նյութեր, այլև որպես կենսաբանական ակտիվ միացությունների հնարավոր աղբյուր։ Հայկական քիմիական հետազոտություններում այս ուղղությամբ ուսումնասիրվել են ինչպես տարբեր կառուցվածքի չորրորդային ամոնիումային աղերի վերախմբավորումները, այնպես էլ դրանց հակամանրէային հատկությունները։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև սինթեզված միացությունների կառուցվածքի և ռեակցիոնունակության փոխկապակցվածությանը։ Միևնույն ֆունկցիոնալ խմբերի առկայության պայմաններում նույնիսկ փոքր կառուցվածքային փոփոխությունները կարող են փոխել վերախմբավորման արագությունը, ուղղությունը և արտադրանքի ելքը։ Հետևաբար հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել օրգանական ռեակցիաների ընտրողականության վերաբերյալ տեսական պատկերացումների ընդլայնմանը և նպատակային սինթեզի պայմանների ընտրությանը։ Գիտական և գործնական տեսանկյունից աշխատանքը կարևոր է նաև այն պատճառով, որ Ստիվենսի վերախմբավորման միջոցով հնարավոր է ստանալ նոր կառուցվածք ունեցող չհագեցած ամիններ։ Հայաստանի օրգանական քիմիայի հետազոտություններում նման մոտեցմամբ արդեն ուսումնասիրվել են ալիլային, պրապարգիլային և այլ չհագեցած խմբեր պարունակող ամոնիումային աղեր, որոնցից ստացվել են տարբեր կառուցվածքի չհագեցած ամիններ։ Ստացված միացությունների հետագա քիմիական ձևափոխությունները կարող են ընդլայնել դրանց կիրառական հնարավորությունները՝ հնարավորություն տալով ստանալ նոր ֆունկցիոնալացված ամիններ և այլ օրգանական միացություններ։ Ընդհանուր առմամբ, հետազոտությունը միավորում է օրգանական սինթեզի, ռեակցիոն մեխանիզմների և կենսաբանական ակտիվության ուսումնասիրության ուղղությունները։ Դրա հիմնական գիտական արժեքը չհագեցած չորրորդային ամոնիումային աղերի կառուցվածքի և Ստիվենսի վերախմբավորման ընթացքի միջև օրինաչափությունների բացահայտումն է, իսկ գործնական նշանակությունը՝ նոր չհագեցած ամինների ստացման և դրանց հնարավոր հակամանրէային կիրառությունների գնահատումը։ Հետազոտության արդյունքները կարող են օգտակար լինել օրգանական քիմիայի, դեղագործական քիմիայի, կենսաօրգանական քիմիայի և հակամանրէային նյութերի մշակման բնագավառներում։

Տեխնոլոգիա

Աշխատությունը նվիրված է անօդաչու թռչող սարքերի կառավարման ազդանշանների հայտնաբերման համակարգերի ուսումնասիրմանն ու մշակմանը և դրանց նկատմամբ հակազդման տեխնոլոգիաների ընդհանուր սկզբունքների վերլուծությանը։ Հետազոտության հիմնական ուղղությունը անօդաչու սարքի և կառավարման կայանի միջև ռադիոհաճախականային կապերի հայտնաբերումն է, դրանց առանձնահատկությունների վերլուծությունը և տարբեր ազդանշանների ֆոնին թիրախային հաղորդակցությունը տարբերակելու խնդիրը։ Ժամանակակից հայտնաբերման համակարգերը կարող են համատեղել ռադիոհաճախականային, ռադարային, օպտիկական և ակուստիկ սենսորների տվյալները՝ բարձրացնելով հայտնաբերման և դասակարգման հուսալիությունը։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել ազդանշանների հաճախականային և ժամանակային բնութագրերը, սպեկտրային վերլուծության մեթոդները, ազդանշանների դասակարգման ալգորիթմները, խանգարումների պայմաններում հայտնաբերման ճշգրտությունը և կեղծ ազդանշանների նվազեցման եղանակները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում կառավարման ազդանշանների տարբերակումը այլ ռադիոհաղորդակցություններից, քանի որ իրական միջավայրում ռադիոհաճախականային սպեկտրը կարող է լինել խիտ և բազմազան։ Հետազոտությունը կարող է ներառել նաև հայտնաբերման, տեղորոշման, հետևման և նույնականացման փուլերի փոխկապակցվածությունը՝ ձևավորելով անօդաչու համակարգերի վերահսկման բազմաշերտ մոտեցում։ Միաժամանակ աշխատանքում դիտարկվող «գլուշման» կամ ռադիոէլեկտրոնային խանգարման բաղադրիչը վերաբերում է ազդանշանային կապերի խափանմանը, սակայն դրա գործնական իրականացման պարամետրերը, սարքավորումների կառուցումը կամ կիրառման հրահանգները այստեղ չեն մանրամասնվում, քանի որ նման միջամտությունը կարող է խափանել նաև այլ օրինական ռադիոկապեր և ենթակա է իրավական սահմանափակումների։ Գիտական տեսանկյունից հետազոտությունը կարևոր է հատկապես ազդանշանների մշակման, ռադիոէլեկտրոնային համակարգերի, մեքենայական դասակարգման և բազմասենսորային տվյալների միավորման խնդիրների ուսումնասիրության համար։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են նպաստել անօդաչու թռչող սարքերի անվտանգ հայտնաբերման և վերահսկման համակարգերի կատարելագործմանը՝ շեշտադրելով ոչ թե մեկ տեխնոլոգիայի, այլ փոխլրացնող սենսորների համատեղ կիրառումը։ Նյութը կարող է հետաքրքրել ռադիոէլեկտրոնիկայի, կապի համակարգերի, ազդանշանների թվային մշակման, ավտոմատ կառավարման, տեղեկատվական անվտանգության և անօդաչու համակարգերի տեխնոլոգիաների ոլորտներում մասնագիտացող հետազոտողներին, ինժեներներին և ուսանողներին։

Աշխարհագրություն

Աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության բնակչության ժամանակակից միգրացիոն գործընթացների աշխարհագրական վերլուծությանը։ Այն ուսումնասիրում է բնակչության տեղաշարժերի հիմնական ուղղությունները, պատճառները, տարածքային առանձնահատկությունները և դրանց ազդեցությունը երկրի ժողովրդագրական ու սոցիալ-տնտեսական իրավիճակի վրա։ Հետազոտության շրջանակում ներկայացվում են ներքին և արտաքին միգրացիայի դրսևորումները, բնակչության շարժունակության վրա ազդող գործոնները, միգրացիոն հոսքերի ձևավորման առանձնահատկությունները և դրանց տարածքային տարբերությունները։ Աշխատանքում վերլուծվում են միգրացիոն գործընթացների հետևանքները՝ կապված բնակչության թվաքանակի փոփոխության, աշխատուժի տեղաշարժի, քաղաքային և գյուղական տարածքների զարգացման, ինչպես նաև տարածաշրջանային անհավասարակշռությունների հետ։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս առավել ամբողջական պատկերացում կազմել Հայաստանի ժամանակակից միգրացիոն իրավիճակի, դրա աշխարհագրական օրինաչափությունների և զարգացման հնարավոր միտումների վերաբերյալ։ Այն կարող է օգտակար լինել աշխարհագրագետների, ժողովրդագիրների, սոցիոլոգների, պետական կառավարման ոլորտի մասնագետների, հետազոտողների և ուսանողների համար։

Այլ առարկաներ

Աշխատությունը նվիրված է նախալեռնային գոտու պայմաններում բազմամյա տնկարկների հողաշինարարական կազմակերպման մեթոդների կատարելագործման խնդիրներին։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է մշակել և հիմնավորել այնպիսի հողաշինարարական մոտեցումներ, որոնք հնարավորություն կտան առավել արդյունավետ կազմակերպել այգիների, խաղողի այգիների և այլ բազմամյա տնկարկների համար նախատեսված հողատարածքների օգտագործումը՝ հաշվի առնելով տեղանքի բնական, հողային և գյուղատնտեսական առանձնահատկությունները։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են նախալեռնային տարածքների ռելիեֆը, հողային ծածկույթը, ջրային ռեժիմը, էրոզիոն գործընթացները և այլ գործոններ, որոնք կարող են ազդել բազմամյա տնկարկների տեղադրման, զարգացման և արտադրողականության վրա։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում հողամասերի տարածական կազմակերպմանը, տնկարկների տեղադրման սխեմաների ընտրությանը, հողերի արդյունավետ օգտագործմանը և գյուղատնտեսական աշխատանքների ռացիոնալ կազմակերպմանը։ Կարևոր ուղղություն է հողերի պահպանության խնդիրը, քանի որ նախալեռնային գոտիներում թեքությունների և տեղումների առանձնահատկությունները կարող են մեծացնել ջրային էրոզիայի և հողի բերրի շերտի կորստի վտանգը։ Այդ պատճառով հողաշինարարական լուծումները կարող են ներառել ռելիեֆին համապատասխան տնկման ուղղությունների ընտրություն, հակաէրոզիոն միջոցառումներ, հողերի պահպանական կազմակերպում և ջրային ռեսուրսների արդյունավետ կառավարում։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համեմատվել բազմամյա տնկարկների կազմակերպման տարբեր մեթոդներ՝ գնահատելով դրանց ազդեցությունը հողի պահպանության, բերքատվության, արտադրական ծախսերի և տարածքի ընդհանուր արդյունավետ օգտագործման վրա։ Մեթոդների կատարելագործումը ենթադրում է նաև բնական և տնտեսական գործոնների համատեղ հաշվառում, որպեսզի հողաշինարարական նախագծերը համապատասխանեն ինչպես տվյալ տարածքի էկոլոգիական պայմաններին, այնպես էլ գյուղատնտեսական արտադրության պահանջներին։ Աշխատության արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ նախալեռնային գոտիներում այգեգործության և խաղողագործության զարգացման, հողերի ռացիոնալ օգտագործման, էրոզիոն գործընթացների կանխարգելման և գյուղատնտեսական տարածքների կայուն կառավարման համար։ Այն կարող է օգտակար լինել հողաշինարարների, ագրոնոմների, հողագետների, գյուղատնտեսական նախագծող մասնագետների, տեղական կառավարման և հողային ռեսուրսների կառավարման ոլորտի աշխատակիցների, ինչպես նաև համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների և հետազոտողների համար։