Ազգային ընդհանուր ժողովի ատենագրություններ, տասնյոթերորդ նիստ

Экономика

Պետական հատվածի գործունեության առաջարկը և պահանջարկը տնտեսագիտական համակարգի կարևոր բաղադրիչներից են, որոնք արտացոլում են պետական մարմինների կողմից մատուցվող ծառայությունների և իրականացվող գործառույթների փոխազդեցությունը հասարակության կարիքների հետ։ Պետական հատվածի առաջարկը ներառում է այն ապրանքներն ու ծառայությունները, որոնք պետությունը տրամադրում է քաղաքացիներին՝ կրթություն, առողջապահություն, անվտանգություն, ենթակառուցվածքներ, սոցիալական պաշտպանություն և այլ հանրային բարիքներ։ Այս առաջարկը ձևավորվում է պետական բյուջեի, հարկերի և պետական քաղաքականության միջոցով։ Պահանջարկը, իր հերթին, արտահայտում է հասարակության և տնտեսության տարբեր խմբերի կարիքները պետական ծառայությունների նկատմամբ, օրինակ՝ բարձրորակ կրթության, մատչելի բժշկական օգնության կամ հասարակական անվտանգության ապահովման պահանջը։ Կոլեկտիվ շուկայական գործունեությունները վերաբերում են այն իրավիճակներին, երբ մի քանի սուբյեկտներ համատեղ ձևավորում են շուկայական վարքագիծ՝ նպատակ ունենալով առավել արդյունավետ բավարարել պահանջարկը կամ բարձրացնել իրենց ազդեցությունը շուկայում։ Պետական հատվածի և կոլեկտիվ շուկայական գործունեությունների նմանություններից կարելի է նշել այն, որ երկուսն էլ ուղղված են հասարակական կարիքների բավարարմանը և պահանջում են ռեսուրսների համատեղ կազմակերպում ու կառավարում։ Սակայն նրանց միջև կան նաև կարևոր տարբերություններ․ պետական հատվածը գործում է հասարակական շահի և պետական քաղաքականության հիման վրա, հաճախ առանց շահույթ ստանալու նպատակադրության, մինչդեռ կոլեկտիվ շուկայական գործունեությունները հիմնականում ունեն տնտեսական շահույթ ստանալու նպատակ և հիմնված են մասնավոր կամ կիսամասնավոր համագործակցության վրա։ Բացի այդ, պետական հատվածը ղեկավարվում է իրավական և վարչական մեխանիզմներով, իսկ կոլեկտիվ շուկայական գործունեությունները՝ շուկայական մրցակցության և պայմանագրային հարաբերությունների միջոցով։ Այսպիսով, պետական հատվածի առաջարկն ու պահանջարկը և կոլեկտիվ շուկայական գործունեությունները միասին ձևավորում են տնտեսության հավասարակշռության և հասարակական կարիքների բավարարման կարևոր մեխանիզմներ։

Другие предметы

Հրատարակությունը ներկայացնում է 2016 թվականի ընթացքում նշվող հիշարժան տարեթվերի, հոբելյանների և կարևոր պատմամշակութային իրադարձությունների համակարգված ժողովածու։ Այն ներառում է նշանավոր անձանց ծննդյան և մահվան տարելիցները, պատմական իրադարձությունների, մշակութային, գիտական, կրթական և հասարակական կյանքի կարևոր ամսաթվերը՝ նպաստելով դրանց ճանաչմանը և արժևորմանը։ Նյութերը դասավորված են հարմար տեղեկատու ձևաչափով՝ հնարավորություն տալով արագ գտնել անհրաժեշտ տեղեկատվությունը և օգտագործել այն կրթական, գիտական, մշակութային ու գրադարանային գործունեության ընթացքում։ Հրատարակությունը կարող է ծառայել միջոցառումների, ցուցահանդեսների, թեմատիկ օրացույցների, դասախոսությունների և այլ կրթամշակութային նախաձեռնությունների պլանավորման ու կազմակերպման համար։ Գիրքը նախատեսված է գրադարանավարների, պատմաբանների, մանկավարժների, մշակույթի ոլորտի մասնագետների, ուսանողների և պատմական ու մշակութային կարևոր տարեթվերով հետաքրքրվող լայն շրջանակի ընթերցողների համար։

Биология

Աշխատությունը նվիրված է ֆիզիկական գործոնների և գազային ամոնիակի ազդեցության համակողմանի ուսումնասիրությանը ֆոտոսինթեզի առաջնային ֆոտոֆիզիկական և ֆոտոքիմիական գործընթացների վրա՝ ընդգծելով բույսերի էներգետիկ փոխակերպումների մեխանիզմները։ Վերլուծվում են լույսի ինտենսիվության, սպեկտրալ կազմի, ջերմաստիճանի և արտաքին գազային միջավայրի փոփոխությունների ազդեցությունը քլորոպլաստներում ընթացող ֆոտոքիմիական ռեակցիաների վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում գազային ամոնիակի ներգործությանը ֆոտոսինթետիկ համակարգերի վրա, ներառյալ էլեկտրոնների տեղափոխման շղթայի, ֆոտոսիստեմ I-ի և II-ի գործունեության հնարավոր փոփոխությունները և էներգիայի կուտակման գործընթացները։ Ուսումնասիրությունը նաև քննարկում է սթրեսային պայմաններում բույսերի ադապտացիոն մեխանիզմները, ռեակտիվ թթվածնային տեսակների առաջացումը և պաշտպանական հակաօքսիդանտային համակարգերի ակտիվացումը։ Աշխատությունը ներկայացնում է փորձարարական և տեսական տվյալների համադրություն՝ բացահայտելով արտաքին ֆիզիկական և քիմիական գործոնների ազդեցությունը ֆոտոսինթեզի արդյունավետության վրա։

Психология

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է կին հանցագործների մոտ իրավունքի և բարոյականության մասին այլափոխված պատկերացումների հոգեբանական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը, ինչպես նաև դրանց կանխարգելման արդյունավետ ուղիների բացահայտմանը։ Գրքում վերլուծվում են հանցավոր վարքագծի ձևավորման հոգեբանական, սոցիալական և անհատական գործոնները, արժեքային համակարգի փոփոխությունները, իրավագիտակցության առանձնահատկությունները և բարոյական նորմերի ընկալման խեղաթյուրումները, որոնք կարող են նպաստել հակաիրավական վարքագծի ձևավորմանը։ Հեղինակը ներկայացնում է հոգեբանական ախտորոշման, վարքաբանական գնահատման և գիտական հետազոտությունների արդյունքները՝ բացահայտելով կին հանցագործների անձնային առանձնահատկությունները, սոցիալական միջավայրի ազդեցությունը և իրավական ու բարոյական արժեքների ձևավորման գործընթացում տարբեր հոգեբանական գործոնների դերը։ Աշխատությունում քննարկվում են նաև հանցագործությունների կանխարգելման, վերասոցիալականացման, հոգեբանական աջակցության, կրթական և դաստիարակչական ծրագրերի կիրառման հնարավորությունները՝ ուղղված իրավագիտակցության և բարոյական արժեքների վերականգնմանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում իրավապահ, քրեակատարողական և սոցիալական ծառայությունների համագործակցության նշանակությանը՝ հանցավոր վարքագծի կանխարգելման և կրկնահանցագործության ռիսկի նվազեցման գործում։ Գիրքը նախատեսված է իրավաբանների, հոգեբանների, քրեաբանների, սոցիոլոգների, իրավապահ մարմինների աշխատակիցների, գիտաշխատողների, դասախոսների, ուսանողների և բոլոր այն մասնագետների համար, ովքեր հետաքրքրված են իրավաբանական հոգեբանության, քրեական վարքագծի և դրա կանխարգելման հիմնախնդիրներով։

История

Աշխատությունը նվիրված է հայ ժողովրդի պատմական զարգացմանը, ծագման ու կազմավորման խնդիրներին, բնակության աշխարհագրությանը, հասարակական կառուցվածքին, մշակույթին, լեզվին, ավանդույթներին և ինքնության առանձնահատկություններին։ Նյութը կարող է ներկայացնել հայերին որպես հնագույն ժամանակներից Հայկական լեռնաշխարհի պատմական և մշակութային գործընթացներում կարևոր դեր ունեցած ժողովուրդ՝ դիտարկելով տարբեր ժամանակաշրջաններում տեղի ունեցած քաղաքական, սոցիալական և ժողովրդագրական փոփոխությունները։ Ուշադրություն է հատկացվում բնակավայրերի և պատմական կենտրոնների ձևավորմանը, տնտեսական գործունեությանը, արհեստներին, առևտրին և քաղաքային մշակույթի զարգացմանը։ Կարևոր տեղ կարող է զբաղեցնել քրիստոնեության և Հայ առաքելական եկեղեցու ազդեցությունը հոգևոր ու մշակութային կյանքի վրա, ինչպես նաև եկեղեցական հաստատությունների մասնակցությունը կրթության, գրավոր մշակույթի և պատմական հիշողության պահպանմանը։ Քննվում է հայոց լեզվի զարգացման նշանակությունը ազգային ինքնության ձևավորման և պահպանման համար, անդրադարձ է կատարվում հայոց գրերի ստեղծմանը, ձեռագրական մշակույթին, պատմագրությանը, գրականությանը և կրթական ավանդույթներին։ Մշակութային ժառանգությունը ներկայացվում է նաև ճարտարապետության, եկեղեցաշինության, մանրանկարչության, երաժշտության, ժողովրդական բանահյուսության, կիրառական արվեստների և ավանդական կենցաղի միջոցով։ Հետազոտության շրջանակում կարող են դիտարկվել ընտանիքի և համայնքի կառուցվածքը, սովորույթները, տոնական մշակույթը, ժողովրդական հավատալիքները, հագուստը, բնակարանային մշակույթը և առօրյա կյանքի այլ բաղադրիչներ։ Առանձին նշանակություն ունի պատմական Հայաստանի սահմաններից դուրս հայկական համայնքների ձևավորման ուսումնասիրությունը, քանի որ տարբեր ժամանակաշրջանների պատերազմները, քաղաքական փոփոխությունները, տնտեսական շարժառիթները, բռնի տեղահանությունները և գաղթերը նպաստել են հայկական սփյուռքի աշխարհագրական ընդլայնմանը։ Սփյուռքի համայնքները դիտարկվում են ազգային լեզվի, կրթության, կրոնական և մշակութային ավանդույթների պահպանման, ինչպես նաև բնակության երկրների հասարակական ու տնտեսական կյանքին մասնակցության տեսանկյունից։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև հայ ժողովրդի պատմական հիշողությանը և այն մեխանիզմներին, որոնց միջոցով տարբեր հասարակական ու մշակութային հաստատություններ պահպանել և փոխանցել են հավաքական ինքնության տարրերը սերունդներին։ Ընդհանուր առմամբ նյութը կարող է ունենալ պատմաազգագրական և մշակութաբանական բնույթ՝ համադրելով պատմության, ազգագրության, լեզվաբանության, կրոնագիտության և մշակութային մարդաբանության մոտեցումները և ներկայացնելով հայ ժողովրդի բազմադարյա պատմամշակութային զարգացման ընդհանուր պատկերը։

Лингвистика

Աշխատությունը նվիրված է պարթևերեն արձանագրությունների բառապաշարի ուսումնասիրությանը՝ նպատակ ունենալով բացահայտել պարթևական լեզվական նյութի բառապաշարային կազմը, դրա կառուցվածքային առանձնահատկությունները և պատմալեզվաբանական նշանակությունը։ Հետազոտության հիմքում պարթևերենով պահպանված արձանագրական նյութն է, որը կարևոր աղբյուր է ոչ միայն պարթևերենի բառային համակարգի, այլև հին Իրանի պատմության, մշակույթի, վարչական կառուցվածքի և հասարակական հարաբերությունների ուսումնասիրման համար։ Աշխատության շրջանակում կարող են համակարգվել և դասակարգվել արձանագրություններում հանդիպող բառերը՝ հաշվի առնելով դրանց իմաստային, ձևաբանական և գործառական առանձնահատկությունները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում անձնանուններին, տեղանուններին, վարչական և հասարակական տերմիններին, կրոնական ու մշակութային հասկացություններին, ինչպես նաև առօրյա կյանքի և նյութական մշակույթի հետ կապված բառապաշարին։ Բառային նյութի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու պարթևերենի բառաստեղծման և բառօգտագործման առանձնահատկությունները, տարբեր բառերի ձևաբանական կառուցվածքը և դրանց նշանակությունների փոփոխությունները։ Կարևոր ուղղություն է նաև պարթևերեն բառերի համեմատությունը միջին իրանական այլ լեզուների, հատկապես միջին պարսկերենի և հարակից լեզվական համակարգերի համապատասխան ձևերի հետ, ինչը հնարավորություն է տալիս պարզելու ընդհանուր իրանական ժառանգությունը, փոխառությունները և առանձին լեզուներին բնորոշ զարգացումները։ Արձանագրական նյութի առանձնահատկությունն այն է, որ բառապաշարը հաճախ կապված է կոնկրետ պատմական, քաղաքական, կրոնական կամ վարչական համատեքստերի հետ, ուստի յուրաքանչյուր բառի մեկնաբանությունը պահանջում է ոչ միայն լեզվաբանական, այլև պատմական և մշակութաբանական մոտեցում։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև գրության և ուղղագրության առանձնահատկություններին, քանի որ արձանագրությունների գրաֆիկական համակարգը և պահպանված ձևերը կարևոր նշանակություն ունեն բառերի ընթերցման, վերականգնման և ստուգաբանության համար։ Բառապաշարի մանրամասն վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս վերականգնելու պարթևական հասարակության տարբեր ոլորտների վերաբերյալ պատկերացումներ և պարզելու, թե ինչպիսի լեզվական միջոցներով են արտահայտվել իշխանության, սոցիալական կարգավիճակի, կրոնի, սեփականության, տարածքի և այլ հասկացություններ։ Աշխատությունը կարող է արժեքավոր լինել պարթևերենի և միջին իրանական լեզուների հետազոտության, պատմական բառագիտության, համեմատական լեզվաբանության և հին իրանական մշակույթի ուսումնասիրության համար։ Այն հետաքրքրություն է ներկայացնում լեզվաբանների, իրանագետների, պատմաբանների, հնագետների, վիմագրագետների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։ Ընդհանուր առմամբ, հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս պարթևերեն արձանագրությունների բառապաշարը դիտարկել որպես արժեքավոր լեզվական և պատմամշակութային աղբյուր՝ բացահայտելով դրա կազմը, իմաստային շերտերը, լեզվական կապերը և նշանակությունը պարթևերենի պատմական զարգացման ու միջին իրանական լեզուների փոխհարաբերությունների ուսումնասիրության համար։