Ձեռնարկատիրական ձիրքի կիրառման և կառավարման առանձնահատկությունները ՀՀ-ում

Պատմություն

«Հայաստանը 17-րդ դարից մինչև 1914 թվականը»** գիրքը պատմագիտական աշխատություն է, որը համապարփակ կերպով ներկայացնում է հայ ժողովրդի պատմությունը վաղ նոր ժամանակաշրջանից մինչև Առաջին համաշխարհային պատերազմի նախօրեն։ Վահե Լոռենցը ուսումնասիրում է այն քաղաքական, սոցիալական և տնտեսական պայմանները, որոնց մեջ գտնվել է Հայաստանը՝ լինելով Օսմանյան և Պարսկական, ապա նաև Ռուսական կայսրությունների ազդեցության տակ։ Գրքում մանրամասն ներկայացվում են հայ ժողովրդի պայքարը ինքնության պահպանման, ազգային կառույցների ձևավորման և մշակութային կյանքի պահպանման համար։ Հեղինակը մեծ ուշադրություն է դարձնում եկեղեցու, կրթության, առևտրի և հայկական համայնքների դերին ինչպես հայրենիքում, այնպես էլ սփյուռքում։ Աշխատությունը ցույց է տալիս ազգային-ազատագրական շարժումների զարգացումը, քաղաքական մտքի ձևավորումը և հասարակական շերտերի փոփոխությունը։ Գիրքը կարևոր աղբյուր է նրանց համար, ովքեր ցանկանում են հասկանալ այն պատմական գործընթացները, որոնք նախապատրաստեցին 20-րդ դարի ճակատագրական իրադարձությունները հայ ժողովրդի համար։ Հրատարակիչ - Հեղինակային հրատարակություն Հրատ. տարեթիվ - 2020 ISBN - 978-9939-0-3343-3

Պատմություն

Գրքում ուսումնասիրվում են Հայաստանի Հանրապետության հարաբերությունները ռուսական նախկին կայսրության ոչ խորհրդային պետական կազմավորումների հետ 1918 թվականի հունիսից մինչև 1920 թվականի ապրիլ ընկած ժամանակահատվածում, վերլուծվում են Առաջին Հանրապետության արտաքին քաղաքականության ձևավորման պայմանները և տարածաշրջանային բարդ քաղաքական իրավիճակը քաղաքացիական պատերազմի և կայսրության փլուզման ֆոնին, ներկայացվում են Հայաստանի փոխհարաբերությունները Վրաստանի Դեմոկրատական Հանրապետության, Հյուսիսային Կովկասի և այլ ժամանակավոր պետական միավորների հետ, դիտարկվում են դիվանագիտական կապերի ձևավորման, սահմանային խնդիրների, տնտեսական համագործակցության և ռազմական-քաղաքական հակասությունների հիմնական ուղղությունները, ուսումնասիրվում է միջազգային ուժերի ազդեցությունը տարածաշրջանային գործընթացների վրա, վերլուծվում են Հայաստանի արտաքին քաղաքական ռազմավարության սահմանափակումներն ու հնարավորությունները պետականության պահպանման և ամրապնդման համատեքստում, աշխատանքը հիմնված է պատմական փաստաթղթերի, դիվանագիտական նյութերի և ժամանակաշրջանի իրադարձությունների համադրական վերլուծության վրա՝ նպատակ ունենալով ամբողջական պատկեր տալ Հայաստանի Հանրապետության հարաբերություններին հետկայսերական պետական կազմավորումների հետ նշված պատմական փուլում։

Պատմություն

Gevorg Chaush-ը հայ ազգային ազատագրական շարժման նշանավոր ֆիդայական հրամանատարներից էր, ով գործել է 19-րդ դարի վերջում և 20-րդ դարի սկզբին՝ Օսմանյան կայսրության հայկական բնակավայրերում հայ բնակչության ինքնապաշտպանության և իրավունքների պաշտպանության նպատակով։ Նա հայտնի է իր կազմակերպչական կարողություններով, անձնական խիզախությամբ և զինված պայքարում ցուցաբերած վճռականությամբ, հատկապես Մուշի, Սասունի և շրջակա շրջանների ինքնապաշտպանական մարտերում։ Գևորգ Չաուշը համագործակցել է այլ հայտնի ֆիդայական առաջնորդների հետ, ինչպիսիք են Անդրանիկ Օզանյանը և Սեբաստացի Մուրադը՝ մասնակցելով հայկական գյուղերի պաշտպանությանը և թուրքական ու քրդական զինված խմբերի հարձակումների դեմ դիմադրությանը։ Նրա գործունեությունը կապված է նաև Հայ հեղափոխական դաշնակցության գաղափարախոսության և կազմակերպչական շրջանակների հետ, որոնք նպատակ ունեին բարձրացնել հայկական հարցը միջազգային ասպարեզում և ապահովել հայ ժողովրդի անվտանգությունը։ Չաուշը աչքի էր ընկնում ոչ միայն ռազմական հմտություններով, այլ նաև իր հեղինակությամբ ժողովրդի շրջանում, որտեղ նրան ընկալում էին որպես պաշտպան և ազատագրական պայքարի խորհրդանիշ։ Նա զոհվել է 1907 թվականին Սուլուխի մոտ տեղի ունեցած մարտի ընթացքում, որը համարվում է ֆիդայական շարժման կարևոր դրվագներից մեկը։ Գևորգ Չաուշի կերպարը մինչ այսօր պահպանվում է որպես ազգային հերոսի օրինակ՝ խորհրդանշելով ինքնապաշտպանություն, ազատության ձգտում և ազգային դիմադրություն։

Այլ առարկաներ

Հայաստանի ազգային գրապալատ (Կենտրոնական Կնգական/Կնգ. Պալատը՝ հաճախ անվանվում է նաև Կնգական պալատ կամ Գրապալատ) Հայաստանի գրահրատարակչական համակարգի կարևոր գիտական և տեղեկատվական հաստատություններից մեկն է, որի հիմնական դերը երկրի տարածքում տպագրվող բոլոր հրատարակությունների հաշվառումը, գրանցումը, վերլուծությունը և ազգային մատենագիտության ձևավորումն է։ Այն ստեղծվել է խորհրդային շրջանում՝ 1922 թվականին, որպես պետական կառույց, որի նպատակն էր կենտրոնացնել Հայաստանում լույս տեսնող գրքերի, պարբերականների և այլ տպագիր նյութերի մասին ամբողջական տեղեկատվությունը և ապահովել պարտադիր օրինակների հավաքագրումը, ինչը թույլ էր տալիս ձևավորել ազգային գրադարանային և մատենագիտական միասնական համակարգ։ Գրապալատի գործունեությունը հիմնված է այն սկզբունքի վրա, որ յուրաքանչյուր հրատարակություն, որը լույս է տեսնում Հայաստանում կամ կապված է հայկական մշակույթի հետ, պետք է գրանցվի, դասակարգվի և ներառվի պետական մատենագիտական բազայում, ինչը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել երկրի գիտական, կրթական և մշակութային զարգացման դինամիկան։ Նրա հիմնական գործառույթների մեջ են մտնում ազգային մատենագիտության տարեկան և պարբերական հրատարակությունների պատրաստումը, վիճակագրական տվյալների հավաքագրումը գրահրատարակչության ոլորտի վերաբերյալ, ISBN և այլ միջազգային գրքային համարների համակարգերի վարչական կազմակերպումը, ինչպես նաև հրատարակչական գործունեության ընդհանուր վերահսկման և վերլուծության իրականացումը։ Գրապալատը նաև կարևոր դեր ունի գրական ժառանգության պահպանման և մատչելիության ապահովման գործում՝ համագործակցելով գրադարանների, հրատարակիչների և գիտական հաստատությունների հետ, ինչպես նաև մասնակցելով միջազգային գրական և գրադարանային տեղեկատվական ցանցերին։ Բացի այդ, այն պարբերաբար հրապարակում է մատենագիտական ցուցակներ և վիճակագրական ամփոփումներ, որոնք օգտագործվում են գիտական հետազոտություններում, կրթական ծրագրերում և մշակութային քաղաքականության մշակման մեջ։ Նրա առաջիկա և շարունակական խնդիրների թվում են թվայնացման գործընթացների զարգացումը, ազգային գրքային տվյալների բազաների արդիականացումը, միջազգային համակարգերի հետ ինտեգրումը, ինչպես նաև գրահրատարակչության ոլորտում տեղեկատվական թափանցիկության և հասանելիության բարձրացումը, որպեսզի հայկական տպագիր ժառանգությունը դառնա առավել հասանելի թե՛ երկրի ներսում, թե՛ սփյուռքում և միջազգային գիտական հանրության համար։

Գրականություն

«Ճանճերի տերը» համաշխարհային ճանաչում է գտել որպես անգլիացի XX դարի խոշորագույն արձակագիր Վիլյամ Գոլդինգի (William Golding) լավագույն ստեղծագործություններից մեկը։ Մինչև վերջ պարզվում է, որ այն միայն «անմարդաբնակ կղզի» թեմայի հերթական վարկածը չէ։ Առաջին հայացքից պարզ, արկածային պատմությունը, հեղինակի փիլիսոփայական ընդհանրացման շնորհիվ վերածվում է մարդկային քաղաքակրթության քայքայման և այլասերման սթափ զգուշացման։ Գիրքը ներկայացնում է մի խումբ դպրոցականների, ովքեր աղետից հետո հայտնվում են անշրջելի կղզում։ Սկզբում նրանք փորձում են կազմակերպվել, ստեղծել կարգ ու կանոն, սակայն աստիճանաբար նրանց մեջ սկսում են վեր կենալ տկարությունները՝ բռնությունը, ագրեսիան, ուժի ստրկությունը և ներքին վախը։ Այս պատմությունը ցույց է տալիս, թե ինչպես է անհատական հոգին կարողանում կորցնել վերահսկողությունը, երբ բացակայում է հասարակական կարգը, և ինչպես է անխուսափելիորեն սկսվում աշխարհի և մարդկային բնույթի դաժան, բնազդային կողմի արտահայտումը։ 📌 Գրքի հիմնական թեմաներն են՝ Քաղաքակրթություն vs բնազդային բնույթ Մարդու ներքին չարիքը և դրա բացահայտումը Հոգեբանական և սոցիալական կազմակերպության քայքայում Մաքուր, անմեղությունից դեպի բռնության և խուլիգանության անցում Վախի և մանիպուլյացիայի դերը Հանրության մեջ ղեկավարության, պատասխանատվության և բարոյականության խնդիրներ 🎯 Ինչու է գիրքը կարևոր «Ճանճերի տերը» ոչ միայն վեպ է արկածային բնույթի, այլ նաև խորագրաված գրական-ֆիլիսոփայական աշխատանք։ Այն ընթերցողին ստիպում է վերանայել մարդկային հասարակության հիմքերը և հարցնել՝ արդյոք քաղաքակրթությունը իսկապես պաշտպանում է մարդուն իր ներքին էության վտանգներից, թե՞ այն շատ փխրուն է և հեշտորեն քայքայվում։

Lեզվաբանություն

Գիրքը ներկայացնում է գրաբարի քերականական ամբողջական համակարգը՝ ընդգրկելով հնչյունաբանությունը, ձևաբանությունը, շարահյուսությունը և բառապաշարային առանձնահատկությունները՝ նպատակ ունենալով ընթերցողին տալ հին հայերենի կառուցվածքի ամբողջական պատկերացում։ Հեղինակը մանրամասն բացատրում է գրաբարի հոլովական և խոնարհական համակարգերը, նախադասության կառուցման առանձնահատկությունները, ինչպես նաև բառերի ձևափոխման և իմաստային զարգացումների օրինաչափությունները՝ համադրելով տեսական բացատրությունները գործնական օրինակների և վարժությունների հետ։ Աշխատությունում ներառված են նաև դասական եկեղեցական և պատմական տեքստերից հատվածներ, որոնք նպաստում են լեզվի իրական կիրառության ընկալմանը և ընթերցանության հմտությունների զարգացմանը։ Գիրքը հատուկ ուշադրություն է դարձնում գրաբարի և ժամանակակից հայերենի հարաբերություններին՝ ցույց տալով լեզվական շարունակականությունը և պատմական զարգացումը։ Այն նախատեսված է բանասերների, լեզվաբանների, աստվածաբանների, պատմաբանների և գրաբար ուսումնասիրող ուսանողների համար՝ ծառայելով որպես հիմնարար ուսումնական և գիտական աղբյուր հին հայերենի ուսումնասիրության մեջ։