Եգիպտոսի հնությունները

Իրավաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է ապրանքների, ծառայությունների և տնտեսավարող սուբյեկտների անհատականացման միջոցների քաղաքացիաիրավական պաշտպանության հիմնախնդիրներին՝ անբարեխիղճ մրցակցության դրսևորումների համատեքստում։ Հետազոտության կենտրոնում այն իրավական մեխանիզմներն են, որոնց միջոցով ապահովվում է ապրանքային նշանների, ֆիրմային անվանումների, առևտրային նշանակումների և շուկայում տարբերակիչ գործառույթ իրականացնող այլ միջոցների իրավական պաշտպանությունը երրորդ անձանց ոչ իրավաչափ օգտագործումից։ Քննվում է անհատականացման միջոցների իրավական բնույթը, դրանց տեղը մտավոր սեփականության և քաղաքացիական իրավունքի համակարգում, ինչպես նաև բացառիկ իրավունքների բովանդակությունն ու իրականացման առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն դեպքերին, երբ այլ տնտեսավարող սուբյեկտի կողմից նույնական կամ շփոթության աստիճանի նման նշանակման օգտագործումը կարող է սպառողների մոտ սխալ պատկերացում ստեղծել ապրանքի, ծառայության, արտադրողի կամ գործունեության առևտրային ծագման վերաբերյալ։ Ուսումնասիրվում են անբարեխիղճ մրցակցության և բացառիկ իրավունքների խախտման հարաբերակցության խնդիրները՝ պարզելու համար, թե որ դեպքերում կարող են կիրառվել քաղաքացիաիրավական պաշտպանության միջոցներ և ինչպես են դրանք փոխկապակցվում մրցակցության պաշտպանության իրավական մեխանիզմների հետ։ Կարևորվում են խախտման դադարեցման, իրավունքի ճանաչման, պատճառված վնասի հատուցման և իրավական պաշտպանության այլ միջոցների ընդհանուր առանձնահատկությունները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են վերլուծվել նաև գործարար համբավի, շուկայում ձեռք բերված ճանաչելիության և սպառողների շահերի պաշտպանության հարցերը, քանի որ անհատականացման միջոցների ապօրինի օգտագործումը կարող է վնասել ոչ միայն իրավատիրոջ տնտեսական շահերին, այլև խաթարել մրցակցային միջավայրի բնականոն գործունեությունը։ Առանձին ուշադրության կարող է արժանանալ թվային առևտրի և առցանց միջավայրի զարգացմամբ առաջացող նոր իրավական խնդիրների ընդհանուր բնույթը, երբ տարբերակիչ նշանակումների օգտագործումը տեղափոխվում է նաև էլեկտրոնային հարթակներ։ Ընդհանուր առմամբ հետազոտությունը համադրում է քաղաքացիական իրավունքի, մտավոր սեփականության իրավունքի և մրցակցային իրավունքի մոտեցումները՝ անհատականացման միջոցների արդյունավետ պաշտպանության, իրավատերերի օրինական շահերի ապահովման և բարեխիղճ մրցակցային հարաբերությունների պահպանման իրավական հիմքերը բացահայտելու նպատակով։

Կենսաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է իոնացնող ռենտգենյան ճառագայթման ազդեցության պայմաններում խմորասնկային բջիջներում առաջացող նյութափոխանակային փոփոխությունների և ԴՆԹ-ի կառուցվածքային վնասումների ուսումնասիրմանը։ Հետազոտության կենտրոնում ճառագայթային ազդեցության նկատմամբ բջջային պատասխանի կենսաքիմիական և մոլեկուլային առանձնահատկություններն են՝ դիտարկելով գենետիկական նյութի վնասման և նյութափոխանակության վերակազմավորման միջև հնարավոր փոխկապակցվածությունները։ Իոնացնող ճառագայթումը կարող է փոփոխություններ առաջացնել բջջի տարբեր կենսամոլեկուլներում, իսկ ԴՆԹ-ն այդ ազդեցությունների ուսումնասիրման կարևոր թիրախներից է, քանի որ դրա կառուցվածքային ամբողջականությունը էական նշանակություն ունի գենետիկական տեղեկատվության պահպանման և բջջային բնականոն գործունեության համար։ Ուսումնասիրության շրջանակում ուշադրություն է դարձվում ԴՆԹ-ի կառուցվածքային վիճակի փոփոխությունների ընդհանուր բնույթին, բջջի պաշտպանական և վերականգնողական արձագանքներին, ինչպես նաև ճառագայթային սթրեսի հետևանքով նյութափոխանակային գործընթացների հնարավոր վերակազմավորմանը։ Կարևորվում է էներգետիկ նյութափոխանակության, օքսիդավերականգնման հավասարակշռության, կենսասինթետիկ գործընթացների և բջջային կենսունակության միջև կապերի ուսումնասիրությունը։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի այն հարցը, թե նյութափոխանակային համակարգերի փոփոխություններն ինչպիսի դեր կարող են ունենալ ճառագայթման նկատմամբ բջիջների զգայունության կամ հարմարվողական արձագանքի ձևավորման մեջ։ Հետազոտությունը կարող է համադրել կենսաքիմիական և մոլեկուլային ցուցանիշների գնահատումը՝ նպատակ ունենալով ստանալ ճառագայթային ազդեցության հետևանքով բջջում տեղի ունեցող փոփոխությունների ամբողջական պատկեր։ Խմորասնկային մոդելի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ընդհանուր կենսաբանական մակարդակում վերլուծելու իոնացնող ճառագայթման և բջջային համակարգերի փոխազդեցությունը՝ առանց ստացված օրինաչափությունները մեխանիկորեն տարածելու այլ օրգանիզմների վրա։ Կարևոր ուղղություն է նաև ճառագայթային ազդեցությունից հետո բջջային վերականգնման գործընթացների և գենոմային կայունության պահպանման մեխանիզմների ուսումնասիրությունը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ճառագայթային կենսաբանության, մոլեկուլային կենսաբանության, կենսաքիմիայի և բջջային ֆիզիոլոգիայի մոտեցումները՝ նպաստելով իոնացնող ճառագայթման հետևանքով առաջացող նյութափոխանակային ու գենետիկական փոփոխությունների և դրանց միջև առկա փոխկապակցվածությունների առավել ամբողջական ըմբռնմանը։

Կենսաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում կայուն օրգանական աղտոտիչների էկոլոգիապես անվտանգ կառավարման գիտական հիմքերի, մեթոդաբանական մոտեցումների և գործնական մեխանիզմների ուսումնասիրությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է շրջակա միջավայրում երկար ժամանակ պահպանվելու, կենսաբանական համակարգերում կուտակվելու և սննդային շղթաներով տարածվելու հատկություն ունեցող օրգանական միացությունների հայտնաբերման, գնահատման, վերահսկման և դրանցով պայմանավորված բնապահպանական ռիսկերի նվազեցման խնդիրների վրա։ Քննության են առնվում նման աղտոտիչների հիմնական աղբյուրները, շրջակա միջավայր ներթափանցելու ուղիները և օդում, ջրում, հողում, նստվածքներում ու կենդանի օրգանիզմներում դրանց տարածման առանձնահատկությունները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում նախկինում գյուղատնտեսության, արդյունաբերության և այլ տնտեսական ոլորտներում կիրառված որոշ քիմիական նյութերի մնացորդային ազդեցությանը, ինչպես նաև դրանց պահեստավորման, օգտագործման կամ ոչ պատշաճ հեռացման հետևանքով առաջացած աղտոտված տարածքների բնապահպանական գնահատմանը։ Ուսումնասիրվում են կայուն օրգանական աղտոտիչների ֆիզիկաքիմիական հատկությունները, որոնք պայմանավորում են դրանց դիմացկունությունը բնական քայքայման գործընթացների նկատմամբ և երկարաժամկետ շրջանառությունը շրջակա միջավայրում։ Կարևորվում է դրանց կենսակուտակման և կենսամեծացման երևույթների ուսումնասիրությունը, քանի որ որոշ միացություններ կարող են կուտակվել կենդանի օրգանիզմներում և սննդային շղթայի տարբեր մակարդակներում բարձրացնել էկոլոգիական ազդեցության հավանականությունը։ Քննության են առնվում աղտոտվածության մոնիթորինգի գիտական սկզբունքները՝ նմուշառման, լաբորատոր վերլուծության, տարածական տվյալների համադրման և աղտոտվածության մակարդակների գնահատման տեսանկյունից։ Մոնիթորինգը դիտարկվում է որպես կառավարման համակարգի կարևոր բաղադրիչ, քանի որ հավաստի տվյալների առկայությունը հնարավորություն է տալիս որոշել աղտոտման հիմնական աղբյուրները, առանձնացնել առավել խնդրահարույց տարածքները և գնահատել իրականացվող բնապահպանական միջոցառումների արդյունավետությունը։ Առանձին նշանակություն է տրվում աղտոտված տարածքների գույքագրմանը և համապատասխան տեղեկատվական բազաների ձևավորմանը։ Տարբեր աղբյուրներից ստացվող տվյալների համակարգումը կարող է նպաստել բնապահպանական առաջնահերթությունների որոշմանը և սահմանափակ ֆինանսական ու տեխնիկական ռեսուրսների առավել արդյունավետ բաշխմանը։ Քննության են առնվում նաև ռիսկերի գնահատման մեթոդաբանական սկզբունքները՝ հաշվի առնելով աղտոտիչների կոնցենտրացիան, տարածման հնարավորությունը, շրջակա միջավայրում պահպանման տևողությունը և կենդանի համակարգերի վրա հնարավոր ազդեցությունը։ Կարևորվում է առավել խոցելի էկոհամակարգերի և տարածքների առանձնացումը, որտեղ աղտոտման հետևանքները կարող են ունենալ երկարաժամկետ բնույթ։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում հնացած կամ օգտագործման համար ոչ պիտանի քիմիական նյութերի և դրանցով աղտոտված թափոնների անվտանգ կառավարմանը։ Դիտարկվում են դրանց հաշվառման, մեկուսացման, ժամանակավոր պահպանման, տեղափոխման և վերջնական վնասազերծման կազմակերպման սկզբունքները՝ շրջակա միջավայր երկրորդային արտանետումների կանխարգելման տեսանկյունից։ Կարևորվում է պահեստավորման վայրերի տեխնիկական և բնապահպանական վիճակի գնահատումը, քանի որ ոչ պատշաճ պահպանվող նյութերը կարող են դառնալ հողի, ստորերկրյա ջրերի և հարակից էկոհամակարգերի աղտոտման աղբյուր։ Ուսումնասիրվում են աղտոտված տարածքների վերականգնման և բնապահպանական ռիսկերի նվազեցման տարբեր մոտեցումներ։ Տեխնոլոգիական լուծումների ընտրությունը կապվում է աղտոտիչների հատկությունների, դրանց քանակի, տարածքի երկրաբանական ու հիդրոլոգիական պայմանների, տնտեսական ծախսերի և ընտրված մեթոդի բնապահպանական անվտանգության հետ։ Կարևորվում է այնպիսի կառավարման սկզբունքը, որի դեպքում խնդրի լուծման ընթացքում չեն ստեղծվում նոր, համարժեք կամ ավելի մեծ բնապահպանական վտանգներ։ Առանձին քննության առարկա է կայուն օրգանական աղտոտիչների կառավարման իրավական և ինստիտուցիոնալ համակարգը։ Դիտարկվում են պետական կառավարման մարմինների գործառույթները, բնապահպանական վերահսկողության կազմակերպումը, տարբեր գերատեսչությունների միջև տեղեկատվության փոխանակումը և պատասխանատվության հստակ բաշխման անհրաժեշտությունը։ Ազգային կառավարման համակարգը դիտարկվում է նաև միջազգային բնապահպանական պարտավորությունների համատեքստում, քանի որ նման աղտոտիչների տարածումը կարող է դուրս գալ առանձին պետության սահմաններից և պահանջել միջազգային համագործակցություն։ Կարևորվում են աղտոտիչների օգտագործման սահմանափակման, դրանց պաշարների վերահսկման, անվտանգ հեռացման և նոր արտանետումների կանխարգելմանն ուղղված քաղաքական միջոցառումները։ Ուսումնասիրվում են նաև տնտեսական և կազմակերպական գործիքները, որոնց միջոցով հնարավոր է խրախուսել ավելի անվտանգ տեխնոլոգիաների կիրառումը և նվազեցնել վտանգավոր նյութերի առաջացման կամ շրջակա միջավայր արտանետման հավանականությունը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում կանխարգելման սկզբունքին, քանի որ արդեն առաջացած աղտոտման վերացումը սովորաբար պահանջում է ավելի մեծ ֆինանսական և տեխնիկական միջոցներ, քան դրա առաջացման կանխումը։ Այդ պատճառով կարևորվում են արտադրական գործընթացների վերահսկումը, վտանգավոր նյութերի անվտանգ փոխարինումը, թափոնների կառավարման համակարգերի կատարելագործումը և բնապահպանական պահանջների պահպանումը։ Դիտարկվում է նաև հանրային իրազեկման և մասնագիտական կրթության նշանակությունը։ Շրջակա միջավայրի պաշտպանության ոլորտի մասնագետների, գյուղատնտեսական և արդյունաբերական կազմակերպությունների աշխատակիցների, տեղական կառավարման մարմինների և բնակչության տեղեկացվածությունը կարող է նպաստել վտանգավոր նյութերի հետ կապված ռիսկերի ավելի ճիշտ ընկալմանը և կանխարգելիչ միջոցառումների արդյունավետ իրականացմանը։ Հայաստանի պայմաններում կառավարման համակարգի կատարելագործումը կապվում է պատմական աղտոտման աղբյուրների ուսումնասիրության, մոնիթորինգային կարողությունների ընդլայնման, լաբորատոր հետազոտությունների որակի բարձրացման, աղտոտված տարածքների առաջնահերթ վերականգնման և պետական կառույցների միջև համագործակցության ամրապնդման հետ։ Գիտականորեն հիմնավորված մոտեցումը հնարավորություն է տալիս բնապահպանական որոշումները կառուցել փաստացի տվյալների և ռիսկերի համեմատական գնահատման վրա՝ առաջնահերթություն տալով առավել վտանգավոր աղբյուրներին ու տարածքներին։ Աշխատության կիրառական նշանակությունը պայմանավորված է շրջակա միջավայրի աղտոտման կանխարգելման, վտանգավոր նյութերի անվտանգ կառավարման, աղտոտված տարածքների վերականգնման և երկարաժամկետ բնապահպանական անվտանգության ապահովման համար գիտականորեն հիմնավորված առաջարկությունների մշակման հնարավորությամբ։ Նյութը կարող է օգտակար լինել բնապահպանության, էկոտոքսիկոլոգիայի, շրջակա միջավայրի մոնիթորինգի, քիմիական անվտանգության, թափոնների կառավարման և բնապահպանական քաղաքականության ոլորտների մասնագետների, հետազոտողների, պետական կառավարման մարմինների աշխատակիցների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Հոգեբանություն

Աշխատությունը նվիրված է ժամկետային զինծառայողների շրջանում քրեածին վարքի ձևավորման սոցիալ-հոգեբանական պատճառների ուսումնասիրությանը և դրանց կանխարգելման ու հաղթահարման հնարավոր ուղիների բացահայտմանը։ Վերլուծվում են զինվորական միջավայրի առանձնահատկությունները, անձի անհատական հոգեբանական գործոնները, սոցիալական փոխհարաբերությունները, հարմարվողականության դժվարությունները և այլ հանգամանքներ, որոնք կարող են ազդեցություն ունենալ վարքային շեղումների առաջացման վրա։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են զինծառայողների հոգեբանական վիճակի գնահատման մեթոդները, միջանձնային հարաբերությունների դերը, կարգապահության պահպանման խնդիրները և կանխարգելիչ աշխատանքի կազմակերպման մոտեցումները։ Քննարկվում են հոգեբանական աջակցության, դաստիարակչական միջոցառումների, սոցիալական միջավայրի բարելավման և կառավարման արդյունավետ մեխանիզմների կիրառման հնարավորությունները՝ ուղղված բացասական վարքային դրսևորումների նվազեցմանը։ Հետազոտությունը կարևոր նշանակություն ունի ռազմական հոգեբանության, քրեաբանության և զինվորական կոլեկտիվների կառավարման ոլորտներում՝ հետաքրքրություն ներկայացնելով հոգեբանների, իրավաբանների, ռազմական մասնագետների, սոցիալական աշխատողների և հետազոտողների համար։

Այլ առարկաներ

Բուսասանիտարիայի հիմունքներ աշխատությունը ուսումնական և կիրառական բնույթի մասնագիտական ձեռնարկ է, որը նվիրված է բուսասանիտարիայի հիմնարար սկզբունքներին՝ ընդգրկելով մշակաբույսերի հիվանդությունների, վնասատուների և մոլախոտերի կանխարգելման ու վերահսկման գիտական հիմքերը։ Հեղինակներ Ա. Ջ. Տեր-Գրիգորյանը և Ա. Շ. Մելիքյանը գրքում ներկայացնում են բուսասանիտարական համակարգի հիմնական խնդիրները՝ գյուղատնտեսական մշակաբույսերի առողջության պահպանման կազմակերպումը, ախտածին օրգանիզմների տարածման կանխումը և արտադրանքի որակի ապահովումը։ Աշխատությունը մանրամասն բացատրում է բույսերի հիվանդությունների առաջացման պատճառները՝ սնկային, բակտերիալ և վիրուսային հարուցիչներ, ինչպես նաև վնասատու միջատների և մոլախոտերի կենսաբանական առանձնահատկությունները, դրանց զարգացման պայմաններն ու տարածման մեխանիզմները։ Գրքում ընդգրկված են նաև բուսասանիտարական վերահսկման մեթոդները՝ կանխարգելիչ, ագրոտեխնիկական, կենսաբանական և քիմիական միջոցառումների համակարգված կիրառմամբ՝ նպատակ ունենալով նվազեցնել վնասը և ապահովել կայուն արտադրություն։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում մոնիթորինգի և կանխատեսման մեթոդներին, կարանտինային միջոցառումներին, ինչպես նաև ինտեգրված բույսերի պաշտպանության սկզբունքներին, որոնք համադրում են տարբեր մոտեցումներ էկոլոգիական հավասարակշռության պահպանման համար։ Աշխատությունը նախատեսված է գյուղատնտեսական բուհերի ուսանողների, ագրոնոմների, բույսերի պաշտպանության մասնագետների և հետազոտողների համար, ովքեր ցանկանում են ձեռք բերել համակարգված գիտելիքներ բուսասանիտարիայի ոլորտում և կիրառել դրանք գործնական գյուղատնտեսությունում։

Բժշկություն

Սույն ուսումնասիրությունը նվիրված է սերովատային ալբումինի կապակցող ունակության և դրա հնարավոր կարգավորիչ դերի գնահատմանը դեղաբանական կինետիկայի տարածման պարամետրերի վրա հիպոկինեզիայի պայմաններում։ Աշխատությունը վերլուծում է ալբումինի ֆիզիոքիմիական հատկությունները, նրա դերը դեղանյութերի տեղափոխման և տրասպորտի գործընթացներում, ինչպես նաև ազդեցությունը դեղամիջոցների բիո հասանելիության, բաշխման և նյութափոխանակության վրա՝ ֆիզիկական ակտիվության սահմանափակման պայմաններում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում դեղաբանական փորձարարական մոդելներին, պրոտեին–դեղ փոխազդեցության մեխանիզմներին, հիպոկինեզիայի հետևանքով առաջացող փոխնորոգումների և կենսաբանական շղթաների փոփոխություններին, որոնք կարող են փոխել դեղաբանական դինամիկան։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է ֆարմակոլոգների, կենսաքիմիկների և կլինիկական հետազոտողների համար՝ նպաստելով դեղերի արդյունավետության և անվտանգության գնահատման և անհատականացված դեղաչափերի մշակման բարելավմանը ֆիզիկական գործունեության սահմանափակման պայմաններում։