Эколого-экономическая эффективность морозоустойчивых сортообразцов из мировой коллекции чечевицы условиях высокогорной зоны ИРИ

Պատմություն

Այս աշխատությունը վերաբերում է Իրանի լաքերի (լոռերի) ավանդական և ժամանակակից ծիսական մշակույթի ուսումնասիրությանը՝ կենտրոնանալով ծննդյան, հարսանեկան և հուղարկավորության ծեսերի վրա, ինչպես նաև դրանցում տեղի ունեցող փոփոխությունների վրա ավանդույթների և նորարարական ազդեցությունների համատեքստում։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել այս էթնիկ խմբի ծիսական համակարգի կառուցվածքը, դրա պատմամշակութային հիմքերը և սոցիալական նշանակությունը համայնքային կյանքի կազմակերպման մեջ։ Ուսումնասիրվում են ծննդյան հետ կապված ավանդույթները՝ կապված ընտանիքի ընդլայնման, երեխայի ծննդի ուրախության և պաշտպանական ծիսակարգերի հետ, որոնք արտահայտում են հավատալիքների և ժողովրդական բժշկության տարրերը։ Հարսանեկան ծեսերի շրջանակում դիտարկվում են ամուսնության նախապատրաստական փուլերը, նշանադրության և հարսանիքի արարողությունները, նվիրատվությունների և համայնքային մասնակցության ձևերը, որոնք ընդգծում են սոցիալական կապերի ամրապնդման դերը։ Հուղարկավորության ծեսերի ուսումնասիրության ընթացքում վերլուծվում են մահվան ընկալման ավանդական պատկերացումները, սգո արարողությունների կառուցվածքը և հիշատակի պահպանման ձևերը, որոնք արտացոլում են կյանքի և մահվան մասին մշակութային ընկալումները։ Աշխատությունը հատուկ ուշադրություն է դարձնում նաև ժամանակակից ազդեցություններին՝ քաղաքայնացման, կրոնական և սոցիալական փոփոխությունների հետևանքով ծիսական վարքագծի վերափոխմանը և ավանդական ձևերի պահպանման կամ վերաիմաստավորման գործընթացներին։ Այսպիսով, ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի ազգագրության և մշակութային մարդաբանության համար՝ նպաստելով Իրանի լաքերի համայնքի ծիսական մշակույթի խորքային ըմբռնմանը և դրա փոփոխությունների վերլուծությանը։

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է բոշաների պատմական և ազգագրական ուսումնասիրությանը՝ ուշադրությունը կենտրոնացնելով նրանց ծագման, պատմական զարգացման, բնակության վայրերի, կենցաղի, մշակույթի, սոցիալական հարաբերությունների և ավանդական զբաղմունքների վրա։ Հետազոտության շրջանակում բոշաները դիտարկվում են որպես պատմականորեն ձևավորված սոցիալական և մշակութային համայնք, որի ինքնության ու կենսակերպի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել Հայաստանի և հարակից տարածաշրջանների բազմազան էթնոմշակութային միջավայրի մասին։ Աշխատանքում կարող են քննության առնվել համայնքի պատմական տեղաշարժերը, բնակավայրերի ձևավորումն ու տարածքային բաշխվածությունը, ինչպես նաև տեղական բնակչության հետ նրանց փոխհարաբերությունները։ Ազգագրական տեսանկյունից կարևոր տեղ են զբաղեցնում ընտանիքի և համայնքի կառուցվածքը, ամուսնական ու բարեկամական հարաբերությունները, կենցաղը, բնակարանային պայմանները, հագուստը, սննդակարգը, ավանդական արհեստներն ու զբաղմունքները։ Ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչ կարող է լինել նաև հոգևոր և նյութական մշակույթի քննությունը՝ ժողովրդական սովորույթները, ծեսերը, հավատալիքները, բանահյուսությունը, երաժշտական և այլ մշակութային դրսևորումները։ Առանձին ուշադրության են արժանի լեզվական առանձնահատկությունները և ինքնության պահպանման կամ փոփոխության գործընթացները, քանի որ դրանք կարող են կարևոր տեղեկություններ հաղորդել համայնքի մշակութային զարգացման և տարբեր հասարակական միջավայրերի հետ փոխազդեցության մասին։ Պատմական և ազգագրական տվյալների համադրումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել ոչ միայն համայնքի անցյալը, այլև տարբեր ժամանակաշրջաններում տեղի ունեցած սոցիալական և մշակութային փոփոխությունները։ Աշխատությունը կարող է արժեքավոր լինել Հայաստանի ազգագրության, էթնոլոգիայի և պատմական ժողովրդագրության ուսումնասիրության համար, ինչպես նաև նպաստել քիչ ուսումնասիրված կամ հասարակության լայն շրջանակներում ոչ բավարար ներկայացված համայնքների մշակութային ժառանգության ճանաչմանը։ Այն կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, ազգագրագետներին, մշակութաբաններին, սոցիոլոգներին, ժողովրդագրությամբ զբաղվող հետազոտողներին և տարածաշրջանի պատմամշակութային բազմազանությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է համախառն ներքին արդյունքի ձևավորման արդյունավետության գնահատմանը և դրա փոխկապակցվածությանը տնտեսական աճի որակական բնութագրերի հետ՝ Հայաստանի տնտեսության նյութերի հիման վրա։ Հետազոտության կենտրոնում տնտեսական աճը ոչ միայն արտադրանքի ընդհանուր ծավալի ավելացման, այլև արտադրողականության, ռեսուրսների օգտագործման արդյունավետության, տնտեսության կառուցվածքային փոփոխությունների և բնակչության բարեկեցության տեսանկյունից գնահատելու խնդիրն է։ Քննվում են համախառն ներքին արդյունքի ձևավորմանը մասնակցող հիմնական տնտեսական գործոնները՝ աշխատանքային ռեսուրսները, կապիտալը, ներդրումները, տեխնոլոգիական զարգացումը, արտադրողականությունը և տնտեսության ճյուղային կառուցվածքը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում տնտեսական աճի քանակական և որակական կողմերի տարբերակմանը, քանի որ արտադրության ծավալների բարձր տեմպերը ինքնին դեռևս չեն արտահայտում ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործումը կամ երկարաժամկետ զարգացման կայունությունը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են գնահատվել աշխատանքի և կապիտալի արտադրողականությունը, արտադրության գործոնների օգտագործման արդյունավետությունը, տնտեսության առանձին ոլորտների ներդրումը ավելացված արժեքի ձևավորման մեջ և կառուցվածքային տեղաշարժերի ազդեցությունը ընդհանուր տնտեսական արդյունքի վրա։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում ինտենսիվ և էքստենսիվ աճի գործոնների հարաբերակցության ուսումնասիրությունը՝ պարզելու համար, թե տնտեսական արդյունքի ավելացումը որքանով է պայմանավորված նոր ռեսուրսների ներգրավմամբ և որքանով՝ արդեն առկա ռեսուրսների առավել արդյունավետ օգտագործմամբ։ Դիտարկվում են նաև ներդրումային ակտիվության, նորարարությունների, մարդկային կապիտալի, տեխնոլոգիական արդիականացման և աշխատանքի արտադրողականության բարձրացման հնարավոր ազդեցությունները տնտեսական աճի որակի վրա։ Անդրադարձ է կատարվում մակրոտնտեսական ցուցանիշների համակարգի կիրառմանը՝ տնտեսական արդյունավետության և աճի կառուցվածքային առանձնահատկությունների համեմատական գնահատման նպատակով։ Հայաստանի տնտեսության նյութերի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել տնտեսական աճի աղբյուրների, ճյուղային կառուցվածքի և արտադրողականության միջև ձևավորվող փոխկապակցվածությունները՝ առանց տնտեսական զարգացումը միայն ՀՆԱ-ի փոփոխությամբ սահմանափակելու։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է մակրոտնտեսական վերլուծության, տնտեսական աճի տեսության և արդյունավետության գնահատման մոտեցումները՝ շեշտադրելով այն գաղափարը, որ երկարաժամկետ զարգացման համար կարևոր է ոչ միայն արտադրվող արդյունքի ավելացումը, այլև դրա ստեղծման արդյունավետությունը, կառուցվածքային հիմքերը և կայուն տնտեսական առաջընթաց ապահովելու կարողությունը։

Այլ առարկաներ

Հրատարակությունը ներկայացնում է հայ նկարիչ և գրքի ձևավորման վարպետ Ռուբեն Բեդրոսյանի ստեղծած մատենանիշների՝ գրքերի սեփականատիրությունը նշող փոքրածավալ գրաֆիկական ստեղծագործությունների ընտրանին։ Նյութը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու նկարչի գեղարվեստական մտածողությունը և նրա ներդրումը հայկական գրքային գրաֆիկայի զարգացման մեջ։ Մատենանիշը այստեղ հանդես է գալիս ոչ միայն որպես գրքի պատկանելությունը ցույց տվող գործնական նշան, այլև որպես ինքնուրույն գեղարվեստական ստեղծագործություն, որտեղ սահմանափակ տարածության մեջ համադրվում են պատկերային խորհրդանիշները, տառարվեստը, զարդանախշային տարրերը և տվյալ անձի հետաքրքրությունները կամ մասնագիտական գործունեությունը բնութագրող մոտիվները։ Բեդրոսյանի ստեղծագործություններին բնորոշ է արտահայտչական միջոցների խնայող և նպատակային կիրառումը, հորինվածքի ամբողջականությունը, սևի ու սպիտակի հարաբերակցության մշակվածությունը և յուրաքանչյուր մանրամասնի իմաստային նշանակությունը։ Նրա աշխատանքներում տառերը հաճախ դառնում են պատկերի լիարժեք բաղադրիչ՝ ոչ միայն տեղեկություն հաղորդելով գրքի սեփականատիրոջ մասին, այլև մասնակցելով ընդհանուր գեղարվեստական կառուցվածքի ձևավորմանը։ Հատկանշական է նաև փայտափորագրության և գծանկարչական այլ միջոցների կիրառումը, որոնց շնորհիվ ստեղծագործությունները ձեռք են բերում հստակ ու լակոնիկ արտահայտչականություն։ Մատենանիշերում հանդիպող ճարտարապետական, գրքային, մշակութային և անհատական խորհրդանշանները հնարավորություն են տալիս փոքր ձևաչափում ներկայացնելու հասցեատիրոջ հետաքրքրությունները և ստեղծելու անհատականացված պատկերային կերպար։ Ժողովածուն կարևոր է նաև հայկական մատենանիշային արվեստի պատմության ուսումնասիրման համար, քանի որ հեղինակի գործունեությունը նշանակալի դեր է ունեցել այդ գրաֆիկական ժանրի տարածման և զարգացման գործում Հայաստանում։ Միաժամանակ նյութը հետաքրքրություն է ներկայացնում գրքի պատմության, տպագիր մշակույթի և գրքային ձևավորման ուսումնասիրության տեսանկյունից՝ ցույց տալով գրքի ու կերպարվեստի փոխազդեցության առանձնահատուկ ձևերից մեկը։ Ընդհանուր առմամբ հրատարակությունը կարելի է դիտարկել որպես հայկական փոքրածավալ գրաֆիկայի արժեքավոր հավաքածու, որը ներկայացնում է նկարչի ստեղծագործական անհատականությունը և մատենանիշը՝ որպես գրքային մշակույթի, գեղարվեստական ձևավորման ու անձնական գրադարանի ինքնության արտահայտման յուրահատուկ միջոց։

Գրականություն

Աշխատությունը նվիրված է արաբամուսուլմանական գրավոր մշակույթում ծագումնաբանական գիտելիքի ձևավորմանը և «նասաբ» ժանրի զարգացմանը՝ 6–9-րդ դարերի հասարակական, քաղաքական և մշակութային գործընթացների համատեքստում։ Հետազոտությունը կենտրոնանում է արաբական ծագումնաբանական ավանդույթների ծագման, դրանց գրավոր ամրագրման և պատմական գիտակցության ձևավորման մեջ ունեցած դերի վրա՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով Աբուլ-Աբբաս Ահմադ իբն Յահյա իբն Ջաբիր ալ-Բալազուրի ստեղծագործական ժառանգությանը։ Գրքում վերլուծվում է, թե ինչպես էին տոհմական և ցեղային կապերի մասին տեղեկությունները վերածվում պատմական հիշողության պահպանման կարևոր գործիքի և ինչ նշանակություն ունեին քաղաքական լեգիտիմության, սոցիալական ինքնության ու հասարակական կարգի ձևավորման համար։ Հեղինակը ուսումնասիրում է «նասաբ» ժանրի առանձնահատկությունները, դրա կառուցվածքային և բովանդակային հատկանիշները, ինչպես նաև փոխառնչությունները պատմագրության, կենսագրական գրականության և վաղ իսլամական գիտական ավանդույթի այլ ուղղությունների հետ։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում աղբյուրագիտական խնդիրներին, ծագումնաբանական տվյալների հավաստիության գնահատմանը և դրանց կիրառությանը միջնադարյան արաբական պատմական երկերի կազմման գործընթացում։ Աշխատությունը ներկայացնում է ցեղային ծագման, ազգակցական կապերի և սոցիալական դասակարգումների վերաբերյալ պատկերացումների էվոլյուցիան՝ ցույց տալով, թե ինչպես են դրանք արտացոլվել վաղ իսլամական մտավոր մշակույթում և պատմական գրականության մեջ։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, արևելագետներին, արաբագետներին, մշակութաբաններին և բոլոր այն ընթերցողներին, ովքեր ուսումնասիրում են միջնադարյան Մերձավոր Արևելքի պատմությունը, արաբական գրավոր ավանդույթները և ինքնության ձևավորման պատմամշակութային մեխանիզմները։

Տնտեսագիտություն

Տնտեսական սոցիոլոգիա աշխատությունը սոցիոլոգիայի և տնտեսագիտության միջհամակցված գիտաճյուղի՝ տնտեսական սոցիոլոգիայի ուսումնական և գիտակրթական բնույթի գիրք է, որը նվիրված է տնտեսական հարաբերությունների սոցիալական հիմքերի, վարքագծային մոդելների և հասարակական ինստիտուտների ազդեցության համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ նախատեսված սոցիոլոգիայի, տնտեսագիտության, կառավարման և հանրային քաղաքականության ոլորտներում սովորող ուսանողների ու մասնագետների համար, գրքում ներկայացվում են տնտեսական կյանքի սոցիալական պայմանավորվածությունները՝ ինչպես են մշակույթը, արժեքային համակարգերը, սոցիալական խմբերը և ինստիտուտները ազդում տնտեսական վարքագծի և որոշումների վրա, բացատրվում է շուկայի և հասարակության փոխազդեցությունը, աշխատանքի բաժանման սոցիալական բնույթը և տնտեսական դերերի ձևավորումը տարբեր սոցիալական միջավայրերում, մանրամասն քննարկվում են տնտեսական ինստիտուտների՝ պետության, բիզնեսի, ընտանիքի և ոչ ֆորմալ կառույցների դերը տնտեսական գործընթացների կազմակերպման մեջ, աշխատությունը անդրադառնում է նաև տնտեսական վարքագծի սոցիոլոգիական տեսություններին՝ ռացիոնալ ընտրություն, ինստիտուցիոնալ մոտեցում, սոցիալական կապիտալի և ցանցային հարաբերությունների ազդեցություն տնտեսական ակտիվության վրա, ներկայացվում են աշխատանքի շուկայի սոցիալական կառուցվածքը, անհավասարության և սոցիալական շերտավորման տնտեսական դրսևորումները, ինչպես նաև գլոբալիզացիայի սոցիալական հետևանքները, գրքում ընդգծվում է տնտեսական զարգացման և սոցիալական կառուցվածքի փոխկապակցվածությունը, աշխատությունը համադրում է սոցիոլոգիական տեսական հիմքերը և տնտեսական վերլուծական մոտեցումները՝ ձևավորելով տնտեսական գործընթացների սոցիալական ընկալման ամբողջական պատկերացում։