Экономические преобразования проблемы занятости в Республике Армения

Կենսաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է Իրանի Գորգանրուդ գետի բարձրակարգ ջրային բուսականության տեսակային կազմի, տարածվածության, սեզոնային փոփոխությունների և էկոլոգիական առանձնահատկությունների համալիր ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում գետային էկոհամակարգում ջրային և առափնյա բույսերի դերն է, դրանց փոխհարաբերությունը ջրային միջավայրի ֆիզիկաքիմիական ցուցանիշների հետ և տարբեր էկոլոգիական պայմաններին հարմարվելու առանձնահատկությունները։ Ուսումնասիրվում է բուսական համակեցությունների տարածական բաշխումը գետի տարբեր հատվածներում՝ ուշադրություն դարձնելով տեսակային բազմազանությանը, առանձին տեսակների գերակայությանը, կենսազանգվածի ձևավորմանը և սեզոնային դինամիկային։ Քննվում է ջրի ջերմաստիճանի, թթվածնային ռեժիմի, թթվայնության, հանքայնացման, սննդատարրերի պարունակության և այլ միջավայրային գործոնների հնարավոր կապը բուսականության կառուցվածքի հետ։ Առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում բարձրակարգ ջրային բույսերին որպես գետային էկոհամակարգի կենսաբանական կարևոր բաղադրիչների, որոնք մասնակցում են նյութերի շրջանառությանը, ձևավորում են տարբեր ջրային օրգանիզմների կենսամիջավայր և կարող են նպաստել ջրային համակարգի բնական ինքնամաքրման գործընթացներին։ Բուսատեսակների էկոլոգիական խմբավորումը հնարավորություն է տալիս գնահատելու դրանց պահանջները ջրային ռեժիմի, խոնավության, աղայնության և այլ պայմանների նկատմամբ, ինչպես նաև բացահայտելու գետի տարբեր հատվածների էկոլոգիական տարբերությունները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է մարդածին ազդեցությունների գնահատումը, մասնավորապես՝ գյուղատնտեսական գործունեության, ջրային ռեսուրսների օգտագործման և այլ տնտեսական գործոնների հնարավոր ազդեցությունը բուսական համակեցությունների վիճակի վրա։ Սեզոնային դիտարկումները հնարավորություն են տալիս պարզելու, թե տարվա ընթացքում ինչպես են փոփոխվում բույսերի տարածվածությունը, քանակական ցուցանիշները և համակեցությունների կառուցվածքը։ Նման տվյալները կարող են օգտագործվել նաև ջրային միջավայրի էկոլոգիական վիճակի կենսաբանական գնահատման և երկարաժամկետ փոփոխությունների դիտարկման համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է հիդրոբուսաբանության, ջրային էկոլոգիայի, բույսերի էկոլոգիայի և հիդրոէկոլոգիական մոնիթորինգի մոտեցումները՝ գետային բուսականության կառուցվածքի և շրջակա միջավայրի պայմանների միջև գոյություն ունեցող փոխկապակցվածությունները բացահայտելու և ջրային էկոհամակարգի պահպանության համար գիտական հիմքեր ձևավորելու նպատակով։

Իրավաբանություն

Այս թեման վերաբերում է Ռուսաստանի Դաշնությունում օտարերկրյա քաղաքացիների կողմից կատարվող հանցագործությունների բնույթին, դրանց սոցիալական և իրավական պատճառներին, ինչպես նաև քրեաիրավական կարգավորման առանձնահատկություններին։ Վերլուծության շրջանակում դիտարկվում են այն հիմնական հանցատեսակները, որոնք առավել հաճախ վերագրվում են օտարերկրացիներին՝ ներառյալ տնտեսական հանցագործությունները, փաստաթղթերի կեղծումը, միգրացիոն կանոնների խախտումները, ինչպես նաև որոշ բռնի և գույքային բնույթի հանցագործություններ։ Քննարկվում է նաև այն, թե ինչ գործոններ կարող են նպաստել նման երևույթների առաջացմանը, այդ թվում՝ սոցիալ-տնտեսական անբավարար ինտեգրացիան, լեզվական և մշակութային խոչընդոտները, իրավական անտեղյակությունը և աշխատանքի շուկայի անօրինական հատվածներում ներգրավվածությունը։ Միաժամանակ ընդգծվում է, որ հանցավորության մակարդակի վերաբերյալ ընդհանրացումները պետք է արվեն զգուշությամբ՝ հաշվի առնելով վիճակագրական տվյալների համատեքստը և այն հանգամանքը, որ օտարերկրացիների մեծ մասը չի ներգրավվում հանցավոր գործունեության մեջ։ Աշխատանքում նաև անդրադարձ է կատարվում իրավապահ մարմինների արձագանքին, միգրացիոն վերահսկողության մեխանիզմներին և կանխարգելիչ քաղաքականություններին, որոնք նպատակ ունեն նվազեցնել իրավախախտումների ռիսկը և ապահովել հասարակական անվտանգությունը։

Տեխնոլոգիա

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է հանքաքարի աղացման գործընթացում էլեկտրաէներգիայի ծախսի լավարկման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ նպատակ ունենալով բարձրացնել արտադրական գործընթացների էներգաարդյունավետությունն ու տնտեսական արդյունավետությունը։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են աղացների աշխատանքի տեխնոլոգիական առանձնահատկությունները, ուսումնասիրվում են էլեկտրաէներգիայի սպառման վրա ազդող հիմնական գործոնները, ներառյալ հանքաքարի ֆիզիկամեխանիկական հատկությունները, սարքավորումների աշխատանքային ռեժիմները, բեռնավորման պայմանները և տեխնոլոգիական պարամետրերի փոփոխությունները։ Քննարկվում են մաթեմատիկական մոդելավորման, օպտիմալ կառավարման, ավտոմատացման և էներգետիկ վերլուծության ժամանակակից մեթոդները, որոնք հնարավորություն են տալիս նվազեցնել էներգիայի ծախսերը՝ միաժամանակ պահպանելով կամ բարձրացնելով աղացման արդյունավետությունն ու արտադրողականությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում էներգախնայող տեխնոլոգիաների ներդրմանը, սարքավորումների շահագործման օպտիմալացմանը, արտադրական գործընթացների մշտադիտարկմանն ու կառավարման համակարգերի կատարելագործմանը։ Ներկայացվում են նաև փորձարարական և հաշվարկային ուսումնասիրությունների արդյունքները, ինչպես նաև գործնական առաջարկություններ, որոնք կարող են կիրառվել հանքարդյունաբերական ձեռնարկություններում՝ արտադրության ինքնարժեքի նվազեցման, էներգետիկ ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման և արտադրության մրցունակության բարձրացման նպատակով։ Գիրքը նախատեսված է լեռնամետալուրգիական ոլորտի ինժեներների, էներգետիկների, տեխնոլոգների, գիտաշխատողների, դասախոսների, ուսանողների և հանքարդյունաբերական ձեռնարկությունների մասնագետների համար, ովքեր հետաքրքրված են աղացման գործընթացների էներգաարդյունավետության բարձրացման և արտադրական համակարգերի օպտիմալ կառավարման ժամանակակից մեթոդներով։

Այլ առարկաներ

Այս աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության ժամանակակից հասարակական շենքերի նախագծման և կառուցման մեջ կայուն ճարտարապետության սկզբունքների կիրառման հիմնախնդիրներին։ Ուսումնասիրության առանցքում կայունության գաղափարն է՝ որպես ճարտարապետական, բնապահպանական, սոցիալական և տնտեսական գործոնների փոխկապակցված համակարգ, որի նպատակն է ստեղծել արդյունավետ, հարմարավետ, անվտանգ և շրջակա միջավայրի վրա նվազագույն բացասական ազդեցություն ունեցող շենքեր։ Աշխատանքը հատկապես կարևոր է Հայաստանի պայմանների համար, քանի որ երկրի կլիմայական բազմազանությունը, սեյսմիկ ակտիվությունը, բնական ռեսուրսների սահմանափակությունը, էներգետիկ ծախսերը և քաղաքային միջավայրի արագ փոփոխությունները պահանջում են տեղական պայմաններին հարմարեցված ճարտարապետական լուծումներ։ Հետազոտության շրջանակում կայուն հասարակական շենքը դիտարկվում է ոչ միայն որպես էներգախնայող կառույց, այլ որպես ամբողջական համակարգ, որտեղ փոխկապակցված են շենքի տեղադրությունը, կողմնորոշումը, ծավալատարածական լուծումը, բնական լուսավորությունն ու օդափոխությունը, ջերմային հարմարավետությունը, էներգիայի սպառումը, շինանյութերի ընտրությունը, շահագործման արդյունավետությունը և շրջակա քաղաքային միջավայրի հետ փոխհարաբերությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հարցին, թե ինչպես կարող են ժամանակակից նախագծային սկզբունքները համադրվել Հայաստանի բնական և կլիմայական առանձնահատկությունների հետ։ Այս համատեքստում կարևոր են արևային ճառագայթման արդյունավետ օգտագործումը, ստվերարկումը, շենքերի ջերմամեկուսացումը, պասիվ ջեռուցման և հովացման հնարավորությունները, բնական օդափոխությունը, վերականգնվող էներգիայի աղբյուրների կիրառումը և ջրային ռեսուրսների խնայող օգտագործումը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է նաև հասարակական շենքերի էներգաարդյունավետության բարձրացումը, քանի որ նման կառույցները հաճախ ունեն մեծ մակերեսներ, բարձր հաճախելիություն և զգալի էներգետիկ պահանջարկ։ Աշխատանքը փորձում է բացահայտել այն նախագծային և տեխնոլոգիական միջոցները, որոնց շնորհիվ հնարավոր է նվազեցնել շենքերի շահագործման ընթացքում էներգիայի սպառումը՝ միաժամանակ պահպանելով օգտագործողների համար անհրաժեշտ հարմարավետության մակարդակը։ Կայունության գաղափարը ներկայացվում է նաև շենքի կյանքի ամբողջական ցիկլի տեսանկյունից․ կարևոր են ոչ միայն նախագծման և կառուցման փուլերը, այլև կառույցի երկարաժամկետ շահագործումը, սպասարկումը, վերանորոգումը, հնարավոր վերափոխումը և վերջնական վերօգտագործումը։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ճարտարապետական լուծումները գնահատել ոչ միայն արտաքին տեսքի կամ սկզբնական արժեքի, այլև երկարաժամկետ արդյունավետության և ռեսուրսների օգտագործման տեսանկյունից։ Աշխատության մեջ դիտարկվում է նաև տեղական շինանյութերի և տեխնոլոգիաների կիրառման հարցը։ Հայաստանի համար տեղական նյութերի օգտագործումը կարող է ունենալ ինչպես տնտեսական, այնպես էլ բնապահպանական նշանակություն՝ նվազեցնելով փոխադրման հետ կապված ծախսերն ու ազդեցությունները և հնարավորություն տալով ճարտարապետական լուծումները կապել տարածաշրջանի նյութական և կառուցողական ավանդույթների հետ։ Միաժամանակ ժամանակակից տեխնոլոգիաների ներդրումը կարող է նպաստել շենքերի էներգաարդյունավետության, ֆունկցիոնալ ճկունության և շահագործման հուսալիության բարձրացմանը։ Ուսումնասիրության մեջ կայուն ճարտարապետությունը դիտարկվում է նաև քաղաքաշինական ավելի լայն համատեքստում։ Հասարակական շենքը մեկուսացված օբյեկտ չէ, և դրա կայունությունը կապված է տրանսպորտային հասանելիության, հետիոտնային կապերի, կանաչ տարածքների, հանրային բաց տարածքների, հարակից կառուցապատման և քաղաքային ենթակառուցվածքների հետ։ Հետևաբար շենքի ճիշտ տեղադրությունն ու քաղաքային միջավայրի հետ ներդաշնակ ինտեգրումը կարող են նույնքան կարևոր լինել, որքան շենքի տեխնիկական էներգաարդյունավետությունը։ Աշխատանքի գիտական նշանակությունն այն է, որ այն փորձում է Հայաստանի ժամանակակից հասարակական ճարտարապետության համար ձևակերպել կայունության գնահատման և կիրառման համապատասխան մոտեցումներ՝ հաշվի առնելով տեղական պայմանները։ Հետազոտության թեմատիկ ուղղությունը հաստատվում է նաև Հայաստանի ճարտարապետության և շինարարության ազգային համալսարանի գիտական հրապարակումներով, որտեղ քննարկվել են կայուն շենքի անհրաժեշտությունը Հայաստանում, ՀՀ-ում կայուն ճարտարապետության վերաբերյալ հետազոտությունների համեմատական վերլուծությունը և կայուն զարգացմանն առնչվող այլ խնդիրներ։ N NUACA +1 Ըստ պաշտոնական մատենագիտական տվյալների՝ աշխատանքը Էրիկ Գևորգի Վարդանյանի ճարտարապետության թեկնածուի գիտական աստիճանի հայցման ատենախոսության սեղմագիրն է՝ «Ճարտարապետություն» մասնագիտությամբ, հրատարակված Երևանում 2021 թվականին Հայաստանի ազգային ճարտարապետության և շինարարության համալսարանի կողմից։ H HESC Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը արժեքավոր է այն պատճառով, որ կայուն ճարտարապետության գաղափարը կապում է Հայաստանի հասարակական շենքերի իրական նախագծային խնդիրների հետ և փորձում է ցույց տալ, թե ինչպես կարելի է բնապահպանական արդյունավետությունը, էներգախնայողությունը, սոցիալական հարմարավետությունը, տնտեսական նպատակահարմարությունը և ճարտարապետական արտահայտչականությունը համատեղել մեկ ամբողջական նախագծային համակարգում։

Բժշկություն

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է դեմպինգ-համախտանիշով հիվանդների մոտ կոճղեզային շաղկապենու (mesenteric) միկրոշրջանառության և արյան ձևավոր տարրերի ագրեգացիոն հատկությունների խանգարումներին՝ ընդգծելով ստամոքս-աղիքային համակարգի հետվիրահատական ֆունկցիոնալ փոփոխությունների համակարգային ազդեցությունները։ Նյութում վերլուծվում են դեմպինգ-համախտանիշի պաթոֆիզիոլոգիական մեխանիզմները՝ կապված սննդային զանգվածի արագ անցման, օսմոտիկ բեռի փոփոխության և վեգետատիվ-անոթային ռեակցիաների խանգարման հետ, որոնք կարող են հանգեցնել ինչպես տեղային, այնպես էլ համակարգային հեմոդինամիկ փոփոխությունների։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում միկրոշրջանառության խանգարումների դրսևորումներին՝ մազանոթային հոսքի նվազում, հյուսվածքային հիպօքսիա և անոթային տոնուսի անկայունություն, ինչպես նաև արյան ձևավոր տարրերի՝ էրիթրոցիտների և թրոմբոցիտների ագրեգացիոն ակտիվության փոփոխություններին, որոնք կարող են խորացնել միկրոցირკուլյատոր խանգարումները։ Քննարկվում են նաև կլինիկական գնահատման մեթոդները՝ ռեոգրաֆիա, լաբորատոր հեմոռեոլոգիական թեստեր և դինամիկ հեմոդինամիկ մոնիթորինգ։ Ուսումնասիրությունը ընդգծում է, որ այս փոփոխությունների վաղ հայտնաբերումը և համալիր բուժական մոտեցումը կարևոր են դեմպինգ-համախտանիշի բարդությունների կանխարգելման և հիվանդների կյանքի որակի բարելավման համար։

Lեզվաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է ժամանակակից անգլերենում նույնաբանական կառույցների հաղորդակցական և գործաբանական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ դրանք դիտարկելով ոչ միայն որպես ձևականորեն կրկնվող լեզվական միավորներ, այլև որպես խոսքային հաղորդակցության մեջ որոշակի նպատակներ իրականացնող միջոցներ։ Հետազոտության առանցքում այն հարցն է, թե ինչպես կարող են բառային կամ կառուցվածքային կրկնության վրա հիմնված արտահայտությունները կոնկրետ համատեքստում ձեռք բերել լրացուցիչ իմաստներ և հաղորդել այնպիսի տեղեկատվություն, որը անմիջականորեն չի արտահայտվում դրանց բառային կառուցվածքով։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում խոսողի հաղորդակցական մտադրությանը, իրավիճակային համատեքստին, զրուցակիցների ընդհանուր գիտելիքներին և ենթադրվող տեղեկատվությանը, որոնց փոխազդեցությամբ ձևավորվում է նույնաբանական արտահայտության գործաբանական արժեքը։ Քննվում են նման կառույցների հնարավոր գործառույթները՝ պնդման ուժեղացում, գնահատականի արտահայտում, անխուսափելիության կամ ակնհայտության ընդգծում, համաձայնություն կամ հաշտեցում իրավիճակի հետ, հեգնանք, քննադատություն և խոսողի վերաբերմունքի այլ դրսևորումներ։ Ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ ձևական տրամաբանության տեսանկյունից տեղեկատվական նորություն չպարունակող կառուցվածքը բնական խոսքում կարող է ունենալ հարուստ հաղորդակցական բովանդակություն։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում իմաստաբանության և գործաբանության փոխհարաբերությունը՝ պարզաբանելով, թե արտահայտության բառային նշանակությունը ինչպես է լրացվում համատեքստային ենթադրություններով և խոսքային եզրակացություններով։ Դիտարկվում է նաև հաղորդակցական իրավիճակի ազդեցությունը միևնույն կառուցվածքի մեկնաբանության վրա, քանի որ տարբեր պայմաններում այն կարող է արտահայտել տարբեր վերաբերմունքներ և հաղորդակցական նպատակներ։ Հետազոտության նյութ կարող են ծառայել առօրյա խոսակցությունը, գեղարվեստական արձակը, հրապարակախոսությունը, զանգվածային հաղորդակցությունը և ժամանակակից անգլերենի այլ գործառական ոլորտներ։ Համեմատական քննությունը հնարավորություն է տալիս առանձնացնելու նույնաբանական կառույցների կառուցվածքային տեսակները և դրանց բնորոշ գործաբանական գործառույթները։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է իմաստաբանության, գործաբանության, խոսույթի վերլուծության և հաղորդակցական լեզվաբանության մոտեցումները՝ բացահայտելով լեզվական կրկնության և համատեքստային իմաստաստեղծման փոխհարաբերությունը ժամանակակից անգլերեն հաղորդակցության մեջ։