Entrepreneurial Values and Strategic Management

Գեղարվեստական հայ․

«Ամանեջ» Պարույր Սևակի գրական մեծ գործերից մեկն է, որը իր խոր ու խորհրդավոր իմաստով սերտորեն կապված է հեղինակի ստեղծագործական աշխարհընկալման հետ։ Սա այնպիսի բանաստեղծություն է, որն արտացոլում է Սևակի խորը բանաստեղծական մտածողությունը և ներքին էսթետիկական աշխարհի մշտական որոնումը։ «Ամանեջ»-ը նշանակում է ինչ-որ բան, որը գալիս է, ավարտվում կամ հասնում է իր գագաթնակետին, և այսինքն՝ այն պահը կամ հանգրվանը, որտեղ մի տեսակ նոր սկիզբ է գալիս, նոր ճանաչում է հայտնվում, սակայն ի՞նչ կլինի հետո։ Սևակը այս ստեղծագործությունում հաճախ անցկացնում է թեմաներ, որոնք կապված են գոյության հետ՝ անցյալ, ներկա և ապագա, ինչպես նաև մարդկային կյանքը՝ դրա մշտական փոփոխականությունն ու իրադարձությունների հոսքը։ Ամանեջի մեջ արտահայտվում է նաև ստեղծագործական ու գեղագիտական թեմաներ՝ որտեղ պատկերներն ու խորհրդավոր տողերը մեկընդմիշտ ներխուժում են ընթերցողի մեջ՝ սկսելով հղման ժամանակը և տեղը, որոնք հիմնված են անհատական ըմբռնումների վրա։ Պատմությունը չունի բացահայտ լուծում՝ այն մի գործընթաց է, որը ծավալվում է բանաստեղծի ներաշխարհում, ուստի «Ամանեջ»-ը կարելի է դիտել որպես փիլիսոփայական ստեղծագործություն, որը ընթերցողին առաջարկում է պարսկական խորհրդանիշներ՝ կապված մարդու մտքերով ու գաղափարներով, և հնարավորություն է տալիս հասկանալու ոչ միայն մարդու մասին, այլ նաև նրա կողմից փնտրած ամբողջականության մասին։ Սևակն այս ստեղծագործությունում միաժամանակ կարևորվում է ինքնության հարցը, ներքին պայքարը ու մարդու տեղը աշխարհում։ Հենց այդ պատճառով «Ամանեջ»-ը ոչ միայն գեղագիտական արվեստի գործ է, այլ նաև հոգեբանական մի աշխատանք՝ մարդկային գոյության մասին մի շարք հարցեր առաջադրելով, որոնք բազմիցս կարող են վերադառնալ ընթերցողի մտքում։ Այս ստեղծագործությունը ներառում է Սևակի դարաշրջանային փիլիսոփայությունը, ինչը տեսանելի է տարբեր խորհրդանշական պատկերներում և ինքնահարցումներում՝ մարդուն դարձնելով մի զվարճալի ու միևնույն ժամանակ խոր ապրումների մեջ դնող բարոյական կամ ճանաչողական ճանապարհորդություն։ Հրատարակիչ - Մագաղաթ Հրատ. տարեթիվ - 2018 ISBN - 978-9939-9187-4-7

Բնապահպանություն

Նվիրված է շրջակա միջավայրի վիճակի համակարգված դիտարկման, գնահատման և վերահսկման տեսական ու կիրառական հիմունքներին։ Գիրքը ներկայացնում է մոնիտորինգի հիմնական նպատակներն ու խնդիրները՝ ընդգրկելով օդային, ջրային, հողային և կենսաբանական համակարգերի որակի գնահատման սկզբունքները և դրանց փոփոխությունների երկարաժամկետ դիտարկման մեթոդաբանությունը։ Հեղինակը մանրամասն անդրադառնում է շրջակա միջավայրի աղտոտման աղբյուրներին, աղտոտիչների տարածման օրինաչափություններին և դրանց ազդեցությանը էկոհամակարգերի ու մարդու առողջության վրա՝ բացատրելով բնապահպանական ռիսկերի գնահատման հիմունքները։ Աշխատությունում ներկայացվում են նաև մոնիտորինգի կազմակերպման ժամանակակից մոտեցումները, տվյալների հավաքագրման, մշակման և վերլուծության մեթոդները, ինչպես նաև էկոլոգիական տեղեկատվական համակարգերի կիրառությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում բնապահպանական ցուցանիշների ստանդարտացմանը և միջազգային պահանջներին համապատասխան մոնիտորինգային համակարգերի կառուցմանը։ Գիրքը նախատեսված է էկոլոգիայի, բնապահպանության, աշխարհագրության և հարակից բնագիտական ոլորտների ուսանողների և մասնագետների համար՝ ծառայելով որպես տեսական և գործնական կարևոր ուղեցույց շրջակա միջավայրի ուսումնասիրության և կառավարման ոլորտում։

Տնտեսագիտություն

Գրքում դիտարկվում է, թե ինչպես է ձևավորվել ագրարային համակարգը տարբեր պատմական փուլերում և ինչ փոփոխությունների է ենթարկվել հողային հարաբերությունների կազմակերպումը։ Հեղինակը համադրում է «երեկ» և «այսօր» հասկացությունները՝ ցույց տալով ագրարային քաղաքականության և գյուղատնտեսության զարգացման հիմնական միտումները։ Աշխատության մեջ քննարկվում են հողի սեփականության ձևերը, գյուղատնտեսության կառավարման առանձնահատկությունները, ինչպես նաև ագրարային բարեփոխումների ազդեցությունը տնտեսության վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում գյուղի սոցիալ-տնտեսական զարգացման խնդիրներին։ Ընդհանուր առմամբ, գիրքը տալիս է ագրարային հարցերի պատմական զարգացումը և ժամանակակից վիճակը հասկանալու հնարավորություն՝ ընդգծելով դրանց կարևորությունը տնտեսության և հասարակության համար։

Մաթեմատիկա

Պյութագորասը անտիկ Հունաստանի ամենահայտնի փիլիսոփաներից և մաթեմատիկոսներից մեկն է, որի անունը կապված է ինչպես գիտական, այնպես էլ փիլիսոփայական մտածողության զարգացման հետ։ Նա ծնվել է Սամոս կղզում և երիտասարդ տարիներին ճանապարհորդել է տարբեր երկրներ՝ ուսումնասիրելով Եգիպտոսի և Բաբելոնի գիտական ու կրոնական ուսմունքները, որոնք մեծ ազդեցություն են ունեցել նրա աշխարհայացքի ձևավորման վրա։ Պյութագորասը հիմնադրել է փիլիսոփայական-կրոնական դպրոց, որտեղ ուսմունքը համադրում էր մաթեմատիկան, երաժշտությունը և բարոյական ապրելակերպը՝ ընդգծելով, որ աշխարհը կարելի է հասկանալ թվերի և հարաբերությունների միջոցով։ Նրա ամենահայտնի գիտական ներդրումը Պյութագորասի թեորեմն է, որը կապում է ուղղանկյուն եռանկյան կողմերի երկարությունները և մինչ օրս օգտագործվում է մաթեմատիկայի ու ինժեներական գիտությունների մեջ։ Պյութագորասի փիլիսոփայության մեջ կարևոր դեր ուներ ներդաշնակության գաղափարը, ըստ որի ամբողջ տիեզերքը կառուցված է կարգի և թվային հարաբերությունների վրա, իսկ երաժշտությունը նույնպես արտահայտում է այդ համընդհանուր ներդաշնակությունը։ Նրա հետևորդները վարում էին խիստ կարգապահ կյանք, կարևորում էին հոգու մաքրությունը, ինքնազսպումը և գիտական ուսումնասիրությունը որպես հոգևոր կատարելության ճանապարհ։ Պյութագորասը նաև հավատում էր հոգու վերամարմնավորմանը՝ համարելով, որ հոգին անցնում է տարբեր մարմինների միջով՝ կատարելագործվելու նպատակով։ Նրա գաղափարները մեծ ազդեցություն են ունեցել հետագա փիլիսոփաների, հատկապես Պլատոնի և նեոպլատոնականների վրա՝ ձևավորելով արևմտյան մետաֆիզիկայի և մաթեմատիկական մտածողության հիմքերից մի մասը։

Տնտեսագիտություն

Ձեռնարկատիրական գործունեությունը տնտեսական գործունեության ձև է, որի նպատակն է շահույթ ստանալ՝ ապրանքների արտադրության, ծառայությունների մատուցման կամ առևտրի միջոցով՝ ընդունելով ֆինանսական և տնտեսական ռիսկերը։ Ձեռնարկատիրության ձևերը տարբերվում են ըստ սեփականության, կազմակերպական կառուցվածքի և պատասխանատվության աստիճանի։ Ամենատարածված ձևերից մեկը անհատ ձեռնարկատիրությունն է, երբ մեկ անձ ինքնուրույն իրականացնում է բիզնես գործունեությունը և պատասխանատու է իր ողջ գույքով։ Մյուս ձևը գործընկերությունն է, որտեղ երկու կամ ավելի անձինք միավորում են իրենց միջոցներն ու ջանքերը՝ համատեղ կառավարելով բիզնեսը և կիսելով շահույթն ու ռիսկերը։ Կորպորացիան կամ բաժնետիրական ընկերությունը ձեռնարկատիրության ավելի բարդ ձև է, որտեղ կապիտալը բաժանված է բաժնետոմսերի, և սեփականատերերը՝ բաժնետերերը, պատասխանատվություն են կրում միայն իրենց ներդրման չափով։ Սա թույլ է տալիս մեծ ծավալի ներդրումներ ներգրավել և զարգացնել խոշոր բիզնեսներ։ Բացի այդ, կան նաև սահմանափակ պատասխանատվությամբ ընկերություններ, որոնք համատեղում են գործընկերության և կորպորացիայի որոշ առանձնահատկություններ՝ ապահովելով ավելի ճկուն կառավարման համակարգ։ Ձեռնարկատիրական գործունեության ձևերը կարող են նաև բաժանվել պետական և մասնավոր ձեռնարկությունների, կախված նրանից, թե ով է հանդիսանում սեփականատերը։ Ժամանակակից տնտեսությունում տարածված են նաև խառը ձևերը և ֆրանչայզինգը, երբ անհատը կամ ընկերությունը օգտագործում է հայտնի բրենդի անունը և բիզնես մոդելը որոշակի պայմաններով։ Ձեռնարկատիրության տարբեր ձևերի ընտրությունը կախված է գործունեության չափից, ռիսկերի մակարդակից, ֆինանսական հնարավորություններից և զարգացման նպատակներից։ Այս ձևերի ճիշտ ընտրությունը կարևոր դեր ունի բիզնեսի հաջողության և կայուն զարգացման համար։

Տնտեսագիտություն

Օժանդակ արտադրամասերի կազմակերպումը արտադրությունում վերաբերում է այն ստորաբաժանումների համակարգված ձևավորմանն ու կառավարմանը, որոնք անմիջականորեն չեն արտադրում հիմնական արտադրանքը, սակայն ապահովում են արտադրական գործընթացի անընդհատությունն ու արդյունավետությունը։ Դրանց էությունը կայանում է նրանում, որ հիմնական արտադրամասերի բնականոն աշխատանքի համար ստեղծվում են անհրաժեշտ տեխնիկական, էներգետիկ և կազմակերպչական պայմաններ։ Օժանդակ արտադրամասերը ներառում են վերանորոգման ծառայությունները, գործիքային արտադրամասերը, էներգետիկ տնտեսությունները, տրանսպորտային և պահեստային ստորաբաժանումները։ Վերանորոգման արտադրամասերը ապահովում են սարքավորումների ժամանակին սպասարկումն ու վերանորոգումը, ինչը նվազեցնում է կանգառները և բարձրացնում արտադրողականությունը։ Գործիքային արտադրամասերը զբաղվում են արտադրության համար անհրաժեշտ գործիքների պատրաստմամբ և պահպանմամբ։ Էներգետիկ ծառայությունները ապահովում են էլեկտրաէներգիայի, ջերմության և այլ էներգիայի աղբյուրների անխափան մատակարարումը։ Տրանսպորտային և պահեստային ծառայությունները կազմակերպում են նյութերի տեղափոխումը և պահպանումը։ Օժանդակ արտադրամասերի ճիշտ կազմակերպումը կարևոր է, քանի որ այն անմիջականորեն ազդում է արտադրության արդյունավետության, ինքնարժեքի նվազեցման և արտադրանքի որակի վրա։ Ժամանակակից արտադրությունում դրանք հաճախ ավտոմատացված են և ինտեգրված միասնական կառավարման համակարգերում, ինչը թույլ է տալիս արագ արձագանքել խնդիրներին և օպտիմալացնել ռեսուրսների օգտագործումը։