Երկեր 5 հատորով (Նիցշե Ֆ.) հատոր 1 - Նիցշե Ֆրիդրիխ

Իրավաբանություն

ԵՊՀ իրավագիտության ֆակուլտետի ասպիրանտների և հայցորդների 2017 թ. նստաշրջանի նյութերի ժողովածու աշխատությունը Երևանի պետական համալսարանի իրավագիտության ֆակուլտետի կողմից հրատարակված գիտական հոդվածների ժողովածու է, որը ներառում է 2017 թվականի ասպիրանտների և հայցորդների գիտական նստաշրջանում ներկայացված զեկուցումների և հետազոտությունների նյութերը, այն ընդգրկում է իրավունքի տարբեր ճյուղերին վերաբերող ուսումնասիրություններ՝ քաղաքացիական, քրեական, սահմանադրական, վարչական և միջազգային իրավունքի արդիական խնդիրներ, ինչպես նաև դատավարական և տեսական իրավագիտության հարցեր, ժողովածուն արտացոլում է երիտասարդ գիտնականների գիտական աշխատանքների արդյունքները և իրավական համակարգի արդի մարտահրավերների վերաբերյալ նրանց վերլուծությունները, միաժամանակ այն ծառայում է որպես ակադեմիական հարթակ գիտական քննարկումների և նոր գաղափարների ձևավորման համար, նպաստելով իրավագիտության զարգացմանը Հայաստանում։

Գրականություն

Sayat-Nova-ը 18-րդ դարի հայ աշուղ-բանաստեղծ, երաժիշտ և երգիչ է, որի ստեղծագործական ժառանգությունը համարվում է հայ, վրացական և պարսկական մշակույթների կարևոր մասերից մեկը։ Նա ստեղծագործել է հիմնականում երեք լեզվով՝ հայերեն, վրացերեն և պարսկերեն, ինչը վկայում է իր բազմամշակութային միջավայրի և բարձր կրթվածության մասին։ Սայաթ-Նովան եղել է Թիֆլիսի արքունական միջավայրի աշուղ, ծառայել է Հերակլ II թագավորի արքունիքում, սակայն հետագայում հեռացվել է պալատից և դարձել հոգևորական՝ անցնելով Սանահինի վանք։ Նրա երգերը հիմնականում սիրային, փիլիսոփայական և բարոյական բովանդակություն ունեն՝ արտահայտելով մարդու զգացմունքների խորությունը, սիրո ուժը և կյանքի անցողիկության գաղափարը։ Սայաթ-Նովայի ստեղծագործությունները առանձնանում են իրենց բարձր գեղարվեստական արժեքով, լեզվական հարուստ պատկերներով և երաժշտական կառուցվածքով, ինչը նրան դարձրել է աշուղական արվեստի ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից մեկը։ Նրա կյանքի և ստեղծագործության շուրջ ձևավորվել են բազմաթիվ լեգենդներ, իսկ նրա կերպարը լայնորեն ներկայացվել է նաև կինոյում և արվեստում, մասնավորապես Սերգեյ Փարաջանովի հայտնի ֆիլմում։ Սայաթ-Նովան համարվում է ոչ միայն հայ, այլ նաև տարածաշրջանային մշակութային ժառանգության կարևոր դեմք, որի ստեղծագործությունները մինչ այսօր պահպանվում և կատարվում են։

Այլ առարկաներ

Երևանյան 2-րդ միջազգային երաժշտական փառատոնը երաժշտական խոշոր մշակութային միջոցառում է, որը կազմակերպվել է Երևանում՝ նպատակ ունենալով ներկայացնել դասական և ժամանակակից երաժշտության բազմազան ծրագիր, համախմբել տարբեր երկրների ճանաչված կատարողների և դիրիժորների, ինչպես նաև զարգացնել Հայաստանի երաժշտական կյանքը միջազգային համագործակցության միջոցով։ Փառատոնը ընդգրկել է սիմֆոնիկ և կամերային համերգներ, մենակատարային ելույթներ և համատեղ նախագծեր հայկական և արտասահմանյան երաժիշտների մասնակցությամբ՝ ստեղծելով բարձր մակարդակի արվեստագիտական միջավայր։ Հիմնական համերգային հարթակներից մեկը եղել է Aram Khachaturian Concert Hall-ը, որտեղ հնչել են տարբեր դարաշրջանների կոմպոզիտորների ստեղծագործություններ՝ դասական երաժշտության մեծ վարպետներից մինչև 20-րդ դարի հեղինակներ, ինչը նպաստել է ծրագրի բազմաշերտ և կրթական բնույթին։ Փառատոնի ընթացքում հատուկ ուշադրություն է դարձվել նաև երիտասարդ երաժիշտների ներգրավմանը և փորձի փոխանցմանը՝ վարպետության դասերի և համատեղ փորձերի միջոցով, ինչը նպաստել է տեղական երաժշտական կրթության զարգացմանը։ Ընդհանուր առմամբ, այս փառատոնը կարևոր դեր է խաղացել Երևանը որպես տարածաշրջանային երաժշտական կենտրոն ներկայացնելու և միջազգային մշակութային կապերի ամրապնդման գործում։

Տեխնոլոգիա

Աշխատությունը նվիրված է կորպորատիվ հեռահաղորդակցական ցանցերի օպերատիվ կառավարման միջոցների մշակման տեսական և կիրառական խնդիրներին՝ ընդգծելով ժամանակակից ցանցային ենթակառուցվածքների արդյունավետ և անվտանգ աշխատանքի ապահովման անհրաժեշտությունը։ Գրքում ներկայացվում են կորպորատիվ ցանցերի ճարտարապետության հիմնական սկզբունքները, կառավարման մակարդակները և ցանցային ռեսուրսների բաշխման մեխանիզմները։ Հեղինակը վերլուծում է օպերատիվ կառավարման համակարգերի գործառույթները՝ ներառյալ մոնիթորինգը, անսարքությունների հայտնաբերումն ու վերացումը, երթևեկության կառավարումը և ծառայությունների որակի (QoS) ապահովումը։ Աշխատության մեջ քննարկվում են նաև ավտոմատացված կառավարման գործիքների և ծրագրային լուծումների կիրառությունը, որոնք հնարավորություն են տալիս բարձրացնել ցանցի հուսալիությունը, նվազեցնել խափանումների ժամանակը և օպտիմալացնել ռեսուրսների օգտագործումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տեղեկատվական անվտանգության ապահովմանը, ցանցային հարձակումների կանխարգելմանը և կառավարման ինտեգրված համակարգերի զարգացման հեռանկարներին։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է ցանցային ինժեներների, համակարգային ադմինիստրատորների, ծրագրավորողների և հեռահաղորդակցության ոլորտի մասնագետների համար՝ նպաստելով կորպորատիվ ցանցերի կառավարման արդյունավետության բարձրացմանը և տեխնոլոգիական լուծումների կատարելագործմանը։

Lեզվաբանություն

Հայկական ազգանուններ-ը լեզվաբանական և պատմամշակութային ուսումնասիրություն է, որը նվիրված է հայկական ազգանունների ծագման, կառուցվածքի և զարգացման գործընթացներին՝ ներկայացնելով, թե ինչպես են դրանք ձևավորվել տարբեր պատմական փուլերում և ինչ լեզվական ու սոցիալական գործոններ են ազդել դրանց կայացման վրա, աշխատությունում դիտարկվում են հայկական ազգանունների հիմնական կազմավորման եղանակները՝ հայրանունային հիմքեր (օրինակ՝ -յան, -եան վերջածանցներ), մասնագիտական անվանումներից առաջացած ազգանուններ, տեղանունային և մականունային ծագում ունեցող ձևեր, ինչպես նաև այն փոփոխությունները, որոնք տեղի են ունեցել օտար տիրապետությունների և գաղթերի ազդեցությամբ, առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, թե ինչպես են ազգանունները դարձել ոչ միայն ընտանիքի պատկանելության նշան, այլ նաև սոցիալական հիշողության, ծագումնաբանության և մշակութային ինքնության պահպանման միջոց, միաժամանակ վերլուծվում է հայկական սփյուռքում ազգանունների պահպանման և երբեմն ձևափոխման գործընթացը՝ կապված տարբեր լեզվական միջավայրերի և ադմինիստրատիվ համակարգերի հետ, աշխատությունը ցույց է տալիս, որ հայկական ազգանունները լեզվական համակարգից բացի կրում են նաև պատմական տեղեկություններ՝ արտացոլելով ժողովրդի շարժումները, մասնագիտությունները և հասարակական կառուցվածքը դարերի ընթացքում։

Պատմություն

Կիլիկյան Հայաստանը միջնադարյան հայկական պետականություն էր, որը գոյություն է ունեցել XI–XIV դարերում Կիլիկիայի տարածքում՝ Միջերկրական ծովի արևելյան ափին։ Այն ձևավորվեց այն ժամանակ, երբ սելջուկյան արշավանքների և Հայաստանի արևելյան տարածքների անկման հետևանքով բազմաթիվ հայեր տեղափոխվեցին Կիլիկիա և այնտեղ ստեղծեցին նոր քաղաքական ու մշակութային կենտրոն։ Կիլիկյան Հայաստանի հիմնադրման գործընթացում կարևոր դեր են ունեցել Ռուբինյանները, որոնց հիմնադիրն էր Ռուբեն I-ը։ Հետագայում պետությունը զարգացավ և դարձավ ուժեղ թագավորություն, հատկապես Լևոն II Մեծագործի օրոք, երբ Կիլիկյան Հայաստանը 1198 թվականին պաշտոնապես հռչակվեց թագավորություն։ Կիլիկյան Հայաստանը ունեցել է զարգացած պետական կառավարման համակարգ, բանակ և դիվանագիտություն՝ ակտիվ հարաբերություններ ունենալով Եվրոպայի խաչակրաց պետությունների և հարևան երկրների հետ։ Այն կարևոր դեր է խաղացել նաև առևտրի մեջ՝ լինելով կապող օղակ Արևելքի և Արևմուտքի միջև։ Մայրաքաղաքը սկզբում եղել է Տարսոնը և հետո՝ Սիսը, որը դարձել է քաղաքական և մշակութային կենտրոն։ Կիլիկյան Հայաստանում զարգացել են կրթությունը, գրականությունը, իրավունքը և ճարտարապետությունը։ Այդ շրջանում ստեղծվել են նաև կարևոր պատմագրական և իրավական աշխատություններ, որոնցից հայտնի է Մխիթար Գոշի իրավական ազդեցությունը և ժամանակի մշակութային զարգացումները։ Չնայած իր ուժեղությանը, Կիլիկյան Հայաստանը XIV դարում թուլացավ մոնղոլական արշավանքների, ներքին խնդիրների և մամլուքների հարձակումների հետևանքով, և վերջնականապես ընկավ 1375 թվականին։ Այսպիսով, Կիլիկյան Հայաստանը կարևոր դեր ունի հայոց պատմության մեջ՝ որպես պետականության շարունակություն, մշակութային զարգացման կենտրոն և միջազգային հարաբերությունների ակտիվ մասնակից միջնադարում։