FINANCE (students book)

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության առևտրային բանկերում վարկային պորտֆելի կառավարման տեսական, մեթոդաբանական և գործնական հիմնախնդիրների համակողմանի ուսումնասիրությանը, ինչպես նաև վարկային գործունեության արդյունավետության բարձրացման և ռիսկերի կառավարման համակարգի կատարելագործման հնարավոր ուղիների բացահայտմանը։ Հետազոտության առանցքում են առևտրային բանկերի վարկային պորտֆելի ձևավորման, կառուցվածքի, որակի գնահատման, դիվերսիֆիկացման և վերահսկողության առանձնահատկությունները՝ հաշվի առնելով Հայաստանի բանկային համակարգի զարգացման միտումները, ֆինանսական շուկայի առանձնահատկությունները և մակրոտնտեսական միջավայրի ազդեցությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում վարկային պորտֆելի կառավարման տնտեսական էությանը, դրա հիմնական սկզբունքներին, նպատակներին և գործառույթներին, ինչպես նաև բանկերի ֆինանսական կայունության, իրացվելիության, շահութաբերության և մրցունակության ապահովման գործում վարկային քաղաքականության ունեցած նշանակությանը։ Ուսումնասիրվում են վարկային ռիսկերի առաջացման պատճառները, դրանց բացահայտման, չափման, գնահատման և նվազեցման մեխանիզմները, վարկառուների վճարունակության ու վարկունակության գնահատման մեթոդները, ինչպես նաև վարկային պարտավորությունների կատարման նկատմամբ շարունակական վերահսկողության կազմակերպման հարցերը։ Քննարկվում են վարկային պորտֆելի կառուցվածքային առանձնահատկությունները՝ ըստ վարկավորման ոլորտների, վարկատեսակների, ժամկետայնության, արժույթի, ապահովվածության և վարկառուների խմբերի։ Կարևորվում է խնդրահարույց և չաշխատող վարկերի կառավարման, ժամկետանց պարտավորությունների նվազեցման, վարկային կորուստների կանխատեսման և հնարավոր կորուստների համար պահուստների ձևավորման արդյունավետ մեխանիզմների ուսումնասիրությունը։ Անդրադարձ է կատարվում Հայաստանի Հանրապետության կենտրոնական բանկի կողմից սահմանվող կարգավորող պահանջներին, բանկային վերահսկողության գործիքներին, կապիտալի համարժեքության և ռիսկերի կառավարման միջազգային չափանիշներին, ինչպես նաև դրանց ազդեցությանը առևտրային բանկերի վարկային քաղաքականության վրա։ Հատուկ ուշադրության են արժանանում վարկային պորտֆելի որակի գնահատման ֆինանսական ցուցանիշները, վարկային ներդրումների եկամտաբերության և ռիսկայնության փոխհարաբերությունները, ակտիվների կենտրոնացման սահմանափակումները և պորտֆելի օպտիմալ կառուցվածքի ձևավորման հնարավորությունները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են նաև տնտեսական աճի, գնաճի, տոկոսադրույքների, փոխարժեքների տատանումների և ֆինանսական շուկայի անկայունության ազդեցությունները բանկերի վարկային գործունեության և վարկառուների պարտավորությունների սպասարկման կարողության վրա։ Կարևորվում է ժամանակակից տեղեկատվական տեխնոլոգիաների, թվային բանկային համակարգերի, վարկային գնահատման ավտոմատացված գործիքների, տվյալների վերլուծության և կանխատեսման մոդելների կիրառումը վարկային պորտֆելի կառավարման գործընթացներում։ Աշխատության թեմատիկան ընդգրկում է նաև վարկավորման ընթացակարգերի կատարելագործման, ներքին վերահսկողության համակարգերի ամրապնդման, վարկային որոշումների կայացման արդյունավետության բարձրացման և բանկային ռիսկերի կառավարման միջազգային առաջավոր փորձի տեղայնացման հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում վարկային պորտֆելի դիվերսիֆիկացման, ռիսկերի վաղ հայտնաբերման, ֆինանսական կայունության ամրապնդման և վարկային ռեսուրսների արդյունավետ տեղաբաշխման ուղղությամբ կիրառելի մոտեցումների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս առավել խորությամբ պատկերացում կազմելու Հայաստանի առևտրային բանկերի վարկային գործունեության կազմակերպման առանձնահատկությունների, վարկային պորտֆելի կառավարման արդյունավետության վրա ազդող գործոնների և բանկային համակարգի զարգացման հեռանկարների մասին։ Աշխատությունն ունի գիտական և գործնական նշանակություն՝ նպաստելով բանկային կառավարման, ֆինանսական վերլուծության, վարկային ռիսկերի գնահատման և ֆինանսական միջնորդության արդյունավետության բարձրացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Այն կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, ֆինանսաբանների, բանկային համակարգի աշխատակիցների, վարկային մասնագետների, ռիսկերի կառավարիչների, ֆինանսական վերլուծաբանների, գիտաշխատողների, դասախոսների, ուսանողների և Հայաստանի Հանրապետության բանկային համակարգի գործունեությամբ ու զարգացման հեռանկարներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Մանկավարժություն

Դաստիարակության տեսությունը մանկավարժության այն բաժինն է, որը ուսումնասիրում է անձի ձևավորման, զարգացման և սոցիալականացման օրինաչափությունները, ինչպես նաև դաստիարակչական գործընթացի նպատակները, բովանդակությունը, մեթոդները և կազմակերպման ձևերը։ Այն հիմնվում է այն գաղափարի վրա, որ մարդու վարքագիծը, արժեքային համակարգը և աշխարհայացքը ձևավորվում են սոցիալական միջավայրի, կրթության և նպատակային մանկավարժական ազդեցությունների համադրության արդյունքում։ Դաստիարակության տեսությունը բացահայտում է, թե ինչպես են փոխանցվում հասարակական փորձը, մշակութային արժեքները և բարոյական նորմերը նոր սերունդներին, և ինչպես կարելի է այդ գործընթացը դարձնել առավել արդյունավետ ու նպատակային։ Այն ընդգրկում է դաստիարակության հիմնական սկզբունքները՝ գիտակցվածություն, նպատակաուղղվածություն, համակարգվածություն, հետևողականություն և անհատական մոտեցում, որոնք ապահովում են անձի համակողմանի զարգացումը։ Տեսությունը նաև ուսումնասիրում է դաստիարակության տարբեր ուղղությունները՝ բարոյական, մտավոր, աշխատանքային, գեղագիտական և ֆիզիկական դաստիարակություն, որոնք միասին ձևավորում են ամբողջական և ներդաշնակ անձ։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև դաստիարակության մեթոդների ուսումնասիրությունը՝ համոզում, օրինակ, վարժեցում, խրախուսում և վերահսկում, որոնք կիրառվում են ըստ տարիքային և հոգեբանական առանձնահատկությունների։ Դաստիարակության տեսությունը մշտապես զարգանում է՝ հաշվի առնելով հասարակական փոփոխությունները, գիտության առաջընթացը և նոր մանկավարժական մոտեցումները, ինչի շնորհիվ այն շարունակում է մնալ կրթական համակարգի կարևորագույն հիմքերից մեկը։

Գրականություն

Գրականագիտական և կենսագրական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է արևմտահայ գրականության ներկայացուցիչ Մելքոն Կյուրճյանի՝ Հրանդի, կյանքի ուղու և գրական ժառանգության համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում գրողի կենսագրության հիմնական փուլերը, նրա կրթական ու հասարակական գործունեությունը, ստեղծագործական աշխարհայացքի ձևավորումը և գրական միջավայրի հետ ունեցած առնչությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում արձակ ստեղծագործություններին, նամակագրական ժանրի գործերին և հրապարակախոսական ժառանգությանը՝ բացահայտելով դրանց թեմատիկ, գաղափարական և գեղարվեստական առանձնահատկությունները։ Վերլուծվում են պանդխտության, հասարակական անհավասարության, մարդու առօրյա կյանքի, ազգային ու սոցիալական խնդիրների արտացոլման ձևերը, ինչպես նաև կերպարների կառուցման և իրականության գեղարվեստական ներկայացման սկզբունքները։ Քննարկվում են հեղինակի ստեղծագործական մեթոդը, լեզվաոճական առանձնահատկությունները և նրա տեղը արևմտահայ արձակի զարգացման համատեքստում։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմելու գրողի գրական գործունեության հիմնական ուղղությունների և ստեղծագործական ժառանգության նշանակության մասին։ Այն կարող է օգտակար լինել հայ գրականության պատմությամբ, արևմտահայ գրականությամբ և առանձին հեղինակների ստեղծագործական ժառանգությամբ զբաղվող մասնագետների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Գրականություն

«Դիսպերսիա» անվանումը սովորաբար գիտական ոլորտում նշանակում է տարածում կամ տարաբնույթ բաղադրիչների բաժանում, հատկապես ֆիզիկայում՝ լույսի կամ ալիքների վարքի նկարագրման համատեքստում։ Գրական ստեղծագործության դեպքում նման վերնագիրը հաճախ կիրառվում է փոխաբերական իմաստով՝ մատնանշելով մտքերի, զգացմունքների կամ փորձառությունների տարածում, տարրալուծում կամ բազմակողմանիություն։ Այդ պատճառով այն կարող է ընկալվել որպես խորհրդանշական վերնագիր ունեցող ստեղծագործություն, որտեղ կարևոր դեր ունի իմաստային խորությունը և պատկերային մտածողությունը։ Եթե գործը գեղարվեստական է, ապա այն հավանաբար կառուցված է ներքին մտորումների, հոգեբանական վիճակների և գաղափարական շերտերի վրա, որտեղ «դիսպերսիան» կարող է արտահայտել մարդու ներաշխարհի բեկբեկվածությունը կամ իրականության բազմաշերտ ընկալումը։ Եթե այն գիտահանրամատչելի կամ ակադեմիական բնույթի է, ապա կենտրոնը կարող է լինել ֆիզիկական կամ մաթեմատիկական երևույթների բացատրությունը՝ հատկապես ալիքների, օպտիկայի կամ համակարգային վարքի շրջանակում։

Գրականություն

Ստեղծագործությունը վերլուծական բնույթի ուսումնասիրություն է, որի հեղինակը Վահրամ Միրաքյան, անդրադառնում է հեռուստատեսային բովանդակության՝ հատկապես ագրեսիվ և բռնության տարրերով հարուստ հաղորդումների ազդեցությանը հասարակության վարքագծի, արժեքային համակարգի և հոգեբանական ընկալումների վրա։ Գրքում քննարկվում է, թե ինչպես մեդիան կարող է ձևավորել դիտողի մտածողությունը, հատկապես երեխաների և դեռահասների շրջանում՝ ուժեղացնելով ագրեսիվ վարքագծի մոդելավորումը կամ նվազեցնելով բռնության նկատմամբ զգայունությունը։ Հեղինակը նաև անդրադառնում է լրատվամիջոցների պատասխանատվությանը, մեդիա դաշտի կոմերցիոն ճնշումներին և այն սոցիալական մեխանիզմներին, որոնք նպաստում են բռնի բովանդակության տարածմանը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատությունը փորձում է կապել մեդիա միջավայրը և հասարակական վարքագիծը՝ ցույց տալով, որ հեռուստատեսությունը ոչ միայն տեղեկատվական, այլ նաև արժեք ձևավորող հզոր գործիք է։

Տնտեսագիտություն

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի և Ֆրանսիայի միջև առևտրատնտեսական կապերի զարգացման հիմնահարցերի ուսումնասիրությանը՝ երկկողմ տնտեսական հարաբերությունների ձևավորման, զարգացման միտումների և առկա մարտահրավերների համատեքստում։ Հետազոտության շրջանակում վերլուծվում են երկու երկրների տնտեսական համագործակցության պատմական նախադրյալները, արտաքին առևտրի կառուցվածքը և ներդրումային հոսքերի դինամիկան։ Աշխատությունում առանձնացվում են հիմնական ոլորտները, որտեղ առավել ակտիվ է համագործակցությունը՝ գյուղատնտեսական արտադրանք, գինեգործություն, բարձր տեխնոլոգիաներ, էներգետիկա և ծառայությունների ոլորտ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում իրավական և ինստիտուցիոնալ հիմքերին, որոնք կարգավորում են երկկողմ տնտեսական հարաբերությունները, ինչպես նաև միջազգային համաձայնագրերի և առևտրային արտոնությունների դերին։ Վերլուծվում են նաև ներդրումային միջավայրի բարելավման, բիզնես կապերի խորացման և փոքր ու միջին ձեռնարկությունների ներգրավման խնդիրները։ Աշխատությունում դիտարկվում են նաև արտաքին տնտեսական քաղաքականության գործոնները, ԵՄ շրջանակներում համագործակցության հնարավորությունները և գլոբալ տնտեսական միտումների ազդեցությունը Հայաստան–Ֆրանսիա տնտեսական հարաբերությունների վրա։