Տվյալների բազաներ

Պատմություն

Այս աշխատությունը նվիրված է հայ ժողովրդի պատմության ամենածանր ու ողբերգական էջերից մեկին՝ Հայոց ցեղասպանություն։ Գիրքը նպատակ ունի ներկայացնել ցեղասպանության առաջացման պատճառները, ընթացքը և հետևանքները՝ հիմնվելով պատմական փաստերի և աղբյուրների վրա։ Հեղինակը անդրադառնում է Օսմանյան կայսրությունում հայերի վիճակին մինչև 1915 թվականը՝ ցույց տալով քաղաքական, ազգային և կրոնական հակասությունները, որոնք աստիճանաբար հանգեցրին զանգվածային բռնություններին։ Աշխատության մեջ մանրամասն ներկայացվում են տեղահանությունները, կոտորածները և հայ բնակչության նկատմամբ իրականացված համակարգված քաղաքականությունը։ Գրքում քննարկվում են մի շարք կարևոր հարցեր․ ցեղասպանության պատմական և քաղաքական նախադրյալները Օսմանյան իշխանությունների վարած քաղաքականությունը տեղահանությունների և զանգվածային սպանությունների ընթացքը միջազգային արձագանքը և մեծ տերությունների դիրքորոշումը ցեղասպանության հետևանքները հայ ժողովրդի համար Հեղինակը օգտագործում է տարբեր աղբյուրներ՝ արխիվային փաստաթղթեր, վկայություններ, դիվանագիտական հաղորդագրություններ, ինչը թույլ է տալիս ներկայացնել համակողմանի և փաստարկված ուսումնասիրություն։ Աշխատությունը նաև փորձում է գնահատել ցեղասպանության ազդեցությունը հայ ժողովրդի հետագա պատմության, սփյուռքի ձևավորման և ազգային ինքնության վրա։

Այլ առարկաներ

Այս աշխատանքը նվիրված է Պոլսում հրատարակված «Ճակատամարտ» թերթի գրական-հասարակական դերին և Յակոբ Օշականի ստեղծագործական ու քննադատական գործունեության հետ նրա կապերին՝ ընդգծելով արևմտահայ մամուլի ազդեցությունը գրական մտքի ձևավորման վրա XX դարի առաջին կեսին։ Հեղինակը վերլուծում է «Ճակատամարտ» պարբերականի գաղափարական ուղղվածությունը, հրապարակախոսական բնույթը և գրական հարթակում նրա ունեցած ազդեցությունը՝ որպես ազգային-մշակութային ինքնագիտակցության պահպանման և զարգացումի միջոց։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Յակոբ Օշականի գրական-քննադատական ժառանգությանը՝ նրա արձակին, գրական դիմանկարներին և տեսական մոտեցումներին, որոնցում արտացոլվում է արևմտահայ գրականության զարգացման ընթացքը և էսթետիկական սկզբունքների ձևավորումը։ Աշխատությունում քննարկվում է Օշականի հարաբերությունը պոլսահայ մամուլի հետ, մասնավորապես նրա մասնակցությունը «Ճակատամարտ»-ի շուրջ ձևավորված գրական-հասարակական միջավայրին, որտեղ ձևավորվել են գրական նոր գաղափարներ և քննադատական մոտեցումներ։

Գրականություն

Սալվադոր Դալին համաշխարհային կերպարվեստի ամենահայտնի և ամենաօրիգինալ նկարիչներից մեկն է, որը համարվում է սյուրռեալիզմի ուղղության գլխավոր ներկայացուցիչներից։ Նրա արվեստը առանձնանում է անսովոր պատկերներով, երազային տրամաբանությամբ և իրականության ու երևակայության սահմանների խախտմամբ։ Դալին իր ստեղծագործություններում հաճախ պատկերում էր ժամանակի, հիշողության, ենթագիտակցության և մարդկային հոգու խորքային շերտերը՝ ստեղծելով խորհրդավոր ու երբեմն անհասկանալի, բայց միաժամանակ հզոր ազդեցություն ունեցող պատկերներ։ Նրա ամենահայտնի աշխատանքներից է «Հիշողության կայունությունը» նկարը, որտեղ «հալվող ժամացույցները» դարձել են ժամանակի հարաբերականության և մարդկային ընկալման խորհրդանիշ։ Դալիի արվեստը ձևավորվել է ինչպես դասական գեղանկարչության, այնպես էլ հոգեբանության, հատկապես Զիգմունդ Ֆրոյդի գաղափարների ազդեցության ներքո, որոնք վերաբերում են ենթագիտակցությանը և երազների աշխարհին։ Նա մեծ ուշադրություն էր դարձնում տեխնիկական կատարելությանը՝ համադրելով դասական նկարչական վարպետությունը անսովոր և ֆանտաստիկ պատկերների հետ։ Դալին ոչ միայն նկարիչ էր, այլ նաև քանդակագործ, գրող և կինոյի հետ համագործակցող արվեստագետ, ինչը նրան դարձնում է բազմակողմանի ստեղծագործող անձնավորություն։ Նրա արվեստը հաճախ առաջացնում էր հակասական կարծիքներ, քանի որ այն դուրս էր ավանդական մտածողության սահմաններից և շոկային ազդեցություն ուներ հանդիսատեսի վրա։ Սալվադոր Դալին մեծ դեր է ունեցել 20-րդ դարի արվեստի զարգացման մեջ՝ ընդլայնելով արվեստի հնարավորությունները և բացելով նոր ուղղություններ ստեղծագործական ազատության համար։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ այսօր ցուցադրվում են աշխարհի խոշորագույն թանգարաններում և համարվում են ժամանակակից արվեստի կարևորագույն նմուշներ։ Դալիի անունը կապված է ստեղծագործական ազատության, երևակայության անսահմանության և արվեստի նոր ընկալումների հետ, ինչը նրան դարձրել է համաշխարհային մշակույթի եզակի դեմքերից մեկը։

Տնտեսագիտություն

Այս աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության ծառայությունների ոլորտում բիզնեսի գնահատման հիմնախնդիրների համակողմանի վերլուծությանը՝ դիտարկելով ծառայությունների ոլորտը որպես տնտեսության արագ զարգացող և բարձր դինամիկա ունեցող հատված, որտեղ բիզնեսի իրական արժեքի ճիշտ գնահատումը ունի կարևոր նշանակություն ներդրումային որոշումների, կառավարման արդյունավետության և շուկայի մրցունակության տեսանկյունից։ Հետազոտության շրջանակում քննարկվում են բիզնեսի գնահատման հիմնական մեթոդները՝ եկամտային, համեմատական և ծախսային մոտեցումները, ինչպես նաև դրանց կիրառման առանձնահատկությունները ՀՀ ծառայությունների ոլորտում գործող ընկերությունների համար, որոնք հաճախ բնութագրվում են ոչ նյութական ակտիվների բարձր մասնաբաժնով և շուկայի փոփոխական պայմաններով։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գնահատման գործընթացում առաջացող դժվարություններին՝ կապված ֆինանսական տեղեկատվության սահմանափակ հասանելիության, ոչ ֆորմալ տնտեսական հարաբերությունների ազդեցության, ինչպես նաև ծառայությունների որակի և հաճախորդների բավարարվածության չափման բարդությունների հետ։ Քննարկվում են նաև թվային տնտեսության զարգացումը, ծառայությունների թվայնացումը և մրցակցային միջավայրի փոփոխությունները, որոնք նոր պահանջներ են առաջադրում բիզնեսի արժեքի գնահատման մեթոդաբանությանը։ Աշխատությունը եզրակացնում է, որ ծառայությունների ոլորտում բիզնեսի գնահատման արդյունավետ իրականացումը պահանջում է համալիր մոտեցում, որը համադրում է ֆինանսական վերլուծությունը, շուկայի գնահատումը և ոչ նյութական գործոնների հաշվառումը:

Գրականություն

Այս աշխատությունը ներկայացնում է Ստեփան Շահումյանի (1878–1918) կյանքի, քաղաքական գործունեության և մտավոր ժառանգության վերաբերյալ բիբլիոգրաֆիական ցուցակ՝ նպատակ ունենալով համակարգել նրա մասին առկա գրականությունը, արխիվային նյութերը և հետազոտական հրապարակումները։ Նյութը ունի մատենագիտական-տեղեկատու բնույթ և ընդգրկում է տարբեր ժամանակաշրջաններում հրատարակված աշխատություններ, հոդվածներ, փաստաթղթային ժողովածուներ և հիշողագրական նյութեր, որոնք վերաբերում են Շահումյանի հասարակական-քաղաքական գործունեությանը, հատկապես Ռուսաստանի հեղափոխական շարժման և Կովկասի քաղաքական գործընթացների համատեքստում։

Մշակույթ

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է Հայաստանի բրոնզի դարի խեցեղենի զարդարվեստի վերլուծությանը՝ ընդգծելով հնագիտական նյութի հիման վրա այդ ժամանակաշրջանի գեղարվեստական մտածողության, տեխնոլոգիական հմտությունների և մշակութային փոխազդեցությունների առանձնահատկությունները։ Աշխատությունում դիտարկվում են խեցեղենի ձևավորման և զարդարման հիմնական տեխնիկաները՝ ներառյալ փորագրությունը, ներկումը, գծային և երկրաչափական նախշերի կիրառումը, ինչպես նաև դրանց սիմվոլիկ նշանակությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում զարդանախշերի կառուցվածքային առանձնահատկություններին՝ պարույրներ, եռանկյունաձև և ալիքաձև մոտիվներ, որոնք հաճախ կապված են եղել ինչպես գեղագիտական, այնպես էլ ծիսական պատկերացումների հետ։ Քննարկվում է նաև տարածաշրջանային տարբերությունների դերը՝ ցույց տալով, թե ինչպես են Հայաստանի տարբեր հնագիտական մշակույթները փոխազդել հարակից տարածքների՝ Կովկասի և Առաջավոր Ասիայի մշակույթների հետ։ Աշխատությունում ընդգծվում է, որ բրոնզի դարի խեցեղենի զարդարվեստը կարևոր աղբյուր է հին հայկական հասարակությունների աշխարհընկալման, սոցիալական կառուցվածքի և մշակութային ինքնության ուսումնասիրության համար։