Фосфорилирование легких цепей-2 миозина сердца и его регуляция кардиоактивными средствами

Աշխարհագրություն

Աշխատությունը նվիրված է Կասպից ծովի հարավային ափամերձ տարածքների գեոտեխնիկական խոցելիության գնահատմանը՝ հաշվի առնելով բնական երկրաբանական գործընթացների, գրունտային պայմանների և մարդածին ազդեցությունների փոխկապակցվածությունը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է ափամերձ գոտիների երկրաբանական և ինժեներաերկրաբանական կառուցվածքի, գրունտների ֆիզիկամեխանիկական հատկությունների, ստորերկրյա ջրերի պայմանների և տարածքի կայունության վրա ազդող հիմնական գործոնների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում ափերի էրոզիան, նստվածքների տեղաշարժը, սողանքային գործընթացները, հողի նստվածքը, ջրածածկման վտանգը և գրունտների կրողունակության փոփոխությունները, որոնք կարող են էական ազդեցություն ունենալ բնակավայրերի, ճանապարհների, նավահանգստային կառույցների և այլ ենթակառուցվածքների անվտանգության վրա։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում Կասպից ծովի մակարդակի տատանումներին և դրանց հնարավոր ազդեցությանը ափագծի փոփոխության, գրունտային ջրերի մակարդակի և ափամերձ տարածքների ինժեներական կայունության վրա։ Ուսումնասիրվում են նաև տարածաշրջանի սեյսմիկ պայմանները, քանի որ երկրաշարժերը կարող են նպաստել անկայուն լանջերի ակտիվացմանը, գրունտների ամրության նվազմանը և տարբեր գեոտեխնիկական վտանգների ուժեղացմանը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել դաշտային դիտարկումների, երկրաբանական հետախուզության, լաբորատոր փորձարկումների, քարտեզագրական նյութերի և տարածական տվյալների արդյունքները՝ առավել խոցելի հատվածները առանձնացնելու նպատակով։ Կարևորվում է գեոտեխնիկական ցուցանիշների համակարգված գնահատումը, որի միջոցով հնարավոր է տարածքները դասակարգել ըստ վտանգավորության և խոցելիության աստիճանի։ Անդրադարձ է կատարվում նաև քաղաքաշինական զարգացման, արդյունաբերական գործունեության, ճանապարհաշինության և ափամերձ ենթակառուցվածքների ընդլայնման հետևանքով առաջացող լրացուցիչ ծանրաբեռնվածությանը, որը որոշ պայմաններում կարող է արագացնել բնական գործընթացները կամ մեծացնել դրանց հետևանքները։ Գեոտեխնիկական խոցելիության գնահատումը դիտարկվում է որպես տարածքային պլանավորման և ռիսկերի կառավարման կարևոր բաղադրիչ, քանի որ այն հնարավորություն է տալիս նախապես բացահայտել շինարարության համար անբարենպաստ հատվածները և հիմնավորել համապատասխան ինժեներական պաշտպանական միջոցառումների անհրաժեշտությունը։ Հետազոտության արդյունքները կարող են օգտագործվել գեոտեխնիկական քարտեզների կազմման, տարածքների ինժեներական յուրացման պայմանների գնահատման, ենթակառուցվածքային նախագծերի պլանավորման և ափամերձ գոտիների կայուն կառավարման համար։ Աշխատությունը միավորում է ինժեներական երկրաբանության, հողերի մեխանիկայի, գեոմորֆոլոգիայի, հիդրոերկրաբանության և բնական վտանգների գնահատման մեթոդները՝ ձևավորելով Կասպից ծովի հարավային ափերի տարածքային խոցելիության համալիր պատկեր։ Նյութը կարող է օգտակար լինել գեոտեխնիկայի, երկրաբանության, քաղաքաշինության, բնապահպանության և բնական ռիսկերի կառավարման ոլորտներում աշխատող հետազոտողների, ինժեներների, նախագծողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Այլ առարկաներ

Այս ինֆորմացիոն ցանկը ներկայացնում է օտար լեզուներով լույս տեսած նոր գրքերի համակարգված մատենագիտական համառոտ ցուցակը, որի նպատակն է ընթերցողներին, հետազոտողներին և լեզուների ուսանողներին ապահովել արդի միջազգային գրականության մասին տեղեկությամբ և հեշտացնել կողմնորոշումը տարբեր լեզուներով հրատարակված նոր նյութերի մեջ։ Ցանկում ընդգրկվում են գիտական, գեղարվեստական, հասարակական-քաղաքական, տեխնիկական և մշակութային բնույթի գրքեր՝ անգլերեն, ռուսերեն, ֆրանսերեն, գերմաներեն և այլ լեզուներով, որոնք արտացոլում են համաշխարհային հրատարակչական գործընթացների հիմնական ուղղությունները և գիտական ու մշակութային փոխանակումների զարգացումը։ Այս տեղեկատվական ռեսուրսը կազմվում է գրադարանային նոր ստացումների հիման վրա և ծառայում է որպես կարևոր գործիք միջազգային տեղեկատվության հասանելիության համար՝ հնարավորություն տալով ուսումնասիրել տարբեր երկրների գիտական և մշակութային արտադրանքը, համեմատել մոտեցումները և օգտագործել դրանք ուսումնական, հետազոտական և մասնագիտական նպատակներով։ Այն նաև նպաստում է լեզվական և միջմշակութային գիտելիքների ընդլայնմանը՝ ապահովելով օտար լեզուներով գրականության ավելի լայն հասանելիություն և խթանելով միջազգային գիտական հաղորդակցությունը։

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում հողային հարաբերությունների վերափոխման և գյուղացիական տնտեսությունների տնտեսական գործունեության արդյունավետության միջև փոխկապակցվածության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում հողի սեփականության և օգտագործման ձևերի փոփոխությունները, գյուղատնտեսական արտադրության կազմակերպման նոր պայմանները և դրանց ազդեցությունն են գյուղացիական տնտեսությունների արտադրական ու ֆինանսական արդյունքների վրա։ Քննության են առնվում հողային բարեփոխումների տնտեսական նախադրյալները, գյուղատնտեսական նշանակության հողերի մասնավորեցման հետևանքով ձևավորված տնտեսավարման համակարգը, հողօգտագործման կառուցվածքը և գյուղացիական տնտեսությունների գործունեության կազմակերպական առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում հողակտորների չափերի և մասնատվածության, արտադրական ռեսուրսների հասանելիության, գյուղատնտեսական տեխնիկայի օգտագործման, ոռոգման, աշխատանքի կազմակերպման և արտադրանքի իրացման հնարավորությունների ազդեցությանը տնտեսական արդյունավետության վրա։ Հետազոտությունը կարող է ընդգրկել գյուղացիական տնտեսությունների արտադրողականության, եկամտաբերության, ինքնարժեքի և ռեսուրսների օգտագործման արդյունավետության գնահատում՝ բացահայտելով դրանց տարբերությունները տնտեսությունների չափերի, մասնագիտացման և արտադրական պայմանների համատեքստում։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում հողի՝ որպես սահմանափակ արտադրական ռեսուրսի արդյունավետ օգտագործման խնդիրը և այն տնտեսական մեխանիզմների ուսումնասիրությունը, որոնք կարող են նպաստել հողային ռեսուրսների առավել նպատակահարմար կառավարմանը։ Քննության են առնվում նաև գյուղատնտեսական վարկավորման, ներդրումների, կոոպերացիայի, ենթակառուցվածքների և պետական աջակցության հնարավոր ազդեցությունները գյուղացիական տնտեսությունների տնտեսական կայունության վրա։ Հողային հարաբերությունների և գյուղատնտեսական արտադրության փոխկապակցված վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու ոչ միայն բարեփոխումների անմիջական տնտեսական հետևանքները, այլև գյուղական բնակավայրերի զբաղվածության, եկամուտների և սոցիալ-տնտեսական զարգացման հետ կապված ավելի լայն գործընթացները։ Ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել հողօգտագործման արդյունավետության բարձրացման և գյուղացիական տնտեսությունների գործունեության կազմակերպական ու տնտեսական պայմանների բարելավման վերաբերյալ գիտական մոտեցումների ձևավորմանը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ագրարային տնտեսագիտության, հողային հարաբերությունների և գյուղական զարգացման ուսումնասիրության մոտեցումները՝ Հայաստանի գյուղատնտեսության կառուցվածքային վերափոխումների արդյունքները գնահատելու նպատակով։

Գրականություն

Այս գիրքը նվիրված է Նորայր Ադալյանի գրական ժառանգության ուսումնասիրությանը՝ ընդգրկելով նրա ստեղծագործական մտածողության, գեղարվեստական աշխարհընկալման, թեմատիկ հետաքրքրությունների և գրական-գեղագիտական առանձնահատկությունների համակողմանի քննությունը։ Ուսումնասիրության առանցքում հայ ժամանակակից գրականության մեջ Ադալյանի ունեցած տեղն ու նշանակությունն է, ինչպես նաև այն սկզբունքները, որոնց միջոցով նա կառուցում է իր գեղարվեստական աշխարհը։ Նրա ստեղծագործություններում առանձնահատուկ կարևորություն ունեն մարդը, նրա ներաշխարհը, հոգեբանական հակասությունները, հիշողությունը, ժամանակի և պատմության ազդեցությունը անհատի ճակատագրի վրա, ինչպես նաև հասարակության և անհատի փոխհարաբերությունները։ Գրքում ուշադրություն է դարձվում հեղինակի արձակին բնորոշ հոգեբանական խորությանը և մարդկային կերպարի բազմաշերտ ներկայացմանը։ Ադալյանի հերոսները հաճախ հայտնվում են ներքին և արտաքին բախումների պայմաններում՝ ստիպված լինելով վերաիմաստավորել իրենց անցյալը, հարաբերությունները, արժեքներն ու կյանքի նկատմամբ ունեցած պատկերացումները։ Այդ կերպարների միջոցով բացահայտվում են մարդկային բնավորության բարդությունները, բարոյական ընտրության խնդիրները, միայնության և օտարման զգացողությունը, սիրո ու մտերմության անհրաժեշտությունը, ինչպես նաև մարդու՝ սեփական ինքնությունը պահպանելու ձգտումը։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է նաև Ադալյանի վերաբերմունքը ժամանակի նկատմամբ։ Անցյալն ու ներկան նրա ստեղծագործական աշխարհում հաճախ փոխկապակցված են, և հիշողությունը դառնում է ոչ միայն անցած իրադարձությունների վերարտադրման միջոց, այլև մարդու ինքնաճանաչման կարևոր գործոն։ Անձնական հիշողությունը միահյուսվում է հասարակական և պատմական հիշողության հետ՝ ստեղծելով մի միջավայր, որտեղ անհատի ճակատագիրը դիտարկվում է ավելի լայն ժամանակային ու մշակութային համատեքստում։ Գրքում քննվում են նաև Ադալյանի լեզվական և ոճական առանձնահատկությունները։ Նրա արձակին բնորոշ են մանրամասների նկատմամբ ուշադրությունը, հոգեբանական դիտարկումները, ներքին ապրումների արտահայտման բազմազան ձևերը, պատկերավոր լեզուն և կերպարների խոսքի ու մտածողության անհատականացումը։ Հեղինակը հաճախ կարևորում է ոչ միայն իրադարձությունը, այլև այդ իրադարձության՝ մարդու գիտակցության մեջ առաջացրած արձագանքը, ինչի շնորհիվ արտաքին գործողությունը լրացվում է ներքին շարժումով։ Այս առանձնահատկությունը հնարավորություն է տալիս նրա ստեղծագործությունները դիտարկել որպես մարդու հոգևոր աշխարհի ուսումնասիրության յուրահատուկ ձև։ Անդրադարձ է կատարվում նաև հասարակական և բարոյական խնդիրներին, որոնք արտահայտվում են տարբեր կերպարների ճակատագրերում և նրանց փոխհարաբերություններում։ Ադալյանի գրական աշխարհում անհատը հաճախ գտնվում է հասարակական փոփոխությունների, արժեքային վերափոխումների և բարոյական հակասությունների ազդեցության ներքո, իսկ գրականությունը դառնում է այդ փոփոխությունները մարդկային մակարդակում բացահայտելու միջոց։ Միևնույն ժամանակ նրա ստեղծագործությունները չեն սահմանափակվում միայն սոցիալական խնդիրների պատկերումով․ դրանցում կարևոր տեղ ունի մարդու ներքին ազատության, արժանապատվության և հոգևոր ինքնուրույնության հարցը։ Այս ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս Նորայր Ադալյանի գրականությունը դիտարկել որպես ժամանակակից հայ արձակի նշանակալի երևույթ՝ բացահայտելով նրա թեմատիկ բազմազանությունը, կերպարակերտման առանձնահատկությունները, լեզվաոճական ինքնատիպությունը և փիլիսոփայական ընդհանրացումները։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել հայ գրականությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների, ուսանողների, ուսուցիչների և գրականագետների համար, քանի որ ներկայացնում է հեղինակի ստեղծագործական մտածողության հիմնական ուղղությունները և օգնում է ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել նրա գրական ժառանգության մասին։

Մշակույթ

Աշխատությունը նվիրված է հայոց երկրագործական աշխատանքային երգերի՝ հոռովելների երաժշտալեզվական առանձնահատկությունների և ձայնակարգային կառուցվածքների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում հոռովելների տեղն ու նշանակությունը հայ ժողովրդական երաժշտական մշակույթում, դրանց կապը երկրագործական աշխատանքի, ավանդական կենցաղի և գյուղական համայնքների մշակութային միջավայրի հետ։ Վերլուծվում են երգերի մեղեդային կառուցվածքը, ինտոնացիոն դարձվածքները, ռիթմական կազմակերպումը, հնչյունաշարերը, կատարողական ձևերը և երաժշտական արտահայտչամիջոցները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հոռովելների ձայնակարգային համակարգերին, հենակետային հնչյունների հարաբերակցությանը, մեղեդու զարգացման սկզբունքներին և տարբեր տեղական տարբերակներում դրսևորվող կառուցվածքային առանձնահատկություններին։ Դիտարկվում են աշխատանքի ընթացքի և երաժշտական ռիթմի փոխկապակցվածությունը, կանչային ու բացականչական տարրերի գործառույթը, ինչպես նաև խոսքային և երաժշտական բաղադրիչների փոխազդեցությունը։ Քննարկվում են հոռովելների տարբեր տարածաշրջանային օրինակների ընդհանրություններն ու տարբերությունները՝ դրանց երաժշտական լեզվի տիպական հատկանիշները բացահայտելու նպատակով։ Կարևորվում է ժողովրդական կատարողական ավանդույթի, բանավոր փոխանցման և տարբերակային զարգացման դերը երգերի ձևավորման ու պահպանման գործընթացում։ Անդրադարձ է կատարվում նաև հոռովելների գրառման, դասակարգման և երաժշտագիտական վերլուծության սկզբունքներին, ինչպես նաև դրանցում պահպանված հնագույն երաժշտական մտածողության տարրերին։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս առավել ամբողջական պատկերացում կազմելու հայ երկրագործական երգերի ձայնակարգային և մեղեդային համակարգի, ժանրային ինքնատիպության ու պատմամշակութային արժեքի մասին։ Այն կարող է օգտակար լինել երաժշտագետների, ազգագրագետների, բանահյուսագետների, ժողովրդական երաժշտության կատարողների և հայ ավանդական մշակույթի ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների համար։

Կենսաբանություն

Անտառագիտական և բնապահպանական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Երևանի կանաչ գոտու հատումների ենթարկված տնկարկների վիճակի և դրանց բնական վերականգնման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում ծառաթփային բուսականության կառուցվածքը, պահպանված տնկարկների կենսական վիճակը, տեսակային կազմը և հատումներից հետո տեղի ունեցող վերականգնողական գործընթացները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բնական վերաճի ձևավորմանը, երիտասարդ բույսերի տարածմանը, դրանց աճի պայմաններին և տարբեր ծառատեսակների վերականգնողական կարողություններին։ Վերլուծվում են հողային, կլիմայական, մարդածին և այլ էկոլոգիական գործոնների ազդեցությունները կանաչ տարածքների վիճակի ու բնական վերականգնման ընթացքի վրա։ Քննարկվում են նաև վնասված և նոսրացած տնկարկների պահպանման, վերականգնման, խնամքի և հետագա արդյունավետ կառավարման հնարավոր մոտեցումները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու քաղաքային և մերձքաղաքային կանաչ տարածքների ինքնավերականգնման ներուժը և հիմնավորելու համապատասխան անտառվերականգնողական ու բնապահպանական միջոցառումների անհրաժեշտությունը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել անտառագիտության, քաղաքային կանաչապատման, բուսաբանության, էկոլոգիայի և բնական ռեսուրսների պահպանության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։