Фотографические снимки с развалин древней столицы Армении Ани

Տնտեսագիտություն

Մրցակցությունը և մենաշնորհը աշխատությունը միկրոտնտեսագիտության և շուկայական կառուցվածքների ուսումնասիրման ուսումնական բնույթի գիրք է, որը նվիրված է մրցակցության և մենաշնորհի տեսական հիմքերի, շուկայական վարքագծի ձևավորման և տնտեսական արդյունավետության վրա դրանց ազդեցության համակողմանի վերլուծությանը՝ նախատեսված տնտեսագիտության, ֆինանսների, կառավարման և մարքեթինգի ոլորտներում սովորող ուսանողների ու մասնագետների համար, գրքում ներկայացվում են մրցակցության հիմնական տեսակները՝ կատարյալ մրցակցություն, մոնոպոլիստական մրցակցություն, օլիգոպոլիա և մենաշնորհ, ինչպես նաև դրանց տնտեսական առանձնահատկությունները, բացատրվում է շուկայի կառուցվածքի ազդեցությունը գների ձևավորման, արտադրության ծավալների և սպառողների բարեկեցության վրա, մանրամասն քննարկվում են մենաշնորհային ուժի աղբյուրները՝ մասշտաբի տնտեսություն, տեխնոլոգիական առավելություն, իրավական և բնական արգելքներ, աշխատությունը անդրադառնում է նաև պետական կարգավորման դերին մրցակցային միջավայրի ապահովման և մենաշնորհների սահմանափակման գործընթացում, ներկայացվում են հակամենաշնորհային քաղաքականության հիմնական գործիքները և դրանց կիրառման միջազգային փորձը, ինչպես նաև շուկայի արդյունավետության գնահատման չափանիշները, գրքում ընդգծվում է մրցակցության կարևորությունը տնտեսական զարգացման, նորարարության խթանման և սպառողների շահերի պաշտպանության գործում, աշխատությունը համադրում է տեսական միկրոտնտեսագիտական հիմքերը և կիրառական շուկայական վերլուծությունը՝ ձևավորելով մրցակցության և մենաշնորհի վերաբերյալ ամբողջական գիտական պատկերացում։

Հոգեբանություն

Բնավորությունը մարդու անհատական հոգեբանական առանձնահատկությունների համադրությունն է, որը արտահայտվում է նրա վարքագծում, վերաբերմունքում, զգացմունքներում և մարդկանց հետ հարաբերություններում։ Այն ձևավորվում է ինչպես ժառանգական, այնպես էլ սոցիալական գործոնների ազդեցությամբ՝ ներառելով ընտանիքը, կրթությունը, շրջապատը և կյանքի փորձը։ Բնավորության մեջ արտացոլվում են մարդու կայուն գծերը, օրինակ՝ բարություն, համբերատարություն, համարձակություն, աշխատասիրություն կամ հակառակը՝ անտարբերություն, անհամբերություն և փակվածություն։ Բնավորությունը չի համարվում անփոփոխ, քանի որ կյանքի ընթացքում այն կարող է զարգանալ և փոխվել՝ կախված փորձից, դաստիարակությունից և ինքնազարգացման գործընթացից։ Հոգեբանության մեջ բնավորությունը դիտարկվում է որպես անձի կառուցվածքի կարևոր բաղադրիչ, որը ազդում է նրա որոշումների, հարաբերությունների և սոցիալական վարքագծի վրա։ Այն նաև սերտ կապ ունի խառնվածքի հետ, սակայն տարբերվում է նրանով, որ խառնվածքը ավելի շատ կենսաբանական հիմք ունի, իսկ բնավորությունը ձևավորվում է սոցիալական միջավայրում։ Բնավորության ուսումնասիրությունը կարևոր է մարդու ինքնաճանաչման և ուրիշների հետ արդյունավետ հաղորդակցման համար։ Այն օգնում է հասկանալ մարդկանց վարքագծի պատճառները և կանխատեսել նրանց արձագանքները տարբեր իրավիճակներում։ Այսպիսով, բնավորությունը մարդու անհատականության առանցքային հատկանիշներից մեկն է, որը ձևավորում է նրա կյանքի ուղին և հասարակության մեջ դերը։

Մանկավարժություն

Աշխատությունը նվիրված է ռուսաց լեզվի դասերին միջմշակութային հաղորդակցության հմտությունների զարգացմանը՝ լեզվամշակութաբանական բնույթի տեքստերի կիրառման հիման վրա։ Հետազոտության կենտրոնում լեզվի ուսուցման և մշակույթի փոխկապակցվածությունն է, ինչպես նաև սովորողների՝ այլ մշակույթի ներկայացուցիչների հետ արդյունավետ հաղորդակցվելու համար անհրաժեշտ գիտելիքների, հմտությունների և վերաբերմունքների ձևավորումը։ Ուսումնասիրությունը հիմնվում է այն գաղափարի վրա, որ օտար լեզվի լիարժեք տիրապետումը չի սահմանափակվում քերականական կանոնների, բառապաշարի և արտասանական հմտությունների յուրացմամբ․ անհրաժեշտ է նաև հասկանալ տվյալ լեզվակիր հանրության պատմական, սոցիալական, մշակութային և վարքականոնային առանձնահատկությունները։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել լեզվամշակութաբանական տեքստերի ընտրության և դասավանդման սկզբունքները, դրանց բովանդակային ու լեզվական առանձնահատկությունները, ինչպես նաև դրանց կիրառման արդյունավետ մեթոդները ռուսաց լեզվի դասընթացում։ Նման տեքստերը հնարավորություն են տալիս սովորողներին ծանոթանալու տվյալ հասարակության ավանդույթներին, արժեքներին, առօրյա կյանքին, պատմական իրադարձություններին, մշակութային խորհրդանիշներին և հաղորդակցական վարքագծի առանձնահատկություններին։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում միջմշակութային հաղորդակցության ընթացքում հնարավոր թյուրիմացությունների կանխարգելմանը, մշակութային տարբերությունների գիտակցմանը և այլ մշակույթների նկատմամբ հարգալից ու բաց վերաբերմունքի ձևավորմանը։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ տեքստի հետ աշխատանքի տարբեր փուլերին՝ նախնական կանխատեսման և բառապաշարի ակտիվացումից մինչև բովանդակության վերլուծություն, համեմատական առաջադրանքներ, քննարկումներ, դերային խաղեր և ստեղծագործական աշխատանքներ։ Այս մեթոդների միջոցով սովորողը ոչ միայն զարգացնում է լեզվական կարողությունները, այլև սովորում է համեմատել սեփական մշակույթը ուսումնասիրվող մշակույթի հետ, բացահայտել ընդհանրություններն ու տարբերությունները և համապատասխանեցնել իր հաղորդակցական վարքագիծը տարբեր իրավիճակներում։ Աշխատության կարևոր բաղադրիչ կարող է լինել միջմշակութային հաղորդակցության հմտությունների գնահատման չափանիշների մշակումը՝ հաշվի առնելով սովորողի լեզվական պատրաստվածությունը, մշակութային իրազեկվածությունը, հաղորդակցական ճկունությունը և տարբեր մշակութային իրավիճակներում կողմնորոշվելու կարողությունը։ Ուսումնասիրության գործնական նշանակությունը պայմանավորված է նրանով, որ առաջարկվող մոտեցումները կարող են կիրառվել ռուսաց լեզվի դասավանդման գործընթացում՝ դասագրքային նյութը լրացնելով մշակութային բովանդակությամբ և ուսուցումը դարձնելով առավել հաղորդակցական ու իրատեսական։ Այն կարող է օգտակար լինել ռուսաց լեզվի ուսուցիչների, մեթոդիստների, օտար լեզուների դասավանդման մասնագետների, մանկավարժների և լեզվամշակութաբանությամբ զբաղվող հետազոտողների համար։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը միջմշակութային հաղորդակցությունը դիտարկում է որպես լեզվի ուսուցման կարևոր նպատակ՝ ցույց տալով, թե ինչպես կարող են լեզվամշակութաբանական տեքստերը նպաստել ոչ միայն ռուսերեն լեզվական գիտելիքների խորացմանը, այլև մշակութային իրազեկվածության, հաղորդակցական ճկունության և տարբեր մշակույթների միջև փոխըմբռնման զարգացմանը։

Իրավաբանություն

Գիրքը նվիրված է իրավունքի արժեբանության (աքսիոլոգիայի) հիմնահարցերի տեսական և փիլիսոփայական վերլուծությանը՝ դիտարկելով իրավունքը ոչ միայն որպես նորմերի համակարգ, այլ նաև որպես արժեքային կառուցակարգ, որը արտահայտում է հասարակության արդարության, ազատության, հավասարության և իրավական անվտանգության մասին պատկերացումները։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են իրավական արժեքների ձևավորման աղբյուրները, դրանց պատմական զարգացումը և ժամանակակից իրավական համակարգերում դրսևորման առանձնահատկությունները։ Հեղինակը վերլուծում է իրավունքի և բարոյականության փոխհարաբերությունները, իրավական նորմերի արժեքային բովանդակությունը, ինչպես նաև իրավունքի արդյունավետության գնահատման արժեքաբանական չափանիշները։ Գրքում քննարկվում են նաև իրավական պետության գաղափարը, մարդու իրավունքների արժեքային հիմքերը և իրավունքի սոցիալական նշանակությունը՝ ընդգծելով իրավունքի զարգացման գործընթացում արժեբանական մոտեցման կարևորությունը։ Աշխատությունը համադրում է իրավունքի տեսության և փիլիսոփայության տարբեր ուղղությունները՝ առաջարկելով խորքային պատկերացում իրավունքի արժեքային բնույթի վերաբերյալ։ Գիրքը նախատեսված է իրավաբանների, փիլիսոփաների, գիտահետազոտողների, դասախոսների, իրավաբանական ֆակուլտետների ուսանողների և իրավունքի տեսության հարցերով հետաքրքրվողների համար։

Գրականություն

Աշխատությունը նվիրված է XVIII դարում հայ բառարանագրության զարգացման պատմությանը՝ ուսումնասիրելով այդ ժամանակաշրջանի բառարանների ստեղծման նախադրյալները, նպատակները, կառուցվածքային առանձնահատկությունները և նշանակությունը հայոց լեզվի ուսումնասիրման ու պահպանման գործում։ Գրքում ներկայացվում է XVIII դարի հայ մտավոր և մշակութային միջավայրը, որի պայմաններում զարգանում էին լեզվաբանական ուսումնասիրությունները, թարգմանական գործունեությունը, տպագրությունը և կրթական կենտրոնների աշխատանքը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այդ ժամանակաշրջանում ստեղծված և գործածված հայերեն բառարաններին, դրանց հեղինակներին, կազմման սկզբունքներին և բառային նյութի ընտրության առանձնահատկություններին։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են բառարանների տեսակները, դրանց լեզվական կառուցվածքը, բառահոդվածների կազմակերպումը, բառերի բացատրության եղանակները, հոմանիշների և համարժեքների ներկայացումը, ինչպես նաև հայերեն բառապաշարի տարբեր շերտերի արտացոլումը։ Հեղինակը դիտարկում է հայ բառարանագրության կապը այլ լեզուների բառարանագրական ավանդույթների հետ՝ անդրադառնալով հատկապես այն դեպքերին, երբ հայերեն բառարանները կազմվել են թարգմանական կամ երկլեզու սկզբունքներով։ Կարևոր տեղ է հատկացվում բառարաններում պահպանված լեզվական նյութի պատմական արժեքին, քանի որ դրանք հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրելու XVIII դարի հայերենի բառապաշարը, բառակազմական գործընթացները, տերմինաբանությունը և լեզվական փոփոխությունները։ Ուսումնասիրության միջոցով բացահայտվում է նաև բառարանագրության դերը հայ կրթական և մշակութային կյանքի զարգացման գործում, քանի որ բառարանները ծառայել են ոչ միայն լեզվի բառապաշարի գրանցմանը, այլև ուսուցման, թարգմանության և գիտելիքի տարածման նպատակներին։ Աշխատությունը ցույց է տալիս, որ XVIII դարը կարևոր փուլ էր հայ բառարանագրական ավանդույթի զարգացման մեջ և հետագա լեզվաբանական ուսումնասիրությունների համար ձևավորեց արժեքավոր գիտական ու գործնական հիմք։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել լեզվաբանների, հայագետների, բառարանագիրների, գրականագետների, պատմաբանների, թարգմանիչների, հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար, ինչպես նաև բոլոր նրանց, ովքեր հետաքրքրված են հայոց լեզվի պատմությամբ և հայկական բառարանագրական ժառանգությամբ։

Փիլիսոփայություն

Փիլիսոփայություն - Է. Ա. Կյուրեղյան աշխատությունը փիլիսոփայական ուսումնական ձեռնարկ է, որը նպատակ ունի ընթերցողին ծանոթացնել փիլիսոփայության հիմնական խնդիրներին, ուղղություններին և մտածողության ձևերին՝ սկսած հին շրջանի փիլիսոփայական գաղափարներից մինչև նոր և ժամանակակից տեսություններ, ընդգծելով մարդու գոյության, գիտելիքի, ճշմարտության, բարոյականության և հասարակության վերաբերյալ հիմնարար հարցադրումները, իսկ նյութը սովորաբար ներկայացվում է համակարգված կերպով՝ համադրելով տեսական բացատրություններն ու տարբեր փիլիսոփայական դպրոցների գաղափարների վերլուծությունը, ինչի շնորհիվ ընթերցողը կարողանում է հասկանալ փիլիսոփայական մտածողության զարգացման տրամաբանությունը և սովորել քննադատաբար մոտենալ գաղափարներին ու աշխարհընկալման տարբեր համակարգերին, դարձնելով այն օգտակար ինչպես ուսանողների, այնպես էլ փիլիսոփայությամբ հետաքրքրված ընթերցողների համար։