Գործնական վիրուսաբանության ձեռնարկ

Բնապահպանություն

Գիրքը ընդգրկում է շրջակա միջավայրի բաղադրիչները՝ մթնոլորտ, հիդրոսֆերա, լիթոսֆերա և կենսոլորտ, ինչպես նաև դրանց փոխազդեցությունները մարդու գործունեության հետ՝ բացատրելով էկոհամակարգերի հավասարակշռության պահպանման կարևորությունը։ Հեղինակը մանրամասն անդրադառնում է բնապահպանական աղտոտման հիմնական աղբյուրներին՝ արդյունաբերական, տրանսպորտային և գյուղատնտեսական գործունեությանը, ինչպես նաև դրանց ազդեցությանը մարդու առողջության և կենսաբազմազանության վրա։ Աշխատությունում ներկայացվում են բնապահպանական խնդիրների կանխարգելման և լուծման ժամանակակից մոտեցումները՝ ներառյալ կայուն զարգացման սկզբունքները, բնական ռեսուրսների խնայողական օգտագործումը և էկոլոգիական մոնիթորինգի մեթոդները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում բնապահպանական իրավական կարգավորումներին և հասարակության էկոլոգիական գիտակցության բարձրացման անհրաժեշտությանը։ Գիրքը նախատեսված է էկոլոգիայի, կենսաբանության, աշխարհագրության և հարակից ոլորտների ուսանողների և մասնագետների համար՝ ծառայելով որպես հիմնարար ուսումնական աղբյուր բնապահպանական գիտելիքների համակարգված յուրացման համար։

Իրավաբանություն

Գիրքը նվիրված է ընտանիքի շահերի քրեական-իրավական պաշտպանության հիմնախնդիրների համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով իրավական պաշտպանության մեխանիզմների դերը ընտանիքի կայունության և անդամների իրավունքների ապահովման գործում։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են ընտանիքի շահերի քրեական իրավական պաշտպանությունը կարգավորող նորմերը, դրանց կիրառման առանձնահատկությունները և իրավակիրառ պրակտիկայում առաջացող խնդիրները։ Հեղինակը ուսումնասիրում է ընտանեկան բռնության, անչափահասների իրավունքների խախտման, ծնողական պարտականությունների չկատարման և ընտանիքի ներսում կատարվող այլ իրավախախտումների քրեաիրավական որակման հարցերը։ Գրքում քննարկվում են նաև կանխարգելման մեխանիզմները, իրավապահ մարմինների դերը, սոցիալական ծառայությունների ներգրավվածությունը և միջազգային իրավական փորձը՝ ուղղված ընտանիքի պաշտպանության արդյունավետության բարձրացմանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում քրեական իրավունքի և ընտանեկան իրավունքի փոխկապակցվածությանը, մարդու իրավունքների պաշտպանության սկզբունքներին և սոցիալական արդարության ապահովման խնդիրներին։ Աշխատությունը համադրում է տեսական և գործնական մոտեցումները՝ առաջարկելով իրավական կարգավորման կատարելագործման ուղիներ։ Գիրքը նախատեսված է իրավաբանների, դատավորների, դատախազների, սոցիալական աշխատողների, գիտահետազոտողների, ուսանողների և ընտանեկան իրավունքի հարցերով հետաքրքրվողների համար։

Այլ առարկաներ

Սա տեղեկատու-մատենագիտական բնույթի հրատարակություն է, որը նախատեսված է 1950 թվականի համար և ներկայացնում է տարվա ընթացքում հիշատակման արժանի տարեթվերը՝ պատմական, մշակութային, գիտական և հասարակական նշանակության իրադարձությունների համակարգված ձևով, որտեղ ըստ օրացուցային հաջորդականության ընդգրկվում են նշանավոր մարդկանց հոբելյանները, կարևոր պատմական իրադարձությունների տարելիցները և տարբեր ոլորտներում նշանակալի ձեռքբերումների հիշատակումները, աշխատանքը ծառայում է որպես կրթական և տեղեկատու աղբյուր ուսուցիչների, ուսանողների, գրադարանային աշխատողների և լայն ընթերցողական հանրության համար՝ նպաստելով պատմական գիտակցության ձևավորմանը և մշակութային հիշողության պահպանմանը, միաժամանակ ապահովելով տեղեկատվության մատչելի և համակարգված ներկայացում՝ հանրային կրթական նպատակներով։

Պատմություն

Գիրքը նվիրված է 1917-1923 թվականներին Արցախահայության ազգային-քաղաքական և ազատագրական պայքարի պատմությանը՝ ներկայացնելով այդ ժամանակաշրջանում տարածաշրջանում տեղի ունեցած բարդ ու հակասական քաղաքական, ռազմական և հասարակական գործընթացները։ Ուսումնասիրության առանցքում Արցախում հայ բնակչության ինքնապաշտպանության, անվտանգության ապահովման, քաղաքական իրավունքների պահպանման և սեփական բնակավայրերում ազգային գոյության շարունակականության համար մղվող պայքարն է։ Աշխատությունը պատմական գործընթացները դիտարկում է Ռուսական կայսրության փլուզումից և 1917 թվականի հեղափոխական իրադարձություններից հետո ստեղծված իրավիճակի համատեքստում, երբ նախկին վարչաքաղաքական համակարգի թուլացումը Հարավային Կովկասում առաջ բերեց իշխանության, սահմանների և տարածքային պատկանելության բազմաթիվ խնդիրներ։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում Արցախում հայկական տեղական իշխանության ու ինքնակազմակերպման ձևերին, բնակչության ինքնապաշտպանության կազմակերպմանը, ազգային կառույցների գործունեությանը և տարածաշրջանի քաղաքական ապագայի շուրջ ընթացող պայքարին։ Ուսումնասիրության մեջ կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև Արցախում և հարակից տարածքներում տեղի ունեցած ռազմական բախումների, զինված դիմադրության և բնակչության անվտանգության ապահովման խնդիրների վերլուծությունը։ Հեղինակը գործընթացները կապում է ոչ միայն տեղական զարգացումների, այլև Հայաստանի և Ադրբեջանի հարաբերությունների, Հարավային Կովկասում ձևավորված նոր քաղաքական իրադրության, տարածաշրջանում գործող տարբեր ուժերի և արտաքին քաղաքական ազդեցությունների հետ։ 1918-1920 թվականների իրադարձությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես էին պետականության և իշխանության համար պայքարը, ազգային ինքնորոշման ձգտումները և տարածքային վեճերը փոխկապակցվում միմյանց հետ։ Աշխատության կարևոր հատվածներից է նաև 1920-1921 թվականների իրադարձությունների և խորհրդային իշխանության հաստատման գործընթացների դիտարկումը, որի արդյունքում Արցախյան հարցը ստացավ նոր քաղաքական և վարչական ձևակերպումներ։ Մինչև 1923 թվականն ընդգրկող ժամանակագրական շրջանակը հնարավորություն է տալիս հետևելու այն գործընթացներին, որոնք հանգեցրին տարածաշրջանի վարչաքաղաքական կարգավիճակի փոփոխությանը և հետագա տասնամյակների համար կարևոր հետևանքներ ունեցան։ Գիրքը արժեքավոր է Արցախահայության պատմական փորձի, ազգային ինքնակազմակերպման, ինքնապաշտպանության և քաղաքական պայքարի ուսումնասիրության տեսանկյունից։ Այն կարող է հետաքրքրել Հայոց պատմությամբ, Արցախի պատմությամբ, ազգային-ազատագրական շարժումներով, Հարավային Կովկասի քաղաքական պատմությամբ և XX դարի սկզբի հայ-ադրբեջանական հարաբերություններով զբաղվող հետազոտողներին ու ընթերցողներին:

Մշակույթ

Աշխատությունը ուսումնասիրում է XIII դարի Բյուզանդիայում արվեստի և ինքնության փոխհարաբերությունները՝ դիտարկելով գեղարվեստական ստեղծագործությունը որպես հասարակական, կրոնական, քաղաքական և մշակութային ինքնության արտահայտման կարևոր միջոց։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են այն պայմանները, որոնցում բյուզանդական արվեստը զարգացավ կայսրության քաղաքական մասնատման և 1204 թվականի խաչակրաց արշավանքի հետևանքով ստեղծված նոր իրավիճակում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Լատինական Կոստանդնուպոլսի, Նիկիայի կայսրության, Էպիրոսի և այլ բյուզանդական կենտրոնների միջև ձևավորված հարաբերություններին և դրանց ազդեցությանը արվեստի զարգացման վրա։ Աշխատության մեջ քննարկվում է, թե ինչպես են եկեղեցական ճարտարապետությունը, որմնանկարչությունը, սրբապատկերները, ձեռագրերի ձևավորումը և այլ գեղարվեստական դրսևորումներ արտացոլել բյուզանդական հասարակության ինքնընկալումը և մշակութային ժառանգության պահպանման ձգտումը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում կրոնական ինքնությանը, հատկապես ուղղափառության և լատինական քրիստոնեության միջև առկա հակասությունների համատեքստում, ինչպես նաև կայսերական իշխանության և քաղաքական օրինականության գաղափարների գեղարվեստական ներկայացմանը։ Ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ արվեստը կարող էր հանդես գալ ոչ միայն որպես գեղագիտական կամ ծիսական գործունեության ձև, այլև որպես անցյալի, մշակութային պատկանելության և քաղաքական հավակնությունների արտահայտման միջոց։ Աշխատության մեջ ուշադրություն է դարձվում նաև տարբեր տարածաշրջանների և համայնքների միջև մշակութային փոխազդեցություններին՝ բացահայտելով բյուզանդական արվեստի բազմազանությունն ու դրա զարգացման փոխկապակցված գործընթացները։ XIII դարի արվեստը դիտարկվում է որպես ինքնության ձևավորման և վերարտադրության ակտիվ միջավայր, որտեղ ավանդույթը, նորարարությունը, կրոնական համոզմունքները և քաղաքական իրողությունները փոխազդում էին միմյանց հետ։ Հետազոտությունը կարող է հետաքրքրել բյուզանդագիտությամբ, միջնադարյան արվեստի պատմությամբ, կրոնական արվեստով, մշակութաբանությամբ և միջնադարյան հասարակությունների ինքնության խնդիրներով զբաղվող մասնագետներին, հետազոտողներին, դասախոսներին և ուսանողներին։ Աշխատանքը կարևոր է հատկապես այն տեսանկյունից, որ XIII դարի բյուզանդական արվեստը ներկայացնում է ոչ միայն որպես գեղարվեստական ժառանգություն, այլև որպես ինքնության պահպանման, վերաիմաստավորման և արտահայտման պատմական վկայություն։

Գրականություն

Սալվադոր Դալին համաշխարհային կերպարվեստի ամենահայտնի և ամենաօրիգինալ նկարիչներից մեկն է, որը համարվում է սյուրռեալիզմի ուղղության գլխավոր ներկայացուցիչներից։ Նրա արվեստը առանձնանում է անսովոր պատկերներով, երազային տրամաբանությամբ և իրականության ու երևակայության սահմանների խախտմամբ։ Դալին իր ստեղծագործություններում հաճախ պատկերում էր ժամանակի, հիշողության, ենթագիտակցության և մարդկային հոգու խորքային շերտերը՝ ստեղծելով խորհրդավոր ու երբեմն անհասկանալի, բայց միաժամանակ հզոր ազդեցություն ունեցող պատկերներ։ Նրա ամենահայտնի աշխատանքներից է «Հիշողության կայունությունը» նկարը, որտեղ «հալվող ժամացույցները» դարձել են ժամանակի հարաբերականության և մարդկային ընկալման խորհրդանիշ։ Դալիի արվեստը ձևավորվել է ինչպես դասական գեղանկարչության, այնպես էլ հոգեբանության, հատկապես Զիգմունդ Ֆրոյդի գաղափարների ազդեցության ներքո, որոնք վերաբերում են ենթագիտակցությանը և երազների աշխարհին։ Նա մեծ ուշադրություն էր դարձնում տեխնիկական կատարելությանը՝ համադրելով դասական նկարչական վարպետությունը անսովոր և ֆանտաստիկ պատկերների հետ։ Դալին ոչ միայն նկարիչ էր, այլ նաև քանդակագործ, գրող և կինոյի հետ համագործակցող արվեստագետ, ինչը նրան դարձնում է բազմակողմանի ստեղծագործող անձնավորություն։ Նրա արվեստը հաճախ առաջացնում էր հակասական կարծիքներ, քանի որ այն դուրս էր ավանդական մտածողության սահմաններից և շոկային ազդեցություն ուներ հանդիսատեսի վրա։ Սալվադոր Դալին մեծ դեր է ունեցել 20-րդ դարի արվեստի զարգացման մեջ՝ ընդլայնելով արվեստի հնարավորությունները և բացելով նոր ուղղություններ ստեղծագործական ազատության համար։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ այսօր ցուցադրվում են աշխարհի խոշորագույն թանգարաններում և համարվում են ժամանակակից արվեստի կարևորագույն նմուշներ։ Դալիի անունը կապված է ստեղծագործական ազատության, երևակայության անսահմանության և արվեստի նոր ընկալումների հետ, ինչը նրան դարձրել է համաշխարհային մշակույթի եզակի դեմքերից մեկը։