Графика Ерванда Кочара

Կենսաբանություն

Այս գիտաբժշկական և կենսատեխնոլոգիական հետազոտությունը նվիրված է ոսկու նանոմասնիկների կիրառման վրա հիմնված հոմոգեն իմունաանալիզի նոր մոտեցումների մշակմանը և դրանց վերլուծական հնարավորությունների ուսումնասիրությանը։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են իմունաքիմիական ռեակցիաների ժամանակակից սկզբունքները և նանոկառուցվածքային համակարգերի դերը բարձր զգայուն և արագ ախտորոշիչ մեթոդների ստեղծման գործում։ Հեղինակը ուսումնասիրում է ոսկու նանոմասնիկների օպտիկական, մակերեսային և կոլոիդային հատկությունները, որոնք պայմանավորում են դրանց կիրառելիությունը կենսամարկերների հայտնաբերման և քանակական գնահատման գործընթացներում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հոմոգեն իմունաանալիզի մեթոդներին, որոնք չեն պահանջում փուլային բաժանումներ և թույլ են տալիս իրականացնել արագ, ճշգրիտ և բարձր ընտրողական չափումներ կենսաբանական նմուշներում։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են նաև նանոմասնիկ-հակամարմին կոնյուգատների ձևավորման մեխանիզմները, ազդանշանի ուժեղացման ռազմավարությունները և վերլուծական համակարգերի օպտիմալացման ուղիները։ Հետազոտության արդյունքները կարևոր են կլինիկական լաբորատոր ախտորոշման, կենսաքիմիայի, նանոբիոտեխնոլոգիայի և բժշկական ինժեներիայի ոլորտների համար՝ նպաստելով նոր սերնդի արագ և բարձր զգայուն ախտորոշիչ համակարգերի զարգացմանը։

Մանկավարժություն

Այս աշխատանքը ներկայացնում է «հուշագիր» (զեկուցագրի կամ վերլուծական գրության ձևով) հայկական դպրոցների վերաբերյալ՝ անդրադառնալով նրանց կազմակերպչական կառուցվածքին, կրթական բովանդակությանը և պատմական զարգացման առանձնահատկություններին տարբեր ժամանակաշրջաններում, հատկապես Ռուսական կայսրության և վաղ խորհրդային փուլերի համատեքստում։ Հեղինակը դիտարկում է հայկական դպրոցական համակարգի ձևավորումը որպես ազգային ինքնության պահպանման և մշակութային զարգացման կարևոր գործոն, որտեղ կրթությունը հանդես է գալիս ոչ միայն գիտելիքների փոխանցման, այլ նաև լեզվի, գրականության և պատմական հիշողության պահպանման միջոց։ Աշխատության մեջ ընդգծվում է, որ հայկական դպրոցները տարբեր ժամանակներում գործել են տարբեր իրավական և վարչական պայմաններում՝ եկեղեցական, մասնավոր, պետական կամ համայնքային հովանավորության ներքո, ինչը ազդել է ուսումնական ծրագրերի և մանկավարժական մոտեցումների վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ուսուցման լեզվին, որտեղ հայերենը աստիճանաբար ամրապնդվել է որպես հիմնական կրթական լեզու՝ չնայած ռուսերեն և այլ լեզուների ազդեցությանը, հատկապես քաղաքային և բազմազգ միջավայրերում։ Նշվում է նաև ուսուցիչների պատրաստման խնդիրը, դասագրքերի ապահովումը և դպրոցների նյութատեխնիկական վիճակը, որոնք հաճախ տարբերվել են ըստ տարածաշրջանների և ֆինանսավորման աղբյուրների։ Աշխատության մեջ քննարկվում են նաև կրթության բովանդակային հարցերը՝ պատմության, գրականության, բնական գիտությունների և կրոնական կրթության հարաբերակցությունը, ինչպես նաև կրթության գաղափարական ուղղվածությունը տարբեր ժամանակներում։ Ընդհանուր առմամբ, հուշագիրը ներկայացնում է հայկական դպրոցների զարգացումը որպես երկարատև և բազմաշերտ գործընթաց, որը ձևավորվել է քաղաքական, մշակութային և սոցիալական գործոնների փոխազդեցության արդյունքում և ունեցել է կարևոր դեր հայ ժողովրդի ազգային ինքնագիտակցության պահպանման գործում։

Փիլիսոփայություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանում քաղաքացիական հասարակության ձևավորման և զարգացման սոցիոմշակութային առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ հասարակական հարաբերությունների, արժեքային համակարգերի և սոցիալական ինստիտուտների փոխազդեցության համատեքստում։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է այն պատմական, մշակութային և սոցիալական գործոնների վրա, որոնք ազդում են քաղաքացիների հասարակական մասնակցության, ինքնակազմակերպման, փոխադարձ վստահության և հանրային գործընթացներում ներգրավվածության ձևերի վրա։ Քննության են առնվում քաղաքացիական հասարակության վերաբերյալ տեսական մոտեցումները, դրա հիմնական ինստիտուտների և գործառույթների առանձնահատկությունները, ինչպես նաև պետություն–հասարակություն հարաբերությունների զարգացման օրինաչափությունները։ Կարևորվում է Հայաստանի պատմական և հասարակական զարգացման փորձի ազդեցությունը ժամանակակից քաղաքացիական մշակույթի ձևավորման վրա՝ հաշվի առնելով ավանդական արժեքների, ընտանեկան և համայնքային կապերի, սոցիալական նորմերի ու հասարակական վարքի առանձնահատկությունները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում հասարակական կազմակերպությունների, նախաձեռնությունների, մասնագիտական և մշակութային միավորումների, զանգվածային հաղորդակցության միջոցների և այլ ոչ պետական կառույցների դերին հասարակական շահերի արտահայտման ու քաղաքացիների մասնակցության խթանման գործում։ Ուսումնասիրվում են նաև քաղաքացիական ակտիվության, սոցիալական պատասխանատվության, իրավական և քաղաքական մշակույթի, հասարակական վստահության ու համերաշխության հետ կապված խնդիրները։ Անդրադարձ է կատարվում անկախությունից հետո տեղի ունեցած քաղաքական, տնտեսական և սոցիալական վերափոխումների ազդեցությանը, որոնց պայմաններում ձևավորվել են հասարակական գործունեության նոր ձևեր և փոխվել են քաղաքացիների ու պետական հաստատությունների միջև հարաբերությունները։ Կարևորվում է քաղաքացիական ինքնագիտակցության զարգացումը, իրավունքների և պարտականությունների ընկալումը, հանրային խնդիրների նկատմամբ պատասխանատվության ձևավորումը և որոշումների կայացման գործընթացներում մասնակցության հնարավորությունների ընդլայնումը։ Հետազոտությունը կարող է դիտարկել նաև սոցիալական կապիտալի, վստահության, համագործակցության և հասարակական երկխոսության նշանակությունը կայուն քաղաքացիական ինստիտուտների զարգացման համար։ Սոցիոմշակութային մոտեցումը հնարավորություն է տալիս քաղաքացիական հասարակության ձևավորումը դիտարկել ոչ միայն քաղաքական կամ իրավական ինստիտուտների ստեղծման, այլև հասարակության արժեքների, վարքային նորմերի, պատմական փորձի և մշակութային առանձնահատկությունների փոփոխության տեսանկյունից։ Աշխատությունը նպաստում է Հայաստանում քաղաքացիական հասարակության զարգացման պայմանների, առկա դժվարությունների և հասարակական ինքնակազմակերպման ներուժի առավել ամբողջական ըմբռնմանը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել սոցիոլոգիայի, քաղաքագիտության, հասարակագիտության, պետական կառավարման և քաղաքացիական հասարակության ուսումնասիրություններով զբաղվող հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Պատմություն

Այս պատմագիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում հայ համայնքի ձևավորման և զարգացման պատմությանը՝ դրա սկզբնավորման վաղ փուլերից մինչև 1924 թվականը։ Աշխատության մեջ ներկայացվում է հայերի՝ Հյուսիսային Ամերիկա տեղափոխվելու նախապատմությունը, առաջին հայ բնակիչների և ներգաղթյալների ձևավորված խմբերը, ինչպես նաև այն սոցիալ-տնտեսական և քաղաքական պայմանները, որոնք նպաստեցին համայնքի աստիճանական կայացմանը։ Հետազոտության ընթացքում ուսումնասիրվում է հայերի բնակության աշխարհագրության ընդլայնումը, տարբեր քաղաքներում և նահանգներում համայնքային կենտրոնների ձևավորումը, նրանց զբաղվածության հիմնական ուղղությունները և տնտեսական գործունեությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում XIX դարի վերջին և XX դարի սկզբին հայերի ներգաղթի աճին, որի վրա էական ազդեցություն ունեցան Օսմանյան կայսրությունում և Հայկական հարցի շրջանակում տեղի ունեցող քաղաքական ու սոցիալական զարգացումները։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է համայնքի ներքին կազմակերպական կյանքի ուսումնասիրությունը։ Ներկայացվում են հայկական եկեղեցական կառույցների, կրթական հաստատությունների, բարեգործական կազմակերպությունների, մշակութային միությունների, հայրենակցական կազմակերպությունների և մամուլի ձևավորման ու գործունեության գործընթացները։ Այս կառույցները կարևոր դեր են ունեցել հայերի ազգային ինքնության պահպանման, լեզվի ու մշակույթի փոխանցման, համայնքային համերաշխության ամրապնդման և նոր սերնդի կրթության գործում։ Ուսումնասիրվում է նաև հայ համայնքի կապը Հայաստանի և Օսմանյան կայսրության հայ բնակչության հետ, ինչպես նաև հայրենասիրական, հասարակական և քաղաքական շարժումների ազդեցությունը ամերիկահայ համայնքի կյանքի վրա։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում Հայոց ցեղասպանության տարիներին ամերիկահայերի արձագանքին, օգնության և հանգանակության կազմակերպմանը, փրկարար ու բարեգործական նախաձեռնություններին և ցեղասպանությունից վերապրածների ընդունման գործընթացին։ Հետազոտությունը ցույց է տալիս, թե ինչպես 1915 թվականից հետո ԱՄՆ-ում հայ բնակչության թվաքանակի և սոցիալական կազմի փոփոխությունը ազդեց համայնքի կառուցվածքի և հասարակական կյանքի վրա։ 1920-ականների սկզբին համայնքը արդեն հանդես էր գալիս որպես կազմակերպված հասարակական ուժ՝ ունենալով սեփական եկեղեցական, կրթական, բարեգործական, մշակութային և մամուլի կառույցներ։ Ուսումնասիրությունը նաև հնարավորություն է տալիս հասկանալու ամերիկահայերի ինտեգրման և ազգային ինքնության պահպանման միջև ձևավորված հարաբերակցությունը, ինչպես նաև ամերիկյան հասարակության մեջ նրանց տնտեսական և մշակութային ներգրավվածությունը։ Աշխատության արդյունքները կարևոր են ոչ միայն ԱՄՆ-ի հայ համայնքի պատմության, այլև հայկական սփյուռքի ձևավորման ընդհանուր գործընթացների ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, հայագետներին, սփյուռքագետներին, սոցիոլոգներին, ազգագրագետներին, մշակութաբաններին, ինչպես նաև հայ համայնքների պատմությամբ և հայ-ամերիկյան հարաբերություններով հետաքրքրվող հետազոտողներին ու ընթերցողներին։

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը ներկայացնում է հեղինակային վարկածով գրված ամառային ուղևորության Երևան, Հայաստանի պատմական և բնության գրավչություններ, քաղաքային և գյուղական միջավայրի յուրահատուկ տեսարաններ և տեղական մշակութային կյանքը։ Գրքում նկարագրվում են այցելած տեսարժան վայրերը, ազգային ավանդույթները, տեղացիների հետ շփումները և բնության գեղեցկությունը՝ պատկերված անձնական դիտարկումների և հույզերի միջոցով։ Հեղինակը տեղադրում է ճանապարհորդական հիշողություններն ու դիտարկումները համատեքստում՝ ընթերցողին փոխանցելով Հայաստանի պատմամշակութային արժեքների և բնական հարստությունների ընկալումը։ Աշխատությունը կարևոր է ճանապարհորդների, մշակութաբանների, հետազոտողների և Հայաստանի մասին հետաքրքրված ընթերցողների համար՝ նպաստելով երկրին առավել ամբողջական և կենդանի պատկերացում ունենալուն։

Այլ առարկաներ

Այս ինֆորմացիոն ցանկը ներկայացնում է հասարակական, քաղաքական և հումանիտար գիտությունների տարբեր ոլորտներում նոր լույս տեսած գրքերի համակարգված մատենագիտական ցուցակը, որի նպատակն է ապահովել ընթերցողների, ուսանողների և հետազոտողների արագ կողմնորոշումը արդի գիտական գրականության լայն դաշտում։ Այն ընդգրկում է հասարակական-քաղաքական գիտություններ, բանասիրություն, գրականագիտություն, լեզվաբանություն, պատմություն և պատմական գիտություններ, աշխարհագրություն, հնագիտություն և ազգագրություն՝ արտացոլելով այս ոլորտներում ձևավորվող ժամանակակից գիտական մոտեցումները, տեսական զարգացումները և մեթոդաբանական նորարարությունները։ Ցանկը կազմվում է գրադարանային նոր ստացումների հիման վրա և ծառայում է որպես կարևոր տեղեկատվական գործիք գիտական հետազոտությունների և ուսումնական գործընթացի համար՝ հնարավորություն տալով արագ ծանոթանալ նոր հրատարակություններին, գնահատել դրանց գիտական արժեքը և կիրառել դրանք տարբեր հումանիտար ուսումնասիրությունների շրջանակներում։ Այն նաև նպաստում է միջգիտակարգային կապերի զարգացմանը՝ ապահովելով գիտելիքի համակարգված տարածում և աջակցելով հումանիտար գիտությունների զարգացման շարունակականությանը։