Գրական աշխարհաբարը և Խ. Աբովյանի «Վերք Հայաստանի» վեպի լեզուն

Բժշկություն

Սա բժշկական գիտական աշխատություն է, որը նվիրված է պարբերական հիվանդության ընթացքում կոլխիցինին դիմակայունության կլինիկա-պաթոգենետիկ առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են այն կլինիկական դրսևորումները և հիվանդության ընթացքի տարբերակները, որոնց դեպքում ստանդարտ կոլխիցինային բուժումը չի ապահովում բավարար արդյունավետություն։ Քննարկվում են դիմակայունության զարգացման հնարավոր մեխանիզմները, ներառյալ գենետիկական գործոնները, բորբոքային պատասխանի առանձնահատկությունները, իմունաբանական խանգարումները և բջջային մակարդակում տեղի ունեցող փոփոխությունները։ Ուսումնասիրվում են հիվանդների կլինիկական տվյալները, նոպաների հաճախականությունն ու ծանրությունը, ինչպես նաև բուժման այլընտրանքային մոտեցումների արդյունավետությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հիվանդության պաթոգենեզի խորքային մեխանիզմների բացահայտմանը և անհատականացված բուժման ռազմավարությունների մշակման անհրաժեշտությանը։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի ռևմատոլոգիայի, կլինիկական իմունոլոգիայի և գենետիկ բժշկության ոլորտներում՝ նպաստելով պարբերական հիվանդության բուժման արդյունավետության բարձրացմանը և կոլխիցինին դիմակայուն դեպքերի կառավարման կատարելագործմանը։

Տնտեսագիտություն

Այս աշխատությունը նվիրված է բնական մենաշնորհների կարգավորման հիմնախնդիրներին և դրանց իրականացման առանձնահատկություններին Հայաստանի Հանրապետությունում։ Գրքում ներկայացվում է, թե ինչ է բնական մենաշնորհը՝ որպես շուկայի կառուցվածք, որտեղ բարձր սկզբնական ծախսերը և մասշտաբի տնտեսությունները հանգեցնում են մեկ կամ մի քանի ընկերությունների գերիշխող դիրքի՝ օրինակ՝ էներգետիկա, ջրամատակարարում, գազամատակարարում և երկաթուղային համակարգեր։ Հեղինակը անդրադառնում է բնական մենաշնորհների առաջացման տնտեսական պատճառներին և դրանց ազդեցությանը գների ձևավորման, ծառայությունների հասանելիության և արդյունավետության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Հայաստանի պայմաններում գործող կարգավորման համակարգերին՝ պետական վերահսկող մարմիններ, սակագնային քաղաքականություն, լիցենզավորում և որակի վերահսկողություն։ Գրքում քննարկվում են նաև կարգավորման հիմնական նպատակները՝ սպառողների պաշտպանություն, ծառայությունների մատչելիության ապահովում և միաժամանակ ներդրումների խթանում ենթակառուցվածքային ոլորտներում։ Վերլուծվում է բնական մենաշնորհների կարգավորման արդյունավետությունը, առկա խնդիրները և բարեփոխումների հնարավոր ուղղությունները ՀՀ տնտեսական քաղաքականության շրջանակում։ Աշխատությունը համադրում է տեսական մոտեցումները և գործնական վերլուծությունները՝ օգտակար լինելով տնտեսագետների, պետական ծառայողների, կարգավորող մարմինների աշխատողների և ուսանողների համար։

Պատմություն

Հայոց պատմություն-ը համապարփակ պատմագիտական աշխատություն է, որը ներկայացնում է հայ ժողովրդի անցած երկար պատմական ուղին հնագույն ժամանակներից մինչև ժամանակակից շրջան՝ ընդգրկելով պետականության ձևավորման, զարգացման, անկման և վերականգնման հիմնական փուլերը, ինչպես նաև քաղաքական, տնտեսական և մշակութային գործընթացների փոխկապակցվածությունը տարբեր դարաշրջաններում, սկսած Հայկական լեռնաշխարհի վաղ քաղաքակրթություններից և Ուրարտուի պետականությունից, շարունակելով Արտաշեսյանների և Արշակունիների թագավորություններով, քրիստոնեության ընդունմամբ որպես պետական կրոն և միջնադարյան հայկական պետական կազմավորումների գործունեությամբ, ապա անցնելով օտար տիրապետությունների ժամանակաշրջաններին, երբ ձևավորվել են ազգային ինքնության պահպանման նոր մեխանիզմներ, և հասնելով նոր ու նորագույն շրջանի իրադարձություններին՝ Օսմանյան և Ռուսական կայսրությունների ազդեցությանը, Հայոց ցեղասպանության հետևանքներին, Հայաստանի Առաջին Հանրապետության ստեղծմանն ու անկմանը, խորհրդային շրջանի քաղաքական և սոցիալ-տնտեսական համակարգին, ինչպես նաև անկախ Հայաստանի պետականության վերականգնման և զարգացման փուլերին, աշխատությունը միավորում է փաստական նյութն ու վերլուծական մոտեցումը՝ ցույց տալով հայ ժողովրդի պատմական շարունակականության և դիմակայության հիմնական գործոնները։

Կենսագրություն

«Մեղմ շշուկով» (նաև հայտնի է որպես «Avec le temps» / «With Time») Շարլ Ազնավուրի հուզիչ ու խորը երաժշտական ստեղծագործություններից մեկն է, որը դարձել է ժամանակակից ֆրանսիական երգարվեստի խորհրդանիշ։ Այն ոչ միայն երգ է, այլ նաև մարդու հոգու ներքին պայքարի, անցողիկության և սիրո ցավի խորհրդանշական պատմություն։ Գիրք-օրինակ այս անվանումով կարող է լինել նաև նրա ստեղծագործական ու մտավոր գրավոր ժառանգության հավաքածու, որտեղ արտացոլվում են Ազնավուրի կյանքի տարբեր շրջափուլեր՝ սիրո, ցավի, հուսահատության և հոգևոր վերափոխման թեմաներով։ Այս ստեղծագործության հիմնական տրամադրությունը՝ դանդաղ, մեղմ, բայց նույնքան խոր և անջնջելի, ուղեկցում է ընթերցողին մի ճանապարհով, որտեղ ժամանակը թևեր է տալիս և միաժամանակ՝ առիթ տալիս է նորից սկսելու։ Գրքի/թեմայի հիմնական տրամադրությունը անցողիկության և ժամանակի ազդեցությունը սիրո ու կորուստի ցավը հիշողությունների քաշը և կյանքի իմաստը հոգեկան վերափոխում և ներքին խաղաղություն Ինչու է այն կարևոր Ազնավուրը հայտնի է իր զգացմունքային, ազնիվ ու մարդու հոգին խորացող բառերով։ «Մեղմ շշուկով»–ը հենց այդ եզակի ոճի արտահայտումն է՝ պարզ, բայց ծանրաբեռնված զգացմունքներով, որոնք «խոսում են» հենց անմիջապես և ուղիղ դեպի սիրտը։ Հրատարակիչ - Նյու Մեգ Հրատ. տարեթիվ - 2019 ISBN - 978-9939-9217-4-7

Զբոսաշրջություն (Տուրիզմ)

Այս աշխատությունը ներկայացնում է զբոսաշրջության պատմական զարգացումը՝ սկսած հին քաղաքակրթություններից մինչև ժամանակակից գլոբալ արդյունաբերություն՝ ցույց տալով, թե ինչպես է մարդկանց տեղաշարժը հանգստի, առևտրի, կրոնական ու կրթական նպատակներով աստիճանաբար վերածվել կազմակերպված տնտեսական ոլորտի։ Նկարագրվում են վաղ շրջանի ճանապարհորդությունների ձևերը Հին Հունաստանում, Հռոմեական կայսրությունում և միջնադարյան ուխտագնացությունների ընթացքում, երբ շարժառիթները հիմնականում կրոնական և առևտրային էին, իսկ ենթակառուցվածքները՝ սահմանափակ։ Այնուհետև անդրադարձ է կատարվում Մեծ աշխարհագրական հայտնագործություններին և արդյունաբերական հեղափոխությանը, որոնք խթանեցին ճանապարհորդությունների աճը՝ երկաթուղիների, շոգենավերի և ավելի ուշ ավիացիայի զարգացման շնորհիվ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ժամանակակից զբոսաշրջության ձևավորմանը 19–20-րդ դարերում, երբ առաջացան առաջին տուրիստական գործակալությունները, հյուրանոցային համակարգերը և զանգվածային զբոսաշրջության երևույթը։ Ներկայացվում է նաև զբոսաշրջության համաշխարհային դերը որպես տնտեսության կարևոր ճյուղ, որը նպաստում է երկրների միջև մշակութային փոխանակմանը, զբաղվածության աճին և տարածաշրջանային զարգացմանը։ Վերլուծվում են նաև ժամանակակից մարտահրավերները՝ կայուն զբոսաշրջություն, շրջակա միջավայրի պահպանում և գլոբալ ճգնաժամերի ազդեցություն ոլորտի վրա՝ ընդգծելով, որ զբոսաշրջությունը դարձել է ոչ միայն հանգստի, այլև տնտեսական ու մշակութային փոխկապակցվածության կարևոր գործիք։

Պատմություն

Հայոց դիցարանը հին հայերի հավատալիքների և կրոնական պատկերացումների համակարգն է, որը ձևավորվել է նախաքրիստոնեական շրջանում և արտացոլում է բնության ուժերի, կյանքի երևույթների ու հասարակական արժեքների աստվածացված ընկալումը։ Հայոց դիցարանի գլխավոր աստվածներից էր Արամազդը, որը համարվում էր երկնքի և երկրի արարիչը, ամենահզոր աստվածը և բոլոր աստվածների հայրը։ Նա կապվում էր իմաստության, արդարության և բարօրության գաղափարների հետ։ Նրա կինը համարվում էր Անահիտը՝ մայրության, պտղաբերության և բժշկության աստվածուհին, որը մեծ պաշտամունք ուներ հայ ժողովրդի շրջանում և հաճախ նույնացվում էր «ոսկեմայր» կերպարի հետ։ Վահագնը պատերազմի, քաջության և կրակի աստվածն էր, որը ներկայացվում էր որպես հերոսական և ուժեղ կերպար, և ըստ ավանդության՝ նա ծնվել է կրակից ու պայքարի խորհրդանիշ է։ Աստղիկը սիրո, գեղեցկության և ջրի աստվածուհին էր, որը կապված էր նաև պտղաբերության և երիտասարդության գաղափարների հետ։ Միհրը համարվում էր լույսի և ճշմարտության աստվածը, որը խորհրդանշում էր արևը և արդարությունը։ Նանեն իմաստության և ընտանիքի պահպանության աստվածուհին էր, որը պաշտվում էր որպես մայրական խնամքի և բարոյական արժեքների խորհրդանիշ։ Տիրը՝ գրի, դպրության և գիտելիքի աստվածն էր, որը համարվում էր նաև երազների մեկնիչ և գրավոր մշակույթի հովանավոր։ Հայոց դիցարանում կային նաև այլ աստվածություններ և ոգիներ, որոնք կապված էին բնության տարրերի՝ ջրի, հողի, լեռների և կենդանիների հետ։ Դիցարանը կարևոր դեր ուներ հին հայերի աշխարհայացքի ձևավորման մեջ՝ կարգավորելով նրանց բարոյական նորմերը, հասարակական հարաբերությունները և հոգևոր կյանքը։ Քրիստոնեության ընդունումից հետո հայոց հին դիցարանը աստիճանաբար կորցրեց իր պաշտամունքային նշանակությունը, սակայն նրա կերպարներն ու առասպելները պահպանվեցին ժողովրդական ավանդություններում և մշակույթում։ Այսպիսով, հայոց դիցարանի աստվածները արտացոլում են հին հայ ժողովրդի հոգևոր աշխարհը, բնության ընկալումը և մշակութային արժեքները։