Գյուղատնտեսության ապահովագրության հիմնախնդիրները և դրանց լուծման ուղիները ՀՀ-ում

Տնտեսագիտություն

Այս աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության արտաքին առևտրային հարաբերությունների զարգացման ուղիների համակողմանի վերլուծությանը՝ ընդգծելով երկրի տնտեսական ինտեգրման գործընթացները, միջազգային առևտրային քաղաքականության հիմնական ուղղությունները և արտաքին շուկաների հետ համագործակցության ընդլայնման հնարավորությունները։ Հետազոտության շրջանակում քննարկվում են ՀՀ արտաքին առևտրի կառուցվածքը, արտահանման և ներմուծման հիմնական ապրանքային խմբերը, ինչպես նաև առևտրային գործընկեր երկրների դերը տնտեսական աճի ապահովման գործում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ազատ առևտրի համաձայնագրերին, տարածաշրջանային տնտեսական միավորումներին մասնակցությանը և լոգիստիկ ենթակառուցվածքների զարգացման կարևորությանը, որոնք էական ազդեցություն ունեն երկրի մրցունակության բարձրացման վրա միջազգային շուկաներում։ Վերլուծվում են նաև արտահանման դիվերսիֆիկացման հնարավորությունները, բարձր ավելացված արժեք ունեցող արտադրանքի խթանումը, ներդրումային միջավայրի բարելավումը և պետական քաղաքականության դերը արտաքին տնտեսական կապերի ընդլայնման գործում։ Աշխատությունը եզրակացնում է, որ ՀՀ արտաքին առևտրային հարաբերությունների կայուն զարգացումը պահանջում է համապարփակ ռազմավարություն՝ ուղղված տնտեսության կառուցվածքային բարեփոխումներին, նոր շուկաների բացահայտմանը և միջազգային համագործակցության խորացմանը:

Այլ առարկաներ

Ակունք. Գիտական հոդվածների ժողովածու – թիվ 1-ը գիտական պարբերական ժողովածու է, որը ներառում է տարբեր հեղինակների ակադեմիական հոդվածներ՝ հիմնականում հայագիտության, պատմության, լեզվաբանության, մշակութաբանության և հարակից հասարակական գիտությունների ոլորտներից, աշխատությունում ներկայացված ուսումնասիրությունները անդրադառնում են հայ ժողովրդի պատմական զարգացման տարբեր փուլերին, աղբյուրագիտական խնդիրներին, լեզվամշակութային գործընթացներին և ազգային ժառանգության ուսումնասիրության արդի մոտեցումներին, ժողովածուն ունի գիտական բնույթ և ծառայում է որպես հետազոտական արդյունքների հրապարակման և գիտական քննարկումների հարթակ, որտեղ համադրվում են տարբեր մեթոդաբանական մոտեցումներ և գիտական ուղղություններ, միաժամանակ ընդգծվում է հայագիտական ուսումնասիրությունների շարունակական զարգացումը և նոր գիտական հարցադրումների ձևավորումը, աշխատությունը նպաստում է գիտելիքի տարածմանը և մասնագիտական գիտական համայնքի ներսում համագործակցության խորացմանը՝ ապահովելով ակադեմիական հաղորդակցության կարևոր միջավայր։

Իրավաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում գործադիր իշխանության սահմանադրաիրավական կարգավիճակի, դրա ձևավորման սկզբունքների, կառուցվածքի և գործունեության իրավական հիմքերի ուսումնասիրությանը։ Այն ներկայացնում է գործադիր իշխանության տեղը պետական իշխանության համակարգում՝ դիտարկելով դրա փոխհարաբերությունները օրենսդիր և դատական իշխանությունների հետ՝ իշխանությունների բաժանման և հավասարակշռման սկզբունքի շրջանակներում։ Նյութում վերլուծվում են գործադիր իշխանության իրականացման հիմնական մարմինները, հատկապես Կառավարության սահմանադրական դերը, լիազորությունները, պատասխանատվության սահմանները և պետական քաղաքականության մշակման ու իրականացման գործառույթները։ Աշխատությունը անդրադառնում է նաև Հայաստանի սահմանադրական բարեփոխումների ազդեցությանը գործադիր իշխանության կազմակերպման վրա՝ ուսումնասիրելով կառավարման համակարգի փոփոխությունները և դրանց իրավական հետևանքները։ Քննարկվում են գործադիր մարմինների գործունեության սկզբունքները, դրանց իրավասությունների շրջանակը, հարաբերությունները պետական կառավարման այլ օղակների հետ, ինչպես նաև գործադիր իշխանության արդյունավետության, վերահսկողության և հաշվետվողականության հիմնախնդիրները։ Հետազոտությունը կարևոր նշանակություն ունի Հայաստանի պետական կառավարման համակարգի առանձնահատկությունները հասկանալու համար, քանի որ ներկայացնում է այն իրավական մեխանիզմները, որոնց միջոցով իրականացվում է պետական քաղաքականությունը և ապահովվում սահմանադրական կարգի պահպանումը։

Մշակույթ

Աշխատությունը նվիրված է նորագույն ժամանակաշրջանում հայկական գրավոր մշակույթի և գրության պատմության ուսումնասիրությանը՝ ներկայացնելով դրա զարգացման հիմնական փուլերը, առանձնահատկություններն ու պատմամշակութային նշանակությունը։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են հայկական գրի կիրառության և զարգացման գործընթացները նոր և նորագույն պատմական պայմաններում, ինչպես նաև այն հասարակական, քաղաքական, կրթական և մշակութային փոփոխությունները, որոնք ազդեցություն են ունեցել գրավոր մշակույթի պահպանման ու տարածման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հայկական գրի՝ որպես ազգային ինքնության, մշակութային ժառանգության և պատմական հիշողության պահպանման կարևոր գործոնի նշանակությանը։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ գրական ու կրթական միջավայրերի զարգացմանը, հայկական տպագրության և հրատարակչական գործունեության ընդլայնմանը, դպրոցներում ու մշակութային հաստատություններում գրի տարածմանը, ինչպես նաև տարբեր ժամանակաշրջաններում դրա գործածության առանձնահատկություններին։ Քննարկվում են նաև լեզվական և ուղղագրական փոփոխությունների, գրային համակարգի կիրառության, ձեռագրային և տպագիր ժառանգության փոխհարաբերության հարցերը։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս հայկական գրավոր մշակույթը դիտարկել ոչ միայն որպես լեզվական հաղորդակցության միջոց, այլև որպես ազգային մշակույթի շարունակականության ապահովման կարևոր բաղադրիչ, որի միջոցով պահպանվել և փոխանցվել են պատմական, գրական, գիտական և հոգևոր արժեքներ։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել հայագետներին, լեզվաբաններին, գրականագետներին, պատմաբաններին և հայկական մշակույթի պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ներկայացնում է նորագույն ժամանակներում հայկական գրի զարգացման և կիրառության պատմական ընթացքը՝ ընդգծելով դրա կենսունակությունը, մշակութային նշանակությունը և ազգային ինքնության պահպանման գործում ունեցած կարևոր դերը։

Lեզվաբանություն

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է Լյուդվիգ Վիտգենշտայնի «լեզվական խաղերի» գաղափարին՝ այն դիտարկելով որպես լեզվագործաբանական կաղապարների տեսական հիմք, որը բացահայտում է լեզվի գործածության բազմազանությունը սոցիալական և հաղորդակցական համատեքստերում։ Նյութում վերլուծվում է այն հիմնարար միտքը, որ լեզվի իմաստը չի սահմանվում միայն բառերի կամ նախադասությունների ներքին կառուցվածքով, այլ ձևավորվում է դրանց գործածության կոնկրետ իրավիճակներում՝ «կյանքի ձևերի» շրջանակում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում լեզվական խաղերի բազմազանությանը՝ հրամաններ, հարցեր, նկարագրություններ, խոստումներ և այլ խոսքային գործողություններ, որոնք գործում են որպես տարբեր գործառական կաղապարներ՝ պայմանավորված սոցիալական կանոններով և համատեքստով։ Քննարկվում է նաև լեզվագործաբանական մոտեցումների հետ կապը՝ հատկապես խոսքային ակտերի տեսության և պրագմատիկայի զարգացումների համատեքստում, որտեղ լեզուն դիտարկվում է որպես գործողություն կատարելու միջոց։ Ուսումնասիրությունը ընդգծում է, որ Վիտգենշտայնի լեզվական խաղերի գաղափարը թույլ է տալիս վերաիմաստավորել լեզվի կառուցվածքն ու գործառույթը՝ այն դիտարկելով ոչ թե որպես փակ համակարգ, այլ որպես դինամիկ, սոցիալապես պայմանավորված և կիրառական բազմաշերտ երևույթ։

Պատմություն

Աշխատությունը պատմագիտական բնույթի ուսումնասիրություն է, որը նվիրված է հայկական պետականության և հայ ժողովրդի պատմական անցյալի համակարգված ներկայացմանը՝ հին և միջնադարյան պատմության վերաբերյալ հեղինակներին հասանելի աղբյուրների ու պատմագրական պատկերացումների հիման վրա։ Բովանդակության առանցքում հայկական թագավորությունների առաջացման, զարգացման, քաղաքական հարաբերությունների, իշխանական համակարգերի և հարևան պետությունների հետ փոխհարաբերությունների պատմությունն է։ Պատմական իրադարձությունները ներկայացվում են ժամանակագրական հաջորդականությամբ՝ փորձելով ամբողջական պատկեր ստեղծել Հայաստանի քաղաքական պատմության հիմնական փուլերի վերաբերյալ։ Ուշադրություն է հատկացվում հայկական պետական կազմավորումների իշխանական կառուցվածքին, թագավորական տոհմերին, գահակալական հաջորդականությանը, պատերազմներին, դիվանագիտական հարաբերություններին և երկրի ներքին քաղաքական զարգացումներին։ Կարևոր տեղ են զբաղեցնում Հայաստանի և տարածաշրջանային խոշոր տերությունների փոխհարաբերությունները, որոնց համատեքստում ներկայացվում են հայկական պետականության պահպանման, վերականգնման կամ քաղաքական դիրքի փոփոխության տարբեր ժամանակաշրջաններ։ Աշխատությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում ոչ միայն իր հաղորդած պատմական նյութով, այլև որպես պատմագրական հուշարձան, քանի որ արտացոլում է այն ժամանակաշրջանի գիտական միջավայրում Հայաստանի պատմության ընկալման և շարադրման առանձնահատկությունները։ Հեղինակների կողմից օգտագործված տեղեկությունների քննությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու, թե ինչպիսի պատմական աղբյուրներ և նախորդ աշխատություններ էին հասանելի նրանց և ինչպես էին այդ նյութերը համադրվում միասնական պատմական շարադրանքի մեջ։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի հայկական և օտար պատմագրական ավանդույթների հնարավոր փոխազդեցության ուսումնասիրությունը, ինչպես նաև հայոց պատմության առանձին դրվագների մեկնաբանման եղանակների համեմատությունը հետագա պատմագիտական մոտեցումների հետ։ Աղբյուրագիտական տեսանկյունից կարևոր է տարբերակել աշխատության մեջ ներկայացված պատմական տեղեկությունները և հեղինակների սեփական մեկնաբանությունները՝ հաշվի առնելով այն ժամանակաշրջանի պատմագիտության մեթոդաբանական առանձնահատկությունները։ Նյութը կարող է օգտակար լինել նաև Հայաստանի պատմության վերաբերյալ ռուսալեզու պատմագրության ձևավորման և զարգացման ուսումնասիրության համար։ Այն հնարավորություն է տալիս հետևելու, թե ինչպես էին հայկական պետականության պատմությունը, քաղաքական ավանդույթները և տարածաշրջանային հարաբերությունները ներկայացվում ավելի վաղ պատմագիտական գրականության մեջ։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել հայագետների, պատմաբանների և աղբյուրագետների համար՝ միաժամանակ ծառայելով որպես նյութ հայոց պատմության պատմագրության, հայկական պետականության վերաբերյալ պատկերացումների զարգացման և պատմագիտական գիտելիքի տարածման ուղիների ուսումնասիրության համար։