Գյուղատնտեսություն (1978, Ապրիլ, թիվ 4)

Մենեջմենթ

Գիրքը ուսումնասիրում է կառավարման ապարատի բյուրոկրատացման գործընթացը՝ բացահայտելով պետական և կազմակերպական կառույցներում վարչական համակարգերի ձևավորման, զարգացման և արդյունավետության վրա դրանց ազդեցության հիմնական օրինաչափությունները։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են բյուրոկրատիայի էությունը, դրա պատմական ձևավորումը և Մաքս Վեբերի դասական մոտեցումները, ինչպես նաև ժամանակակից վարչական համակարգերում բյուրոկրատական մեխանիզմների դերը։ Հեղինակը քննարկում է կառավարման ապարատի աճի, որոշումների ընդունման բարդացման, վարչական ընթացակարգերի բազմացման և ձևականացման խնդիրները, որոնք կարող են ազդել կառավարման արդյունավետության և ճկունության վրա։ Գրքում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բյուրոկրատացման դրական և բացասական կողմերին՝ վերահսկողության ապահովում, կարգապահություն և կայունություն մի կողմից, իսկ մյուս կողմից՝ դանդաղություն, անարդյունավետություն և նորարարության սահմանափակում։ Ներկայացվում են նաև պետական կառավարման բարեփոխումների, ապակենտրոնացման, թվայնացման և կառավարման արդիականացման ուղիները՝ որպես բյուրոկրատական համակարգի կատարելագործման միջոցներ։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս խորքային պատկերացում կազմել վարչական համակարգերի աշխատանքի և բյուրոկրատացման ազդեցության վերաբերյալ՝ օգտակար լինելով պետական կառավարման, մենեջմենթի և սոցիալական գիտությունների ոլորտների մասնագետների համար։

Lեզվաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է հնդեվրոպական նախալեզվի հնչյունական հերթագայությունների համակարգի և դրանց՝ հին հայերենում պահպանված ու պատմականորեն վերափոխված դրսևորումների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում հնդեվրոպական լեզուների պատմահամեմատական քննության համար կարևոր հնչյունափոխական օրինաչափություններն են, հատկապես արմատի և ձևաբանական տարրերի տարբերակներում ձայնավորների ու առանձին հնչյունական բաղադրիչների կանոնավոր փոփոխությունները։ Քննության են առնվում հնդեվրոպական աբլաուտի հիմնական աստիճանները, դրանց առաջացման և գործառության առանձնահատկությունները, ինչպես նաև բառերի ու քերականական ձևերի կազմության մեջ ունեցած նշանակությունը։ Հին հայերենի նյութը դիտարկվում է հնդեվրոպական նախալեզվից հայերենի ինքնուրույն զարգացման ճանապարհին տեղի ունեցած պատմական հնչյունափոխությունների համատեքստում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն բառային և ձևաբանական կառուցվածքներին, որոնցում հնարավոր է բացահայտել նախալեզվային հերթագայությունների հետքերը՝ դրանք համադրելով հնդեվրոպական այլ լեզուներում պահպանված համապատասխան ձևերի հետ։ Պատմահամեմատական մեթոդի կիրառումը հնարավորություն է տալիս վերականգնելու հնչյունական ավելի վաղ վիճակներ, պարզաբանելու արտաքինից տարբեր ձևերի ծագումնաբանական կապերը և տարբերակելու կանոնավոր պատմական զարգացումները հետագա լեզվական փոփոխություններից։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է նաև հնչյունական և ձևաբանական գործընթացների փոխազդեցությունը, քանի որ հնդեվրոպական հերթագայությունները հաճախ կապված են եղել բառափոխության, բառակազմության և քերականական նշանակությունների արտահայտման հետ։ Հին հայերենի տվյալների ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել ինչպես առանձին բառերի ստուգաբանության ճշգրտմանը, այնպես էլ հայերենի պատմական հնչյունաբանության ընդհանուր օրինաչափությունների բացահայտմանը։ Զուգադրական նյութի միջոցով հնարավոր է գնահատել, թե նախալեզվային համակարգի որ հատկանիշներն են պահպանվել համեմատաբար ճանաչելի ձևով, որոնք են ենթարկվել հայերենին հատուկ հնչյունական զարգացման, և որոնք կարող են վերականգնվել միայն այլ հնդեվրոպական լեզուների տվյալների համեմատությամբ։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է պատմահամեմատական լեզվաբանության, պատմական հնչյունաբանության, ձևաբանության և ստուգաբանության մոտեցումները՝ նպաստելով հին հայերենի հնդեվրոպական ժառանգության և հայերենի պատմական զարգացման առանձնահատկությունների առավել խորքային ըմբռնմանը։

Բժշկություն

Գիրքը նվիրված է հիպերպրոլակտինեմիա ունեցող կանանց անպտղության ախտորոշման և բուժման ժամանակակից մարտավարությանը՝ ընդգրկելով խնդրի էնդոկրինոլոգիական և վերարտադրողական ասպեկտները։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են պրոլակտինի բարձրացման պատճառաբանությունը, հորմոնալ դիսբալանսի ազդեցությունը ձվազատման գործընթացի, դաշտանային ցիկլի և պտղաբերության վրա, ինչպես նաև հիվանդության կլինիկական դրսևորումները և բարդությունները։ Հեղինակը վերլուծում է ախտորոշման արդի մեթոդները՝ լաբորատոր և գործիքային հետազոտությունները, պատկերային ախտորոշման հնարավորությունները և հիվանդների անհատական գնահատման մոտեցումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բուժման ժամանակակից ռազմավարություններին՝ դեղորայքային հորմոնալ թերապիայի, դոպամինային ագոնիստների կիրառման, ինչպես նաև վերարտադրողական ֆունկցիայի վերականգնմանն ուղղված համալիր մոտեցումների արդյունավետությանը։ Գրքում քննարկվում են նաև հղիության պլանավորման, հորմոնալ վերահսկման և ռեցիդիվների կանխարգելման հարցերը՝ հիմնված կլինիկական հետազոտությունների և գործնական փորձի վրա։ Աշխատությունը նախատեսված է գինեկոլոգների, էնդոկրինոլոգների, վերարտադրողական բժշկության մասնագետների, գիտահետազոտողների, բժշկական ուսանողների և անպտղության խնդիրներով զբաղվող առողջապահական մասնագետների համար։

Այլ առարկաներ

Հրատարակությունը ներկայացնում է Հայաստանի գլխավոր գրադարանային հաստատության 2013 թվականի համար նախատեսված աշխատանքների համակարգված ծրագիրը՝ ընդգրկելով գրադարանային գործունեության հիմնական ուղղությունները, կազմակերպական առաջնահերթությունները և տարվա ընթացքում իրականացվելիք միջոցառումները։ Այն կարելի է դիտարկել որպես կառավարչական և մասնագիտական փաստաթուղթ, որի միջոցով նախանշվում են ազգային գրադարանային հավաքածուի համալրման, պահպանման, հաշվառման, մշակման և հանրությանը հասանելի դարձնելու աշխատանքները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում գրադարանային-մատենագիտական սպասարկմանը, ընթերցողների տեղեկատվական պահանջների բավարարմանը, տեղեկատու համակարգերի կատարելագործմանը և ազգային տպագիր ժառանգության վերաբերյալ տեղեկատվության տարածմանը։ Ծրագրային գործունեության շրջանակում նշանակալի ուղղություն է գրադարանային գործընթացներում ժամանակակից տեղեկատվական տեխնոլոգիաների կիրառումը, էլեկտրոնային պաշարների զարգացումը, նյութերի թվայնացումը և գրադարանային տեղեկատվության հասանելիության ընդլայնումը։ Փաստաթուղթը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու նաև գրադարանի՝ որպես ազգային գրավոր ժառանգության պահպանման կենտրոնի գործառույթների մասին, որտեղ ավանդական գրադարանային աշխատանքը զուգակցվում է թվային միջավայրի զարգացման հետ։ Ուշադրության կենտրոնում են նաև մատենագիտական աշխատանքները, գրքային և պարբերական հավաքածուների կազմակերպումը, հազվագյուտ ու արժեքավոր հրատարակությունների պահպանումը և դրանց գիտական ու մշակութային շրջանառության ապահովումը։ Ծրագիրը կարող է ներառել գիտամեթոդական, հրատարակչական, մշակութային և հանրային միջոցառումների կազմակերպման ուղղություններ, որոնք նպաստում են գրքի ու ընթերցանության հանրահռչակմանը, մասնագիտական համագործակցությանը և գրադարանի հասարակական դերի ընդլայնմանը։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի Հայաստանի գրադարանների միջև մասնագիտական ու տեղեկատվական համագործակցության զարգացումը, միասնական տեղեկատվական միջավայրի ձևավորումը և գրադարանային ծառայությունների արդիականացումը։ Տարեկան ծրագրի ուսումնասիրությունը կարևոր սկզբնաղբյուր է նաև հաստատության գործունեության պատմության հետազոտման համար, քանի որ այն արտացոլում է տվյալ ժամանակաշրջանում գրադարանային ոլորտում սահմանված նպատակները, առաջնահերթությունները և զարգացման ուղղությունները։ Ընդհանուր առմամբ հրատարակությունը ներկայացնում է գրադարանի մեկ տարվա գործունեության կազմակերպման ամբողջական շրջանակը՝ համադրելով ազգային գրավոր ժառանգության պահպանումը, մատենագիտական աշխատանքը, ընթերցողական սպասարկումը, թվային տեխնոլոգիաների զարգացումը և մշակութային-կրթական գործունեությունը։

Այլ առարկաներ

Գիտամեթոդական պարբերականի այս թողարկումը ներկայացնում է գրադարանային և հարակից ոլորտների արդի խնդիրներին, զարգացման միտումներին և մասնագիտական փորձին նվիրված հոդվածների, գրախոսությունների ու հաղորդումների ժողովածու։ Այն նախատեսված է գրադարանագիտության, մատենագիտության, թանգարանագիտության և հումանիտար գիտությունների ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։ Համարում ընդգրկված նյութերի թեմատիկ շրջանակը ներառում է գրադարանային կառավարումն ու ծառայությունները, թվային բովանդակության կառավարումը, մշակութային ժառանգության պահպանությունն ու հանրահռչակումը, ինչպես նաև Սփյուռքի տպագիր ժառանգության պահպանման և ներկայացման խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ժամանակակից գրադարանների գործառույթների ընդլայնմանը և դրանց՝ որպես տեղեկատվական, կրթական ու մշակութային կենտրոնների դերի վերաիմաստավորմանը։ Ներկայացված ուսումնասիրությունները հնարավորություն են տալիս դիտարկելու գրադարանային գործունեության կազմակերպման նոր մոտեցումները, տեղեկատվական տեխնոլոգիաների կիրառման հնարավորությունները և թվային միջավայրում մշակութային ու գրավոր ժառանգության հասանելիության ապահովման խնդիրները։ Կարևորվում է նաև գրադարանների մասնագիտական կառավարման կատարելագործումը, ծառայությունների զարգացումը և ընթերցողների տարբեր խմբերի տեղեկատվական պահանջներին համապատասխան նոր գործիքների ու մեթոդների կիրառումը։ Ժառանգության պահպանությանը վերաբերող նյութերը նպաստում են տպագիր և այլ մշակութային արժեքների պահպանության, ուսումնասիրման, թվայնացման և հանրայնացման վերաբերյալ մասնագիտական գիտելիքի տարածմանը։ Սփյուռքի տպագիր ժառանգության վերաբերյալ ուսումնասիրությունները հնարավորություն են տալիս գրադարանային գործունեությունը դիտարկել նաև համահայկական մշակութային հիշողության պահպանման համատեքստում։ Հանդեսը կարևոր դեր է կատարում մասնագիտական փորձի և գիտական արդյունքների փոխանակման գործում՝ միավորելով տեսական ուսումնասիրություններն ու գրադարանային աշխատանքի գործնական փորձը։ Այս թողարկումը ներառում է ընդհանուր առմամբ 14 հոդված, գրախոսություն և հաղորդում՝ ներկայացնելով ոլորտային հարցերի բազմակողմանի քննարկում։ Ընդհանուր առմամբ հրատարակությունը ծառայում է որպես մասնագիտական հաղորդակցության և գիտամեթոդական գիտելիքի տարածման հարթակ՝ նպաստելով գրադարանային-տեղեկատվական ոլորտի զարգացմանը, նորարարական մոտեցումների քննարկմանը և մշակութային ժառանգության պահպանման ու հանրահռչակման ժամանակակից մեթոդների ներկայացմանը։

Կենսաբանություն

Այս գիտական ատենախոսությունը նվիրված է առաջին հոգոտիկ դրվագ ունեցող հիվանդների մոտ նեյրոէնդոկրին համակարգի խանգարումների պաթոֆիզիոլոգիական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Աշխատանքը պաշտպանվել է կենսաբանական գիտությունների թեկնածուի գիտական աստիճանի համար՝ «Մարդու և կենդանիների ֆիզիոլոգիա» մասնագիտությամբ, ՀՀ ԳԱԱ Լ. Ա. Օրբելու անվան ֆիզիոլոգիայի ինստիտուտում և հրապարակվել է Երևանում 2018 թվականին։ Ուսումնասիրության հիմնական խնդիրը հոգոտիկ առաջին դրվագի ընթացքում հոգեկան վիճակի և նեյրոէնդոկրին կարգավորման միջև փոխկապակցվածության բացահայտումն է։ Հոգոտիկ վիճակների ձևավորման մեխանիզմները բազմագործոն են և ներառում են նյարդային, հորմոնալ, սթրեսային և նյութափոխանակային գործընթացների փոխազդեցություն։ Այդ համատեքստում նեյրոէնդոկրին համակարգի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի խորությամբ հասկանալու օրգանիզմի հարմարվողական արձագանքները հոգեկան խանգարման սկզբնական փուլում։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է հիպոթալամուս-հիպոֆիզ-մակերիկամներ առանցքի գործունեության ուսումնասիրությունը։ Այս համակարգը կարևոր դեր ունի սթրեսային արձագանքի, հորմոնալ հավասարակշռության և օրգանիզմի հարմարվողական մեխանիզմների կարգավորման մեջ։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվել են, մասնավորապես, կորտիզոլի և դեհիդրոէպիանդրոստերոն սուլֆատի մակարդակները առաջին հոգոտիկ դրվագ ունեցող հիվանդների մոտ։ Հետագա աշխատանքներից մեկում նույն հետազոտական խմբի կողմից այդ հորմոնների ցուցանիշները դիտարկվել են նաև օլանզապինով հակահոգոտիկ բուժման ընթացքում, ինչը ցույց է տվել հիպոթալամուս-հիպոֆիզ-մակերիկամներ առանցքի ներգրավվածությունը ինչպես պաթոֆիզիոլոգիական, այնպես էլ բուժական գործընթացներում։ Աշխատանքի նշանակալի կողմերից է նեյրոէնդոկրին փոփոխությունների և հոգոպաթոլոգիական ախտանշանների միջև կապերի ուսումնասիրությունը։ Առաջին հոգոտիկ դրվագը հաճախ ուղեկցվում է տարբեր ծանրության հոգեկան ախտանշաններով, և հորմոնալ կարգավորման փոփոխությունները կարող են դիտարկվել որպես այդ վիճակի կենսաբանական ուղեկցող գործոններ կամ հնարավոր պաթոֆիզիոլոգիական մեխանիզմների բաղադրիչներ։ Այսպիսի մոտեցումը հնարավորություն է տալիս հոգոտիկ խանգարումը դիտարկել ոչ միայն հոգեբուժական ախտանշանների ամբողջության, այլև օրգանիզմի տարբեր կարգավորող համակարգերի փոխազդեցության տեսանկյունից։ Հետազոտության կարևորությունը պայմանավորված է նաև այն հանգամանքով, որ առաջին հոգոտիկ դրվագը հիվանդության զարգացման վաղ փուլ է, երբ նեյրոէնդոկրին փոփոխությունների ուսումնասիրությունը կարող է արժեքավոր տվյալներ տրամադրել հետագա ընթացքի և բուժման արձագանքի վերաբերյալ։ Հորմոնալ ցուցանիշների դինամիկ դիտարկումը կարող է հնարավորություն տալ գնահատելու, թե ինչպես են դրանք փոխվում հիվանդության և բուժման ընթացքում։ Այդպիսի մոտեցման միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել նաև որոշ կենսաբանական ցուցանիշների՝ բուժման արդյունավետության հնարավոր կանխատեսիչ նշանակությունը։ Նեյրոէնդոկրին համակարգի ուսումնասիրության մեջ առանձնահատուկ նշանակություն ունի կորտիզոլը, որը սթրեսային արձագանքի կարևոր հորմոն է։ Ժամանակակից հետազոտություններում հիպոթալամուս-հիպոֆիզ-մակերիկամներ առանցքի գործունեության փոփոխությունները դիտարկվում են տարբեր հոգեկան խանգարումների պաթոգենեզի համատեքստում, իսկ կորտիզոլի փոփոխությունները կարող են կապված լինել որոշ հոգոտիկ և աֆեկտիվ ախտանշանների հետ։ Այս պատճառով աշխատանքի թեման միավորում է ֆիզիոլոգիական և հոգեբուժական ուսումնասիրության ուղղությունները։ Հետազոտության մեջ կարող է կարևորվել նաև սեռային գործոնի ազդեցությունը նեյրոէնդոկրին ցուցանիշների վրա։ Հորմոնալ համակարգերի գործունեությունը տարբեր սեռերի մոտ կարող է ունենալ առանձնահատկություններ, ուստի առաջին հոգոտիկ դրվագի ժամանակ արձանագրվող փոփոխությունների վերլուծությունը սեռային բաժանմամբ կարող է լրացուցիչ տեղեկություն տալ հիվանդության կենսաբանական մեխանիզմների մասին։ Նման մոտեցումը հնարավորություն է տալիս խուսափել ընդհանուր միջին ցուցանիշներով պայմանավորված տարբերությունների կորստից և ավելի մանրամասն գնահատել հիվանդների ենթախմբերի առանձնահատկությունները։ Աշխատության գործնական նշանակության կարևոր բաղադրիչ կարող է լինել նեյրոէնդոկրին ցուցանիշների օգտագործումը բուժման ընթացքի գնահատման համար։ Եթե որոշ հորմոնալ փոփոխություններ կապված են հիվանդության ծանրության կամ բուժման արդյունավետության հետ, դրանք կարող են դիտարկվել որպես լրացուցիչ կենսաբանական ցուցիչներ։ Հետազոտական տվյալները կարող են նպաստել առաջին հոգոտիկ դրվագի ժամանակ բուժական գործընթացների ավելի խոր ընկալմանը և ապագայում ավելի անհատականացված մոտեցումների մշակմանը։ Միաժամանակ նման կենսաբանական ցուցանիշները պետք է դիտարկել որպես համալիր գնահատման բաղադրիչ, այլ ոչ թե որպես ինքնուրույն ախտորոշիչ չափանիշ։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ուսումնասիրում է առաջին հոգոտիկ դրվագի ժամանակ առաջացող նեյրոէնդոկրին փոփոխությունների ֆիզիոլոգիական և պաթոֆիզիոլոգիական նշանակությունը՝ ուշադրություն դարձնելով հորմոնալ կարգավորման, սթրեսային համակարգերի, հոգոպաթոլոգիական ախտանշանների և հակահոգոտիկ բուժման միջև փոխկապակցվածությանը։ Այն արժեքավոր է նեյրոէնդոկրինոլոգիայի, պաթոֆիզիոլոգիայի և հոգեբուժության սահմանագծում իրականացվող հետազոտությունների համար և կարող է հետաքրքրել ֆիզիոլոգներին, հոգեբույժներին, նյարդաբաններին, բժշկական հետազոտողներին, կենսաբաններին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։