Հակաճգնաժամային միջոցառումները և դրանց արդյունավետության բարձրացման ուղիները ՀՀ-ում

Պատմություն

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է արևմտահայ քաղաքական մտքի զարգացմանը 1912-1923 թվականների ընթացքում՝ ընդգծելով այն գաղափարական, կազմակերպչական և պատմաքաղաքական գործընթացները, որոնք ձևավորել են արևմտահայ հասարակության քաղաքական ինքնագիտակցությունը Օսմանյան կայսրության վերջին տարիներին և Առաջին համաշխարհային պատերազմի ու դրա հաջորդած հետպատերազմյան շրջանի պայմաններում։ Դիտարկվում են արևմտահայ քաղաքական կուսակցությունների և մտավորական շրջանակների գործունեությունը, նրանց դիրքորոշումները ազգային ինքնորոշման, բարեփոխումների, ինքնավարության կամ անկախության գաղափարների շուրջ, ինչպես նաև այդ գաղափարների տարածման մեխանիզմները մամուլի, կրթական և հասարակական կառույցների միջոցով։ Աշխատանքում վերլուծվում է 1915 թվականի Հայոց ցեղասպանության ազդեցությունը արևմտահայ քաղաքական մտքի վրա՝ որպես կտրուկ շրջադարձային իրադարձություն, որը փոխեց քաղաքական նպատակադրումները՝ տեղափոխելով շեշտադրումը գոյատևման, փախստականության և սփյուռքի ձևավորման խնդիրների վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում 1918-1920 թվականների միջազգային դիվանագիտական գործընթացներին, Սևրի պայմանագրի շուրջ քննարկումներին և հայկական պետականության վերականգնման փորձերին, ինչպես նաև դրանց ձախողման հետևանքներին։ Քննարկվում է նաև 1920-1923 թվականների ընթացքում սփյուռքահայ քաղաքական մտքի ձևավորումը՝ նոր իրականություններին հարմարվելու և ազգային ինքնության պահպանման ռազմավարությունների մշակման համատեքստում։ Ընդգծվում է, որ այս ժամանակահատվածը վճռորոշ էր արևմտահայ քաղաքական մտքի վերափոխման համար՝ անցում կատարելով օսմանյան ներսում բարեփոխական պահանջներից դեպի սփյուռքահայ քաղաքական ինքնակազմակերպման նոր մոդելներ։

Գրականություն

Հայ նոր գրականության պատմություն-ը գրականագիտական հիմնարար ուսումնասիրություն է, որը ներկայացնում է հայ նոր գրականության ձևավորման և զարգացման ընթացքը՝ սկսած 18-րդ դարի վերջից և հատկապես 19-րդ դարից մինչև ժամանակակից շրջանը՝ ընդգրկելով գրականության գաղափարական, լեզվական և գեղարվեստական հիմնական փոխակերպումները, աշխատությունում վերլուծվում են նոր գրական շարժումների առաջացումը, գրական լեզվի կայացումը, արևելահայ և արևմտահայ գրական ավանդույթների զարգացումը, ինչպես նաև սփյուռքահայ գրականության ձևավորումը, հատուկ ուշադրություն է դարձվում ռեալիզմի, ռոմանտիզմի, սիմվոլիզմի և հետագա արդի ուղղությունների ազդեցությանը հայ գրական մտածողության վրա, միաժամանակ դիտարկվում է գրականության կապը ազգային-ազատագրական շարժումների, հասարակական փոփոխությունների և պատմական իրադարձությունների հետ, աշխատությունը ընդգծում է նաև նշանավոր գրողների ստեղծագործական ժառանգությունը և նրանց դերը նոր գրական լեզվի և ազգային ինքնագիտակցության ձևավորման գործում, ցույց տալով, որ հայ նոր գրականությունը եղել է ոչ միայն գեղարվեստական, այլ նաև գաղափարական և հասարակական գործընթացների կարևոր արտահայտություն։

Այլ առարկաներ

Այս ինֆորմացիոն ցուցիչը ներկայացնում է հասարակական-քաղաքական գիտությունների ոլորտում նոր լույս տեսած գրքերի համակարգված մատենագիտական ցանկը՝ նպատակ ունենալով ապահովել ընթերցողների, հետազոտողների և ուսանողների արագ կողմնորոշումը արդի գիտական և վերլուծական գրականության մեջ։ Այն ընդգրկում է քաղաքական գիտության, սոցիոլոգիայի, պատմության, տնտեսագիտության, իրավագիտության, միջազգային հարաբերությունների և հարակից այլ ուղղությունների հրատարակություններ, որոնք արտացոլում են հասարակական գործընթացների ուսումնասիրության ժամանակակից մոտեցումները և տեսական զարգացումները։ Ցուցիչը կազմվում է գրադարանային նոր ստացումների և հրատարակչական տվյալների հիման վրա՝ ապահովելով տեղեկատվության համակարգված ներկայացում և մատչելիություն մասնագիտական շրջանակների համար։ Այն ծառայում է որպես կարևոր տեղեկատվական գործիք գիտական հետազոտությունների, ուսումնական գործընթացի և վերլուծական աշխատանքի համար՝ օգնելով հետևել ոլորտի նոր գրականությանը, գնահատել դրա գիտական արժեքը և կիրառելիությունը հասարակական-քաղաքական երևույթների ուսումնասիրության մեջ։

Կրոն

Քվաքերները (անգլ.՝ Quakers) բողոքականության (Բողոքականություն) շրջանակում ձևավորված քրիստոնեական շարժում են, որը ծագել է 17-րդ դարում Անգլիայում՝ Ռեֆորմացիայի հետագա զարգացման փուլում։ Քվաքերական շարժման հիմնադիր համարվում է Ջորջ Ֆոքսը, ով ընդգծում էր անհատի անմիջական հոգևոր կապը Աստծո հետ՝ առանց եկեղեցական միջնորդության, ծիսական բարդ կառուցվածքի կամ հիերարխիկ իշխանության անհրաժեշտության։ Քվաքերների հիմնական գաղափարախոսությունը հիմնված է «ներքին լույսի» (Inner Light) ուսմունքի վրա, ըստ որի յուրաքանչյուր մարդ իր ներսում կրում է աստվածային ճշմարտության անմիջական ընկալման կարողություն։ Այդ պատճառով նրանք հրաժարվում են հոգևոր իշխանության կենտրոնացված ձևերից, բարդ ծեսերից և արտաքին արարողակարգերից՝ կարևորելով անձնական հավատքը, լռությունը և ներքին խորհրդածությունը որպես պաշտամունքի հիմնական ձևեր։ Քվաքերական համայնքները պատմականորեն առանձնացել են նաև իրենց խաղաղասիրական դիրքորոշմամբ՝ մերժելով բռնությունը և պատերազմը, ինչպես նաև ակտիվորեն մասնակցելով սոցիալական արդարության շարժումներին՝ ներառյալ ստրկության վերացման պայքարը, կրթության զարգացումը և մարդու իրավունքների պաշտպանությունը։ Նրանց հասարակական գործունեությունը հաճախ ուղեկցվել է բարեգործական նախաձեռնություններով և կրթական հաստատությունների ստեղծմամբ։ Քվաքերները չունեն ավանդական հոգևորականություն կամ պաշտոնական եկեղեցական կառուցվածք․ նրանց համայնքային կյանքը կազմակերպվում է հավասարության սկզբունքով, որտեղ յուրաքանչյուր անդամ կարող է մասնակցել քննարկումներին և հոգևոր հավաքներին։

Գրականություն

Մկրտիչ Պեշիկթաշլյան Սույն ուսումնասիրությունը նվիրված է Մկրտիչ Պեշիկթաշլյանի կյանքին և ստեղծագործական ժառանգությանը՝ ընդգծելով նրա դերը 19-րդ դարի հայ գրականության զարգացման և ազգային-ռոմանտիկական ուղղության ձևավորման գործընթացում։ Աշխատությունը վերլուծում է նրա կենսագրական ուղին, կրթական և մշակութային միջավայրը, ինչպես նաև այն հասարակական ու գաղափարական ազդակները, որոնք ձևավորել են նրա գրական աշխարհայացքը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նրա բանաստեղծական ստեղծագործություններին, որոնցում արտահայտվում են հայրենասիրական զգացումները, ազատության գաղափարը, մարդկային ներաշխարհի խորքային ընկալումները և ազգային ինքնության վերարժևորման ձգտումը։ Ուսումնասիրությունը նաև դիտարկում է Պեշիկթաշլյանի լեզվական ոճի առանձնահատկությունները, պատկերավորման համակարգը և արևմտահայ գրական ավանդույթների հետ նրա կապը՝ ցույց տալով նրա ազդեցությունը հետագա սերունդների գրողների վրա։ Աշխատությունը կարևոր է հայ գրականագիտության համար՝ նպաստելով 19-րդ դարի արևմտահայ գրական գործընթացների և ազգային-մշակութային շարժումների խորքային ուսումնասիրությանը։

Տնտեսագիտություն

Գիրքը ուսումնասիրում է ավիացիոն ոլորտում չվերթների շահութաբերության հաշվարկման մեթոդաբանությունը՝ ներկայացնելով ավիաընկերությունների տնտեսական արդյունավետության գնահատման հիմնական սկզբունքները։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են չվերթի եկամուտների և ծախսերի կառուցվածքը, ուղևորափոխադրումների և բեռնափոխադրումների եկամտաբերության ձևավորման գործոնները, ինչպես նաև ինքնարժեքի հաշվարկման առանձնահատկությունները։ Հեղինակը մանրամասն անդրադառնում է ծախսերի տեսակներին՝ վառելիք, անձնակազմ, օդանավի սպասարկում, օդանավակայանային վճարներ և լոգիստիկ ծախսեր, ինչպես նաև դրանց ազդեցությանը ընդհանուր շահութաբերության վրա։ Գրքում քննարկվում են նաև բեռնվածության գործակիցի (load factor), տոմսերի գնագոյացման, երթուղիների օպտիմալացման և շուկայի պահանջարկի գնահատման մեթոդները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ավիացիոն ոլորտում կառավարման որոշումների տնտեսական հիմնավորմանը, ռիսկերի գնահատմանը և մրցակցային միջավայրի ազդեցությանը շահութաբերության վրա։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս ձևավորել ամբողջական պատկերացում չվերթների շահութաբերության հաշվարկի վերաբերյալ՝ օգտակար լինելով ավիացիոն տնտեսագետների, ֆինանսիստների, լոգիստիկայի մասնագետների և ուսանողների համար։