Հարկաբյուջետային և դրամավարկային քաղաքականությունների կոորդինացման հիմնախնդիրները Հայաստանի Հանրապետությունում

Տնտեսագիտություն

Տնտեսագիտական և արդյունաբերական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության մետալուրգիական արդյունաբերության կայուն զարգացման հետ կապված հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում ոլորտի արտադրական ներուժը, հումքային ապահովվածությունը, տեխնոլոգիական զարգացման պայմանները և տնտեսական արդյունավետության բարձրացման հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում արտադրական ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործմանը, տեխնիկական վերազինմանը, ներդրումային գործընթացներին և մետալուրգիական ձեռնարկությունների մրցունակության ապահովմանը։ Վերլուծվում են արտադրության զարգացման վրա ազդող տնտեսական, տեխնոլոգիական, բնապահպանական և կազմակերպական գործոնները, ինչպես նաև դրանց փոխկապակցվածությունը երկարաժամկետ զարգացման նպատակների հետ։ Քննարկվում են բնական ռեսուրսների ռացիոնալ օգտագործման, արտադրական թափոնների նվազեցման և վերամշակման, էներգաարդյունավետության բարձրացման ու շրջակա միջավայրի վրա արդյունաբերական ազդեցության սահմանափակման հնարավոր ուղղությունները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս համակարգված գնահատելու ոլորտի կայուն զարգացման նախադրյալներն ու խոչընդոտները և դիտարկելու արտադրության տնտեսական ու բնապահպանական արդյունավետության համադրման մոտեցումները։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել արդյունաբերության տնտեսագիտության, մետալուրգիայի, կայուն զարգացման և արդյունաբերական կառավարման ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Տեխնոլոգիա

Աշխատությունը նվիրված է բետոնով լցված պողպատե խողովակների կրողունակության ուսումնասիրությանը՝ հաշվի առնելով բետոնի սողքի երևույթը և դրա ազդեցությունը կոնստրուկցիայի երկարաժամկետ աշխատանքի վրա։ Ուսումնասիրության հիմնական նպատակն է բացահայտել պողպատե պատյանի և բետոնե միջուկի համատեղ աշխատանքի առանձնահատկությունները, գնահատել ժամանակի ընթացքում նյութերի դեֆորմացիաների փոփոխությունը և որոշել այդ գործընթացների ազդեցությունը տարրի ամրության, կոշտության ու կայունության վրա։ Աշխատության մեջ դիտարկվում են բետոնով լցված պողպատե խողովակների կառուցվածքային և մեխանիկական հատկությունները, դրանց աշխատանքի սկզբունքը տարբեր տեսակի բեռնվածքների պայմաններում, ինչպես նաև պողպատի և բետոնի միջև առաջացող փոխազդեցությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բետոնի սողքին՝ որպես երկարատև բեռնավորման հետևանքով առաջացող դեֆորմացիոն գործընթացի, որը կարող է հանգեցնել լարումների վերաբաշխման և համակարգի ընդհանուր աշխատանքի փոփոխության։ Քննարկվում են սողքի ազդեցությունը հաշվի առնելու տեսական մոտեցումները, հաշվարկային մոդելները և այն հիմնական գործոնները, որոնք պայմանավորում են կոնստրուկցիայի երկարաժամկետ վարքը՝ բետոնի հատկությունները, բեռնավորման տևողությունը, խողովակի երկրաչափական բնութագրերը, պողպատի և բետոնի մեխանիկական ցուցանիշները, ինչպես նաև շրջակա միջավայրի պայմանները։ Ուսումնասիրության շրջանակում վերլուծվում են կրողունակության որոշման մեթոդները և գնահատվում է տարբեր հաշվարկային մոտեցումների կիրառելիությունը բետոնով լցված պողպատե խողովակների համար։ Հատուկ կարևորություն ունի տեսական և փորձարարական արդյունքների համադրումը, որի միջոցով հնարավոր է ավելի ճշգրիտ գնահատել տարրերի իրական աշխատանքը և պարզել սողքի հաշվառման ազդեցությունը վերջնական հաշվարկային արդյունքների վրա։ Ստացված եզրահանգումները կարող են նպաստել նմանատիպ կոմպոզիտային կոնստրուկցիաների նախագծման մեթոդների կատարելագործմանը, նյութերի արդյունավետ օգտագործմանը և շենքերի ու ինժեներական կառույցների հուսալիության բարձրացմանը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել շինարարական մեխանիկայի, շինարարական կոնստրուկցիաների նախագծման և նյութերի դիմադրության ոլորտների մասնագետներին, հետազոտողներին, ճարտարագետներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Իրավաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է քաղաքացիական դատավարության շրջանակում վերաքննիչ դատարանի լիազորությունների ուսումնասիրությանը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով դրանց իրավական բնույթին, սահմաններին, իրականացման պայմաններին և գործնական կիրառման հիմնախնդիրներին։ Հետազոտության կենտրոնում վերաքննիչ ատյանի դերն է քաղաքացիական գործերի դատական քննության համակարգում, ինչպես նաև առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտերի օրինականության և հիմնավորվածության ստուգման գործընթացը։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են վերաքննիչ վարույթի հիմնական սկզբունքները, վերաքննության առարկան, բողոքարկման ենթակա դատական ակտերի շրջանակը, վերաքննիչ բողոքի ներկայացման և քննության առանձնահատկությունները, ինչպես նաև վերաքննիչ դատարանի կողմից գործի փաստական և իրավական հանգամանքների գնահատման հնարավոր սահմանները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հարցին, թե ինչպիսի լիազորություններ պետք է ունենա վերաքննիչ դատարանը՝ դատական սխալները արդյունավետորեն ուղղելու և միաժամանակ չխախտելու դատական ատյանների իրավասությունների տարանջատման, կողմերի մրցակցության և դատավարական հավասարության սկզբունքները։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է վերաքննիչ դատարանի կողմից առաջին ատյանի դատական ակտի փոփոխման, բեկանման, նոր դատական ակտ կայացնելու կամ գործը նոր քննության ուղարկելու հնարավորությունների վերլուծությունը։ Քննարկվում են նաև նոր փաստերի և ապացույցների ներկայացման, ապացույցների վերագնահատման, դատավարական խախտումների հայտնաբերման և դրանց հետևանքների որոշման հետ կապված հարցերը։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ վերաքննիչ դատարանի լիազորությունների իրականացման ընթացքում առաջացող իրավական անորոշություններին, դատական պրակտիկայի տարաբնույթ մոտեցումներին և օրենսդրական կարգավորումների կատարելագործման անհրաժեշտությանը։ Կարևորվում է նաև վերաքննության և առաջին ատյանի քննության միջև ճիշտ հավասարակշռության ապահովումը, քանի որ վերաքննիչ վարույթը պետք է միաժամանակ ծառայի դատական սխալների շտկմանը և չվերածվի գործի ամբողջական կրկնակի քննության՝ առանց դրա համար նախատեսված դատավարական հիմքերի։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել նաև դատական պաշտպանության արդյունավետության, ողջամիտ ժամկետում գործի քննության, կողմերի իրավունքների պաշտպանության և իրավական որոշակիության ապահովման խնդիրները։ Վերաքննիչ դատարանի լիազորությունների ճիշտ սահմանումը կարևոր նշանակություն ունի քաղաքացիական արդարադատության արդյունավետության և դատական համակարգի նկատմամբ վստահության ամրապնդման համար, քանի որ այն անմիջականորեն կապված է դատական սխալների վերացման և անձի խախտված իրավունքների արդյունավետ պաշտպանության հնարավորության հետ։ Հետազոտությունը կարող է օգտակար լինել իրավաբանների, դատավորների, փաստաբանների, դատախազների, իրավագիտության դասախոսների, հետազոտողների և իրավաբանական ֆակուլտետների ուսանողների համար։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը հնարավորություն է տալիս համակողմանիորեն դիտարկել վերաքննիչ դատարանի դատավարական կարգավիճակը, բացահայտել դրա լիազորությունների կիրառման հիմնական խնդիրները և ներկայացնել դրանց իրավական ու գործնական լուծումների հնարավոր ուղղությունները՝ քաղաքացիական դատավարության արդյունավետության և արդարադատության որակի բարձրացման նպատակով։

Մաթեմատիկա

Աշխատությունը նվիրված է երիտասարդ աստղերի էվոլյուցիոն և բռնկումային որոշ բնութագրերի գնահատման մեթոդների ուսումնասիրությանը՝ կենտրոնանալով աստղերի վաղ զարգացման փուլերում տեղի ունեցող ֆիզիկական գործընթացների բացահայտման և դրանց քանակական գնահատման վրա։ Երիտասարդ աստղերը կարևոր օբյեկտներ են աստղառաջացման, աստղերի ձևավորման և վաղ էվոլյուցիայի մեխանիզմների ուսումնասիրման համար, քանի որ դրանց դիտարկվող հատկությունները կրում են ինչպես աստղի ներքին կառուցվածքի, այնպես էլ շրջակա միջավայրի հետ փոխազդեցության մասին տեղեկատվություն։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել երիտասարդ աստղերի լուսատվության, ջերմաստիճանի, գույնի, սպեկտրային առանձնահատկությունների, պայծառության փոփոխականության և այլ դիտողական պարամետրերի հիման վրա դրանց ֆիզիկական ու էվոլյուցիոն վիճակը գնահատելու եղանակները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բռնկումային երևույթներին, որոնց ընթացքում աստղի պայծառությունը կարճ ժամանակահատվածում կարող է զգալիորեն փոփոխվել՝ արտացոլելով մագնիսական ակտիվության, էներգիայի արագ արտազատման և աստղային մթնոլորտում տեղի ունեցող ֆիզիկական գործընթացների առանձնահատկությունները։ Բռնկումների ուսումնասիրության համար կարևոր են դրանց հաճախականության, տևողության, ամպլիտուդի, էներգիայի և լուսային կորի ձևի գնահատման մեթոդները, որոնք հնարավորություն են տալիս համեմատել տարբեր երիտասարդ աստղերի ակտիվության մակարդակները։ Հետազոտությունը կարող է ներառել նաև դիտողական տվյալների մշակման մեթոդներ, լուսաչափական շարքերի վերլուծություն, փոփոխականության հայտնաբերում և վիճակագրական չափանիշների կիրառմամբ աստղային բռնկումների առանձնացում այլ տեսակի պայծառության փոփոխություններից։ Էվոլյուցիոն բնութագրերի գնահատման տեսանկյունից կարող են օգտագործվել աստղի լուսատվության, ջերմաստիճանի, զանգվածի և տարիքի միջև առկա տեսական կապերը, ինչպես նաև աստղային էվոլյուցիայի մոդելները։ Դրանց համադրումը դիտողական տվյալների հետ հնարավորություն է տալիս գնահատել երիտասարդ աստղերի զարգացման փուլերը և հետևել դրանց ֆիզիկական պարամետրերի փոփոխությանը ժամանակի ընթացքում։ Կարևոր է նաև միջաստղային կլանման և շրջակա միջավայրի ազդեցության հաշվառումը, քանի որ դրանք կարող են էականորեն փոփոխել աստղի դիտվող պայծառությունն ու գույնը և, հետևաբար, ազդել ստացվող գնահատականների ճշգրտության վրա։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ տարբեր դիտողական տիրույթներում ստացված տվյալների համադրմանը, ինչը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել երիտասարդ աստղերի ակտիվության և էվոլյուցիայի մասին։ Մեթոդների համեմատական ուսումնասիրությունը կարող է բացահայտել դրանց առավելություններն ու սահմանափակումները և օգնել ընտրելու տվյալ հետազոտական խնդրին առավել համապատասխան մոտեցումները։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել աստղագետների, աստղաֆիզիկոսների, դիտողական աստղագիտությամբ զբաղվող հետազոտողների, տվյալների վերլուծաբանների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը նպատակ ունի ձևավորել երիտասարդ աստղերի էվոլյուցիոն վիճակի և բռնկումային ակտիվության գնահատման մեթոդական հիմք՝ համադրելով դիտողական տվյալների մշակումը, ֆիզիկական մոդելավորումը և վիճակագրական վերլուծությունը, ինչը կարող է նպաստել աստղառաջացման և երիտասարդ աստղերի ֆիզիկական բնույթի վերաբերյալ գիտելիքների խորացմանը։

Տեխնոլոգիա

Այս աշխատությունը նվիրված է կառուցվածքային տարրերի լարվածա-դեֆորմացիոն վիճակի ուսումնասիրությանը այն դեպքերում, երբ դրանք թուլացված են ճաքերով, անցքերով կամ այլ կառուցվածքային անընդհատության խախտումներով, որոնք զգալիորեն փոխում են նյութի մեխանիկական վարքագիծը արտաքին բեռների ազդեցության տակ։ Քննարկվում են առաձգականության և պլաստիկության տեսությունների հիման վրա ձևավորված մոդելներ, որոնք թույլ են տալիս գնահատել լարվածությունների բաշխումը և դեֆորմացիաների կենտրոնացումը թերությունների եզրային գոտիներում, որտեղ առավել հաճախ առաջանում են քայքայման և աճող ճաքերի զարգացման գործընթացներ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում լարվածության կենտրոնացման գործոններին, բեկման մեխանիկայի սկզբունքներին և այն մաթեմատիկական մոտեցումներին, որոնք կիրառվում են բարդ երկրաչափական ձև ունեցող տարրերի համար՝ ներառյալ վերլուծական, թվային և վերջավոր տարրերի մեթոդները։ Ուսումնասիրվում են նաև ճաքերի տարածման պայմանները, կրիտիկական բեռնվածության գնահատումը և կառուցվածքային հուսալիության ապահովման ինժեներական լուծումները՝ հաշվի առնելով նյութերի ոչ իդեալական վարքագիծը իրական շահագործման պայմաններում։ Աշխատությունը համադրում է տեսական հիմքերը և կիրառական հաշվարկային մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով բարձրացնել ինժեներական կառույցների անվտանգությունն ու դիմացկունությունը վնասվածքների և թերությունների առկայության պայմաններում։

Քաղաքագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է 1990-2004 թվականներին Հարավային Կովկասի միջազգային քաղաքական գործընթացներում ադրբեջանական գործոնի դերի համակողմանի քաղաքագիտական վերլուծությանը։ Ուսումնասիրության հիմքում ընկած է Խորհրդային Միության փլուզումից հետո տարածաշրջանում ձևավորված նոր աշխարհաքաղաքական իրադրությունը, երբ Հայաստանը, Ադրբեջանը և Վրաստանը ձեռք բերեցին անկախ պետականություն և սկսեցին ինքնուրույն ձևավորել իրենց արտաքին քաղաքական առաջնահերթությունները։ Այս գործընթացը տեղի էր ունենում քաղաքական անկայունության, զինված հակամարտությունների, տնտեսական ճգնաժամերի և տարածաշրջանում Ռուսաստանի ազդեցության վերափոխման պայմաններում, ինչի հետևանքով Ադրբեջանը աստիճանաբար դարձավ Հարավային Կովկասի կարևոր քաղաքական և աշխարհաքաղաքական դերակատարներից մեկը։ Աշխատության առանցքային ուղղություններից է Ադրբեջանի արտաքին քաղաքականության ձևավորման և զարգացման ուսումնասիրությունը։ Անկախության առաջին տարիներին երկրի արտաքին քաղաքականությունը զգալիորեն պայմանավորվում էր ներքաղաքական պայքարով, իշխանափոխություններով և Լեռնային Ղարաբաղի հակամարտությամբ։ Տարբեր քաղաքական ղեկավարությունների օրոք փոփոխվել են Ռուսաստանի, Թուրքիայի, Իրանի, ԱՄՆ-ի և եվրոպական պետությունների նկատմամբ հարաբերությունների առաջնահերթությունները։ 1990-ականների սկզբին նկատվում էր տարբեր արտաքին քաղաքական ուղղությունների մրցակցություն, իսկ հետագայում ձևավորվեց բազմավեկտոր քաղաքականության միտում, որի նպատակն էր պահպանել Ադրբեջանի ինքնուրույնությունը և միաժամանակ օգտագործել տարբեր արտաքին կենտրոնների հետ համագործակցության հնարավորությունները։ Հետազոտության կարևորագույն բաղադրիչը Լեռնային Ղարաբաղի հակամարտության ազդեցության ուսումնասիրությունն է Ադրբեջանի միջազգային քաղաքականության վրա։ Հակամարտությունը դարձավ Ադրբեջանի արտաքին քաղաքական օրակարգի հիմնական խնդիրներից մեկը և մեծապես պայմանավորեց երկրի հարաբերությունները հարևան պետությունների ու միջազգային կազմակերպությունների հետ։ Տարածքային ամբողջականության հարցը վերածվեց արտաքին քաղաքականության առանցքային ուղղության, իսկ միջազգային աջակցություն ստանալու և հակամարտության կարգավորման գործընթացում առավել նպաստավոր դիրք ապահովելու նպատակով Ադրբեջանը ակտիվացրեց իր դիվանագիտական գործունեությունը։ Հակամարտությունը միաժամանակ ազդեց Հայաստանի, Ադրբեջանի և Թուրքիայի հարաբերությունների վրա և դարձավ տարածաշրջանային քաղաքականության առանցքային գործոններից մեկը։ 1994 թվականի հրադադարից հետո ռազմական գործողությունների ակտիվ փուլը փոխարինվեց երկարատև բանակցային գործընթացով, որտեղ կարևոր դեր ստացավ միջազգային միջնորդությունը։ Աշխատության մեջ էական տեղ է զբաղեցնում Ռուսաստանի գործոնի ուսումնասիրությունը։ Խորհրդային ժառանգության, աշխարհագրական դիրքի և ռազմական-քաղաքական հնարավորությունների շնորհիվ Ռուսաստանը շարունակում էր պահպանել նշանակալի ազդեցություն Հարավային Կովկասում։ Ադրբեջանի քաղաքականության կարևոր խնդիրներից էր Մոսկվայի ազդեցության սահմանափակումը՝ միաժամանակ խուսափելով Ռուսաստանի հետ հարաբերությունների ամբողջական խզումից։ Այս հակասական իրավիճակը նպաստեց բազմավեկտոր արտաքին քաղաքականության ձևավորմանը, որի շրջանակում Ադրբեջանը փորձում էր հավասարակշռել Ռուսաստանի, Թուրքիայի, Իրանի և արևմտյան պետությունների հետ հարաբերությունները։ Մյուս կարևոր ուղղությունը թուրք-ադրբեջանական հարաբերությունների զարգացումն է։ Թուրքիան դարձավ Ադրբեջանի կարևոր քաղաքական, տնտեսական և ռազմավարական գործընկերներից մեկը։ Երկու երկրների համագործակցությունը զարգացավ քաղաքականության, անվտանգության, ռազմական պատրաստության, էներգետիկայի, տրանսպորտի և մշակույթի ոլորտներում։ Այդ հարաբերությունների խորացումը Ադրբեջանի համար կարևոր էր ոչ միայն արտաքին աջակցության տեսանկյունից, այլև Ռուսաստանի ազդեցությանը հակակշիռ ստեղծելու և դեպի արևմտյան շուկաներ ու հաղորդակցության ուղիներ դուրս գալու հնարավորությունների ընդլայնման առումով։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նաև Իրանի գործոնին։ Ադրբեջանի և Իրանի հարաբերությունները պայմանավորվում էին ընդհանուր սահմանով, Կասպից ծովի խնդիրներով, տնտեսական շահերով, էներգետիկ ռեսուրսներով և երկու երկրների քաղաքական առաջնահերթություններով։ Միաժամանակ Բաքվի և Թեհրանի միջև առկա էին քաղաքական և ռազմավարական տարաձայնություններ, որոնք որոշակի ժամանակահատվածներում բարդացնում էին երկկողմ հարաբերությունները։ Աշխատության կարևորագույն թեմաներից է Կասպից ծովի նավթային և գազային ռեսուրսների ազդեցությունը տարածաշրջանային քաղաքականության վրա։ 1990-ականներին Ադրբեջանի էներգետիկ ներուժը վերածվեց ոչ միայն տնտեսական, այլև աշխարհաքաղաքական կարևոր ռեսուրսի։ Արևմտյան նավթային ընկերությունների ներգրավումը, էներգետիկ նախագծերի զարգացումը և նավթի արտահանման այլընտրանքային ուղիների ձևավորման ձգտումը մեծացրին Ադրբեջանի միջազգային նշանակությունը։ Նավթային խոշոր համաձայնագրերը և հետագա խողովակաշարային նախագծերը նպաստեցին Ադրբեջանի կապերի ամրապնդմանը արևմտյան պետությունների և միջազգային ընկերությունների հետ, իսկ էներգետիկ հաղորդուղիների հարցը դարձավ տարածաշրջանային մրցակցության կարևոր բաղադրիչ։ Այս գործընթացներում էական նշանակություն ստացավ Ադրբեջան-Վրաստան-Թուրքիա համագործակցությունը, որի միջոցով ձևավորվում էր արևելք-արևմուտք էներգետիկ և տրանսպորտային ուղղություն։ Ուսումնասիրության մեջ կարող է վերլուծվել նաև Ադրբեջանի հարաբերությունների զարգացումը Վրաստանի հետ։ Երկու երկրները աստիճանաբար դարձան տարածաշրջանային տնտեսական և էներգետիկ համագործակցության կարևոր գործընկերներ։ Վրաստանի տարածքը Ադրբեջանի համար ձեռք բերեց ռազմավարական նշանակություն՝ որպես էներգակիրների և տրանսպորտային հաղորդակցության արևմտյան ուղղություն, իսկ Վրաստանի համար Ադրբեջանի էներգետիկ և տնտեսական ներուժը կարևոր գործոն էր սեփական աշխարհաքաղաքական դիրքի ամրապնդման գործում։ Այս փոխկապակցվածությունը նպաստեց տարածաշրջանային նոր համագործակցության ձևաչափերի առաջացմանը և Հարավային Կովկասում ուժերի հարաբերակցության փոփոխությանը։ Աշխատության շրջանակում կարևոր է նաև միջազգային կազմակերպությունների և արտաքին ուժերի հետ Ադրբեջանի հարաբերությունների ուսումնասիրությունը։ Անկախությունից հետո Ադրբեջանը ձգտեց ամրապնդել իր միջազգային իրավական դիրքը, ընդլայնել դիվանագիտական կապերը և ներգրավվել միջազգային ու տարածաշրջանային կազմակերպությունների գործունեության մեջ։ ԱՄՆ-ի և եվրոպական պետությունների հետաքրքրությունը տարածաշրջանի նկատմամբ աստիճանաբար աճեց՝ կապված էներգետիկ ռեսուրսների, տարածաշրջանային անվտանգության, Ռուսաստանի ազդեցության և հակամարտությունների կարգավորման խնդիրների հետ։ Միաժամանակ Ադրբեջանի հետ հարաբերությունների զարգացման վրա ազդեցություն ունեին նաև ժողովրդավարացման, մարդու իրավունքների և ներքաղաքական կայունության հարցերը։ 1990-2004 թվականների ժամանակահատվածի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ադրբեջանական գործոնի բազմաշերտ բնույթը։ Այն ներառում էր ոչ միայն Ադրբեջանի ռազմական և քաղաքական ներուժը, այլև աշխարհագրական դիրքը, էներգետիկ ռեսուրսները, տրանսպորտային նշանակությունը, արտաքին քաղաքական կապերը և Լեռնային Ղարաբաղի հակամարտության շուրջ ձևավորված դիվանագիտական դիրքավորումը։ Ադրբեջանը ձգտում էր իր տնտեսական և աշխարհաքաղաքական հնարավորությունները վերածել տարածաշրջանային ազդեցության գործիքների՝ միաժամանակ խուսափելով որևէ մեկ արտաքին ուժից ամբողջական կախվածությունից։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ցույց է տալիս, որ 1990-2004 թվականներին ադրբեջանական գործոնը Հարավային Կովկասի միջազգային քաղաքականության կարևոր բաղադրիչներից էր։ Ադրբեջանի արտաքին քաղաքականության, Լեռնային Ղարաբաղի հակամարտության, էներգետիկ քաղաքականության, թուրք-ադրբեջանական ռազմավարական համագործակցության, Ռուսաստանի և Իրանի հետ հարաբերությունների, ինչպես նաև արևմտյան պետությունների հետ կապերի համադրումը հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմելու տարածաշրջանում ուժերի հարաբերակցության և միջազգային քաղաքական գործընթացների ձևավորման մասին։