Հարյուր տարվա մենություն.Վեպ - Գարսիա Մարկես Գաբրիել

Գեղարվեստական հայ․

«Ստամբուլի հուշը»՝ Ումիթ Ահմեդի ստեղծագործությունը, որն ունի խորը պատմական, մշակութային և հուզական շերտեր, ներկայացնում է Ստամբուլի անցյալը, նրա համաշխարհային պատմության հետ կապված դրվագները՝ համատեղելով նաև անձնական և ազգային հիշողությունները։ Ահմեդի այս վեպը չի միայն ներկայացնում քաղաքի պատմական էվոլյուցիան, այլ նաև ազգային և մարդկային հարաբերությունների խճճվածությունը, որը հակասություններով և դժվարություններով է անցնում երկար ժամանակահատվածում։ Վեպում նկարագրված է Ստամբուլի, այս մեծ ու բազմազան քաղաքի, մշակութային և քաղաքական անցյալը, որը տեղավորված է մեկ ամբողջական պատմության մեջ։ Դրա գլխավոր թեմաներից մեկը անցյալը՝ քաղաքի պատկանելիությունը տարբեր ազգերին, նրա պատմական արմատները, մշակութային շերտերը, այդ թվում՝ հայերի, հայոց մշակույթի դերն ու ներկայությունը։ Ստամբուլը ոչ միայն կենսունակ քաղաք է, այլև անցյալի մի տեսարան, որտեղ յուրաքանչյուր ոտք, ամեն մի քար իր պատմությունն ունի։ Սա այնպիսի հուշեր են, որոնք ստիպում են նայել ոչ միայն քաղաքի՝ որպես մշակույթի միջավայրի, այլ նաև դրա մարդկային ու ազգային բազմազանության կողմին։ **«Ստամբուլի հուշը»**-ում վեպի գլխավոր հերոսները հաճախ հիշում են անցյալը, որի մեջ խառնվում են վիշտն ու կարոտը։ Հեղինակը խառնուրդ է ստեղծում այն բարդ, բայց անպատմելի կապվածություների՝ մարդկային ու ազգային հիշողությունների մեջ։ Դեպքերի շարանը տրամադրվում է ոչ միայն հայրենասիրական, այլ նաև մշակութային արժեքների տեսանկյունից՝ բարձրացնելով այն հարցերը, որոնք կապված են մարդկանց ազգային ու հոգևոր ինքնության պահպանման հետ՝ ապրելիս լինելով մի քաղաքում, որտեղ մշակութային և ազգային տարբերությունները կարծես ավելի շատ են խառնվում, քան առանձնանում։ Վեպը հեղինակը կառուցում է համալիրվածության մեջ՝ ոչ միայն Ստամբուլի զարմանալի պատմական անցյալի, այլև այնտեղ ապրող մարդկանց կողմից ապրած իրականությունների ու մութ տարրերի շարադրումներով։ **«Ստամբուլի հուշը»**-ն արտացոլում է այն կարևորությունը, որ ունի հիշողությունը՝ որպես հայկական համայնքի պատմության կարևոր մաս։ Այսպիսով՝ վեպը ոչ միայն Ստամբուլի գեղեցկությունն է ներկայացնում, այլ նաև քաղաքը որպես մի միջավայր, որտեղ բոլոր ժողովուրդները և մշակույթները մնացել են հիշողության մեջ՝ բախվելով անցյալի հետ, սակայն չկարողանալով նայել ապագային։ Ահմեդի ստեղծագործությունն ընդգրկում է այն ժամանակաշրջանը, երբ Ստամբուլը պատրաստվում էր փոփոխությունների՝ 20-րդ դարի առաջին կեսին, երբ քաղաքը, ի պատասխան իր հարուստ և բազմաշերտ պատմությանը, սկսեց կորցնել իր անցյալի հնչեղությունն ու թերագնահատված արժեքները։ «Ստամբուլի հուշը» նաև կարող է դիտարկվել որպես միջմշակութային կամ միջազգային գրականություն՝ որն ուսուցանող է, սակայն նաև բողոքող իր ժամանակակից համադրմամբ։ Հրատարակիչ - Անտարես Հրատ. տարեթիվ - 2015 ISBN - 978-9939-51-734-6

Աշխարհագրություն

Գրքում քննարկվում են Եվրոպայի ռելիեֆը, կլիմայական պայմանները, ջրային համակարգերը, հողերի և բնական ռեսուրսների բաշխումը, ինչպես նաև բուսականության և կենդանական աշխարհի առանձնահատկությունները։ Ներկայացվում է նաև երկրաբանական գործընթացների ազդեցությունը բնության ձևավորման վրա, էկոհամակարգերի կառուցվածքը և կլիմայական գործոնների դերը շրջակա միջավայրում։ Գիրքը նախատեսված է աշխարհագրության ուսանողների, դասախոսների և հետաքրքրված ընթերցողների համար՝ տրամադրելով ամբողջական պատկերացում Եվրոպայի ֆիզիկական աշխարհագրության մասին և նպաստելով համեմատական ուսումնասիրություններին աշխարհի տարբեր աշխարհամասերի բնության առանձնահատկությունների վերաբերյալ։

Հայոց լեզու

Գիրքը «Աւանդական ուղղագրութիւն», որը հրատարակվել է ՀՀ Գիտությունների ազգային ակադեմիա-ի և Հրաչյա Աճառյանի անվան լեզվի ինստիտուտ-ի կողմից, նվիրված է հայերենի դասական՝ ավանդական ուղղագրական համակարգի ամբողջական ներկայացմանը և ուսումնասիրմանը։ Այն մանրամասն բացատրում է, թե ինչպես են ձևավորվել հայերեն գրության կանոնները պատմականորեն, ինչ սկզբունքների վրա է հիմնված ավանդական ուղղագրությունը և ինչու է այն պահպանվել հատկապես արևմտահայերենում և սփյուռքում։ Գրքում ներկայացվում են տարբեր ուղղագրական երևույթներ՝ ձայնավորների և բաղաձայնների գրությունը, երկհնչյունների կիրառումը, բառերի կազմությունը, ինչպես նաև բազմաթիվ բացառություններ, որոնք կարևոր են ճիշտ գրելու համար։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն տարբերություններին, որոնք առաջացել են 20-րդ դարում իրականացված ուղղագրական բարեփոխումների արդյունքում, երբ ձևավորվեց նոր՝ պարզեցված ուղղագրությունը։ Այս համատեքստում գիրքը ոչ միայն ներկայացնում է կանոնները, այլ նաև համեմատում է երկու համակարգերը՝ օգնելով ընթերցողին հասկանալ, թե ինչ փոփոխություններ են կատարվել և ինչպես են դրանք ազդել լեզվի գրավոր ձևի վրա։ Բացի տեսական բացատրություններից, գրքում ընդգրկված են բազմաթիվ օրինակներ, բառացանկեր և գործնական նյութեր, որոնք հնարավորություն են տալիս սովորողներին կիրառել ստացած գիտելիքները և ամրապնդել ճիշտ գրությունը։ Այն նաև կարևոր աղբյուր է լեզվաբանների, ուսուցիչների, ուսանողների և բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են հայոց լեզվի պատմությամբ, զարգացմամբ և պահպանությամբ։ Ընդհանուր առմամբ, գիրքը նպատակ ունի պահպանել և փոխանցել հայերենի ավանդական գրավոր մշակույթը՝ օգնելով ընթերցողին ավելի խորությամբ հասկանալ լեզվի կառուցվածքն ու ժառանգությունը։

Գեղարվեստական ռուս․

«Դոկտոր Ժիվագո»-ը ռուսական դասական վեպ է, որը պատմում է մարդու հոգու, սիրո և ճակատագրի մասին՝ մեծ պատմական իրադարձությունների ֆոնին։ Գիրքը հիմնված է 20-րդ դարի սկզբի՝ Ռուսաստանի հեղափոխության և քաղաքացիական պատերազմի ժամանակների վրա։ Գլխավոր հերոսը՝ Յուրի Ժիվագոն, բժիշկ և բանաստեղծ է։ Նա ապրում է դժվար ժամանակներ, երբ աշխարհը փոխվում է, իսկ մարդիկ ստիպված են ընտրել՝ պայքարել գոյատևման համար, թե պահել սեփական արժեքներն ու մարդկային կերպարը։ Գիրքը ներկայացնում է՝ մարդկային հոգու խճճվածությունը, սիրո ուժը և կործանումը, պատմության ճնշող իրողությունները, իրավիճակի ու կյանքի փոփոխության անխուսափելիությունը։ Պաստեռնակի այս վեպը համարվում է մեծ արժեք՝ իր խոր սիմվոլիզմով, պոեզիայով և հզոր դրամատիզմով։ Այն ցույց է տալիս, թե ինչպես է անհատը փորձում պահպանել իր ինքնությունը և հոգևոր ամբողջականությունը՝ amidst (կազմակերպված) սոցիալական ու քաղաքական խառնարանների։ Հրատարակիչ - Անտարես Հրատ. տարեթիվ - 2020 ISBN - 978-9939-76-169-5

Գեղարվեստական հայ․

«Հովազաձորի գերիները» (Վախթանգ Անանյան) պատմվածք է, որը հայ ժամանակակից գրականության մեջ առանձնանում է իր դրվագային ուժով, սոցիալական խորությամբ և մարդկային բարդ զգացմունքներով։ Գիրքը ներկայացնում է մի փոքր գյուղի՝ Հովազաձորի կյանքը, որտեղ մարդիկ ապրում են իրենց ավանդական կյանքով, բայց միաժամանակ գտնվում են մեծ ու դժվար փորձությունների առաջ։ Հերոսները՝ սովորական գյուղացիներ, հայտնվում են իրավիճակում, երբ պետք է դիմակայեն գերիների խնդրին՝ ինչը նրանց համար դառնում է ո՛չ միայն սոցիալական, այլև բարոյական հարց։ Անանյանը շատ հզոր է ներկայացնում գյուղական հասարակության հոգեբանությունը՝ նրանց տխրությունը, հույսը, տանջանքը և մարդկային բարությունը։ Գիրքը ցույց է տալիս, թե ինչպես մեծ պատերազմական կամ քաղաքական իրավիճակները ներթափանցում են փոքր համայնքների մեջ և փոխում մարդկանց կյանքը։ «Հովազաձորի գերիները» խոսում է նաև մարդու արժանապատվության, ինքնազոհության և մարդու նկատմամբ հոգատարության մասին։ Հեղինակի ոճը պարզ է, բայց շատ ազդեցիկ՝ պատկերներով և լեզվական նրբություններով, որոնք ընթերցողին թույլ են տալիս կենդանի տեսնել պատմությունը։ Գիրքը նաև քննադատում է անհատների անտարբերությունը և ցույց է տալիս, որ իրական արժեքը մարդկանց մեջ է՝ ոչ թե մեծ բառերում։ Այս պատմությունը հարմար է նրանց համար, ովքեր սիրում են հայկական գյուղական թեմաներ, մարդասիրական գրականություն և հոգեբանական դրամա։ Ընդհանուր առմամբ, «Հովազաձորի գերիները» ընթերցողին տալիս է տաք, բայց միաժամանակ ցավոտ պատմություն՝ մարդկային ապրումների և սոցիալական խնդիրների մասին։ Հրատարակիչ - Նահապետ Հրատ. տարեթիվ - 2015 ISBN - 978-9939-856-19-3

Պատմություն

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Առաջին Հանրապետության տարիներին (1918–1920 թթ.) պետական անվտանգության համակարգի ստեղծման և գործունեության պատմությանը։ Այդ ժամանակաշրջանը կարևոր և բարդ փուլ էր հայ ժողովրդի համար, քանի որ նորաստեղծ պետությունը կանգնած էր ներքին ու արտաքին լուրջ մարտահրավերների առաջ։ Հեղինակը մանրամասն ներկայացնում է, թե ինչպես ձևավորվեց անվտանգության համակարգը՝ սկսած սկզբնական կազմակերպչական քայլերից մինչև դրա գործառույթների հստակեցումը։ Աշխատության մեջ լուսաբանվում են պետական կառույցների ստեղծման գործընթացը, անվտանգության մարմինների դերը երկրի կայացման գործում, ինչպես նաև նրանց առջև ծառացած խնդիրները։ Գրքում քննարկվում են մի շարք կարևոր հարցեր․ պետական անվտանգության մարմինների ձևավորման նախադրյալները կառույցների կազմակերպական կառուցվածքը և գործառույթները ներքին սպառնալիքները (ապստամբություններ, անկայունություն, քաղաքական պայքար) արտաքին վտանգները և հետախուզական գործունեությունը անվտանգության համակարգի դերը պետականության պահպանման գործում Հեղինակը օգտագործում է պատմական փաստաթղթեր, արխիվային նյութեր և ժամանակակիցների վկայություններ՝ ստեղծելով գիտականորեն հիմնավորված և հավաստի պատկեր։ Աշխատության մեջ նաև փորձ է արվում գնահատել այդ համակարգի արդյունավետությունը և դրա ազդեցությունը Հայաստանի պետականության ամրապնդման վրա։ Այս ուսումնասիրությունը կարևոր է, քանի որ այն բացահայտում է, թե ինչպես է նորաստեղծ Հայաստանի Առաջին Հանրապետություն կարողացել ձևավորել անվտանգության մեխանիզմներ ծանր քաղաքական և ռազմական պայմաններում։