Հաշվետվություն 2015 թվականին կատարած աշխատանքների

Սոցիոլոգիա

Սոցիալական ժամանակի կազմակերպումը հասարակության և անհատի գործունեության ժամանակային կառուցվածքի ձևավորման գործընթաց է, որը վերաբերում է ժամանակի բաշխմանը աշխատանքի, կրթության, հանգստի, ընտանիքի, սոցիալական հարաբերությունների և այլ գործունեությունների միջև։ Այն արտացոլում է, թե ինչպես են մարդիկ և հասարակական ինստիտուտները կառավարում ժամանակը՝ սոցիալական կյանքի արդյունավետ կազմակերպման և նպատակների իրականացման համար։ Ժամանակը որպես սոցիալական ռեսուրս ունի մեծ նշանակություն, քանի որ այն սահմանափակ է և պահանջում է արդյունավետ օգտագործում՝ ինչպես անհատական, այնպես էլ հասարակական մակարդակներում։ Սոցիալական ժամանակի կազմակերպման հիմքում ընկած են հասարակության զարգացման մակարդակը, տնտեսական կառուցվածքը, մշակութային ավանդույթները և տեխնոլոգիական առաջընթացը։ Օրինակ՝ արդյունաբերական հասարակություններում ժամանակը խիստ կարգավորված է աշխատանքային գրաֆիկներով և արտադրական գործընթացներով, մինչդեռ հետինդուստրիալ հասարակություններում ավելի մեծ դեր է ստանում ճկուն աշխատանքային ժամանակը և անհատական ընտրությունը։ Սոցիալական ժամանակի կազմակերպումը կապված է նաև կյանքի ռիթմերի և սոցիալական ինստիտուտների՝ ընտանիքի, կրթական համակարգի, աշխատանքի շուկայի գործունեության հետ։ Այն կարգավորում է մարդկանց առօրյա կյանքը՝ սահմանելով աշխատանքի ժամերը, ուսման գործընթացի տևողությունը, հանգստի և ազատ ժամանակի օգտագործման ձևերը։ Ժամանակի ճիշտ կազմակերպումը կարևոր է նաև աշխատանքի արտադրողականության բարձրացման, սոցիալական կարգուկանոնի ապահովման և անհատի կյանքի որակի բարելավման համար։ Ժամանակակից հասարակություններում տեղեկատվական տեխնոլոգիաների զարգացումը էապես փոխել է սոցիալական ժամանակի ընկալումն ու կազմակերպումը՝ հնարավորություն տալով ավելի ճկուն աշխատանքային պայմանների, հեռավար աշխատանքի և արագ հաղորդակցության։ Միևնույն ժամանակ, արագ տեմպերով կյանքի ռիթմը կարող է առաջացնել ժամանակի պակասի զգացում և սթրեսային իրավիճակներ, ինչը դարձնում է ժամանակի կառավարման հմտությունները ավելի կարևոր։ Այսպիսով, սոցիալական ժամանակի կազմակերպումը սոցիոլոգիական կարևոր կատեգորիա է, որը արտացոլում է հասարակության կառուցվածքը, մշակութային առանձնահատկությունները և տնտեսական զարգացման մակարդակը՝ միաժամանակ ազդելով անհատի կյանքի որակի և սոցիալական վարքագծի վրա։

Մշակույթ

Այս մատենագիտական ցուցակը ներկայացնում է վերջին տարիներին Հայաստանի Հանրապետությունում և հարակից տարածաշրջանում հրատարակված գրականությունը՝ կուլտուրայի և արվեստի ոլորտներից։ Նյութում ընդգրկված են հետազոտական, վերլուծական և քննադատական բնույթի աշխատանքներ, որոնք լուսաբանում են հայ մշակույթի զարգացման պատմական, գրականագիտական, թատերական, կերպարվեստի և երաժշտական ասպեկտները, ինչպես նաև ժամանակակից արվեստի դրսևորումները։ Տեղեկատուն տրամադրում է յուրաքանչյուր գրքի հիմնական տվյալները՝ հեղինակը, վերնագիր, հրատարակման տարեթիվը և թեմատիկ ուղղվածությունը, ինչը թույլ է տալիս գիտնականներին, ուսուցիչներին, արվեստի գործիչներին և ընթերցող լայն հանրությանը կողմնորոշվել նոր հրատարակությունների մեջ։ Աշխատությունը նաև ընդգծում է մշակութային գործընթացների համակցված վերլուծությունը՝ թույլ տալով հետևել կուլտուրայի զարգացման նոր միտումներին, արվեստի տեսական մոտեցումներին և փորձագիտական գնահատականներին, ինչպես նաև ապահովում է տեղեկատվական և հետազոտական հարմարեցվածություն հետագա ուսումնասիրությունների համար։

Այլ առարկաներ

Այս տեղեկատվական ցանկը ներկայացնում է «Նոր գրքեր․ Տեխնիկա» բաժնի շրջանակներում հավաքագրված հրատարակությունների համառոտ մատենագիտական ցուցակը, որը նպատակ ունի տեղեկացնել տեխնիկական ոլորտի նորագույն գրականության մասին և հեշտացնել ընթերցողների, հետազոտողների ու մասնագետների կողմնորոշումը ժամանակակից տեխնիկական գրքերի շուկայում և գրադարանային ֆոնդերում։ Ցանկում սովորաբար ընդգրկվում են տարբեր ենթաբաժինների հրատարակություններ՝ ինժեներական գիտություններ, մեքենաշինություն, էլեկտրոնիկա, տեղեկատվական տեխնոլոգիաներ, էներգետիկա, շինարարություն և այլ կիրառական տեխնիկական ուղղություններ, որոնք արտացոլում են տվյալ ժամանակաշրջանում գիտատեխնիկական առաջընթացի հիմնական միտումները։ Նման ինֆորմացիոն ցուցակները ունեն ոչ միայն գրադարանային հաշվառման և տեղեկատվության տարածման գործառույթ, այլ նաև կարևոր դեր են խաղում գիտական հաղորդակցության մեջ՝ թույլ տալով մասնագետներին արագ ծանոթանալ նոր լույս տեսած մասնագիտական գրականությանը, գնահատել դրա արդիականությունը և կիրառելիությունը իրենց աշխատանքներում։

Մանկավարժություն

Սա մանկավարժական և լեզվամեթոդական ուսումնասիրություն է, որը նվիրված է ընթերցանության դերին որպես գրագիտության զարգացման հիմնական գործոնի, որտեղ վերլուծվում է ընթերցանության ազդեցությունը լեզվական հմտությունների՝ բառապաշարի հարստացման, ընթերցողական ընկալման և գրավոր արտահայտման կարողությունների ձևավորման վրա, աշխատանքը ընդգրկում է նաև դպրոցական կրթության մեջ ընթերցանության կազմակերպման ձևերը, տարբեր տեքստերի ընտրության սկզբունքները և ուսուցման մեթոդները, որոնք նպաստում են սովորողների քննադատական մտածողության և հաղորդակցական կարողությունների զարգացմանը, միաժամանակ դիտարկվում է ընտանիքի և դպրոցական միջավայրի դերը ընթերցանության մշակույթի ձևավորման գործում, ինչպես նաև ժամանակակից տեղեկատվական տեխնոլոգիաների ազդեցությունը ընթերցանության սովորությունների վրա՝ նպատակ ունենալով բարձրացնել գրագիտության մակարդակը և լեզվական կրթության արդյունավետությունը։

Մաթեմատիկա

Дифференциальные уравнения и вариационное исчисление աշխատությունը բարձրագույն մաթեմատիկայի դասական բաժիններին նվիրված ուսումնական ձեռնարկ է, որը համադրում է դիֆերենցիալ հավասարումների տեսությունը և վարիացիոն հաշվարկի հիմնական սկզբունքները՝ ներկայացնելով ինչպես սովորական, այնպես էլ մասնակի դիֆերենցիալ հավասարումների լուծման մեթոդները, ներառյալ առաջին և բարձր կարգի հավասարումներ, գծային համակարգեր և կայունության ուսումնասիրություն, միաժամանակ բացատրվում են վարիացիոն հաշվարկի հիմնական խնդիրները՝ ֆունկցիոնալների մինիմալացման գաղափարը, Էյլեր–Լագրանժի հավասարումները և օպտիմալ կառավարման տարրական հիմքերը, գիրքը ներառում է տեսական ապացույցներ, հաշվարկային մեթոդներ և բազմաթիվ օրինակներ, որոնք օգնում են կապել մաթեմատիկական տեսությունը ֆիզիկայի, ինժեներական խնդիրների և կիրառական մոդելավորման հետ, դարձնելով այն կարևոր աղբյուր մաթեմատիկայի և կիրառական գիտությունների ուսանողների համար։

Պատմություն

Հայուհին պատմության առջև-ը գաղափարական և պատմագիտական բնույթի աշխատություն է, որտեղ ներկայացվում է հայ կնոջ դերը հայ ժողովրդի պատմության տարբեր փուլերում՝ սկսած հին և միջնադարյան շրջանից մինչև նոր և ժամանակակից ժամանակներ։ Գրքում ընդգծվում է, որ հայուհին ոչ միայն ընտանեկան և հասարակական կյանքի կենտրոնական կերպար է եղել, այլ նաև ակտիվ մասնակցություն է ունեցել ազգային ինքնության պահպանման, կրթության զարգացման, մշակութային արժեքների փոխանցման և երբեմն նաև քաղաքական ու ազատագրական շարժումների մեջ։ Հեղինակը անդրադառնում է այն պատմական պայմաններին, որոնցում հայ կինը ստիպված է եղել հանդես գալ որպես թե՛ մայր, թե՛ ուսուցիչ, թե՛ հասարակական գործիչ՝ հաճախ դժվար և սահմանափակ հնարավորությունների պայմաններում։ Միաժամանակ շեշտվում է նրա դիմադրողականությունը, բարոյական ուժը և ազգային արժեքներին նվիրվածությունը, որոնք ձևավորել են հայ հասարակության շարունակականությունը հատկապես ճգնաժամային ժամանակաշրջաններում։ Աշխատությունը փորձում է վերարժևորել կանանց ներդրումը պատմության մեջ՝ հակազդելով այն մոտեցմանը, որը հաճախ անտեսել կամ նվազեցրել է նրանց դերակատարությունը, և ցույց է տալիս, որ հայուհին եղել է պատմության ոչ միայն ականատես, այլ նաև ձևավորող ուժերից մեկը։